📌اسرائیل؛ ناکام در غزه اما خوشحال در لبنان و سوریه
طی یک سال گذشته غزه ویران و حماس ضربات توان‌فرسایی را متحمل شد اما با این حال حماس شکست نخورد و در این میان اسرائیل هر چند در غزه در تحقق اهداف خود ناکام بود اما توانست به یمن گسترش جنگ دستاوردهای استراتژیکی را در لبنان و سوریه به دست آورد و همین آورده ها که به نوعی باعث تغییر توازن قدرت در خاورمیانه شده می تواند فرآیند تحت فشار قرار دادن ایران و عادی سازی با عربستان را بیش از پیش برای اسرائیل تسهیل کند اما با این همه نمی توان گفت، شرایط خاورمیانه عادی است، جعبه پاندورا خاورمیانه همچنان می تواند بازیگران منطقه را سورپرایز کند.
@katechon6

📌 کرملین یا بیابان تاتارها؟
روس ها چه غربگرا و چه محافظه کار، با وجود همه تفاوت ها در یک نکته تفاهم دارند، آن هم چیزی نیست جز تقلیل دادن دوره سیطره اردوی زرین ( مغولان/ تاتارها ) به یک میان پرده پر رنج و گداز اما بدون تاثیر هویتی و فرهنگی، بطوریکه روس‌ها با وجود چند صد سال حکومت تاتارها بر جغرافیای روسیه قائل به یک استمرار فرهنگی بین دوره ولادیمیر اول با ایوان سوم هستند که حتی تاتارها هم نتوانستند خللی بر آن وارد کنند اما با این حال تاثیر تاتارها بر هویت ملی و سیاست ورزی روسیه بیش از این حرفها بود بطوریکه بقول کارامزین مورخ نامدار روسی، « استبداد/ تاتارها روسیه را بنیان نهاد و دوباره زنده کرد» و این تاثیر آنچنان در فرهنگ عامه روس رسوخ پیدا کرده که حتی ضرب المثل هم شد بطوریکه می گویند « یک روس را بتراشید تا به یک تاتار برسید» و در این میان بزرگترین تاثیر تاتارها که تا حال هم در سیاست ورزی روسی مانده، تاثیر بالای متغیر قدرت در کیفیت تعاملات بین المللی روسیه است، بطوریکه آنها بیش از آنکه متعهد به اجرای معاهدات باشند معطوف هستند به محاسبه قدرت به گونه ای که اگر بالانس و تناسب اندکی به نفع آنها تغییر کند تغییر رویه داده و از شریک قافله در طرفةالعینی مبدل می شوند به رفیق دزد و این مهم را هم بارها در روابط فی‌مابین با ایران نشان داده اند و جدیدترین نمونه هم سوریه، در چنین شرایطی اطمینان چندانی نمی توان به قول و قرار روس‌ها داشت، در واقع فقط در یک صورت آنها پایبند به تعهدات خود هستند و آن هم وابسته است به سطح قدرت تهران، در نتیجه تا وقتی قدرتمند و توان مانور داشته باشیم، می توانیم از روسها انتظار همراهی داشته باشیم و در غیر اینصورت روسها دوباره بر می گردند به تنظیمات اولیه از جنس باتو خان ( نوه چنگیز خان و فاتح روسیه)
@katechon6

