بسیاری تصور می کنند پذیرش شروط ترامپ یعنی پایان تهاجم، اما این امر به معنای اتمام تهاجم نیست بلکه شروع فاز دیگری از تخاصم است، در واقع پله اول هسته ای است و در ادامه نوبت توان موشکی و در انتها خلع سلاح کامل می رسد، آنگاه فقط با اسرائیل و آمریکا طرف نخواهیم بود، بلکه ایران مبدل می شود به یک سفره لذیذ برای همه کشورهای منطقه، از امارات و ترکیه بگیرید تا آذربایجان و حتی طالبان.
@katechon6

بقول لنین دهه هایی وجود دارند که در آنها هیچ چیزی رخ نمی دهد و هفته هایی هستند که در آنها دهه ها رخ می دهند و روند های ژئوپلیتیکی این چنین هستند، روندهایی که نه در می زنند و نه اجازه می گیرند. بلکه بدون اعلان قبلی سرزده آوار می شوند بطوریکه می توانند آنچه در گذشته ناممکن بود را ممکن کنند و اکنون ما در میانه یکی از خطرناک ترین روندهای ژئوپلیتیکی در تاریخ ایران قرار گرفتیم، روندی که شروعش با حزب الله/ لبنان بود و در ادامه به سوریه و یمن امتداد یافت و اکنون ایران، هدف هم چیزی نیست جز تغییر چشم انداز ژئوپلیتیکی خاورمیانه در جهت هژمون شدن اسرائیل در منطقه، هژمونی که تنها راه امکان تحققش، حذف ایران از معادلات منطقه است. بر این اساس برنامه هسته ای بیشتر یک بهانه یا پوشش بود برای شروع جنگ، وگرنه ماهیت چیز دیگری است، حذف ایران از نقشه جغرافیا.
@katechon6

همه سربه سر تن به کشتن دهیم
از آن به که ایران به دشمن دهیم

زیبایی محض

بارها در کانال ترجمه هایی از کتاب ها و مقالات دوگین را گذاشته بودم و هشدار دادم که قرابت ها و شباهت های بعضاً کاذب ایدئولوژیک در آثار دوگین بین سنت ارتدوکسی روسیه با شیعه به معنای اینهمانی ایدئولوژیک بین ایران و روسیه نیست، بلکه در واقع آنها فقط پوششی هستند برای پنهان کردن مطامع ژئوپلیتیکی روسیه، اما کو گوش شنوا.

این روزها رضا پهلوی برای جبران عقب ماندگی سیاسی خود در نقش احمد چلپی فرو رفته است و تصور می کند ایران هم عراق است و می تواند طی چند هفته با کمک اسرائیل و آمریکا به نیاوران برسد، اما نه ایران، عراق است و نه چلپی بودن به نقش بازی کردن، بلکه چلپی شدن وابسته است به تیزهوشی سیاسی برای فهم دقیق واقعیات داخلی و بین المللی، ارتباطات و شبکه سازی های عمیق امنیتی منطقه ای و فرا منطقه‌ای و صد البته توانایی اجماع سازی در داخل و بیرون کشور، مسائلی که نه تنها فاقد آنها است بلکه به نوعی می توان گفت ماقبل همه این داستان ها است و این قمار نه تنها به اعتبار از دست رفته او نمی افزاید بلکه او را حتی تقلیل داده به یک شومن رسانه ای همچون دیگر دلقک های ماشین پروپاگاندا اسرائیل، دلقکی خائن به میهن که حتی در خواب هم به آفتابه کاخ نیاوران نخواهد رسید.
@katechon6

وقتی تحلیل های کودکانه و رویاگونه حول توییت مدودف معاون رئیس شورای امنیت روسیه مبنی بر اینکه «تعدادی از کشورها آماده‌اند تا مستقیماً کلاهک‌های هسته‌ای خود را به ایران تحویل دهند.» را می بینم، یاد وضعیت دیشب انزلی می افتم، دقیقاً چند ساعت بعد از خروج کشتی های روسی از بندر، اسرائیل به انزلی حمله کرد.
( خوشبختانه پدافند همه پهپادها را منهدم کرد)

یکی از اخباری که این روزها به واسطه جنگ نادیده گرفته شد، انتصاب بلیز مترولی به عنوان اولین رئیس زن در سازمان اطلاعات خارجی بریتانیا MI6 بود، اما آنچه او را بجز فاکتور جنسیت از دیگر روسای گذشته MI6 متمایز می کند، پیشینه کاری مترولی است، بطوریکه او هم سابقه کار در شاخه های عملیاتیMI6 در خاورمیانه با حوزه تخصصی ایران و اسرائیل را دارد و هم در دوره ای ریاست اداره کشورهای متخاصم/ K (روسیه، چین و ایران) را در سازمان امنیت داخلی بریتانیا MI5 را بر عهده داشته است، به عبارتی حوزه کاری مترولی چه در اطلاعات و چه ضد اطلاعات معطوف بوده به ایران و بر این اساس در آینده احتمال بیش فعالی های MI6 در منطقه و بخصوص در حوزه ایران را نباید دور از انتظار پنداشت.
@katechon6

آنجا که خطر تهدید می‌کند،‌ نجات‌دهنده از خطر نیز می‌بالد، هولدرلین.

