یک محقق ایرانی هوش مصنوعی جدیدی موسوم به آپولو را برای تراشه‌های رایانه‌ای ابداع کرده که با استفاده از آن می‌توان سخت افزارهای مذکور را بهینه سازی کرد.

 

 به نقل از زد دی نت، استفاده از هوش مصنوعی در تراشه‌ها باعث می‌شود تا آنها بتوانند نرم افزارهای مختلف را با سرعت بیشتری اجرا کنند.

 

به گفته امیر یزدانبخش محقق همکار گوگل که مقاله‌ای در این زمینه تألیف کرده، افزودن هوش مصنوعی به تراشه‌ها روند تصمیم‌گیری آنها را بهتر می‌کند و لذا هر رایانه با سرعت بیشتری وظایف محول شده را انجام می‌دهد. این مقاله با عنوان «آپولو: اکتشاف و شناسایی یک معماری قابل انتقال» از این آدرس در دسترس است.

 

هوش مصنوعی آپولو تا بدان حد پیشرفته است که می‌تواند در مورد برخی فرایندهای مربوط به طراحی رایانه‌ای خود تصمیم‌گیری کند. از همین رو اجرای نرم افزارهای گرافیکی با تراشه‌های مجهز به آپولو تسهیل می‌شود.

 

امیر یزدانبخش می‌گوید استفاده از آپولو در تراشه‌ها، سرعت اجرای نرم افزارهای طراحی و گرافیکی را تا ۲۴.۶ درصد افزایش می‌دهد و کیفیت خروجی نهایی نیز از این طریق بهتر می‌شود. همچنین این هوش مصنوعی می‌تواند معماری تراشه‌ها را به طور مستقل بررسی کند و روندهای کاری آنها را بهبود دهد تا قابلیت‌های عملیاتی رایانه‌ها افزایش یابد.

 

وی و همکارانش برای بررسی قابلیت‌های این هوش مصنوعی در حال طراحی تراشه جدیدی در کلاس تراشه‌هایی مانند پردازنده گرافیکی A100 "Ampere" شرکت ان ویدیا هستند. برای کسب اطلاعات بیشتر در مورد آپولو می‌توانید به این نشانی مراجعه کنید.

شارژ گوشی و دریافت وای‌فای از نیمکت‌های هوشمند
https://www.ictna.ir/id/121608/

 

 

"نیمکت هوشمند"(smartbench) که توسط یک استارتاپ مجارستانی طراحی شده است، با انرژی خورشیدی تلفن‌های هوشمند را شارژ می‌کند و سرویس وای‌فای ارائه می‌دهد و در سه اندازه مختلف عرضه می‌شود.

 

به نقل از آی‌ای، طراحان استارتاپ مجارستانی "کوبه"(Kuube) یک نیمکت هوشمند سازگار با محیط زیست و مفید طراحی کرده‌اند که دارای وای‌فای، درگاه‌های شارژ و همچنین یک صفحه نمایش است که همگی از طریق صفحه‌های خورشیدی آن تأمین نیرو می‌شوند و تنها کاری که شما باید انجام دهید این است که روی آن بنشینید و از خدمات آن بهره ببرید.

 

این "نیمکت هوشمند" در سه اندازه عرضه می‌شود و بیشتر برای مراکز شهری طراحی شده است. هر نیمکت کم و بیش مجهز به خدمات مشابه است که اکثراً تنها از نظر اندازه متفاوت هستند.

 

همه این نیمکت‌های هوشمند مجهز به درگاه‌های یواس‌بی، شارژرهای بی‌سیم و عملکرد وای‌فای هات‌اسپات هستند. هر سه‌ نیمکت هوشمند به لطف صفحات خورشیدی شارژ می‌شوند که باعث می‌شود آنها به راحتی متحرک و قابل جابجایی باشند.

 

این نیمکت هوشمند "کوبه اکو"(Kube Eco) نام دارد که در بین این سه نیمکت، کوچکترین است. این نیمکت یک نیمکت سه نفره است که مجهز به دو پورت یواس‌بی و یک شارژر بی‌سیم است و مانند دو نیمکت دیگر به لطف وای‌فای هات‌اسپات خود دسترسی نامحدودی به اینترنت دارد.

 

این نیمکت به طور مداوم بر محیط اطراف خود نظارت می‌کند و چیزهایی مانند تغییر در سطح اشعه ماوراء بنفش، رطوبت یا فشار هوا را اندازه می‌گیرد و آنها را در نمایشگر خود نمایش می‌دهد. "کوبه اکو" در بین این سه نیمکت هوشمند، بزرگترین نمایشگر را دارد.

