#3
دست فروشان خیابانی، حرکت پیاده‌ها را تسهیل می‌کنند
#Urban_code
برخلاف آنچه به نظر می‌رسد، دستفروشان خیابانی تأثیری مثبت بر حرکت عابرین پیاده دارند. نه‌تنها به عنوان حایلی بین عابرین پیاده و ترافیک سواره عمل می‌کنند، بلکه نقاط ارجاع بصری و صوتی ایجاد می‌کنند که به حس امنیت عابرین پیاده کمک می‌کند. دستفروشان با شوخی و چانه‌زنی، نوعی تئاتر زنده خیابانی اجرا می‌کنند که رهگذران را از استرس، آسوده و آنها را به تماشاچیانی سرگرم تبدیل می‌کند.

«خیابان شهری، علاوه بر دارابودن ظرفیت پذیرش بیگانگان باید بتواند در نبود آنها نیز مکانی امن برای ساکنین باشد(همان طور که خیابان‌های محلات موفق شهری چنین‌اند) باید دارای سه کیفیت اصلی باشد: ... و سوم آنکه پیاده‌روها باید همواره مورد استفاده قرار گیرند، چه برای افزودن به تعداد ناظرین بر خیابان و چه برای تشویق تعداد کافی مردم ساکن در ساختمان‌های مجاور خیابان برای نگریستن به پیاده‌روها. هیچ‌کس از نشستن کنار پنجره و خیره شدن به یک خیابان خالی لذت نمی‌برد، در حالی‌که مردم بسیاری، خود را گاه و بیگاه با تماشای فعالیت‌های خیابان سرگرم می‌کنند»
Jane Jacobs

منظرپلاس🌱
@manzarplus 🌱

ضایعات محصولات کشاورزی ایران

سالانه ۱۲۵ میلیون تن محصولات کشاورزی در کشورمان تولید می شود.

۳۰ میلیون تن آن ضایعات است(یعنی ۳۷.۵ درصد یا بیشتر از یک سوم آن)!

برای تولید ضایعات دور ریخته شده، ۹ میلیارد متر مکعب آب هدر می رود!

محاسبه ضرر ملی:
قیمت هر متر مکعب آب در سال جاری: ۳۰ هزار تومان است. اگر دلار را ۵۰ هزار تومان فرض کنیم، هزینه اتلاف ۹ میلیارد متر مکعب معادل ۵.۴ میلیارد دلار  می شود.

اگر متوسط قیمت هر کیلو محصول کشاورزی را ۲۵ سنت حساب کنیم، هزینه اتلاف ضایعات، معادل ۷.۵ میلیارد دلار می شود.

جمع کل هزینه اتلاف منابع کشاورزی(محصول و آب)  قریب ۱۳ میلیارد دلار بالغ خواهد شد./تجارت قطر

با این اوصاف، وزیر نیرو مشکل را آبیاری فضای سبز با آب شرب می‌بیند. مشکل اصلی در واقع عدم برنامه‌ریزی بلندمدت و منطبق با شرایط اقلیمی در کشاورزی، صنعت و فضای سبز است. راه‌کارهایشان اصطلاحا چسب زخمی است تا ۴ سال مسئولیت آنها پایان یابد و به مسئول بعدی تحویل دهند. برای تغییر اساسی شرایط، برنامه‌ریزی و سرمایه‌گذاری لازم است نه راه‌کارهای سطحی و موقت!

منظرپلاس🌱
@manzarplus 🌱

انجمن علمی معماری منظر ایران برگزار می‌کند

🌘 شب یلدای منظر


🍃 شب‌نشینی اساتید، فارغ‌التحصیلان و دانشجویان معماری منظر ایران 🍃


مکان: دانشگاه تهران، دانشکدگان هنرهای زیبا، سالن قضاوت
زمان: چهارشنبه، بیست و نه آذر یکهزار و چهارصد و دو، ساعت ۱۸


لطفا جهت ثبت‌نام برای شرکت در برنامه با خانم احمدی در ارتباط باشید.
۰۹۱۱۳۱۶۱۲۱۸

جهت حضور در برنامه، لطفا پس از هماهنگی از درب نگارخانه در خیابان قدس وارد شوید.


