وَ دَسیسهِ خَلق را پایان نیست.
@masnaviX

مُحمَد ۳۴ سال است که در اسارت تحتِ شکنجه است.
او که ۴ سال اسیرِ جنگِ عراق بود، ۳۰ سال است
که شب ها با تکرارِ شکنجه‌های اسارت از خواب می‌پرد و روزها آشفتهِ خوابِ دیشب است.
@masnaviX

لعیا ۳۴ سال است که در اسارتِ گذشته‌اش است.
همسرِ مُحمَد پس از ۳ سال اشک و آهِ بی‌خبری از اسارت، به اصرار اطرافیان، شهادتِ شوهرش را پذیرفت و پس از مدتی به عقدِ برادر شوهرش رضا درآمد که فرزندانِ محمد زیر دستِ غریبه بزرگ نشوند.
مُحمَد که برگشت، رضا برای همیشه رفت.
خبرِ شهادتش که رَسید گفتند داوطلبِ میدانِ مین شده بود.
@masnaviX

وَ چَشم‌ها، دَهان‌هایی مَمهور و خَموش.
@masnaviX

دندان‌ِ گُرگ را بکِشید، جای آهو قفس نیست.
@masnaviX

وَ بَردهِ «برَند» را اُمّیدِ رَهایی نیست.
@masnaviX

«نَـــــــــــــــــــــه غُلام؟»
خشایار مستوفی گفت و یک کشور ارضا شد.
آن روزها همه‌چیز ساده‌تر بود.
@masnaviX

بزرگ‌ترین دَستاوردِ ملموسِ گریه، پوشَکِ نو است.
@masnaviX

اِغواگری، تاثیرِ خَطِ نِگاه است، نه خَطِ چِشم.
@masnaviX

خِلقَت گاهی «باگ» دارد و این واقعیَّت بسیار تَلخ است.
@masnaviX

+ : میدی؟
× : نه/آره.

(یک مکالمهِ حقیقی اما غیرواقعی، بدونِ تعارف، دروغ، نقاب، بازیگری، اتلافِ زمان و انرژی که البته مطلقاً استفاده نمی‌شود.)
@masnaviX

جایِ سوختگی‌ها خوب می‌شود، جایِ رفتن‌ها نه.
@masnaviX

رَفتن به وقتِ رَفتن، تَرَحُّمی است که بی‌رَحمی قَلَمداد می‌شود.
@masnaviX

در چَشمانَش نگاه کرد و دروغ گفت، فهمید فهمید دروغ گفت و دروغ گفت.
@masnaviX

جنگِ «اسنپ» و «تپسی» را راننده باخت.
@masnaviX

خودَش می‌دانست عَقیم است، زنش نه.
وَ خداوند دختری به آن‌ها عطا کرد.
@masnaviX

محمود امروز پَکَر است تا حدودی هم هَنگ، درحالی که نمی‌داند «هَنگ کردن» چیست.
او که رفته بود گوشتِ چرخ‌کرده بخرد، با مرغِ مُنجمد برگشت.
@masnaviX

غروبِ جمعهِ فاحشه، ظُهرِ شنبه است.
@masnaviX

اِسپرمِ بازنده، نُطفه شد.
@masnaviX

وَ پَلَشتی‌هایش را به نام شَیطان سَنَد زد.
@masnaviX

به‌دنبالِ اولین تلاش، معمولا اولین شکست می‌آید و پس از اولین شکست معمولا شکستِ آخر:
دست کشیدن از تلاش/هدف.
@masnaviX