🎤 سخنرانی استاد #رائفی_پور در اجتماع مردمی عاشقان مبارزه با اسرائیل

🗓 ۲۸ مهر ۱۴۰۲ - تهران، میدان فلسطین

🆔 @Masaf

🖥 سخنرانی استاد #رائفی_پور در اجتماع مردمی عاشقان مبارزه با اسرائیل

🗓 ۲۸ مهر ۱۴۰۲ - تهران، میدان فلسطین

❇️ کانال رسمی استاد رائفی‌پور و مؤسسه مصاف 👇
🆔 @Masaf

🔅 #هر_روز_با_قرآن

شرکت در ختم قرآن برای فرج

✅ @Masaf

🔅 #پيامبر_اکرم صلى‌الله عليه وآله:

✍️ يا أبا ذرٍّ، اِغتَنِمْ خَمسا قَبلَ خَمسٍ: شَبابَكَ قَبلَ هَرَمِكَ، و صِحَّتَكَ قَبلَ سَقَمِكَ، و غِناكَ قَبلَ فَقرِكَ، و فَراغَكَ قَبلَ شُغلِكَ، و حَياتَكَ قَبلَ مَوتِكَ؛

🔴 اى ابوذر! پنج چيز را پيش از پنج چيز غنيمت شمار: جوانی‌ات را پيش از پيری‌ات و تندرستی‌ات را پيش از بيماری‌ات و توانگری‌ات را پيش از تهى‌دستی‌ات و آسودگی‌ات را پيش از گرفتاری‌ات و زندگی‌ات را پيش از مردنت.

📚 ميزان‌الحكمه، جلد ۱۳، صفحه ۱۷۰

#حدیث_روز

✅ صفحات رسمی استاد رائفی‌پور و مؤسسه مصاف👇
🔗 تلگرام | ایتا | سروش | اینستاگرام | توییتر

🔅#پندانه

✍️ سخت‌ترین آزمون قضاوت

🔹در سال ۱۳۵۰ هنگامی که با درجه سرهنگی در ارتش خدمت می‌کردم، آزمونی در ارتش برگزار شد تا افراد برگزیده در رشته حقوق عهده‌دار پست‌های مهم قضایی در دادگاه‌های نظامی ارتش شوند.

🔸در این آزمون، من و ۲۵ نفر دیگر رتبه‌های بالای آزمون را کسب کرده و به دانشگاه حقوق قضایی راه یافتیم.

🔹دوره تحصیلی، یک‌ساله بود و همه با جدیت دروس را می‌خواندیم.

🔸یک هفته مانده به پایان دوره، روزی از درب دژبانی در حال رفتن به سر کلاس بودم که ناگهان دیدم دو نفر دژبان با یک نفر لباس شخصی منتظر من هستند و به‌محض ورود من فرد لباس شخصی که با ارائه مدرک شناسایی خود را از پرسنل سازمان امنیت معرفی می‌کرد، مرا البته با احترام، دستگیر کردند و با خود به نقطه نامعلومی بردند و داخل سلول انفرادی انداختند.

🔹هرچه از آن لباس شخصی علت بازداشتم را می‌پرسیدم، چیزی نمی‌گفت و فقط می‌گفت:
من مأمورم و معذور و چیز بیشتری نمی‌دانم!

🔸اول خیلی ترسیده بودم. وقتی داخل سلول انفرادی رفتم و تنها شدم، افکار مختلفی ذهنم را آزار می‌داد.

🔹از زندانبان خواستم تلفنی به خانه‌ام بزند و حداقل خانواده‌ام را از نگرانی خلاص کند که ترتیب اثری نداد و مرا با نهایت غم و اندوه در گوشه بازداشتگاه به حال خود رها کرد.

🔸آن روز، شب شد و روزهای دیگر هم به همان ترتیب گذشت و گذشت، تا اینکه روز نهم، در حالی که انگار صد سال گذشته بود، رسید.

🔹صبح روز نهم مجددا دیدم همان دو نفر دژبان به‌همراه همان لباس شخصی به‌دنبال من آمدند. مرا یک‌راست به اتاق رئیس دانشگاه که درجه سرلشکری داشت، بردند.

🔸افکار مختلف و آزاردهنده لحظه‌ای مرا رها نمی‌کرد و شدیدا در فشار روحی بودم.

🔹وقتی به اتاق رئیس دانشگاه رسیدم، در کمال تعجب دیدم تمام هم‌کلاسی‌های من هم با حال و روزی مشابه من در اتاق هستند و البته همگی بسیار نگران بودند.

🔸ناگهان همهمه‌ای به‌پا شد. در اتاق باز شد و سرلشکر رئیس دانشگاه وارد اتاق شد. ما همگی بلند شدیم و ادای احترام کردیم.

🔹رئیس دانشگاه با خوش‌رویی تمام با تک تک ما دست داد. معلوم بود از حال و روز همه ما کاملا آگاه بود.

🔸سپس این‌چنین به ما پاسخ داد:
هرکدام از شما که افسران لایقی هم هستید، پس از فارغ‌التحصیلی، ریاست دادگاهی را در سطح کشور به‌عهده خواهید گرفت و حالا این بازداشتی شما، آخرین واحد درسی شما بود که بایستی پاس می‌کردید.

🔹و در مقابل اعتراض ما گفت:
این کار را کردیم تا هنگامی که شما در مسند قضاوت نشستید، قدرتمند شدید و قلم در دستتان بود از آن سوءاستفاده نکنید و از عمق وجودتان حال و روز کسی را که محکوم می‌کنید، درک کنید و بی‌جهت و از سر عصبانیت یا مسائل دیگر کسی را بیش از حد جرمش، به زندان محکوم نکنید!

🔸در خاتمه نیز از همه ما عذرخواهی شد و همه نفس راحتی کشیدیم.

◽زیر پایت چون ندانی، حال مور
◽همچو حال توست، زیر پای فیل

🆔 @Masaf