 

نیمکت بعدی "کوبه نانو" نام دارد که محصول میانی این شرکت است و می‌تواند چهار نفر را در خود جای دهد. این نیمکت دارای همان خدمات "کوبه اکو" است و فقط نمایشگر کوچکتری نسبت به آن دارد.

 

سرانجام نوبت به بزرگترین نیمکت هوشمند این شرکت موسوم به "کوبه پلاس"(Kuube Plus) می‌رسد که به منظور ملاقات‌ها و استفاده‌های گروهی یا خانوادگی طراحی شده است و می‌تواند تا هشت نفر را در خود جای دهد. این نیمکت دارای چهار درگاه شارژ از طریق یواس‌بی یا شارژ بی‌سیم است.

 

هر سه این نیمکت‌های هوشمند سازگار با محیط زیست دارای یک شاسی آلومینیومی هستند که قابل بازیافت است و همچنین از شیشه‌های ایمن و نشیمن‌های ساخته شده از خاکستر چوب طبیعی بهره می‌برد.

 

استارتاپ "کوبه" استارتاپی متمرکز بر اخلاق و پایداری است که ترکیبی از طراحی و فناوری را به کار می‌گیرد تا شهرها و پارک‌ها را برای همگان قابل دسترسی‌تر کند.

 

برنده جایزه نوبل به دنبال توسعه باتری با استفاده از نوشابه
https://www.ictna.ir/id/121610/

 

 

"جان بی گودیناف"(John Goodenough) به دلیل توسعه باتری‌های لیتیم یونی که قدرت خودروهای الکتریکی را تامین می‌کند به همراه دو دانشمند دیگر برنده جایزه نوبل شیمی سال ۲۰۱۹ شد اخیرا در حال کار بر روی تولید باتری‌هایی بر پایه سودا یا همان نوشیدنی گازدار است.

 

 به قل از آی او، "جان.بی گودایناف" به توسعه باتری‌های لیتیوم یونی کمک بسیاری کرده‌ است. جان بی. گودایناف دانشمند زمینه فیزیک حالت جامد اهل ایالات متحده آمریکا است که پتانسیل باتری‌های لیتیومی را دو برابر کرده است و شرایط مناسبی را برای توسعه باتری‌های بسیار قدرتمندتر و کاربردی‌تر مهیا کند. جایزه نوبل ۲۰۱۹ در رشته شیمی به طور مشترک به جان بی گودیناف، ام. استنلی ویتینگهام و آکیرا یوشینو به خاطر توسعه باتری‌های لیتیوم-یونی اهدا شد.

 

گودیناف اکنون در حال کار بر روی تولید باتری‌هایی بر پایه سودا است. در این کار عمدتا از مواد اولیه ارزان استفاده می‌شود در حالی که برای توسعه باتری لیتیوم یون به مواد اولیه گرانقیمت و کمیابی مانند منگنز ، نیکل و کبالت (علاوه بر لیتیوم) نیاز است. یک استارت آپ سوئدی به نام"Altris" قصد دارد این فناوری را که در "دانشگاه اوپسالا" در حال ساخته شدن است سال آینده به بازار عرضه کند.

 

"آدام دالکوئیست"(Adam Dahlquist) مدیر عامل این استارت آپ گفت: تولید یک باتری سودا با استفاده از مواد اولیه سدیم، کربن، آهن و نیتروژن می‌تواند در کارخانه‌های موجود برای توسعه باتری‌های لیتیومی مورد استفاده قرار گیرد. به گفته دالکوئیست آنها فقط می‌بایست فرمول شیمیایی توسعه اینگونه باتری‌ها را تغییر دهند و در صورت آموزش توسعه این باتری‌ها با فرمول شیمیایی جدید به کارکنان کارخانه آنها می‌توانند این فناوری را در مقیاس وسیع تولید کنند.

 

باتری دیگری که تولید آن نیز ارزان است توسط استارت آپی به نام "Silbat" در مادرید تولید می‌شود و عملکرد آن استارت آپ به گونه‌ای است که باتری‌ها را از سیلیکون تولید می‌کند. هنگام شارژ، سیلیکون ذوب می‌شود و  هنگام تخلیه نیز یخ می‌زند.