تفاوت اصلی بین شاخه‌های تهاجمی و تدافعی رئالیسم مربوط به مسئله‌ بیشینه‌سازی قدرت است. بطوریکه از نظر واقع‌گرایان تهاجمی چون میرشایمر، ساختار آنارشیک نظام بین‌الملل و عدم امکان سنجش نیات دیگران، دولت‌ها را مجبور می‌کند نه تنها قدرت نسبی خود را به حداکثر برسانند بلکه در صورت امکان، به تنها قدرت بزرگ در منطقه جغرافیایی خود تبدیل شوند. در مقابل، واقع‌گرایان تدافعی چون استفان والت معتقدند که تلاش همه‌جانبه برای کسب قدرت معمولاً خود-ویرانگر است و تلاش برای هژمونی احتمالاً شکست خواهد خورد. در واقع اگرچه هژمون منطقه‌ای بودن ممکن است مطلوب باشد، اما تلاش برای تبدیل شدن به آن مطلوب نیست زیرا سایر قدرت‌ها معمولاً به سرعت می‌توانند تهدیدهای خطرناک را شناسایی کرده و به طور مؤثر و تدریجی در برابر آنها موازنه برقرار کنند، به همین علت دولت‌ها باید سعی کنند امنیت را به حداکثر برسانند، نه قدرت را، و اینکه بیشینه‌سازی قدرت و دنبال کردن هژمونی منطقه‌ای، امنیت دولت‌ها را نسبت به حالت عادی کاهش می‌دهد و دقیقا از همین منظر است که تلاش اسرائیل برای هژمون شدن در خاورمیانه بشتر از آنکه جایگاه اسرائیل را ارتقا دهد، می تواند امکانی شود برای امنیت زدایی از اسرائیل.
@katechon6

فهم اشتباه از واقعیات جامعه اسرائیل باعث این تصور شده که می توان با حملات محدود و تاکتیکی به زیر ساخت ها و از طریق به صدا درآوردن ممتد آژیرهای خطر و اختلال در روال معمول زندگی، جامعه و دولت اسرائیل را وادار به تجدیدنظر کرد، اما این تصویر برای فضای ماقبل هفت اکتبر است و اسرائیل دیگر جامعه‌ای حساس به آژیر خطر و تسلیم در برابر تلفات محدود نیست، بلکه میزان تاب آوری آن آنچنان افزایش یافته که بر اساس آخرین نظر سنجی ها بیش از هشتاد در صد مردم خواهان ادامه جنگ در جبهه‌های مختلف هستند در چنین شرایطی پاسخ های محدود و تاکتیکی نه تنها تاثیری مثبت بر ادراک استراتژیک اسرائیل نخواهد گذاشت، بلکه حتی می تواند آنها را تهییج به تشدید حملات کند، بر این اساس و با توجه به همه واقعیات موجود، تنها یک راه برای ایران مانده، ضاحیه در برابر ضاحیه به عبارتی شخم زدن کلیت جغرافیای اسرائیل، یادمان باشد الماس فقط الماس را می برد و تعلل در قبول این واقعیت چیزی نیست جز چراغ سبز دادن به اسرائیل ‌.
@katechon6

مختصات و شکل ضربات اسرائیل، ماهیت و عمق نفوذ را مشخص می کند، بطوریکه باید گفت با شبکه ای سازمان یافته و با دسترسی های بالا در عمق کشور روبرو هستیم که نه تنها مواد اطلاعاتی فوق حساس را به اسرائیل ارائه می دهند بلکه بعضاً چتری حفاظتی هم برای دیگر اعضای شبکه فراهم می کنند، در چنین شرایطی کور کردن این شبکه، نه تنها اهمیتی کمتر از حملات آفندی ندارد، بلکه حتی می تواند مسیر جنگ را هم تغییر دهد.
@katechon6

تلاش اعراب برای ممانعت از ورود هر چه بیشتر آمریکا به جنگ، نه به هدف پایان بخشیدن به جنگ، بلکه بیشتر در راستای جلوگیری از گسترش دامنه جنگ به کشورهای حاشیه خلیج‌فارس و محدود ماندن آن بین ایران و اسرائیل است، زیرا اعراب با وجود همکاری گسترده با اسرائیل و همچنین صلح سرد با ایران، جنگ محدود و فرسایشی را بمثابه فرصتی راهبردی می دانند برای برقراری یک تعادل جدید در خاورمیانه، تعادلی در راستای باز شدن هر چه بیشتر دست اعراب در معادلات خاورمیانه و همزمان تضعیف ایران و جلوگیری از هژمون شدن اسرائیل در منطقه، به عبارتی یک جراحی عمیق آن هم با کمترین خونریزی و به هزینه دیگران.
@katechon6

