📌 تجدید نظر در یک رابطه یا بازنگری راهبردی؟
تجدید نظر تهران در نوع تعامل با رژیم فعلی سوریه با توجه به پیامدهای راهبردی آن، فقط متوقف بر تغییر ماهیت حاکمان کاخ ریاست جمهوری دمشق نخواهد شد بلکه با توجه به نقش راهبردی جغرافیای سوریه در پشتیبانی از حزب‌الله، ماهیت و نقش حزب الله را هم تغییر خواهد داد، زیرا کریدور سوریه بمثابه شاهرگ حیاتی در تسلیح حزب الله بوده و در نبود آن, حزب‌الله بتدریج از یک بازوی مهم در ساختار بازدارندگی ایران, تبدیل خواهد شد به یک جریان بیشتر سیاسی تا نظامی، در واقع فقط اندکی متفاوت تر از جنبش امل، در چنین شرایطی این تجدیدنظر بدون در نظر گرفتن حفظ داشته ها در لبنان , بیش از هر چیز آغازی خواهد بود برای ورود ایران به یک مسیر بدون بازگشت از جنس بازنگری اساسی در ساختار بازدارندگی و بالتبع تغییر نوع رویکرد تهران به منطقه.
@katechon6

📌ایران، واقعیتی غیر قابل حذف.
این باور که همه چیز قابل تغییر است و ایران قدرت بلامنازع خاورمیانه، بطوریکه فقط یک عطسه تهران می تواند طوفانی در منطقه برانگیزد بیشتر از هر چیز بیانگر ساده لوحی است و تقلیل دادن قدرت به چوب جادوگران در واقع جهان از جنس داستان های هری پاتر نیست که بتوان با یک ورد، جهنم را بهشت کرد بلکه جهان و بخصوص خاورمیانه گاهی تابع واقعیات و ضروریات غیر قابل تحملی هستند که حتی بعضاً به صورت مقطعی عاملیت را از بازیگران بزرگ می گیرد و اکنون خاورمیانه در چنین شرایطی قرار دارد اما با این حال این تابعیت مقطعی از ضروریات به معنای تسلیم در برابر قضا و قدر نیست بلکه گاهی تحمل امور غیر قابل تحمل, فرصتی است برای تامل دوباره درباره منافع و ظرفیت های مغفول مانده، ایران واقعیتی غیر قابل حذف از خاورمیانه است، این مهم را همیشه به یاد داشته باشید.
@katechon6

📌ماموریت غیر ممکن محور مقاومت
گروهی از تحلیلگران اعتقاد دارند زیر ضربه رفتن محور مقاومت بیش از هر چیز بر می گردد به فهم نادرست از روندهای جهانی و منطقه ای، گزاره ای درست اما با این حال در پس آن یک غفلت تعمدی مستتر است و آن هم چیزی نیست جز نادیده گرفتن ناهمخوانی توانمندی‌های اعضای محور با واقعیات موجود در منطقه، در واقع ما بیش از ظرفیت محور از آن انتظار داشتیم بطوریکه تصور می کردیم می توانیم خلأ تسلیحات متعارف و غیر متعارف راهبردی و بن بست های دیپلماتیک خودمان را با محور و نبردهای محدود نامتقارن مرتفع کنیم، به عبارتی یک ماموریت غیر ممکن.
@katechon6

📌پارکینسون
پارکینسون با بیش از ده میلیون مورد ابتلا در جهان بعد از آلزایمر دومین نوع شایع زوال عقل بشمار می آید و اکنون نتایج یک پژوهش جدید با برجسته کردن تاثیر پروتئین تاو، دیدگاههای مرسوم درباره تشخیص اولیه پارکینسون و بخصوص نقش ویژه پروتئین آلفا سینوکلئین را به عنوان علامت تشخیصی کلاسیک این بیماری به چالش گرفته است زیرا اکنون مشخص شده انباشت توده های پروتئین تاو با تجمیع در مناطقی چون ماده سیاه مغز و پوتامن می تواند بطور مستقل از پروتئین آلفا در تخریب نورون‌های تولیدکننده دوپامین در مغز فعال شوند.
@katechon6
متن مقاله🔽