 

به گفته "ایگناسیو لاک هریدیا"(Ignacio Luque-Heredia) مدیرعامل این استارت آپ این باتری‌ها نه تنها ارزان هستند، بلکه عمر آن نیز چند برابر بیشتر از باتری لیتیوم یون است که به گفته وی عمر متوسط آن تا پنج سال است. او انتظار دارد که عمر باتری سیلیکونی ۳۰ سال باشد که اگر واقعا چنین باشد این امر می‌تواند یک تغییر دهنده واقعی در بازار اتومبیل‌های الکتریکی باشد.

 

به گفته "میسلاو جاور"(Mislav Javor) مدیرعامل شرکت آلمانی AMPnet، توسعه باتری‌های ارزان قیمت و با دوام اتومبیل که کیفیت آنها پس از هزاران بار شارژ و تخلیه کاهش نمی‌یابد، فرصت‌هایی را برای استفاده از آنها در شبکه‌های انرژی محلی نیز فراهم می‌کند.

 

دو محصول که مدیریت آنلاین را برای شما آسان تر می کنند
https://www.shabakeh-mag.com/node/18482

در سال های اخیر، پیشرفت تکنولوژی و گسترش استفاده از اینترنت تاثیر عمیقی در بخش های گوناگون زندگی انسان ها گذاشته است و نیازهای مردم نیز همگام با این تغییرات دچار دگرگونی شده اند. علاوه بر نیازهای مردم، مدیریت کسب و کارها نیز تحت تاثیر این تغییرات قرار گرفته اند. سال هاست که بسیاری از کارها به صورت آنلاین انجام می شوند و این اتفاق مدیریت کسب و کار را برای بسیاری آسان تر کرده است.

محدودیت سفر در نوروز 1400
https://www.shabakeh-mag.com/node/18483

معاون کل وزارت بهداشت، در ارتباط با ممنوعیت سفرهای نوروز 1400 با خودروهای شخصی، قطار و هواپیما توضیحاتی ارائه داده است که ادامه مطلب به آن اشاره شده است.

فناوری‌های به کار گرفته شده در مریخ نورد «پشتکار» معرفی شد
https://www.ictna.ir/id/121624/


پنجشنبه گذشته در ساعت 21:55 به وقت اروپای مرکزی معادل 25 دقیقه پس از نیمه‌شب ایران کاوشگر «پشتکار» هفت ماه پس از پرتاب خود با موفقیت روی سطح کره مریخ فرود آمد تا نخستین گام عملی برای بررسی امکان زندگی انسان در این سیاره برداشته شود و این کاوشگر هوشمند دقایقی پس از رسیدن به کره مریخ اولین عکس از محیط اطراف خود را به زمین ارسال کرد.

محل فرود کاوشگر «پشتکار» روی سطح مریخ دشوارترین موقعیتی بود که تاکنون برای فرود روی این سیاره انتخاب شد و این فرود به قدری دشوار و پیچیده بود که سازمان فضایی ناسا از آن به عنوان «هفت دقیقه وحشت» یاد کرد.

«پشتکار» در این بازه زمانی باید سرعت خود را از 20 هزار کیلومتر در ساعت به صفر می‌رساند تا بتواند روی سطح مریخ بنشیند. این روزها کاوشگر مریخ در حال انجام تمام بررسی‌های علمی است تا مشخص شود که آیا هرگز حیات روی مریخ وجود داشته است یا خیر؛ برای رسیدن به این هدف، کاوشگر «پشتکار» به فناوری‌های نوآورانه پیچیده و منحصر به‌فردی تجهیز شده است که برای اطمینان از پرتاب موفقیت‌آمیز، زنده ماندن در آب، فعالیت در هوای سخت مریخ و تلاش برای جست‌وجوی علائم حیات در مریخ مورد استفاده قرار می‌گیرند. سازمان فضایی ناسا هم‌اکنون با گذشت حدود یک هفته پنج فناوری اصلی که باعث شد «پشتکار» این مأموریت را با موفقیت به انجام برساند، معرفی کرده است.

این بالگرد کوچک

باید توجه داشته باشید که «پشتکار» بدون کمک دوستانش نمی‌توانست به مریخ برسد. نشریه IEEE Spectrum در گزارش جدید خود توضیح داد: «زیر واگن برقی این مریخ نورد یک دستگاه هلیکوپتر خودران کوچک به نام Ingenuity تعبیه شده است، اگر همه چیز طبق برنامه پیش برود، این نخستین دستگاه پرنده است که بر فراز سیاره دیگری به پرواز درمی‌آید و در آسمان غیر از کره زمین حرکت می‌کند».