📌 مهدویت، گروهکی فراموش شده
دهه هفتاد بیشتر با سازندگی، اصلاحات، قتلهای زنجیره‌ای، کوی دانشگاه، ترور حجاریان و... به یاد آورده می شود اما با این حال آن دهه پرتلاطم، صحنه بروز و ظهور گروههایی بود که کمتر به آن پرداخت شده، گروههایی با عقاید تند مذهبی و آخرالزمانی و با مشی مسلحانه و تروریستی، مثلا گروه المنتقم(متشکل از گروهی از دانشجویان دانشگاه امام صادق که هدفشان برقراری قسط و عدالت بود آن هم از طریق ترور مقامات دولت سازندگی) یا گروه مهدویت به رهبری سيدمحمد حسينی ميلانی، واعظی پر سر و صدا و با داعیه اجتهاد و ارتباط با امام زمان در دولت آباد تهران که مدعی سید خراسانی بودن و تعجیل در امر ظهور حضرت مهدی بود و تعجیل هم در یک چیز می دید ایجاد درگیری بین سنیان با شیعیان آن هم از طریق بمبگذاری و ترور رهبران جامعه سنی و برای عملی کردن این هدف هم چندین پایگاه بسیج را خلع سلاح کرده بودند اما با این حال آنچه آنها را مورد توجه نهادهای امنیتی قرار داد ترور حجت‌الاسلام رازینی رئیس وقت دادگستری تهران در دی ماه ۷۷ بود، امری که آغازی شد بر پایان این گروهک، بطوریکه طی چند روز در حدود سی تن از اعضای این گروه بازداشت شدند اما با توجه به صبغه مذهبی اعضای گروه، بعد از چندی اکثر آنها عفو و از زندان آزاد شدند و در این میان رهبر گروه هم مدتی بعد در حین عمل جراحی قلب فوت کرد.
@katechon6

📌نقشه راه ترامپ؛ مذاکره از طریق قدرت
پیت هگست در اولین سخنرانی در مقام وزیر دفاع آمریکا گفته : آمریکا صلح از طریق قدرت را تحت رهبری ترامپ در پنتاگون طرح خواهد کرد، جمله ای موجز که یادآور دوره ریگان است اما با این حال شرح جدید این سیاست را باید در سخنرانی چندی قبل الکس کارپ مدیر عامل شرکت پالانتیر و حامی مهم و سرسخت جی دی ونس معاون رئیس جمهور آمریکا یافت، کارپ گفته بود :
تنها راه امن بودن آمریکا این است که دشمنانش با ترس از خواب بیدار شوند و با ترس به رختخواب بروند
- آمریکا باید مجازات جمعی انجام دهد و نه تنها دشمنان بلکه دوستان، پسرعموها، معشوقه‌ها و هر کسی که درگیر بوده را تهدید کند
- آمریکا نمی‌تواند با دشمنان برابری داشته باشد زیرا دشمنان ما عذاب وجدان اخلاقی ما را ندارند. اگر شرایط برابر باشد، آنها از مهربانی و خوبی ما سوءاستفاده خواهند کرد.
- نهادهای بین‌المللی مانند سازمان ملل علیه هر چیز خوبی تبعیض قائل می‌شوند.
بر این اساس خوشبیی های این روزها درباره مذاکره با ترامپ رنگ می بازند بخصوص با توجه به روندهای موجود در منطقه و ادراک شکل گرفته در رسانه ها و مقامات آمریکایی درباره ایران، ادراکی که در آن ایران کشوری ضعیف است و پذیرای هرگونه فشار، در چنین وضعیتی هر چند احتمال جنگ همه جانبه وجود ندارد اما با این حال خطر حملات نظامی نقطه ای و خرابکاری های امنیتی را نمی توان نادیده گرفت گزینه هایی که نه همچون گذشته یک گزینه جانبی برای فشار بلکه بخشی از نقشه راه مذاکرات هستند، روزهای سختی در پیش است.
@katechon6