📌دشمن امروز می تواند متحد فردا باشد
رابرت کاپلان در یادداشتی تحت عنوان پیامدهای منفی سقوط امپراتوری نوشته بود «بیزانس کمتر بر قدرت نظامی و بیشتر بر اشکال متقاعد سازی متکی بود آن هم به هدف استخدام متحدان، منصرف کردن دشمنان و همچنین تحریک دشمنان بالقوه برای حمله به یکدیگر. علاوه بر این بیزانسی ها در هنگام جنگ کمتر تمایل داشتند که دشمنان را از میان ببرند، پس گزینه مهار را انتخاب کردند، چرا که باور داشتند برای حفظ قدرت خود باید این حقیقت را لحاظ کنند که دشمن امروز می تواند متحد فردا باشد. واقعیت آن است که مسئله اجتناب از جنگ بزرگ در صورت امکان در اولویت قرار دارد و در کنارش این ایدئولوژی تعریف شده که باید به گونه ای رفتار کنیم که دشمن امروز را دوست فردا بدانیم حتی اگر نظام سیاسی متفاوتی برای خود یا ما تعریف کرده باشد»
@katechon6

📌 خاورمیانه بمثابه کفاره فروپاشی عثمانی
اگر جنگ عراق بر ضد ایران را فاکتور بگیریم همه جنگهای خاورمیانه در یک جغرافیای مشخص به وقوع می پیوندند، جغرافیایی از جنس امپراتوری عثمانی و این چنین است که باید گفت خاورمیانه با وجود گذشت بیش از یکصد سال از فروپاشی عثمانی همچنان در حال کفاره پس دادن برای این فروپاشی است کفاره ای که محدود به یک حوزه مشخص هم نمی ماند بلکه بتدریج از نقطه ای به نقطه دیگر تسری پیدا می کند بطوریکه نه تنها کلیت منطقه درگیرش می شود بلکه حتی باعث می شود هر از چندی چشم انداز و پیکربندی منطقه هم تغییر کند علت این واگرایی و تسلسل بحران هم بیش از هر چیز بر می گردد به ماهیت ویژه فروپاشی عثمانی و دولتهای برآمده از آن خاکستر، دولتهایی که هر چند با مشت آهنین داعیه ثبات داشتند اما بزعم کاپلان « دولت های تک قومی که از خاکستر امپراتوری چند قومیتی همچون عثمانی به وجود آمدند، غالبا ثابت کردند که رادیکال و بی ثبات هستند. دلیلش این است که مطالبه های گروه های قومی و فرقه ای و نارضایتی های خاص آنها که زیر چتر امپراتوری مشترک فروکش کرده بود، ناگهان به تنهایی و در مقابل یکدیگر قرار گرفت» نتیجه این امر هم می شود ثبات های مقطعی در واقع در این جغرافیا ثبات بیشتر از آنکه قاعده باشد استثنایی است برای خرید وقت در جهت دور دیگری از درگیری و در این وضعیت هر چند نمی توان منفعلانه نظاره گر ماند و ترکش ها را پذیرفت اما با این حال ورود به این جنگ خانوادگی هم بدون داشتن یک راهبرد مشخص و عقلانی به معنای گرفتار شدن در باتلاق است، باتلاقی بدون هیچ دستی برای یاری.
@katechon6

📌سقوطی با پیامدهای کلان ژئوپلیتیکی
پیامدهای ژئوپلیتیکی سقوط بشار اسد فراتر از جغرافیای سوریه خواهد بود، در واقع نه تنها کریدور پشتیبانی حزب الله بمثابه تاج محور مقاومت قطع شده بلکه فراتر از آن اکنون افرادی چون نتانیاهو، اردوغان، الهام علی‌اف، محمد بن زاید و محمد بن سلمان فرصت و جسارت بیشتری برای پیاده کردن طرحهای ژئوپلیتیکی خود یافته‌اند، طرحهایی که از لبنان، عراق، خلیج فارس، یمن تا سیونیک را در بخواهد گرفت، در واقع اکنون تهران در مهمترین بزنگاه تاریخ معاصر خود قرار گرفته است و اغراق نیست که بگویم دشمن اکنون پشت دروازه ها در کمین است، در چنین شرایطی دیگر نمی توان از ابزارها و استراتژی های مستعمل دیروزی استفاده کرد، خطر بسیار نزدیک است.
@katechon6

