تمام سفرهای پختگی و بالغ شدن
از یک جدا شدن شروع میشه.
جدا شدن از احساس امنیت، جدا شدن از حس قدرت، جدا شدن از یه وابستگی، جدا شدن از هر چیزی که فکر میکنیم بدون اون هیچ میشیم.

@luvablee

همه قبل از خواب به رویاهاشون فکر میکنن
من به اینکه جیشم ضروریه یا میتونم تا صبح تحمل کنم.😁

@luvablee

مثل یک پرنسس از خواب بیدار شدم.
صبحانه خوردم.
روتین پوستیم رو انجام دادم.
لباس ناز نازی هام رو پوشیدم و در انتها مثل یک حمال دارم میرم سرکار.

@luvablee

هر انسانی داستانی دارد که اگر آن را بشنوی، دیگر نمیتوانی از او متنفر باشی.

@luvablee | اروین‌دیالوم

قیافم «فتبارک الله احسن الخالقین»
اخلاقم «اعوذ بالله من الشیطان الرجیم»

@luvablee

گُلی که وقت نمیکنی آب بدی، نَکار.
@luvablee

در واقع همه روانین
فقط باید ببینید مشکل روانی کی با مالِ خودتون تداخل نداره.

@luvablee

به که بسپارمت ای خاک به بادت ندهند؟
به که بسپارمت ای خانه که ویران نشوی؟ 🖤
@luvablee

از پیامِ «رفتی بیرون مراقبِ گشت باش»
به «سوارِ تاکسی شدی لایو لوکیشن بفرست برام»
و بعد به «اگر زنده‌ای یه پیام بده نگرانتم» رسیدیم.

@luvablee

مفهومِ «ترسِ از دست دادن» خیلی ترسناک‌تر از تصوراتم بود.

@luvablee

@luvablee 🖤

می‌گویند هرکسی شبیه به جایی می‌شود که به آن تعلق دارد
پس من شبیه به وطنم شده‌ام
غمناک، خسته، رنجیده، زخمی و در عمق ناامیدی، امیدوار 🖤

@luvablee

کاش الان یه بغلِ گنده داشتم تا کسایی که دوستشون دارم رو کنار خودم نگه می‌داشتم

کاش می‌شد خونمون رو تو چمدون جا کنم و با خودم ببرم

کاش می‌شد تهرانِ دوست داشتنیم رو از چشم دشمن قایم کنم

کاش چندتا از من بود تا الان کنار همه آدمایی که دوستشون دارم باشم.❤️‍🩹

@luvablee

غَمین باد آنکه او شادَت نخواهد
خراب آنکَس که آبادت نخواهد ❤️

@luvablee | نظامی

‏«گفت نمردیم و چه چیزها دیدیم. گفتم ای کاش مرده بودیم و نمی‌دیدیم.»


‏- روزها در راه؛ شاهرخ مسکوب.

@luvablee

خداوندا مگه میشه توی یک هفته دغدغه‌ یک نفر از عشق ابدی بشه زنده ماندن در شرایط جنگی!!🥲


@luvablee

حقیقتا برام اهمیتی نداره اگه فردا بی من شروع شه
نگرانیم از اینه که فردا بی تو شروع شه.

@luvablee

دلم برای اینکه به خودم برسم بعد بزنم بیرون برم تو شهر تو ترافیک شلوغ تهران گیر کنم وقتی ام به دوستام می رسم لبخند بزنم و همه سختی هارو فراموش کنم تنگ تنگ تنگ شده

@luvablee

ای کاش آدمی میتوانست خانه‌اش را، دوستانش را، خانواده‌ و کتاب‌ها و گلدان‌هایش را، شبیه بنفشه‌ها، باخود ببرد هرکجا که خواست.

@luvablee