منظرپلاس🌱
@manzarplus 🌱

زیبایی در بافت(context) تعریف و درک می‌شود

نشریه‌ی واشنگتن‌پست ایده‌ی این کار را داده بود که جاشوا بل(Joshua Bell) یکی از نوازندگان مطرح ویولن در سطح جهان، ویولن سه‌و‌نیم میلیون دلاری خود را بردارد و صبح‌هنگام، زمانی که مردم در حال رفتن به محل کار خود هستند، تعدادی قطعه‌ی کلاسیک را برای رهگذران بنوازد.

چند روز قبل از این برنامه، بلیط‌های ۱۰۰ دلاری یکی از اجراهای رسمی بل تمام شده بود و بسیاری از علاقه‌مندانش، فرصت حضور در آن برنامه را از دست داده بودند. حالا او داشت به رایگان، در یک ایستگاه مترو ساز خود را برای مردم می‌نواخت.

بل کاملاً چهره‌ی یک نوازنده‌ی خیابانی را به خود گرفته بود: ژستی ساده، لباس‌هایی معمولی و کاسه‌ای که در آن کمی پول خُرد ریخته بود تا رهگذران را به ریختن پول بیشتر ترغیب کند.

اجرای بل حدود ۴۵ دقیقه ادامه پیدا کرد. با وجودی که بیش از هزار نفر از جلوی او رد شدند، تنها هفت نفر ایستادند و اجرای او را تماشا کردند. بل طی آن مدت حدود ۳۲ دلار کاسبی کرد که البته ۲۰ دلار را یک نفر – که ظاهراً او را ‌شناخت – پرداخت کرده بود.

۳۲ دلار درآمد برای یک نوازنده‌ی خیابانی طی ۴۵ دقیقه، خیلی هم کم نیست. اما قطعاً برای کار نوازنده‌ای مثل جاشوا بل عدد ناچیزی محسوب می‌شود.

ماجرای استقبال بسیار محدود از این نوازندگی را جین واین‌گارتن (Gene Weingarten) در مقاله‌ای در واشنگتن‌پست منتشر کرد. واین‌گارتن این رویداد را از دریچه‌ی «اولویت‌ها»، «درک زیبایی» و «ادراک انسانی» نگاه کرد. این‌که ما انسان‌ها بعضی زیبایی‌ها را صرفاً به خاطر گم‌شدن در روندهای روزمره‌ و اولویت‌های زندگی عادی نمی‌بینیم و نمی‌شنویم و از کنارشان عبور می‌کنیم.

واین‌گارتن مستقیم این جمله را نگفته است، اما می‌توان از حرف‌هایش چنین چیزی را استنتاج کرد که: «ما تمام روز درگیر شتاب زندگی هستیم تا پولی در بیاوریم و مثلاً بتوانیم با آن پول بلیط حضور در اجرای جاشوا و امثال جاشوا را خریداری کنیم،‌ در حالی که در همان مدت، فرصت‌های ارزان و رایگان بسیاری با همان کیفیت در اطراف‌مان بوده که از چشم‌مان دور مانده و نتوانسته‌ایم از آن‌ها بهره ببریم.»

از روایت واین‌گارتن که بگذریم، با عینک‌های دیگری هم می‌توان به این ماجرا نگاه کرد.

مثلاً این‌که ما انسان‌ها در قضاوت کردن، تا حد زیادی به بستر و شرایط محیطی (Context) وابسته‌ایم: یک اجرای رسمی در سالنی مجلل که برای تماشای آن یک بلیط گران‌قیمت خریداری شده، احتمالاً از نظر هنری ارزشمندتر از اجرای رایگان یک نوازنده‌ی خیابانی است.

چنان‌که احتمال می‌دهیم ارزش هنری «عکسی که بر دیواره‌ی یک گالری آویخته شده است» نیز بیشتر از عکسی باشد که یک فرد گمنام آن را ثبت کرده و در شبکه‌های اجتماعی منتشر کرده است.

هم‌چنین لباسی را که در ویترین یک پاساژ خاص و گران‌قیمت می‌بینیم، احتمالاً شیک‌تر و خاص‌تر و به‌روزتر از لباسی می‌دانیم که در یک فروشگاه ساده در گوشه‌ای از شهر به چشم‌مان خورده است.

اگر کمی فکر کنید، مثال‌های دیگری هم به ذهن‌تان خواهد رسید که در آن‌ها، شرایط محیطی را به عنوان معیاری برای قضاوت و ارزیابی مد نظر قرار داده‌اید.

