اول خرداد، بزرگداشت ملاصدرا .
اسلايد آخر: مدرسه خان شيراز
اسلايد آخر: مدرسه خان شيراز
به آگاهی اعضای محترم کانال انجمن علمی ادیان و عرفان می رساند، در لیالی پر فیض قدر، گفت و گویی پیرامون ماهیت این شب های پر برکت میان دکتر حسن ابراهیمی، استاد فلسفه و عرفان دانشگاه تهران، و پروفسور جیمز موریس، استاد ابن عربی شناس دانشگاه بوستون آمریکا در رادیو گفت و گو برگزار شد که صوت آن تقدیم می گردد.
🖋تلگرام: @ram_ut 📌اينستاگرام: @utram99
🖋تلگرام: @ram_ut 📌اينستاگرام: @utram99
Forwarded from انتشارات زندگی روزانه
| چین باستان و ایران امروز |
دکتر اسماعیل رادپور
(پژوهشگر موسسه پژوهشی حکمت و فلسفه)
پنجشنبه، ۸ خردادماه، ساعت ۱۸
برگزاری به صورت آنلاین در اسکایروم
برای شرکت در وبینار لطفاً در زمان برگزاری جلسه از طریق لینک زیر وارد سایت شوید و گزینه «مهمان» را انتخاب کنید:
https://b2n.ir/daoism
* شرکت برای عموم آزاد است و نیازی به ثبتنام یا نصب نرمافزار خاصی نیست.
| معارف مشرقی |
| انتشارات زندگی روزانه|
دکتر اسماعیل رادپور
(پژوهشگر موسسه پژوهشی حکمت و فلسفه)
پنجشنبه، ۸ خردادماه، ساعت ۱۸
برگزاری به صورت آنلاین در اسکایروم
برای شرکت در وبینار لطفاً در زمان برگزاری جلسه از طریق لینک زیر وارد سایت شوید و گزینه «مهمان» را انتخاب کنید:
https://b2n.ir/daoism
* شرکت برای عموم آزاد است و نیازی به ثبتنام یا نصب نرمافزار خاصی نیست.
| معارف مشرقی |
| انتشارات زندگی روزانه|
Forwarded from رسانه، فرهنگ - نشانه (Amin)
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
Channel name was changed to «انجمن علمی ادیان و عرفان تطبيقى دانشگاه تهران»
جریان عرفان در یهودیت:
فرد یهودی به یکی از دو مشرب زیر تعلق دارد یا نگاه تلمودی به دین دارد و یا دین را از منظر قبالایی می نگرد. تلمود کتابی است که تفسیر فقهی از تورات را عرضه می دارد و به عبارتی آن را شریعت خواهی یهود می نامند معهذا کسانی در همین نگاه فقهی مایلند تا به فلسفه تلمود نیز برسند ولی آنچه مسلم است اصالت احکام شریعت در حوزه دین یهود می باشد که دغدغه علمای تلمودی است. در برابر اینان، کسانی هستند که نگاه عرفانی به دین یهود دارند و تابع مکتب قبالا به شمار می آیند. اهل قبالا معتقدند که اوج علوم یهودی دانش های قبالایی است و این دانش به مواجید قلبی در اسرار حروف و اعداد اعتنا دارد. یکی از منابع مهم مکتب قبالا کتاب " زوهر" است. بسیاری آن را به ربی شمعون بریوحای نسبت می دهند اما در این کتاب ثابت شده که نویسنده آن موسی دی لئون بوده است.
پس دو نگاه تلمودی و قبالایی در تفکر یهودیان وجود دارد که یکی را میتوان ظاهرگرا و دیگری را باطن گرا نامید. این دو مشرب گاه در طول هم قرار میگیرند که در این صورت عمل به قرائت قبالایی دشوارتر میشود؛ گاهی هم در عرض هم قرار می گیرندکه در اینجا رجحان با نگاه تلمودی است. بنابراین عرفان یهود ریشه در قبالا دارد و قبالا شامل طیف وسیعی از علوم سری است که شامل صفای قلب و زهد و هم علم حروف و اعداد است. حتی میتوان از نجوم و تاثیر ثوابت و سیارات و طالع بینی هم نشانه هایی یافت. در اینجا مرز میان خرافه و حقیقت بسیار باریک و گاه نامعلوم است و در کنار تهذیب نفس سخن از به مهار کشیدن زمان نیز به میان می آید. مکتب قبالا متاثر از فلسفه نوافلاطونی است. دو ماخذ مهم در مکتب قبالا یکی کتاب خلقت که احتمالا در قرن ششم میلادی نوشته شده است و دیگری کتاب زوهر است.
آیین قبالا آموزه ای مذکر است و به وسیله مردان برای مردان مهیا شده است. تاریخ طولانی عرفان یهود هیچ نشانی از نفوذ زن در خود ندارد. هیچ زنی پیرو آیین قبالا نبوده است. ماهیت این سمبولیسم در آیین قبالا برآن است که ظهور کیفیت ظرافت و لطافت نیست بلکه تجلی داوری عبوسانه است.