📌انتخابی ناگزیر بین بد و بدتر
عدم دخالت ایران در این مقطع در سوریه، شاید آگاهانه ترین و بهترین تصمیم چند سال اخیر تهران باشد، تصمیمی که هر چند تبعات بسیار خطرناکی در پی خواهد داشت اما با این حال ورود به این جنگ نه تنها نمی توانست برخلاف سابق آورده چندانی داشته باشد، بلکه حتی می توانست بمثابه ورود به یک باتلاق باشد، باتلاقی که در برابرش جنگ آمریکا در ویتنام یا شوروی در افغانستان مبدل می شدند به یک زنگ تفریح مفرح.
@katechon6

مینی سریال The Regime یک کمدی سیاه است با بازی خیره کننده کیت وینسلت در نقش صدراعظمی مستبد، مالیخولیایی، مستحیل شده در عقده و توهم و با کابینه ای که بیش از هر چیز از جنس هیئت مدیره یک باند مافیایی است تا دولتی معمولی، ساختاری که در آن توهم مبدل شده به یک ایدئولوژی ویرانگر که کشور را تا مرز فروپاشی می برد اما با این حال آلترناتیوی برای خروج از این چرخه معیوب وجود ندارد در واقع این سریال روایت ابتذال سیاست در عصر ما است، عصر کوتوله هایی که از قعر دیوانه خانه ها به صدر دولت ها رسیده اند و توده ای مسخ شده در حماقت,که در جستجوی خوشبختی گور خود را می کند.
@katechon6

📌ترکیه؛ بازنده ای که برنده شد
سوریه برای ایران قصه ناکامی است اما برای ترکیه داستان پیروزی، پیروزی برآمده از صبر استراتژیک در واقع آنها برخلاف ما که بیشتر صبر استراتژیک را لفاظی می کردیم و هر هزینه و شکستی را با آن پوشش می دادیم آن را عملیاتی و از فرصت های پیش آمده از جنگ اوکراین و غزه و لبنان استفاده کردند و نتیجه شد تبدیل باخت راهبردی در بهار عرب به پیروزی استراتژیک در خاورمیانه نوین، اما در این میان یک سوال مهم هم پیش می آید، آیا ترکیه در بلندمدت توان ثبات بخشیدن به سوریه را دارد یا آنکه این پیروزی استراتژیک، در آینده مبدل می شود به بزرگترین اشتباه اردوغان، هر چه هست باید منتظر ماند.
@katechon6

📌سوریه و دیپلماسی اطلاعاتی ترکیه
جنگ اخیر سوریه هر چند بیشترین نمودش در میدان و پیشروی سریع تحریر الشام بود اما با این حال آنچه باعث شد میدان این چنین بر رقبای ترکیه تنگ شود بیش از هر چیز برآیندی بود از دیپلماسی اطلاعاتی ماهرانه آنکارا، بطوریکه ترکیه توانست با استفاده از فرصت پیش آمده از جنگهای اوکراین، غزه و لبنان, جنگ مرده، محلی و ایدئولوژیک سوریه را با ارائه ترجمانی ژئوپلیتیکی از یک جغرافیای محدود در ادلب ارتقاء دهد به یک بازی بزرگ در جهت هم افزایی منافع بعضاً نامرتبط غرب، اسرائیل و حتی روسیه و معماران این پروژه هم دو کس بودند، هاکان فیدان( وزیر امور خارجه فعلی و رئیس سابق میت )و ابراهیم کالین ( رئیس فعلی میت) و اکنون ابراهیم کالین می تواند به راحتی به قتلگاه فیلسوف مورد علاقه اش در حلب برود ( سهروردی )، فیلسوفی ایرانشهری که دل از یک افسر عالی رتبه اطلاعاتی نو عثمانی برده، طنز تلخی دارد.
@katechon6