پرواز پهپاد بدون سرنشین در مریخ به دلیل شرایط آب و هوایی سخت و هوای کم یک چالش بسیار بزرگ است،حتی وزش باد ساده هم می‌تواند برای هلیکوپتر کوچک مشکل‌ساز باشد، زیرا فشار جو مریخ یک صدم فشار جوی زمین است.

در ادامه گزارش نشریه IEEE گفته شد: «کاوشگر «پشتکار» به اندازه یک دستگاه اتومبیل ساخته شده است که وزن آن 1025 کیلوگرم محاسبه می‌شود و هلیکوپتر بدون سرنشین مخصوص آن تنها 1.8 کیلوگرم وزن دارد و اندازه آن معادل یک جعبه دستمال کاغذی است. بال‌های دوگانه آن از جنس فیبر کربنی روی هم قرار می‌گیرند و در جهت مخالف 2400 دور در دقیقه می‌چرخند که میانگین سرعت آنها پنج برابر بیشتر از سرعت هلیکوپترهای زمینی است. اگر سرعت آنها کندتر باشد، وسیله نقلیه خودران نمی‌تواند از سطح مریخ بلند شود؛ هرچه این بال‌های کوچک سریع‌تر بچرخند و لبه‌های بیرونی «روتور»ها به سرعت مافوق صوت نزدیک‌تر شوند، امواج شوک ایجاد می‌کند و در نهایت پایداری این بالگرد خودران را باعث می‌شوند».

مأموریت کاملاً خودران

در این مأموریت پیچیده نه تنها بالگرد هوشمند Ingenuity به صورت خودران و بدون کنترل انسان عمل می‌کند، بلکه کاوشگر «پشتکار» نیز نمونه پیشرفته تمام فناوری‌های هوشمندی را که ما هم‌اکنون در اتومبیل‌های خودران در اختیار داریم  شامل می‌شود.

به گفته ناسا، مهندسان برای «پشتکار» بیش از تمام مریخ‌ نوردها سیستم های هوشمندانه‌ خودران را در نظر گرفته‌اند تا این کاوشگر بتواند طیف گسترده‌تری از عملیات‌ روزانه را پوشش دهد و بدون اینکه منتظر دستور مهندسان زمینی بماند، به صورت خودکار وارد عمل شود.

این کاوشگر بسیار سریع‌تر از تمام دستگاه‌هایی کار می‌کند که تا امروز به فضا پرتاب شده‌اند و فناوری منحصر به‌فردی که در این زمینه به کار گرفته شده است امکان می‌دهد تا کاوش در ماه، مریخ و سایر اجرام آسمانی برای سایر فضاپیماها در آینده کارآمدتر باشد.

«پشتکار» به گونه‌ای طراحی شده است که پیچیده‌ترین مأموریت‌ها را هم می‌تواند به تنهایی انجام دهد، زیرا بدنه آن حسگرها و الگوریتم‌های یادگیری ماشینی را در خود جا داده است که تمامی آنها در نهایت به دو رایانه متصل می‌شوند و اینها دو قطب اصلی تصمیم‌گیری برای مریخ نورد جدید هستند. این دو رایانه به قدری هوشمند عمل می‌کنند که امکان عبور کاوشگر از سخت‌ترین مناطق سطح مریخ را هم فراهم می‌آورند.

لیزرها به دنبال حیات

«پشتکار» در اصل به عنوان یک متخصص زمین شناس عمل می‌کند. این کاوشگر به‌منظور جست‌وجوی حیات در مقیاس میکروبی یک دستگاه طیف سنج تجزیه لیزری از راه دور با نام SuperCam و با دقت 1064 نانومتر را مورد استفاده قرار می‌دهد و از آن برای بررسی سنگ و خاک استفاده می‌کند.

ناسا در مورد این فناوری هوشمند می‌گوید: «سیستم SuperCam به گونه‌ای طراحی شده است که می‌تواند برای مطالعه اهداف سنگی کوچکتر از نقطه‌ای که با مداد روی کاغذ سفید ترسیم می‌کنید از فاصله دورتر از 7 متری اشعه لیزر را شلیک کند».این فناوری لیزری بسیار مفید است، زیرا به راحتی از گرد و غبار عبور می‌کند و SuperCam از این طریق می‌تواند دید واضح‌تری از اهداف داشته باشد و در نتیجه داده‌های دقیق‌تری را به دست آورد.