برطبق آیین قبالا خصلت اهریمنی زائیده قلمرو زنانه است. این منظر مستلزم انکار قلمرو زنان نیست. پیروان قبالا هیچ علاقه ایی برای ترویج تجربه عرفانی و شهودی خود ندارند این خصلت ها مربوط به خصایص مردانه است که در ان نهفته است زیرا تاریخ ادبیات عرفانی نشان می دهد که زنان در میان وجوه معروف عارفان راغب بودند به تدوین تذکره عرفانی و ذهن گرایی در بیان تجربه دینی بپردازند.
حسدیم نیز جریانی از یهودیان هستند که در برابر تمایلات هلنیستی قد برافراشتند و بعد ها در اروپا در قرن هیجدهم توسط بعل شم طوو ظاهر شدند. آنها می کوشیدند تا با عقل گرایی افراطی تلمودی مخالفت کنند و به جذبه روی آورند؛ آنها به ظهور معجزات و قربیت ناجی یا مسیح موعود اعتقاد داشتند و این باعث شد تا عوام یهود انها را انکار کنند و اهل بدعت بدانند.
منبع: جریانات بزرگ در عرفان یهودی نوشته گرشوم شولم ترجمه فریدالدین رادمهر
🖋تلگرام: @ram_ut 📌اينستاگرام: @utram99
فرد یهودی به یکی از دو مشرب زیر تعلق دارد یا نگاه تلمودی به دین دارد و یا دین را از منظر قبالایی می نگرد. تلمود کتابی است که تفسیر فقهی از تورات را عرضه می دارد و به عبارتی آن را شریعت خواهی یهود می نامند معهذا کسانی در همین نگاه فقهی مایلند تا به فلسفه تلمود نیز برسند ولی آنچه مسلم است اصالت احکام شریعت در حوزه دین یهود می باشد که دغدغه علمای تلمودی است. در برابر اینان، کسانی هستند که نگاه عرفانی به دین یهود دارند و تابع مکتب قبالا به شمار می آیند. اهل قبالا معتقدند که اوج علوم یهودی دانش های قبالایی است و این دانش به مواجید قلبی در اسرار حروف و اعداد اعتنا دارد. یکی از منابع مهم مکتب قبالا کتاب " زوهر" است. بسیاری آن را به ربی شمعون بریوحای نسبت می دهند اما در این کتاب ثابت شده که نویسنده آن موسی دی لئون بوده است.
پس دو نگاه تلمودی و قبالایی در تفکر یهودیان وجود دارد که یکی را میتوان ظاهرگرا و دیگری را باطن گرا نامید. این دو مشرب گاه در طول هم قرار میگیرند که در این صورت عمل به قرائت قبالایی دشوارتر میشود؛ گاهی هم در عرض هم قرار می گیرندکه در اینجا رجحان با نگاه تلمودی است. بنابراین عرفان یهود ریشه در قبالا دارد و قبالا شامل طیف وسیعی از علوم سری است که شامل صفای قلب و زهد و هم علم حروف و اعداد است. حتی میتوان از نجوم و تاثیر ثوابت و سیارات و طالع بینی هم نشانه هایی یافت. در اینجا مرز میان خرافه و حقیقت بسیار باریک و گاه نامعلوم است و در کنار تهذیب نفس سخن از به مهار کشیدن زمان نیز به میان می آید. مکتب قبالا متاثر از فلسفه نوافلاطونی است. دو ماخذ مهم در مکتب قبالا یکی کتاب خلقت که احتمالا در قرن ششم میلادی نوشته شده است و دیگری کتاب زوهر است.
آیین قبالا آموزه ای مذکر است و به وسیله مردان برای مردان مهیا شده است. تاریخ طولانی عرفان یهود هیچ نشانی از نفوذ زن در خود ندارد. هیچ زنی پیرو آیین قبالا نبوده است. ماهیت این سمبولیسم در آیین قبالا برآن است که ظهور کیفیت ظرافت و لطافت نیست بلکه تجلی داوری عبوسانه است.
برطبق آیین قبالا خصلت اهریمنی زائیده قلمرو زنانه است. این منظر مستلزم انکار قلمرو زنان نیست. پیروان قبالا هیچ علاقه ایی برای ترویج تجربه عرفانی و شهودی خود ندارند این خصلت ها مربوط به خصایص مردانه است که در ان نهفته است زیرا تاریخ ادبیات عرفانی نشان می دهد که زنان در میان وجوه معروف عارفان راغب بودند به تدوین تذکره عرفانی و ذهن گرایی در بیان تجربه دینی بپردازند.
حسدیم نیز جریانی از یهودیان هستند که در برابر تمایلات هلنیستی قد برافراشتند و بعد ها در اروپا در قرن هیجدهم توسط بعل شم طوو ظاهر شدند. آنها می کوشیدند تا با عقل گرایی افراطی تلمودی مخالفت کنند و به جذبه روی آورند؛ آنها به ظهور معجزات و قربیت ناجی یا مسیح موعود اعتقاد داشتند و این باعث شد تا عوام یهود انها را انکار کنند و اهل بدعت بدانند.
منبع: جریانات بزرگ در عرفان یهودی نوشته گرشوم شولم ترجمه فریدالدین رادمهر
🖋تلگرام: @ram_ut 📌اينستاگرام: @utram99