فرانک نایت در حدود صد سال قبل در کتاب ریسک، نااطمینانی و سود درباره تمایز بین ریسک و عدم قطعیت گفته بود : « تمایز عملیاتی بین ریسک و عدم قطعیت در این است که، در مورد اول، از طریق آمارهای تجربی گذشته و محاسبات پیشینی, توزیع نتایج مشخص است اما در مورد دوم، این مسئله حاضر نیست - زیرا موقعیتی که با آن برخورد می‌شود منحصربه‌فرد است و غیر قابل پیش‌بینی» به عبارتی هیچکس نمی تواند بطور دقیق آینده را پیش‌بینی کند و بالتبع هم پیش بینی های اقتصادی و سیاسی نمی‌توانند به «آینده معلوم» دست یابند اما با این حال با وجود همه این مسائل و عدم اطمینان ها، در سنجش و مدیریت ریسک می توان برآوردی تقریبی از وضعیت محیط و آینده بدست آورد بطوریکه از طریق تحقیق و پیش‌بینی، «معلومات ناشناخته» به «ناشناخته‌های شناخته‌شده» تبدیل می شوند و به نوعی امکانی می شوند برای جلوگیری از وقوع بحران ها یا آمادگی برای مدیریت صحیح بحران در صورت وقوع ، امری که باید گفت با وجود تعدد نهادهای مربوط و بالتبع تخصیص میلیارد ها تومان ردیف در بودجه( مثلا پدافند غیر عامل)، در ایران مبدل شده به یک عنصر مفقوده، بطوریکه هر از چندی با حوادثی مواجه می شویم که می توانستیم به راحتی از وقوع آنها جلوگیری کنیم، وقایعی که روزگاری از جنس پلاسکو و متروپل آبادان بود و اکنون بندر رجایی.
@katechon6

📌تولد شمال
وجود انگاره های اشتباه در راهبرد نگاه به شرق از جهت مصادره به مطلوب کردن محیط بین المللی به نفع دیدگاه های تهران ، باعث شده, روسیه در تهران کشوری شرقی ( نه حتی در راستای مفهوم اوراسیا )، تجدیدنظر طلب در برابر نظم بین المللی و در مقابل غرب تعریف شود، بطوریکه حتی جنگ اوکراین را نه در راستای بازشناسی جایگاه روسیه در غرب بلکه نبردی در جهت جنگ شرق و غرب تعریف کنند، همین امر هم باعث شده تهران در بزنگاه های حساس بعضاً در برابر رفتارهای روسیه دچار گیجی استراتژیک شود، گیجی که بیش از هر چیز ناشی از عدم فهم بایسته های محیط راهبردی روسیه است و صد البته نشناختن معماران این محیط، معمارانی از جنس ولادیسلاو سورکوف، مشاور ارشد سابق پوتین و استراتژیستی که جنگ اوکراین را فرصتی می دانست برای بازنشانی جایگاه روسیه در غرب و شمال جهانی.
ترجمه مقاله راهبردی تولد شمال سورکوف🔽
@katechon6

در چند هفته اخیر سطح فشارهای مقامات آمریکایی به ایران بیشتر از گذشته بوده است، بطوریکه بیش از آنکه از محدودیت برنامه هسته ای سخن بگویند خواستار برچیدن آن هستند.

این امر هم بیش از هر چیز بر می گردد به ادراک آنها از ماهیت و اهداف برنامه هسته ای ایران، بطوریکه آنها اعتقاد دارند برنامه هسته ای با وجود در «آستانه» بودن و همه سخنان و ژست های تهدید آمیز تهران برای گریز، بیشتر امکانی بوده برای مانورهای دیپلماتیک به قصد امتیاز گیری و خرید وقت تا ابزاری در جهت ارتقا بازدارندگی.

به عبارتی آنها معتقد هستند تهران حتی در صورت مواجهه با تهدیدات وجودی به دلایل مختلف فاقد اراده لازم برای تغییر ماهیت برنامه هسته ای خود است و از همین منظر با نادیده گرفتن تهدیدات ایران و همچنین با آگاهی به نیاز تهران به ادامه مذاکرات، به صراحت و فارغ از ترتیبات گذشته، خواستار برچیدن تأسیسات غنی سازی هستند.