بازوی هوشمند کند و کاو

روش دیگر «پشتکار» برای جمع‌آوری نمونه‌ها و داده‌ها از طریق بازوی روباتیکی انجام می‌شود که 213 سانتی‌متر طول دارد. این ابزار هوشمند دقیقاً مشابه بازوی انسانی با اتصالات متحرک ساخته شده است و به «پشتکار» امکان می‌دهد با استفاده از ابزارهای ویژه به استخراج هسته از سنگ‌ها بپردازد، تصاویر میکروسکوپی تهیه کند و ترکیبات اولیه و همچنین ترکیبات معدنی سنگ‌ها و خاک مریخ را مورد تحلیل قرار دهد.

این بازوی روباتیک که از آن با نام «برج متحرک» هم یاد می‌شود چندین دوربین هوشمند و پیشرفته را در خود جا داده است و حتی یک حسگر ویژه برای محافظت از روبات در تماس‌های نادرست با سطح مریخ برای کاهش آسیب دیدگی به آن هم در نظر گرفته شده است.

پخش مستقیم تصاویر

در حالی که مقابل گیرنده تلویزیون در منزل خود نشسته‌اید، «پشتکار» مریخ را مقابل چشمان شما نمایان می‌کند. این فضاپیما و دست روباتیکی که به آن متصل شده است در مجموع 23 دستگاه دوربین دیجیتالی هوشمند را شامل می‌شوند که بیشترین تعداد دوربین در تمام مأموریت‌های بین سیاره‌ای تاریخ است.

دوربین‌های «پشتکار» به محض فرود این فضاپیما روی سطح مریخ اولین تصاویر را برای زمین مخابره کردند تا همگان بتوانند سطح این سیاره را مشاهده کنند و دانشمندان مطالعات خود را بهتر و دقیق‌تر پیش ببرند. دوربین‌های هوشمند نصب شده روی این کاوشگر به مهندسان و محققان کمک می‌کنند تا منظره یک جهان ناشناخته را درک کنند. سازمان فضایی ناسا هم‌اکنون تمام تصاویر خام و پردازش نشده  را که توسط «پشتکار» به زمین مخابره شده است روی وب‌سایت ویژه مخصوص این مأموریت فضایی منتشر کرده است که عموم مردم می‌توانند آنها را مشاهده کنند.البته باید توجه داشته باشید اینها فناوری‌های اصلی به کار گرفته شده در «پشتکار» است و در کنار آن تعداد زیادی فناوری‌های دیگر هم وجود دارد که پرتاب، پرواز، فرود و انجام مأموریت را برای این مریخ نورد جوان ممکن می‌کند؛ باید دید «پشتکار» چگونه می‌تواند احتمال زندگی انسان در سیاره دیگر را بررسی کند تا شاید در آینده پا را از سطح کره زمین فراتر ببریم.

مایکروسافت امکان تبدیل اسناد ورد به پاورپوینت را به صورت آزمایشی فراهم کرد

مایکروسافت ویژگی آزمایشی جدیدی را معرفی کرد که با استفاده از آن می‌توانید به سادگی اسناد «ورد» را به ارائه‌های «پاورپوینت» تبدیل کنید.
این ویژگی در حال حاضر از طریق نسخه وب مایکروسافت ورد (Word for the web) ارائه شده است. به گفته مایکروسافت فقط کاربران فاز آزمایشی موسوم به First Release می‌توانند از آن استفاده کنند اما انتظار می‌رود به زودی در دسترس همه قرار گیرد.

🔺 @i3center🔻

تبدیل کابل‌های زیردریایی به ابزار شناسایی زلزله و سونامی
https://www.ictna.ir/id/121639/


محققان دانشگاه «کل تک» و شرکت گوگل با همکاری هم موفق شدند روشی را برای تبدیل کابل‌های مخابراتی زیردریایی به ابزار شناسایی و کشف زلزله و سونامی بیابند.

 

 

 به نقل از نیواطلس، در روش جدید شناسایی زلزله با استفاده از کابل‌های مخابراتی نیازی به استفاده از ابزار و تجهیزات خاص و اضافی نیست و از این طریق به سرعت می‌توان از احتمال وقوع سونامی و زلزله در محیط اطراف مطلع شد.