📌انقلابی های ضد انقلابی
حمله به ظریف یا مخالفت با رویکرد های تنش زدا در سیاست خارجی از سوی بخشی از حامیان جلیلی چون شریان و پایداری, چیز تازه ای نیست اما آنچه اعتراضات اخیر را از گذشته متمایز کرده، شمول و کیفیت تخریب ها است، مسئله ای که بر خلاف گذشته متوقف بر ظریف و پزشکیان نبوده بلکه بتدریج شامل قالیباف، محسنی اژه ای، بیت و حتی شخص رهبری هم شده است امری که اگر آن را در راستای وقایع چند ماه اخیر چون برجسته کردن جانشینی، ترویج و تقویت میرباقری یا زیر سوال بردن ارکان فرماندهی نیروهای مسلح به بهانه به تعویق افتادن وعده صادق ۳ ببینیم دیگر یک لغزش زبانی یا واکنشی از سر عصبانیت یا استیصال نخواهد بود بلکه بیانگر شروع یک تقابل سیستماتیک با کلیت ساختار حکومت است، تقابلی که هر چند اکنون به لکنت از آن سخن می گویند اما با این حال باید در آینده شاهد صراحت و جسارت هر چه بیشتر آنها باشیم.
@katechon6

📌ایال ضمیر، یک ذهن خطرناک
بعضی از اخبار، حکایت از انتخاب ژنرال ایال ضمیر به عنوان رئیس ستاد ارتش اسرائیل دارد ، ژنرالی با ذهنیت استراتژیک اما با علاقه و تمرکزی متمایز نسبت به دیگر روسای گذشته ستاد ارتش اسرائیل، تمرکزی معطوف به ایران که سابقه آن بر می گردد به حضور چند ماهه او در موسسه واشنگتن برای خاور نزدیک که ماحصل آن یک مقاله تفصیلی هفتاد صفحه ای بود درباره چگونگی مهار ایران، در این گزارش مهار ایران بر سه پایه استوار بود:
۱. ایجاد یک فرماندهی مشترک پدافندی بین اسرائیل، اعراب و آمریکا برای مهار توان موشکی و پهپادی ایران
۲. ترور فرماندهان ارشد سپاه، مقامات اطلاعاتی و دانشمندان هسته ای و موشکی
۳. تقویت همکاری های اطلاعاتی و امنیتی با کشورهای منطقه در زمینه استفاده از گروهک های تروریسی و تجزیه طلب برای آشوب در ایران
اولی را به نوعی در عملیات های وعده صادق یک و دو دیدیم و گزینه های دو و سه را هم در ترورهای فرماندهان سپاه در تهران و سوریه و بیش فعالی های چند سال اخیر جیش العدل، داعش خراسان، کومله، دموکرات و ایران اینترنشنال مشاهده کردیم، در چنین شرایطی و بخصوص با توجه به روندهای موجود در خاورمیانه و ادراک شکل گرفته درباره ایران باید منتظر رویکرد های خصمانه و تهاجمی تری از سوی اسرائیل در قبال ایران باشیم.
@katechon6

مقاله ایال ضمیر🔽

📌روسیه؛ بازنگری در یک تصویر مخدوش
در حدود دویست سال است که روسیه در متن سیاست ایران حضور دارد اما با این حال شناخت ما از روسیه و متفکران آن در خوشبینانه‌ترین حالت کمی بیشتر از هیچ است، بطوریکه روسیه برای ما بیشتر از جنس آثار گوگول، داستایفسکی، تولستوی، تورگنیف و... است در واقع بجای یک تصویر نزدیک به واقعیت، تصویری ادبی از روسیه داریم و در این میان نوع تصویرسازی رسانه های غربی و غلبه روایت حزب توده هم بیش از پیش، این تصویر را مخدوش کرده، به گونه ای که روسیه برای مخاطب ایرانی مبدل شده به یک راز لاینحل، رازی که گشایش آن نیازمند شناخت دقیق تاریخ و متفکران روسی است و یکی از این متفکران ایوان ایلین است، ایلینی که در رسانه های غربی و بالتبع ایران، مبدل شده به پدر فاشیسم روسی، توصیفی که بیشتر از آنکه گشایشی باشد برای فهم جهان ایلین بیانگر فهم نادرست از اندیشه های ایلین است، زیرا ایلین هر چند از محافظه کاری شروع کرد و بعضاً در این راه به فاشیسم هم برخورد اما با این حال مرزبندی‌های گسترده ای با فاشیسم داشت بطوریکه خواستار بازنگری در مفاهیم فاشیسم شد، بازنگری که حتی در نام هم از جنس فاشیسم اروپایی نیست و در این میان برای فهم این بازنگری، هیچ چیز بهتر از خوانش آثار او نیست و یکی از این آثار که توجه چندانی هم به آن نشده است، مقاله درباره فاشیسم ایلین است🔽