دقت داشته باشید که نمی‌توان به تجربه‌ی جاشوا بل ارزش علمی بخشید./ متمم

منظرپلاس🌱
@manzarplus 🌱

نشست علمی-تخصصی
«طرح جامع فضای سبز شهر تهران با محوریت ضرورت استقرار نظام فنی-اجرایی احداث، توسعه و نگهداری فضاهای سبز شهری»

👥 سخنرانان
👤 علی محمد مختاری
👤 کیانوش سوزنچی
👤 مسعود احمدی
👤 محمد مطلبی

👤 دبیر نشست: فرهاد خسروانی

⏰ زمان: چهارشنبه ۲۹ آذرماه ۱۴۰۲ ساعت ۱۰:۳۰ الی ۱۲
📍 مکان: تالار شماره ۱ طبقه B2 در سالن همایش‌های برج میلاد تهران

با ارائه گواهی معتبر آموزشی

از سری برنامه‌های پانزدهمین جشنواره بین‌المللی پژوهش و نوآوری در مدیریت شهری مجمع شهری تهران(TUF) و دهمین جشنواره پژوهش و آموزش در مدیریت شهری و روستایی با رویکرد: عدالت شهری و روستایی

کسب اطلاعات بیشتر و اختصاصی هر برنامه

منظرپلاس🌱
@manzarplus 🌱

مستند آموزش معماری و طراحی با فرانک گری
#documentary
فرانک گری(Frank O. Gehry) در سن ۱۹ سالگی راننده کامیون بود که در مدرسه‌ای شبانه، کلاس‌های مجسمه‌سازی می‌گذراند. چشم انداز او برای آنچه معماری می تواند به انجام برساند، به شکل دیگری در چشم انداز شهرهای ما و تصورات هنرمندان و طراحان در سراسر جهان شکل گرفت. این استاد و سازنده در کلاس معماری آنلاین خود شما را به آرشیو موردی که قبلاً دیده نشده، دعوت می‌کند تا به روند خلاقیت خود نگاهی بیاندازید.

در بخشی از این مجموعه مستند تماشا خواهید کرد که فرانک گری از نادیده‌گرفته شدن توسط یکی از اساتیدش می‌گوید اما از مسیر خود دست نمی‌کشد و ادامه می‌دهد و در انتها می‌گوید «نگذارید دیده نشدن ارزش‌های درونیتان توسط افراد دیگر، شما را از رسیدن به اهدافتان بازدارد»

برای تماشای آنلاین در تلوبیون روی این متن کلیک کنید

نکته: لینک قرار داده‌شده را با مرورگر(browser) خود به جای نرم‌افزار تلوبیون باز کنید

منظرپلاس🌱
@manzarplus 🌱

#24
#Book #English #Accessibility
#کتاب #انگلیسی #دسترسی_پذیری

یکی از جدیدترین کتاب‌‌های منتشر شده در حوزه معماری منظر

The Architecture of Disability
Buildings, Cities, and Landscapes beyond Access

Author(s): David Gissen
2023
215 pages

Download🔽
منظرپلاس🌱
@manzarplus 🌱

The Architecture of Disability
Buildings, Cities, and Landscapes beyond Access

منظرپلاس🌱
@manzarplus 🌱

#4
محیط امن، سود اقتصادی را افزایش می‌دهد
#Urban_code
شرط اساسی برقراری نظارت اجتماعی، وجود تعداد زیادی فروشگاه و دیگر مکان‌های همگانی است که در طول پیاده‌روهای یک محدوده پراکنده شده باشند. حضور مکان‌های همگانی و بنگاه‌های اقتصادی که در هنگام غروب و شب استفاده قرار می‌گیرند، در این میان ضروری است. به عنوان مثال مغازه‌ها، بارها و رستوران‌ها از راههای مختلف و پیچیده‌ای در تقویت امنیت پیاده‌روها نقش دارند.
(Jane Jacobs, The Death and Life of Great American Cities, p.36)

حضور رستوران‌ها، کافه و فروشگاه‌ها در یک منطقه، تضمین کننده‌ی آن است که فعالیت شهری هم در روز و هم در شب برقرار است، و این امر برای کسب و کار نفع ویژه‌ای دارد. هیچ چیز به اندازه احساس ناامنی در یک منطقه که باعث ایجاد ترس و اضطراب در مراجعه‌کنندگان آنجا می‌شود، نمی‌تواند به کسب و کار آنجا آسیب برساند. از آنجاکه تلاش فرد فرد مالکین برای حفظ نظم و امنیت، تنها موفقیت‌های محدودی برای تضمین امنیت کل منطقه دارد، اغلب فروشگاه‌ها برای حفاظت از کسب و کارشان در مجموعه‌های متراکم جمع می‌شوند.