 

تا به حال هیچ روش قطعی و دقیقی برای پیش بینی سونامی و زلزله کشف نشده و پژوهشگران می‌گویند کابل‌های زیردریایی انتقال داده که در تمام جهان پراکنده هستند، ابزاری مناسب برای پیش بینی به موقع رویدادهای مخربی همچون سونامی و زلزله هستند. این در حالی است که لرزه سنج‌های زمینی و شبکه‌های لرزه نگاری اقیانوس‌ها مانند سیستم ارزیابی و گزارش سونامی در اقیانوس، که توسط مرکز ملی داده‌های سازمان ملی اقیانوس و جوی ایالات متحده اداره می‌شود، می‌توانند تنها پوششی ناقص از لرزه در اقیانوسها و حوادثی مانند زلزله و سونامی را ارائه دهند.

 

این روش جدید مبتنی بر بررسی پالس های لیزری قطبی شده‌ای است که از طریق کابل‌های فیبر نوری زیردریایی منتقل می‌شوند. در صورت لرزش شدید زمین یا شکل گیری موج‌ها و جریان‌های آبی غیرعادی در اقیانوس، قطبی شدن پالس های لیزری کابل‌های مذکور به خوبی رخ نمی‌دهد و همین تغییر نشان دهنده وقوع زمین لرزه یا سونامی خواهد بود.

 

با بررسی کابلی موسوم به کوری که از سواحل غربی آمریکای شمالی تا آمریکای جنوبی امتداد یافته است، پالس های قطبی شده تا ۲۰ بار در ثانیه مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. تحقیقات نشان داد وقوع زمین لرزه‌های مختلف در اقیانوس روند قطبی شدن پالس های مذکور را تغییر داده است. محققان در یک بازه زمانی ۹ ماه موفق به شناسایی ۲۰ زمین لرزه متوسط تا بزرگ در امتداد مسیر این کابل شدند که بزرگترین آنها یک زلزله ۷.۷ ریشتری در سواحل جامائیکا بود.

 

گام بعدی برای تکمیل این فناوری ایجاد یک الگوریتم هوش مصنوعی است است که اجازه می‌دهد کابل‌ها به طور خودکار شرایط را کنترل کنند و هر گونه اختلال ناشی از حرکت کشتی‌ها یا حیواناتی مانند خرچنگ‌ها را نادیده گرفته و آنها را زلزله تصور نکنند.

 

قدرت تراشه سازی چین، آمریکا را می ترساند
https://www.ictna.ir/id/121649/

 

 

یک کمیسیون امنیتی در آمریکا توصیه کرده برای مقابله با قدرت گرفتن چین در حوزه تراشه سازی اقداماتی انجام شود و در این زمینه قوانینی وضع شود.

 

به نقل از رویترز، یک کمیسیون امنیت ملی آمریکا روز گذشته به کنگره این کشور توصیه کرد تا گلوگاه‌های فناوری تولید تراشه را سخت‌تر کنترل کند تا به این ترتیب اجازه ندهد چین در بخش تولید نیمه رسانا از آمریکا جلو بزند.

 

کمیسیون ملی امنیت هوش مصنوعی به رهبری اریک اشمیت (مدیر سابق گوگل) که NSCAI نام دارد، به قانونگذاران توصیه کرده قابلیت‌های چین در تهیه تجهیزات ساخت مورد نیاز برای ساخت تراشه‌های رایانشی پیشرفته را محدود کنند. از این تراشه‌ها در فناوری‌های نظارتی مانند تشخیص چهره استفاده می‌شود.

 

این در حالی است که بسیاری از تجهیزات تولید تراشه از شرکت‌های آمریکایی مانندApplied Materials Inc و Lam Research Corp تأمین می‌شوند که هم اکنون در معرض کنترل‌های شدید صادراتی در آمریکا هستند. اما شرکت‌هایی مانند نیکون و کانن در ژاپن و همچنین ASML در هلند نیز بخش زیادی از تجهیزات تولید تراشه را تهیه می‌کنند.

 

این گزارش توصیه می‌کند که ایالات متحده آمریکا با کشورهای مذکور همکاری کند تا هرکدام از آنها سیاستی خاص برای اعطای مجوز صادراتی تجهیزات تراشه سازی پیشرفته ایجاد کنند. همچنین این گزارش توصیه می‌کند آمریکا سیاستی بلندمدت در نظر بگیرد تا فناوری‌های صنعت نیمه رسانای چین دو نسل عقب تر از آن باشد.

 

علاوه بر اتخاذ گام‌هایی برای حفاظت از آمریکا و متحدانش در حوزه فناوری تراشه سازی، اقداماتی برای ترویج تولیدات این صنعت باید انجام شود. این در حالی است که از چند دهه قبل تولیدات در این صنعت به تایوان و کره جنوبی منتقل شده است.