📌مصالحه یا تسلیم؟
مذاکره چه در ایران و چه در آمریکا، مدتهاست از چارچوب های معمول سیاسی مبتنی بر مصالحه خارج شده است و بیشتر در جهت خرید وقت یا مهار تعریف می شود و در این میان هر چند در سخنرانی امروز رهبری، نهی از مذاکره برجسته بود اما با این حال این نهی را باید بیش از هر چیز در امتداد مانورها و رونمایی های اخیر تجهیزات نظامی دید که واکنشی بودند به ادراک شکل گرفته در غرب درباره تضعیف جایگاه ایران به واسطه سقوط اسد، ضربه خوردن محور مقاومت و پدافند ایران و بالتبع تغییر موازنه در خاورمیانه، در چنین شرایطی و با برجسته بودن و تکرار این ادراک از زبان مقامات و رسانه های آمریکایی، هسته سخت قدرت در ایران هرگونه مذاکره با آمریکا را در شرایط فعلی بمنزله مقدمه ای می داند برای تسلیم.
@katechon6

📌بن‌بستی بمثابه گشایش
بن بست پیش آمده در پرونده هسته ای بین تهران و واشنگتن و شاخ و شانه کشیدن های ترامپ هر چند محیط امنیتی خاورمیانه را متشنج تر از سابق خواهد کرد اما با این حال برای اسرائیل، ترکیه، امارات و عربستان یک پنجره فرصت است برای پیشبرد برنامه های ژئوپلیتیکی آنها و همچنین گشایشی است برای روسیه و چین برای بده بستان با آمریکا و اروپا حول جنگ تجاری و جنگ اوکراین، در واقع این بن بست هر چند برای ما نقمت است اما برای دیگران بمثابه نعمتی است که می توانند از طریق آن بخشی از مشکلاتی را که در گذشته حل آن ناممکن بود را ممکن کنند.
@katechon6

📌دیگو گارسیا، جزیره ای که با انقلاب زنده شد
در تحلیل تبعات انقلاب اسلامی ایران، بیشتر به تاثیرات داخلی و منطقه ای آن توجه می شود اما با این حال ترکش های انقلاب ۵۷ حتی تا عمق اقیانوس هند هم پیش رفت، بطوریکه یک جزیره متروک را که حتی انگلیس به واسطه بحران مالی دهه هفتاد میلادی قصد خروج از آن را داشت، برای آمریکا مبدل کرد به یک دارایی استراتژیک غیر قابل فروش، جزیره ای به اسم دیگو گارسیا که معروف است به یک ناو هواپیمابر غرق ناشدنی اما ارزش این جزیره برای واشنگتن بیش از یک پایگاه استراتژیک نظامی است بطوریکه دیگو گارسیا را می توان مرکزی دانست برای مدیریت و شنود شبکه کابل های زیر دریایی و ارتباطات جهانی، وظیفه ای که در ابتدا از آن پایگاه Kagnew آمریکا در اسمره ( اریتره فعلی) بود اما در دهه هفتاد میلادی به واسطه حملات گروههای مسلح اریتره ای بتدریج زیر ضربه رفت، برای همین آمریکا با توجه به موقعیت ویژه ژئوپلیتیکی ایران و همچنین زیر ساخت های موجود در سایتهای شنود در کپکان ( خراسان رضوی) قصد داشت آن پایگاه را به ایران منتقل کند اما انقلاب همه چیز را بر هم زد در نتیجه ابزارها دوباره در بندرعباس بار کشتی شدند و این بار مقصد دیگو گارسیا.
@katechon6

