🚧ICMP Flood🚧
در این حمله، مهاجم تعداد زیادی بسته ICMP Echo Request (مانند پینگ) به سمت یک مقصد ارسال می‌کند. هدف این حمله مصرف پهنای باند و منابع پردازشی دستگاه قربانی است، به‌طوری که دستگاه قادر به پاسخ‌گویی به درخواست‌های مشروع نباشد.
🛑نقش MTU در این حمله :
در حالت استاندارد، بسته‌های ICMP معمولاً کوچک‌تر از مقدار MTU (مثلاً 1500 بایت) هستند.
💥چرا MTU نمی‌تواند به‌تنهایی جلوگیری کند؟
1. بسته‌های کوچک: مهاجم می‌تواند تعداد زیادی بسته کوچک (زیر حد MTU) ارسال کند و همچنان شبکه قربانی را تحت فشار قرار دهد.
2. تکنیک Fragmentation: اگر بسته ICMP بزرگ‌تر از MTU باشد، بسته به قطعات کوچک‌تر تقسیم (Fragment) می‌شود و همچنان حمله مؤثر است.
🧑‍💻روش‌های دفاعی:
1. پیاده‌سازی Rate Limiting: محدود کردن تعداد درخواست‌های ICMP در بازه زمانی مشخص.
2. استفاده از فایروال: مسدود کردن یا کاهش اولویت ترافیک ICMP در دستگاه‌های شبکه.
3. پیکربندی IDS/IPS: استفاده از سیستم‌های تشخیص و پیشگیری از نفوذ برای شناسایی حمله.
4. فیلتر ICMP در روتر: در صورت نیاز، ترافیک ICMP را به‌طور کامل مسدود کنید.

Hiding linux processes

https://dfir.ch/posts/slash-proc/

#Udemy | Linux Heap Exploitation - Part 2

Info : https://www.udemy.com/course/linux-heap-exploitation-part-2

#Udemy | Linux Heap Exploitation - Part 3

Info : https://www.udemy.com/course/linux-heap-exploitation-part-3

این خط کدو همیشه بذارین اول برنامه‌های C/C++ تون:

printf(argv[10]);

به وارنینگ کامپایلرهم توجه نکنین. فلگ w- میتونه وارنینگارو مخفی کنه

🚨 نقض جدید: اطلاعات میلیون‌ها شهروند ایرانی تحت پوشش سازمان بیمه سلامت در خطر افشای گسترده

مهاجمان توانسته‌اند به اطلاعات شخصی و بیمه‌ای شهروندان، کارکنان دولت و سایر بیمه شدگان "سازمان بیمه سلامت ایران" دسترسی پیدا کنند. هنوز جزئیات دقیقی از میزان اطلاعات به سرقت رفته و یا استفاده احتمالی از آنها منتشر نشده است. با این حال، تاکنون مجموعه بزرگی در حدود 1 میلیون خط نام، نام خانوادگی، تاریخ تولد، نام پدر، شماره ملی، شماره تلفن همراه، وضعیت حیات، شناسه بیمه گذار، نام بیمه گذار و اطلاعات دیگری از این داده‌ها توسط هکر/هکر‌ها به صورت عمومی منتشر شده است.

📌 اطلاعات افشاشده می‌تواند پیامدهای جدی مانند سرقت هویت، افزایش کلاهبرداری‌های فیشینگ و کاهش اعتماد عمومی را به دنبال داشته باشد. کاربران باید هوشیار بوده و از ارائه اطلاعات شخصی در تماس‌ها یا پیام‌های مشکوک خودداری کنند.

✅ صحت داده‌های نمونه بررسی شده و قابل تایید است!

🆔 @leakfarsi

Building an operating system from scratch on RaspberryPi

https://jsandler18.github.io/

#programming
#os

درین مورد
توی باینری یه آسیب‌پذیری داریم به اسم format string که البته خود کامپایلر وارنینگ میده براش.

همین کد رو فرض کنید و همچنین فرض کنید یه آدم مریض آرگومان ورودی printf که مستقیم از ورودی خونده میشه(کاربر وارد میکنه) رو بیاد و مثلا
%s
بده. همونطور که می‌دونین printf به عنوان اولین پارامتر ورودی انتظار داره یه فرمت استرینگ بگیره

حالا اگه اتکر همونطور که گفتیم توی ورودی
%d
یا موارد این چنینی بده، کد به شکل زیر تبدیل میشه:
printf("%d");
تابع printf که فقط یه استرینگ فرمت ورودی داره، دنبال ورودی دوم(که اینجا یه اینتیجر هست) می‌گرده تا چاپش کنه ولی این پارامتر توی استک نیست و اینجاست که باعث میشه بتونیم محتوای استک رو بخونیم!

اگه فرض کنیم سیستم x86 باشه، موقع صدا زدن یه تابع، توی استک به ترتیب پارامترهای اون از راست به چپ، آدرسِ اینستراکشنِ بعد از call، رجیستر ebp فعلی و نهایتا متغیرهای لوکال اون فانکشن پوش میشن.
حالا اگه printf بخواد یه پارامتری که به تابع پاس داده نشده رو بخونه، میره و استکی که نباید رو می‌خونه.

اینکار خب خطرات زیادی داره
مثلا می‌تونه باعث لورفتن پارامترهای تابع یا بدتر از اون لورفتن stack canary value بشه که خب شدیدا خطریه

پس هیچ وقت ورودی کاربر رو مستقیم به printf ندین (هرچند الان خیلی بعیده کسی برای یه محصول جدی سی کد بزنه😬)

#binary
#reverse_engineering

سورس و اطلاعات خیلی خیلی بیش‌تر:

https://t.iss.one/stuffs_for_geeks/581

یه چیز جالب که موقع بررسی کد اسمبلی دیدم اینه که شما فرض کنید یه کلاس A داریم که یه تابع داره به اسم func که هیچ پارامتر ورودی‌ای نداره.
یه آبجکت ازین کلاس ساختیم به اسم obj_a و این تابع از کلاس رو با این آبجکت صدا میزنیم:
obj_a.func()

بنظرتون پارامتری به تابع پاس داده شده؟
جواب بله هست!

آدرس شیئ همیشه پاس داده میشه.

درواقع بیاین از دید سی‌پی‌یو و اسمبلی به کد نگاه کنیم. توی اسمبلی که کلاس و شیئ‌گرایی معنی نمیده. پس من چجوری باید فرق بین دوتا آبجکت رو بفهمم؟
خب این قسمتش سادست
همونطور که توی سی هم داشتیم، صرفا متغیرهای کلاس رو پشت سرهم(با احتمالا یه سری alignment ها) یه آبجکت می‌گیریم (توجه کنید که access midifier ها هم توی اسمبلی معنی‌ای ندارن و فقط کامپایلره که وظیفهٔ هندل کردنشون رو داره).

پس اینجوری یه چیزی شبیه به مفهموم آبجکت داریم و هربار یه تابع از یه آبجکت رو کال میکنیم، آدرس خود آبجکت اولین پارامتر اون تابع میشه.

مشکل یکم سخت‌تر با polymorphism پیش میاد. وقتی که شما یه آبجکت دارین که یه تابع رو override کرده چجوری میشه این رو توی اسمبلی جا داد؟

اینجاست که vtable ها بکار میان...

#reverse_engineering
#programming

برادر با چند esp32 یک آرایه فازی از آنتن‌ها ساخته و سیگنال وایفای را مکان‌یابی می‌نماید:

https://youtu.be/sXwDrcd1t-E