و در این میان برای تهران هم محیط منطقه‌ای نه همچون گذشته مساعد است و نه ابزارهای سابق مانند محور مقاومت هم دارای کارایی، در چنین شرایطی آمریکا با فراغ بال می خواهد آنچه در گذشته ناممکن بود را ممکن کند، به همین علت باید انتظار تشدید فشارها را داشته باشیم، فشارهایی که از نظر واشنگتن نه تنها مخل بر مذاکره نیستند بلکه مکمل و حتی گره گشا در حل مسائل غیر مرتبط چون یمن و آزادی کشتیرانی در باب المندب و دریای سرخ هم هستند.
@katechon6

در سفر ترامپ به عربستان، قطر و امارات, قراردادهای بزرگی امضا شد، همین امر هم باعث برجسته شدن وجه ژئواکونومیک سفر شد اما با این حال در پس این وجوه اقتصادی یک وجه ژئوپلیتیکی پنهان است که به آن کمتر پرداخت شده است.
آن هم چیزی نیست جز قصد اعراب برای درهم تنیده کردن بیشتر آمریکا در منطقه، منطقه ای که حاکمان عرب آن هر چند دنبال تبدیل نئوم به شهری برای هزاره سوم یا تبدیل امارات به هاب منطقه ای هوش مصنوعی هستند، اما با این حال در پس این اهداف یک وجه استراتژیک ثابت هم در سیستم ادراکی آنها پنهان است، وجهی از جنس تهدید ایران.

ایرانی به مثابه تهدیدی مزمن و پایدار که هر چند در یک سال اخیر به واسطه ضربات به محور مقاومت، زخمی شده اما با این حال همچنان از همه بازیگران بومی منطقه قدرتمند تر است.

به گونه ای که موازنه های ایجاد شده بین اعراب و اسرائیل یا حتی توافقات با چین هم نتوانسته تهران را به عقب نشینی های راهبردی وادار کند و در چنین شرایطی آمریکا تنها برگ باقیمانده اعراب است برای مهار ایران.
@katechon6

📌هسته سخت یا ضد انقلابی های انقلابی نما؟
در یک سالی که از فقدان رئیسی گذشته، جریان به اصطلاح انقلابی بیشتر از آنکه سعی در پر کردن خلاء رئیسی در ساختار قدرت داشته باشد به صورت هیستریک در برابر سیستم قرار گرفته است، بطوریکه سیستم، نظم سیاسی موجود و حتی بخش بزرگی از جامعه برای آنها مبدل شده به یک « دیگری بزرگ » که تاریخ انقضا وحدت تاکتیکی با آن به سر آمده و باید اکنون به هر نحو آن را از بنیان انداخت، همین امر هم باعث هر چه بیشتر شدن اصطکاک بین آنها و ارکان قدرت شده است، به گونه ای که اکنون بیشتر از آنکه از جنس هسته سخت حامی نظام باشند مبدل شده اند به ضد انقلابی های انقلابی نما.
@katechon6

مذاکرات ایران و آمریکا بیشتر از آنکه به شکست انجامیده باشد در شرایط جنگ اراده ها متوقف مانده است، در چنین وضعیتی اعلان مواضع تند و بعضاً تشدید فشارها دور از ذهن نیست اما این وضعیت به دلایل مختلف در زیر آستانه شکست مذاکرات تعریف می شود و بیشتر ابزاری است برای فرسایشی کردن و جهت دهی به مذاکرات، در چنین شرایطی برد با طرفی است که امکان پایداری و تاب آوری داشته باشد، بازی به مرحله سخت رسیده است.
@katechon6

حمله امروز اوکراین که منجر به نابودی بخشی از ابزارهای راهبردی روسیه شد. پرده ای دیگر بود از شکست های اطلاعاتی مسکو در سالیان اخیر، شکست هایی چون از بین رفتن بخشی از ناوگان دریای سیاه و اشغال کوتاه مدت کورسک، اما در گذشته این ضربات با وجود سهمگینی و تحقیر مسکو، نتوانستند از سطح تاکتیکی فراتر روند و وضعیت میدان را به نفع کیف پایدار یا تغییر دهند تا از این طریق اوکراین را از تگنای استراتژیک خارج کنند، اکنون هم باید منتظر ماند و دید آیا قمار زلنسکی و بودانوف جواب می دهد یا نه؟
@katechon6

