کانال منظر پلاس

کافی است زنده بمانی

آرام سرفه کن! مبادا آدم برفی‏‌ها، صدایت را بشنوند!
تو باید زنده بمانی؛ زندگی‏‌ات هر قدر هم که به مرگ نزدیک باشد، باید زنده بمانی! زندگی‏‌ات هرقدر هم که سخت باشد، به مرگِ آنها نزدیک است. اصلاً تو کافی است زنده باشی، تا آنها بمیرند؛ کافی است نامت بر تارک نقشه جهان بدرخشد تا در کنارش، هیچ نام بیگانه‏‌ای نباشد!
کافی است فلسطین باشی؛ هرچند زخمی، تا اسرائیل نباشد. هیچ ستاره شش‏ زاویه‏‌ای نمی‏‌تواند با وجود نورافشانی خورشید، پیدا باشد.
مبادا آرزوهایت را بادهای زهرآلودی که از سمت غرب می‏‌وزند، آلوده کنند؛ تا با خیال راحت، زیتون‏‌هایت را از ریشه بکنند، کودکانت را پیش از فریاد بُکُشند، مردانت را پیش از انفجار به گلوله ببندند و زنانت را در سپیده‏‌دم بدزدند.

چرا تو؟

بادهای سیاهی که از دور می‏‌وزند، فقط بادند؛ فقط کولی‏‌اند؛ کولی‏‌هایی که به دنبال خانه می‏‌گردند و می‏‌خواهند طلسم آوارگیِ‏‌شان را روی سر تو بشکنند.
انگار دیواری کوتاه‏‌تر از دیوار تو پیدا نکردند که بتوانند دیوارهای بلندشان را بلندتر نشان بدهند!
از پشت پنجره‏‌های دودی هولوکاست‏‌های وهم‏‌آلود، نعره می‏‌زنند و دستشان را روی گلوی تو می‏‌فشارند و دهان کودکانت را با بمب می‏‌بندند.
اما چرا تو؟ چرا به آلمان نمی‏‌روند تا حقشان را از اجداد نازی آلمانی‏‌ها پس بگیرند؟ چرا در آغوش کاباره‏‌های کثیفشان در اروپا لم نمی‏‌دهند و دست از سر مساجد تو برنمی‏‌دارند؟! چرا در دود کافه‏‌های شب‏‌آلود غرب محو نمی‏‌شوند؟! چرا ساکت نمی‏‌شوند؟!
چرا این بادهای سرگردان، این کولی‏‌های آواره از زمان موسی تا امروز، بیشتر از حقشان را از زمین و آسمان می‏‌خواهند؟ کاش دوباره موسی به سوی قومش بازمی‏‌گشت، تا ببیند این‏‌بار به سراغ کتاب رفته‏‌اند و واژه واژه تورات را تحریف کرده‏‌اند! کاش برمی‏‌گشت، تا ببیند خاخام‏‌های مشکی‏‌پوش آئینش فتوای جواز قتل کودکان مسلمان را می‏‌دهند!

برای آزادی

سیگار قهوه‏‌ای بلندی را هی می‏‌کشند و هی در بدن تو فرو می‏‌کنند؛ مبادا آخ بگویی! آنها در حسرت یک آخ تواند که اعلامیه دهند؛ «او تاریخ و فرهنگ ما را پذیرفته است.» و بعد برای بادهای کولی‏‌صفت، نامه بفرستند که به خانه بیایید.
جنگ شش روزه، آن‏قدر برگ ارزشمندی نیست که لیاقت داشته باشد در کتاب سترگ تاریخ تو اندوخته شود؛ با همه تانک‏‌هایش، با همه شعارها و سرودهای حماسی‏‌اش، با همه سربازها و تفنگ‏‌ها و تجهیزات به‏‌روزش.
انتفاضه تاریخ تو است؛
هرچند با سنگ، هرچند با خون، هرچند با چنگ و دندان.
بلند شو ای زیتون خونین؛ ای مادر سبز با برگ‏‌های ضخیم سوزنی، سرت را بلند کن و شاخه‏‌هایت را به هوا پرتاب کن و هواپیماهای فانتوم را به خاک و آتش بکش! مِرکاواها را زیر پا له کن و خواب آسوده این بارهای سرگردان را به هم بزن!
خوب نگاه کن؛ ببین آن طرفِ سیم‏‌خاردارها مردی ایستاده است که بادهای سرگردان، از چند کیلومتری هم نزدیک او نمی‏‌شوند.
تا تمام کشورش را دور نزنند، نمی‏‌توانند عبور کنند. حتی بعضی از خاخام‏‌ها، کلاهشان را برایش از سر برمی‏‌دارند و آن‏قدر خم می‏شوند که موهای به هم بافته‏‌شان، به کفش‏‌هاشان می‏‌خورد!
آن طرف سیم‏‌خاردارها، مردی ایستاده است که بُرد غریوش حتی به مریخ هم می‏‌رسد؛ چه برسد به تل‏آویو!
گوش کن؛ دارد قسم می‏خورد؛ «اسرائیل از خانه عنکبوت سست‏‌تر است.» حالا چهره شفق‏‌گونت، بشارتِ صبح می‏دهد. دست‏‌های زخمی‏‌ات را پنهان کن. سیم‏‌چین شکسته‏‌ات را دور بینداز. تو باید سیم‏‌خاردارها را ببلعی تا آزاد بشوی.
آرام سرفه کن؛ مبادا آدم‏‌برفی‏‌ها صدایت را بشنوند؛ تو باید زنده بمانی!

بهار، آمدنی است
محمدعلی کعبی
@manzarplus 🌷

346 views16:33