☝☝☝
دو سه هفته پیش حالم چندان خوب نبود. به این فکر افتاده بودم چرا "اینی" هستم که الان؟ چرا انقدر سنگینم، انگار که هر اتفاق، هر حادثه، هر موج روزگار مقداری از وجودم را کنده جایش زباله و آوار خالی کرده. همان وقت یاد انیمیشنی از وحید نصیریان افتادم که پانزده شانزده سال پیش دیده بودم به اسم "ضد نور" و چنین حال و هوایی داشت: راننده کامیونی در مسیرش با چیزهای مختلف تصادف می کرد و از هرکدام چیزی را می کَند و با خود می بُرد.
وحید را خیلی سال بود دورونزدیک میشناختم، یادم است اولین بار هجده نوزده ساله بودم که اسمش را از توکا شنیدم که او را در کلاسی یا جلسه ای ملاقات کرده بود: "یه پسر جَوونی دیدم طراحی ها و نقاشی هاش رو نشون داد انقدر دستش قوی بود چشام گرد شد، اسمش وحید نصیریان بود"
دوست دارم اگر کار کسی رویم تاثیر گذاشته یا خاطره ای برایم ساخته حتما به خودش بگویم. سریع به اینستگرام وحید پیغام دادم و از "ضد نور" یاد کردم. آنلاین بود چاق سلامتی گرمی کرد. تولدش بود تبریکی هم گفتم تشکر کرد و گفتگوی کوتاهمان تمام شد.
امروز خبردار شدم وحید در چهل و شش سالگی ایست قلبی کرده و درگذشته. به همین سادگی. به همین بی رحمی. چیزی برای گفتن نمی ماند جز همان کلام کلیشه ای: یادش گرامی.

فایلهای بالا جواب به این سوال است: آیا تندروی نمی کنید؟ بیشتر حالت تخریبی دارید

فایل بالا: آیا از انتشار یک کار پشیمان شده ام؟ چه به لحاظ تکنیکی و چه به لحاظ درستی نگاهی که اثر ارائه داده

فایل بالا: آیا از عاقبت کارم نمی ترسم و چر حاضر شده ام امنیت و آسایش از دست بدهم اما کارم را ول نکنم

فایل صوتی بالا: چرا کشور را ترک کردم در حالی که منع کاری نداشتم

فایلهای بالا: مقدای درباره ایده یابی و آموزش کارتون و راه کارتونیست شدن صحبت کرده ام ایضا روش خودم برای کار

فایل بالا: آیا میشود هر قالب هنری را تبدیل به حرکتی رادیکال و اعتراضی کرد؟

فایل بالا: چه کنیم سطح فرهنگی و زندگی اجتماعی ارتقا پیدا کند

فایل بالا: امید و ناامیدی در کارهایم و چشم اندازی که از آینده کشور دارم