رنه ژیرار در کتاب فریب، هوس و رمان در توضیح میل تقلیدی نوشته «انسان موجودی است که نمی‌داند چه چیزی را آرزو کند و برای تصمیم‌گیری به دیگران روی می‌آورد».امری که موید این مسئله است که انسان‌ها چیزها را به خودی خود نمی‌خواهند، بلکه از روی میل به تقلید و رقابت با دیگران به آنها تمایل دارند.

فرآیندی که هر چند سرانجامش همسان سازی ایده ها و غیریت زدایی از خود و «دیگری» است اما با این حال در پس این همسان سازی یک رقابت نفس‌گیر و‌ بعضاً خشن هم برای تعیین میزان خلوص همسان بودن افراد جریان پیدا می کند و همین امر هم باعث شده در هر فرآیند همسان سازی شاهد تولد « دیگری» متفاوتی باشیم.

« دیگری» در مقام یک متهم با اتهامی نه فقط از جهت مقاومت در برابر همسان سازی جمعی بلکه بیشتر بخاطر عدم نداشتن جدیت کافی برای خالص سازی و همراه شدن با اکثریت.

بطوریکه در چنین وضعیتی، سکوت درباره یک مسئله و حتی دنبال کردن فلان فرد در شبکه های اجتماعی هم تبدیل می شود به امکانی برای صدور یک کیفر خواست سنگین در دادگاهی که قاضی، دادستان و وکیلش چیزی نیست جز یک توده مستحیل شده در هشتگ و اینجاست که هر خشونتی در برابر این «دیگری» مباح می شود زیرا او بلاگردانی است برای توجیه « برتری اخلاقی» این توده مضحک.
@katechon6

کتاب «مفهوم امر سیاسی» کارل اشمیت را می توان یکی از مهمترین و هوشیارکننده ترین آثار فلسفه سیاسی دانست، کتابی که اهمیت آن بیش از هر چیز بر می گردد به قدرت امتناع آن در عدم همسویی با دیگر آثار فلسفه سیاسی.
در این کتاب ماهیت امر سیاسی نه حاصل مصالحه و گفتگو بلکه برآیندی است از ترسیم یک مرز بین دوست و دشمن و یک تمایز اساسی خود اتکا.
که نه با قوانین پارلمانی و رویه های قضایی تعریف می شود و نه قوانین بازار و دو گانه های زیبایی شناسانه، مذهبی و اخلاقی.
بلکه سیاست زمانی آغاز می شود که یک گروه انسانی، گروه مقابل خود را به عنوان یک تهدید بالقوه و وجودی شناسایی می کند، شناسایی که هر چند بعضاً بار مذهبی، فرهنگی و اقتصادی دارد اما با این حال قابل تقلیل به این حوزه ها نیست بلکه بیشتر از هر چیز بر می گردد به تشدید اختلافات به مرحله ای که بازیگران حاضر هستند برای آن بمیرند یا کشته شوند.
اما نکته اینجاست دشمن در منظومه فکری اشمیت از منظر « Hostis / دشمن عمومی » است نه « Inimicus/ دشمن خصوصی » به عبارتی دشمن یک دشمنی شخصی برآمده از اختلافات فردی نیست بلکه برآیندی است از ظهور دشمنی عمومی/ وجودی و تلاشی برای حفظ بقا. در این میان برجسته شدن بقا است که دشمنی در راستای سیاست را از بقیه دشمنی ها متمایز می کند.
و همین نقطه می شود آغاز اختلاف اشمیت با لیبرال ها، زیرا لیبرال ها تصور می کنند می توان از طریق مصالحه و نهادها، اختلافات را مدیریت و  سیاست را «متعالی» کرد، تعالی که بیش از هر چیز معطوف بوده بر رفع اختلافات و بالتبع یکسان سازی هنجاری جهان، اما این انکار تفاوت ها و تقلیل سیاست به مدیریت هر چند مدعی نادیده گرفتن سیاست است اما با این حال سیاست نه تنها ناپدید نمی شود بلکه بعضاً تصعید و منحرف و به صور گوناگون چون جنگ همه علیه همه، انقلاب فرهنگی، دستکاری جمعیتی و نسل کشی ظهور پیدا می کند و در این میان، تصمیم برآمده در لیبرالیسم برای حذف «دیگری»، دیگر تصمیمی برآمده از یک سنجش حاصل از منافع نیست بلکه یک الزام اخلاقی است، الزامی که این روزها می توان در غزه یک نمود آن را دید، الزامی در جهت نسل کشی.
@katechon6

