‏داینامیک تکرارشونده ای تو رابطه هست که به واسطه تفاوت دنیای درونی زن و مرد، و ناآشناییمون نسبت به این دنیاها ایجاد میشه،
زن نیازهاشو بیان میکنه که احساس درستی داشته باشه که در نهایت چرخ رابطه بچرخه،
اما تو مغز مرد، بیان نیاز زن، غر زدن کدنویسی میشه و احساس ناکفایتی میکنه و ‏در نتیجه یا دفاعی میشه، یا سرد و اجتنابی و یا پرخاشگر، اینجا زن بیشتر احساس نادیده شدن میکنه و بیشتر بیان میکنه(غر بیشتر) به امید این که بالاخره فهمیده شه و این چرخه معیوب تا بی نهایت میتونه ادامه دار شه، همینقدر ساده همین قدر سخت.

‏این تازه بیست سال اول زندگی بود.

اگر مرا نابالغ یافتی؛
قطعا تو نزدیک‌ترین فرد به من هستی!
غریبه‌ها فقط از بلوغ من آگاه‌اند.

«زندگی جرقه‌ای میان دو خلأ است.
تاریکی قبل از تولد و تاریکی بعد از مرگ».

‏نمی‌دونم عزیزم؛ دستم به زندگی نمیره.

‏اگه از من خطایی دیدی، خطای دید داری.

‏در يك رابطه
زمانى فاصله ايجاد ميشه
كه به جاى صحبت كردن،
همديگه رو در ذهنمون قضاوت كنيم

‏از نشونه‌های احساسِ امنیت در حضور یک‌نفر، پرحرف شدنه برا همینه وقتی میام پیشت طوطی میشم :)♡