📌سوریه بمثابه جعبه پاندورا
از دست رفتن سوریه هر چند برای ایران نقمت است اما با این حال شاید برای حامیان کنونی دمشق هم نعمت مستمر نباشد و چرایی این امر هم بیش از هر چیز بر می گردد به تعارض منافع کشورهای منطقه و تضادهای ایدئولوژیک بین گروهها و قومیت هایی که هر کدام از آنها بخشی از جغرافیا و ساختار قدرت سوریه را از آن خود کردند، معضلی که حتی می تواند سوریه را در بلند مدت تبدیل کند به یک آهن ربا بزرگ برای جذب اکثر بحران های منطقه و سرانجام این انباشت هم چیزی نخواهد بود جز سریز آن به همسایگان سوریه و حتی اروپا، نفرین فروپاشی عثمانی همچنان پابرجا است.
@katechon6

📌محور مقاومت؛ پاسخی که منحرف شد
جنگهای ایران و بیزانس و حمله اعراب در دوره ساسانی، یورش ترکان سلجوقی، حمله ویرانگر مغولان، جنگهای ایران با عثمانی و ازبکان در دوره صفوی، جنگهای ایران و روس در دوره قاجار، اشغال آذربایجان در دوره پهلوی و در آخر جنگ هشت ساله با عراق، ایران را سرزمینی کرده با مرزهای ناپایدار، بطوریکه بقول فیروزه کاشانی ثابت در کتاب افسانه های مرزی، هویت ملی ایران هم عجین شده با این ناپایداری مزمن و پاسخ جمهوری اسلامی به این نگرانی تاریخی با توجه به مقدورات و محذورات برآمده از تحریم های تسلیحاتی، ایجاد محور مقاومت بود، محوری که قرار بود با ایجاد یک خط آتش در جغرافیایی فراتر از ایران، خطر جنگ در مرزهای رسمی را برای تهران مرتفع کند و منطق این سیستم هم بیشتر از هر چیز معطوف بود به کنترل تنش تا ایجاد یا گسترش درگیری، امری که بارها هم جواب داد اما با عملیات هفت اکتبر حماس و به اسم وحدت عرصه ها بتدریج این منطق به کناری نهاده شد بطوریکه محور وارد مارپیچی شد فراتر از توان و ظرفیت خود و نتیجه هم مشخص بود، افزایش آسیب پذیری اعضا و صد البته گسترش شعاع جنگ از غزه تا ایران، به عبارتی مشکل از منطق ایجاد محور نبود بلکه مشکل از آنجایی شروع شد که محور از منطق خود منحرف شد و برآیند این انحراف هم باعث شد شکست استراتژیک در هفت اکتبر برای اسرائیل مبدل شود به فرصتی راهبردی برای تغییر پیکربندی خاورمیانه.
@katechon6

قصه ها در برابر اسناد رنگ می بازند و قصه امروز حضور امام موسی صدر در زندان صیدنایا و این کتاب روایتی است از سیاست خاورمیانه ای شاه و صد البته آغاز و سرانجام امام موسی صدر.
@katechon6

📌 جغرافیای سوریه و دکترین ضاحیه اسرائیل
اسرائیل درباره امنیت خود اهل ریسک کردن نیست بطوریکه برخلاف بسیاری از کشورهای منطقه اعتقاد چندانی به ضرب‌المثل معروف دشمن دشمن من دوست من است ندارد به همین علت با تمام قوا مشغول از بین بردن زیر ساخت های نظامی و تحقیقاتی و اشغال ارتفاعات راهبردی سوریه است تا بتواند از طریق تبدیل سوریه به یک جغرافیای سوخته، برتری آینده خود را تضمین کند زیرا به خوبی می داند ژست های امروز جولانی و گروههای جهادی و اخوانی بیشتر مصرف رسانه ای دارد تا نمودی واقعی و در این میان از آرزوهای بلند مدت اردوغان برای برپایی عثمانی و احتمال نفوذ دوباره ایران ولو در آینده دور هم غافل نیست برای همین تا آنجایی که امکانش باشد سوریه را شخم خواهد زد.
@katechon6