حملات اسرائیل ترکیبی است از الگوهایی که در یک سال اخیر در لبنان و سوریه پیاده کرده است، بطوریکه از یک سو با هدف قرار دادن سلسله مراتب فرماندهی، ساختار کنترل و فرماندهی را زیر ضربه برده و از جهتی دیگر با حملات به سامانه های پدافندی و آفندی به دنبال تثبیت آزادی عمل خود در عمق استراتژیک ایران است، در چنین شرایط بازسازی هر چه سریعتر توان فرماندهی و عملیاتی کردن ابزارهای آفندی و انجام آتش گسترده به عمق سرزمین های اشغالی نه یک انتخاب بلکه ضرورتی راهبردی است، زیرا هدف رژیم صهیونسیتی از جنگ نه فقط تأسیسات هسته‌ای بلکه زیر سوال بردن بقا سرزمینی ایران است و ارتقاء اسرائیل به قدرت هژمون در خاورمیانه، این خونریزی فقط با برپایی حمام خون در اسرائیل به پایان می رسد.
جاوید ایران.

♦️ پروتکل‌های فعالیت در رسانه‌های اجتماعی در شرایط جنگی

1. به هیچ وجه با دوستان و آشنایان نظامی خود تماس برقرار نکنید.

۲. از مناطقی که مورد اصابت قرار گرفته‌اند، فیلم یا عکس ارسال نکنید.

۳. در گروه‌ها و صفحات مجازی در مورد آنچه که در محل زندگی شما روی داده صحبت نکنید. علاوه بر ایجاد اضطراب عمومی، ناخواسته به دشمن اطلاعات می‌دهید.

۴. اخبار و اطلاعات دریافتی از منابع غیرموثق را منتشر نکنید.

5. برای تشخیص شایعات، محتوای منتشر شده را با منابع رسمی چک کنید.

6. اگر از ضعف سامانه‌ها و زیرساخت‌های حیاتی کشور اطلاعات تخصصی دارید آن را در فضای عمومی یا حتی گروه‌های خصوصی منتشر نکنید.

7. از ارسال تصاویر حملات از مبدا ایران خودداری کنید چراکه کمک به دشمن برای شناسایی اماکن نظامی محسوب می‌شود.

9. از تایید ‌و بازنشر اخبار و اطلاعات از صفحات شخصی و رسانه‌ای که با دشمن همسویی دارد و درصدد تخریب روحیه ملی است، بپرهیزید.

10. به هیچ وجه تصویر یا ویدئویی از جابجایی ادوات نظامی منتشر نکنید.

11. همگی در راستای کمک به «پدافند روانی» یاری‌گر مدافعان و سربازان وطن باشیم.

به امید اقتدار و پیروزی، پاینده باد ایران 🇮🇷
@SaberinFa

نادیده گرفتن همکاری های اطلاعاتی، لجستیکی و پدافندی آمریکا، اروپا، آذربایجان و اعراب با اسرائیل آن هم با وجود اعتراف صریح و بعضاً تلویحی آنها یکی از نقاط ضعف عملیات‌های وعده‌های صادق ۱ و ۲ بود، امری که نه تنها برای آنها یک حاشیه امن ایجاد کرد بلکه حتی در سیستم ادراکی محور فوق بمثابه چراغ سبزی برای گسترش همکاری ها با اسرائیل تعبیر شد، اکنون هم یکبار دیگر شاهد تکرار این غفلت استراتژیک هستیم، مسئله ای که اگر سریعاً برای آن چاره ای اندیشیده نشود می تواند حتی سطح مشارکت محور فوق را به سطوح آفندی ارتقاء دهد، یادمان باشد ما نه فقط با یک جغرافیای جعلی بلکه با یک محور در حال جنگ هستیم و بالتبع هم باید آتش و هزینه برای همه محور باشد نه فقط ویترین.
@katechon6