منظرپلاس🌱
@manzarplus 🌱

نگاهی به کتاب والدن(Walden) اثر هنری دیوید تورو(Henry David Thoreau)

اگر روزی روزگاری تصمیم گرفتید مدتی را در طبیعت و دور از شهر زندگی کنید، یکی از بهترین کتاب‌هایی که می‌توانید با خودتان ببرید کتابی است به نام والدن یا زندگی در جنگل از فیلسوف و متفکر بزرگ آمریکایی به نام هنری دیوید تورو.

باورش سخت است که این تجربه عمیق و تاثیر گذار را یک جوان بیست و هشت ساله ثبت کرده باشد تورو مانند یک متفکر بزرگ آمریکایی دیگر، یعنی رالف والدو امرسون همزمان طبیعت گرا (Naturalist) و تعالی گرا (Transcendentalist) بود.

از دید طبیعت‌گرایی، تورو معتقد بود عناصر جهان زنده با نوعی در هم‌تنیدگی بسیار پیچیده ولی خاموش و بی ادعا، به تعادل و ثبات هم کمک می‌کنند. از این نظر تورو کسی بود که تولد دانش بوم‌شناسی یا اکولوژی و تاریخ طبیعی را پیش‌بینی و در آن مشارکت کرد.

معتقد بود باید این نظم پیچیده را ابتدا مشاهده و عمیقا درک کنیم به جای اینکه فوری بخواهیم استخراجش کنیم و تغییرش دهیم. اگر کسی طبیعت را جدی مطالعه کرده باشد آن را چیزی بیش از توده مواد بی‌جان برای مصرف و فروش می‌بیند و برای حس کردن این امر نیازی به جادو و خرافات نیست. در واقع بالاترین دریافت علم این است که بتوانیم با درک پیچیدگی به یک سادگی آگاهانه برسیم.

تورو دو سال تمام تنها در ساحل دریاچه‌ای بنام والدن در کلبه کوچک جنگلی که خودش ساخته بود زندگی کرد و کتابش را نوشت. در این مدت به این نتیجه رسید که با زندگی حداقلی یا مینیمالیستی می‌شود از هدر رفتن تنها ثروت واقعی زندگی، یعنی وقت جلوگیری کرد و زمان را به فهمیدن و هماهنگ شدن با طبیعت گذراند.

یک نتیجه منطقی اندیشه تورو این بود که باید بصورت فعال در برابر وسوسه وارد شدن در بازی‌های اجتماعی مقاومت کرد. دور باطلی که باعث می‌شود مجبور شوی بیشتر بخواهی، بیشتر کار کنی، طبیعت بیشتری را نابود کنی و وقت بیشتری را از دست بدهی.

نظرات تورو درباره مقاومت بدون خشونت در تاریخ، الهام‌بخش کسانی مثل ماهاتما گاندی، مارتین لوتر کینگ و لئو تولستوی شد.

برای آدم سوال می‌شود با آن همه وقت در آن کلبه جنگلی چکار می‌کرده؟ چه کتابی با خودش برده بوده است؟ تورو در کتابش می‌نویسد گلستان سعدی می‌خوانم و این حکایت را از گلستان عینا نقل می‌کند:

«حکیمی را پرسیدند چندین درخت نامور که خدای عز و جل آفریده است و برومند هیچ یک را آزاد نخوانده‌اند، مگر سرو را که ثمره‌ای ندارد، در این چه حکمت است؟
گفت هر درختی را ثمره‌ای معین است که به وقتی معلوم، به وجود آن تازه آید و گاهی به عدم آن پژمرده شود و سرو را هیچ از این نیست و همه وقتی خوش است و این است صفت آزادگان.