📌 ایران؛ غریبه ای در خاورمیانه
ایران کهن ترین دولت ملت در خاورمیانه است اما با این حال جغرافیای منحصربفرد و ظرفیت های بی بدیل تمدنی و انسانی ایران, این کشور را مبدل کرده به غریبه ای در منطقه در واقع ایران همه آن چیزهایی است که دیگر کشورهای منطقه فاقد آن هستند و همین امر باعث شده ایران فارغ از آنکه چه کسی در تهران حاکم باشد و یا چه چیزی در زرادخانه هایش یافت شود، برای دولتهای منطقه به مثابه یک تهدید راهبردی جلوه کرد، بطوریکه کشورهای منطقه با وجود هم تضادها و تعارضات منافع در یک نکته تفاهم و وفاق دارند و آن هم چیزی نیست جز حذف ایران از نقشه خاورمیانه و در این راستا سوریه می تواند برای موافقان و مخالفان جمهوری اسلامی یک بزنگاه باشد، زیرا در اصل سوریه همه آن چیزی است که کشورهای منطقه از امارات، ترکیه، اسرائیل و... برای ایران آرزویش را دارند، جغرافیایی سوخته، تکه تکه شده و ویران.
@katechon6

📌ایران؛ بزنگاهی خطرناک
بقول لنین دهه هایی وجود دارند که در آنها هیچ چیزی رخ نمی دهد و هفته هایی هستند که در آنها دهه ها رخ می دهند و روند های ژئوپلیتیکی این چنین هستند، روندهایی که در نمی زنند، اجازه نمی گیرند بلکه بدون اعلان قبلی سر می زنند بطوریکه می توانند آنچه در گذشته نا ممکن بود را ممکن کنند و اکنون ما در این بزنگاه قرار گرفتیم آن هم در شرایطی که بخشی از ابزارهای بازدارندگی ما یا دچار فرسایش شده اند یا آنکه به کناری رفته اند و دشمن هم با آگاهی از این فرصت بیش از پیش در حال استفاده و پیشروی است به گونه ای که آنجایی که در گذشته حیاط خلوت ما به حساب می آمد اکنون مبدل شده به بخشی از خط آتش دشمن و در این شرایط خوشبینانه‌ است که تصور کنیم دشمن در همین نقطه متوقف خواهد ماند زیرا نه تنها به سطح و عمق درگیری خواهد افزود بلکه حتی با توجه به مزیت های اطلاعاتی و رسانه ای خود و همچنین گسل های سیاسی، اجتماعی و اقتصادی موجود در کشور به آن بعد دیگری هم خواهد داد، بطوریکه ایران در آینده در چند جبهه درگیر خواهد بود از یک سو فشارهای توان‌فرسا ژئوپلیتیکی از بیرون و از دیگر سو بروز ناآرامی در درون، در چنین شرایطی دیگر نمی توان حتی در کلام هم اجازه به انجام پروژه هایی داد که برآیندش التهاب آفرینی در درون مرزها است، زیرا هر التهاب مترادف است با خنجری از پشت و تضعیف خطوط مقدم در مقابله با تهدیدات بیرونی، تهدیداتی که هر چند نام مهار ایران را به خود گرفته، اما در بزنگاه می توانند تغییر ماهیت پیدا کرده و تبدیل شوند به پروژه ای در جهت حذف ایران از جغرافیای خاورمیانه.