🔻اطلاعیه مهم وزارت اطلاعات/ تردد مشکوک کامیونت و وانت‌ها را گزارش دهید

🔹️وزارت اطلاعات با اشاره به اینکه برخی عناصر مخرب ممکن است از خودروهای سبک باربری نظیر وانت یا کامیونت برای جابجایی تجهیزات، افراد یا اقلام مشکوک استفاده کنند، از مردم خواسته است که هرگونه تحرک غیرعادی این نوع خودروها، به‌ویژه در ساعات غیرمعمول شبانه‌روز یا در اماکن حساس، را جدی بگیرند و گزارش کنند.

🔹️این وزارتخانه همچنین تأکید کرده است که کلیه تماس‌های مردمی با شماره ۱۱۳ کاملاً محرمانه بوده و با نهایت دقت و سرعت بررسی خواهد شد.

🔹️گفته می‌شود این این نوع خودروها برای پرتاب ریزپرنده‌ها و شناسایی و هدایت موشک‌های دشمن استفاده می‌شود./ جماران

#سیاسی

@EtemadOnline

📌مذاکره یا عملیات فریب
عملیات جنگی اسرائیل در چنین سطحی قاعدتاً برآمده از تصمیمی در چند روز اخیر نبوده بلکه برآیندی بوده از چند ماه کار اطلاعاتی، لجستیکی و پشتیبانی سنگین، در این میان وقتی به گفته های گذشته ترامپ (یک هفته قبل) چون خارج شدن گزینه نظامی از روی میز در گفتگو تلفنی با نتانیاهو و نوع کنش های رسمی اسرائیل در یک هفته اخیر چون مصاحبه گیدئون ساعر وزیر امورخارجه اسرائیل درباره دستور جلسه کابینه امنیتی اسرائیل( حماس و گروگان ها) یا روایت رسمی سفر ران درمر ( وزیر امور استراتژیک اسرائیل ) و دیوید بارنیا ( رئیس موساد ) به آمریکا در رسانه‌ها ( گفتگو با ویتکاف درباره مذاکرات هسته ای) توجه کنیم، یک نکته برجسته می شود، بیانیه های مطبوعاتی و در ادامه مذاکرات هسته ای نه به هدف کاهش تنش ها یا مصالحه بلکه بیشتر بخشی از کمپین چند لایه اطلاعاتی بوده به قصد فریب ایران، این امر هم بارها مسبوق به سابقه بوده، مثلا عملیات سرب گداخته اسرائیل بر ضد حماس در ۲۰۰۸، که دستور کار کابینه اسرائیل( بر اساس بیانیه رسمی) بررسی موضوعاتی چون نقش گروه های جهادی اسلامگرا در امنیت جهانی و باز کردن گذرگاه رفح بود اما ناگهان در فردایش، غزه مورد حمله آتش سنگین جنگنده های اسرائیلی قرار گرفت، در چنین شرایطی دیگر نمی توان مثل گذشته در زمینه مذاکره با آمریکا دیدگاه خوشبینانه ای داشت، زیرا تجربه کنونی نشان داده، مذاکره بیشتر امکانی بوده برای فریب نه فرصتی برای مصالحه.
@katechon6

تجربه جنگهای اخیر چون اوکراین، جنگ اسرائیل بر ضد محور مقاومت بخصوص حزب الله و جنگ فعلی، نشان داد ماهیت و کارکرد سرویس های اطلاعاتی در جمع آوری و تحلیل اطلاعات، شبکه سازی و عملیات در عمق بطور کل تغییر پیدا کرده است.

