حدود ۱۸ سالگی بود که دیگه از ابوگل درومدم و مستقیم رفتم تو عنو گوه.

‏استفاده از مجازی باعث عدم تمرکزم و عدم تمرکزم باعث استفاده از مجازی میشه و من وسط لاس زدن این دوتا دارم جر میخورم.

در حال حاضر زندگیم به حدی تخمیه که اگر به کسی بگم "زندگیم" بهش فحش دادم!

وقتی لیدر داره اینطوری میگه، مگه اسکولم از این به بعد برم تو خیابون خودمو به فنا بدم؟

‏الان دیگه بین خودم و اتاقم نمی‌دونم کدوممون بهم ریخته تریم.

‏وقتی مراقب حرفات نباشی، یکی تا صبح نمی‌تونه بخوابه،
یکی دلش می‌شکنه، یکی اعتمادشو از دست می‌ده، یکی از خودش بدش می‌اد،
و یکی شاید هرگز مثل قبل نشه،
مراقب حرفامون باشیم.