بر آنچه می گذرد دل منه که دجله بسی
پس از خلیفه بخواهد گذشت در بغداد
گرت ز دست برآید چو نخل باش کریم
ورت ز دست نیاید چو سرو باش آزاد»

در این نقل قول ، تورو با تاکید بسیار واژه «آزاد» را به صورت اصلی فارسی و بدون ترجمه می‌آورد. در این زمانه آدم از خودش می‌پرسد تاریخ چه مسیری پیدا می‌کرد اگر افراد بیشتری سبک زندگی این فیلسوف را انتخاب می‌کردند و از طبیعت به تعالی می‌رسیدند./ایمان فانی

منظرپلاس🌱
@manzarplus 🌱

🌳 به یاد استاد کریم ساعی

◀️ درگذشته در ۴ دی ماه سال ۱۳۳۱ (در اثر سانحه هوایی)

🔹 ایجاد رشته جنگل و مراتع
🔹کاشت درختان چنار خیابان ولیعصر
🔹 ایجاد پارک ساعی
🔹توجه ویژه به جنگل کاری
🔹 اولین کسی است که ضرورت توسعه فضاهای سبز شهری را مطرح نموده است.

منظرپلاس🌱
@manzarplus 🌱

شکست جنون درختکاری در جهان

چند سالی است که عاقلان جهان فهمیده‌اند که کاشت درخت در جهان چندان تاثیری در کاهش گرمایش کره زمین ندارد!

عملیات کاشت درخت به تنهایی چنان مخرب است که آن تاثیر اندک را هم از بین می رود. تهران مثال بارز شکست درختکاری است. بیشتر تهرانی‌ها، حداقل در یکی از این شوهای حکومتی و یا سمتی درختکاری عکس و سلفی دارند.

در زمان قالیباف به پشتوانه درآمد نجومی تراکم فروشی، سالانه حتی تا ۶ میلیون نهال در تهران کاشته می شد. اما نگاهی به وضعیت تهران و این روزهای آلودگی در شهر نشان می‌دهد که نتیجه این درختکاری های، قتل عام میلیونها نهال برای یک سلفی و یا فیلم و عکسی از ژست مسئولین بوده است.

چند سال پیش ترکیه نیز با سر و صدا ۱۱ میلیون درخت کاشت که طی سه ماه ۹۰ درصد آنها مردند. دلیل آن هم ساده بود، بارانی نیامد و نهال ها مردند.

در کنفرانس اقلیمی دبی معروف به COP28  توماس کروتر، مشاور سازمان ملل و از پیشروان کاشت یک تریلیون درخت اعلام کرد که حرفش اشتباه بوده است و خواهان توقف کاشت درخت شد. نه تنها او، بلکه بیشتر بوم‌شناسان خوب می دانند که بین میزان آب دسترس و رشد درخت رابطه مستقیم وجود دارد.

بقای درخت نیز به هزاران عامل زیستی و غیر زیستی بستگی دارد که هیچ کس نمی تواند آن را رعایت و فراهم کند. در کره زمین ۳۰۰ هزار گونه گیاهی است که ۷۳۰۰۰ آن درخت و درختچه است. یعنی از هر ۴ گونه گیاهی جهان یک گونه به شکل درخت و درختچه است.

رویش درختان تابعی از آب در دسترس و شرایط ادافیکی (خاکی) است. اگر در جایی بارندگی از ۲۰۰ میلی متر در سال بیشتر باشد، امکان رویش محدود درختچه کوتاه است. البته در مکانهایی که بارندگی به مراتب کمتر است، امکان رویش درخت  به سه شرط وجود دارد:

اول آنکه دره و رودخانه داشته باشیم؛ دوم وجود آب در زیر سطح زمین و سوم دسترسی ریشه به آبهای لای سنگها در مناطق کوهستانی.

با افزایش بارندگی به ۳۰۰ تا ۵۰۰، تراکم درختچه‌ها بیشتر و امکان رویش درختان بیشتر و بیشتر می شود. نمونه آن جنگل‌های بلوط زاگرس است.

در هر نقطه کره زمین بذر کافی برای رویش هر درخت مناسبی وجود دارد و احمقانه ترین کار این است که بشری که همه سرمایه مغزیش به چند ده هزار سال نمی رسد، مدعی کاشت درختانی شود که ۵۰۰ میلیون سال در روی کره زمین زیسته اند.

ما درخت را فقط برای مصارف غذایی (کشاورزی)، ایجاد فضای سبز شهری و یا استراحت‌گاه‌های بین شهری، باغهای علمی و آموزشی (مانند باغهای گیاهشناسی) باید بکاریم‌. در غیر اینصورت تمام تلاشمان باید حفظ زیستگاههای طبیعی باشد./پروفسور حسین آخانی

منظرپلاس🌱
@manzarplus 🌱