بطوریکه این ساختارها دیگر نه همچون گذشته به عنوان پشتیبان تاکتیکی یا مکمل سازمان رزم بلکه ارتقا پیدا کرده اند به بخشی مهم در ماشین جنگ که حتی می توانند آن چیزهایی که تحقق آن برای بخش های نظامی ناممکن بود را ممکن کنند.

در چنین شرایطی ضد اطلاعات و بخصوص فرآیندهای ضد جاسوسی هم دیگر نه تنها نقشی خنثی و تدافعی ندارند بلکه اهمیتی پیدا کرده اند در سطح ساختارهای پدافندی.

در واقع اکنون ما بواسطه این تغییرات در یک محیط امنیتی جدید قرار گرفته ایم و لازمه تهدید زدایی و امنیت زایی در این محیط هم چیزی نیست جز پذیرش الزامات و قواعد جدید و بالتبع تجدید ساختارهایی منطبق با وضعیت جدید‌.

بازی دیگر از جنس داستان های جان لوکاره و کشف و خنثی سازی خانه های تیمی منافقین نیست.بازی و بازیگران عوض شده اند.
@katechon6

اسرائیل خط قرمزی در جنگ ندارد، بطوریکه برایش مهم نیست هدف پادگان باشد یا پالایشگاه و بیمارستان و حتی کودک چند ماهه، او می خواهد ایران را تبدیل کند به یک زمین سوخته، در چنین شرایطی رعایت مسائل انسانی در حملات آتی ایران یا مدنظر قرار دادن تعارفات دیپلماتیک در نادیده گرفتن نقش شرکای رژیم صهیونسیتی، یک خطای راهبردی است، به عبارتی در این مقطع کل جغرافیای اسرائیل و شرکایش باید بمثابه یک پادگان به حساب بیاید، کوچک و بزرگ هدف هستند زیرا خون غیر نظامیان اسرائیلی رنگین تر از ایرانیان نیست، در نتیجه باید شخم زد. در جنگ, آن کنید که در جنگ می کنند وگرنه نتیجه چیزی نیست جز تبدیل ایران به غزه و لبنانی دیگر.
@katechon6

اکنون در یک مرحله حساس از جنگ قرار داریم، بطوریکه رژیم صهیونسیتی بتدریج در حال تغییر کیفیت حملات خود است، بطوریکه امروز کارخانجات غیر نظامی و زیر ساخت های درمانی و انرژی را مورد هدف قرار داد و همزمان اخباری هم درباره شروع دوباره کمپین ترور به گوش می رسد، به عبارتی تکرار الگویی که روی حزب الله پیاده شد، در نتیجه برای جلوگیری از ورود به این چرخه خطرناک، نه تنها باید همه گزینه ها ( روز قیامت ) را برای بزنگاه مدنظر قرار داد بلکه باید در این مقطع شدت و شعاع آتش را هم گسترش داد، زیرا بقول فرانسوی ها، الماس, الماس را می برد/ Fin contre fin.
@katechon6

این جنگ بمثابه شب عاشورا بود، بطوریکه فارغ از جماعت خائن و پلشت که برای اسرائیل هلهله سر می دهند، همزمان عیار عده قلیلی دیگر را هم مشخص کرد، حضراتی که تا چندی قبل از دلاوری سرداران ساسانی، سربداران، عباس میرزا و ... در دفاع از میهن می نوشتند اما اکنون لال شده اند. در این میان دیگرانی هم هستند که آنچنان با لکنت و تبصره می نویسند که در متن آنها حتی نمی توان با اما و اگر هم جای متجاوز و مدافع را تشخیص داد، بطوریکه انگار با آثاری از جنس رمان‌های فرمالیستی آلن روب گری طرف هستیم که در آن از در و تخته حرف زده می شود جز اصل قصه، در واقع خلاصه ای هستند از تذبذب و چه زیبا گفته جناب اوحدی مراغه ای :
پر مذبذب مباش و سر گردان
که ثباتست سیرت مردان
خویشتن دار و راست باش و امین
کز یسار تو ناظرند و یمین

ضجه هایی زیباتر از صدای ملکوتی پاواروتی.
@katechon6