@katechon6

📌 ترکیه در مسیر احیا عثمانی
فرسایش حزب الله و سقوط بشار اسد موازنه قوا بین ایران و اسرائیل را تغییر داد اما پیامدهای این سقوط فقط محدود به ایران و اسرائیل نیست بلکه وزن ژئوپلیتیکی ترکیه هم به واسطه این معادلات بیش از پیش افزایش یافته بطوریکه اکنون سوریه برای آنکارا مبدل شده به سکو پرشی برای تبدیل شدن به یک قدرت منطقه ای، امری که می تواند دیگر حوزه های نفوذ ایران چون، لبنان، عراق و قفقاز را هم متأثر از خود کند و تقابلات فعلی بین ایران و ترکیه را به سطح قرون شانزدهم تا بیستم بازگرداند آن هم در شرایطی که دیگر مثل گذشته نمی توان از کارت غرب برای کنترل ترکیه/ عثمانی استفاده کرد اما با این حال دست ایران هم بسته نیست، زخم باز کردها, زخمی که همچنان بمثابه تهدید وجودی برای ترکیه است.
@katechon6

📌اپوزیسیون یا مزدور؟
فعالیت سیاسی هر چند معطوف است بر تصاحب قدرت، اما با این حال هر فعالیت سیاسی بیش از هر چیز مبتنی است بر پذیرش یکسری حداقل ها و اصول، اصولی که با ایجاد مرزبندی بین کنش‌گران سیاسی به باورمندان آن هویتی متمایز از دیگر جریانات سیاسی عطا می کند اما این مهم واضح که شرط لازم برای شروع و سامان دادن به فعالیت سیاسی است مبدل شده به حلقه مفقوده در بخش بزرگی از اپوزیسیون جمهوری اسلامی، بطوریکه این کنش‌گران هر چند در زبان از دولت قانون، دموکراسی و دفاع از تمامیت ارضی می گویند اما در عمل, ابایی ندارند برای مغازله با جریانات تروریستی، تجزیه طلب یا متجاوز خارجی، در واقع انگار یک ظرف خالی هستند که هر از چندی با چیزی پر می شوند و مهم هم نیست آن چیز شهد باشد یا کثافت و این امر هم بیشتر ازهر چیز نشان از ناتوانی و فقدان عاملیت این جریانات در کنشگری است، بطوریکه می خواهند نداشته های خود را با دیگری پوشش دهند و نتیجه هم چیزی نیست جز سقوط از یک فعال سیاسی به مزدور.
@katechon6

📌استراتژی موسکیتو؛ تبدیل نعمت سوریه به نقمت و لعنتی ابدی برای اردوغان
کنت دمارانش رئیس اسبق سرویس اطلاعات خارجی فرانسه در توضیح استراتژی موسکیتو برای تحت فشار قرار دادن شوروی گفته بود: پشه مالاریا نمی تواند خرس را بکشد ولی می تواند آن قدر او را آزار دهد که دیگر نتواند بخوابد وغذا بخورد بطوریکه از آن همه وزوز و نیش, گیج، کلافه و خسته خواهد شد و همین امر پشه را مبدل کرده به یک دشمن خطرناک» و گروههای کرد در خاورمیانه چنین نقشی را دارند سازمان هایی که توان نابودی دشمن را ندارند اما با این حال می توانند چنان آزارش دهند که مجبور به انصراف از تحقق اهدافش شود همین پتانسیل هم باعث جذابیت استفاده از گروههای کرد در جنگ‌های نیابتی در خاورمیانه شده، امری که استارتش را ابتدا شاه در استفاده از جریان بارزانی برای تحت فشار قرار دادن عراق انجام داد و نتیجه اش هم شد اجبار عراق به پذیرش قرارداد الجزایر درباره حق مسلم ایران در اروند رود و اکنون هم می توان همین کار را از طریق گروههای کرد سوریه روی اردوغان پیاده کرد، آن هم اردوغانی که تصور می کند سوریه به مثابه یک سکوی پرش است برای احیا امپراتوری عثمانی، امپراتوری که فقط به شامات محدود نخواهد شد اما می توان این گرگ پیر را چنان در شامات زمینگیر کرد که نعمت امروز فتح سوریه برای او تبدیل شود به نقمت و لعنتی ابدی.
@katechon6