در شبکه های اجتماعی توییت اخیر ترامپ درباره MIGA با تمسخر کاربران روبرو شد اما اگر این توییت را در راستای حملات امروز اسرائیل چون حمله به قرارگاه ثارالله، فراجا، زندان اوین و... ببینیم، آنگاه یک نکته برجسته می شود، بانک اهداف رژیم صهیونسیتی و آمریکا در این مرحله از جنگ معطوف شده به نهادهای متولی در حوزه امنیت داخلی، بطوریکه با زیر ضربه بردن ساختار کنترل فرماندهی آنها و همزمان عملیات روانی سنگین شناختی در رسانه ها در جهت القا فلج عملیاتی نهادهای مربوطه، قصد دارند فضای شهری را برای سلولهای خفته خود در راستای شورش مسلحانه و اقدامات کور تروریستی باز کنند، به عبارتی تکرار نسخه ای دیگر از تروریسم کور منافقین در دهه شصت اما این بار پیچیده تر و با همراهی سلطنت طلبان.
@katechon6

آنکه در هنگامه تجاوز خارجی با دشمن همکاری می کند بیشتر از آنکه خائن باشد بیگانه است، زیرا خیانت بیشتر از هر چیز در برابر مخالفت با یک نظم سیاسی معنا پیدا می کند تا مقابله با یک امر ملی، در واقع او با این اقدام نه تنها از دایره خودی یا دوگانه هایی چون پوزیسیون و اپوزیسیون خارج شده بلکه حتی وضعیت وجودی او تقلیل پیدا کرده به یک دشمن عمومی و حذف این دشمن نه یک انتخاب بلکه ضرورتی است ملی برای حفظ بقا ایران و ایرانی .
@katechon6

نقش شبکه های اطلاعاتی و پدافندی آمریکا در منطقه در پشتیبانی از اسرائیل در قالب سنتکام و بالتبع درهم‌تنیدگی آنها با دارایی‌های نظامی کشورهای عرب خلیج فارس، نه تنها با توجه به نقش آنها در رهگیری موشک ها در عملیات های وعده‌های صادق غیر قابل کتمان نیست، بلکه حتی ایال ضمیر رئیس فعلی ستاد ارتش اسرائیل در مقاله تفصیلی چند سال قبل خود در موسسه واشنگتن برای خاور نزدیک از آن به عنوان مزیت یک راهبردی برای اسرائیل یاد کرده بود، در چنین شرایطی هشدار سخت به کشورهای فوق، هر چند به پیچیدگی جنگ خواهد افزود اما با این حال در شرایط جنگ برای حفظ بقا، تعارفات دیپلماتیک گذشته و پیچیدگی‌های معمول نظامی به یک گزاره ساده تقلیل می یابند، آتش برای همگان است نه فقط ایران.
@katechon6

این روزها، یادداشت هایم به سه بخش تقسیم شده، حمایت از ایران، تحلیل وضعیت موجود و نقد و واکاوی رویه هایی که وضعیت را به اینجا رسانده است، در این میان بخش اول را کامل و بعضاً با لحنی تند منتشر می کنم، دومی را با کمی تا بسیاری اما و اگر و سومی هنوز وقتش نشده است، زیرا اکنون در حال جنگ هستیم و اولین و آخرین اولویت دفاع از مام وطن آن هم فارغ از هرگونه باید و نباید.

به فرض وجود آتش بس، این حجم از حملات اسرائیل بیانگر عزم تل‌آویو برای تکمیل کردن هر چه سریعتر بانک اهداف خود در این مرحله از جنگ است، مسئله ای که اگر هر چه سریعتر پاسخ در خوری به آن داده نشود، می تواند نه تنها روایت اسرائیلی از جنگ را بیش از گذشته تثبیت کند، بلکه حتی می تواند بمنزله آماده کردن شرایط برای مرحله دیگری از درگیری هم تعبیر شود.

اگر دشمن را بشناسی و خودت را بشناسی، لازم نیست از نتیجه صد جنگ بترسی. اگر خودت را بشناسی اما دشمن را نشناسی، به ازای هر پیروزی که به دست می‌آوری، یک شکست هم متحمل می‌شوی. اگر نه دشمن را بشناسید و نه خود را، در هر جنگی تسلیم خواهید شد، سان تزو.

زیبا

همچنان زیبایی