📌 معماری قدرت در خاورمیانه در مسیر تغییر و ما مشغول لودگی
عدم وجود بینش ژئوپلیتیکی و بالتبع فقدان تفکر استراتژیک، باعث شده تهران وقوف چندانی به درهم تنیده شدن روندهای ژئوپلیتیکی در سطح منطقه و فرا منطقه‌ای نداشته باشد، بطوریکه مثلا مذاکرات روسیه و آمریکا در زمینه پایان دادن به جنگ اوکراین، بیشتر در جهت تحقیر زلنسکی و اروپا تحلیل می شود تا امکانی برای تبدیل شدن جنگ و صلح در اوکراین به پیشرانی در جهت تسریع، توسعه و درهم تنیدگی هر چه بیشتر روندهای ضد ایرانی در منطقه، درهم تنیدگی که یک قلم آن را در سوریه در همنوایی مسکو با آنکارا و تل‌آویو مشاهده کردیم و اکنون باید منتظر تسری آن به پرونده هسته‌ای و دیگر حوزه ها هم باشیم، معماری قدرت در خاورمیانه در مسیر تغییر و ما همچنان خواب یا مشغول لودگی.
@katechon6

📌تشییعی به مثابه آخرین فرصت
ساختارهای نظامی، امنیتی و سیاسی, فراتر از افراد هستند اما با این حال گاهی حضور و کاریزما بعضی از رهبران و فرماندهان چنان با هویت سازمان گره خورده که فقدان آنها می تواند حتی ماهیت و ماموریت های سازمان را در بلندمدت تحت تاثیر قرار دهد و سازمان را از یک بازیگر فعال تقلیل دهد به یک بازیگر منفعل و حتی بعضاً تشریفاتی، نمونه‌های زیادی هم می توان مثال آورد، مثلا سازمان امل بعد از ربایش امام موسی صدر از یک بازیگر فعال در لبنان و منطقه، تقلیل پیدا کرد به یک کرسی مادام العمر اما تزئینی و منفعل برای نبیه بری در مجلس لبنان و اکنون حزب الله بعد از سید حسن نصرالله در این بزنگاه قرار دارد، بزنگاهی که با توجه به روندهای موجود در منطقه و تغییر معادلات در لبنان می تواند حتی ماهیت و عاملیت گذشته حزب الله را تحت تاثیر خود قرار دهد به همین علت تشییع جنازه امروز برای حزب الله تبدیل شده به تنها فرصت باقیمانده برای خرید وقت به هدف بازیابی توان و عاملیت از دست رفته.
@katechon6

📌مذاکره به مثابه بازی باخت باخت
این روزها رسانه های داخلی و خارجی به شکل های مختلف از « میانجیگری » روسیه در «مذاکرات» بین ایران و آمریکا خبر می دهند، اما در پس این به اصطلاح میانجیگری چند نکته وجود دارد که به عمد نادیده گرفته می شود:
۱. میانجی بی طرف فقط در لغتنامه ها وجود دارد نه در عالم واقع، در واقع در محیط بین الملل هیچ بازیگری خنثی نیست، بلکه نقش و جایگاه بازیگران بر اساس ترجیحات، منافع و نسبت درهم تنیدگی آنها در حوزه های مشترک با یکدیگر تعریف می شود.
۲. تغییر شکلی مذاکرات از چند جانبه به صورت دو جانبه بجز عاملیت زدایی از ایران، این مذاکرات را مبدل به شکل دیگری از بازی قدرت های بزرگ در قرن نوزدهم کرده اما با یک تفاوت، این بار آمریکا جای انگلیس را گرفته و مذاکرات فوق هم تبدیل می شود به مدل دیگری از مذاکرات آمریکا و روسیه درباره اوکراین.
۳. تغییر در جنبه شکلی مذاکرات، می تواند حتی ماهیت مذاکرات را تغییر دهد و پای موضوعات دیگری چون توان نظامی و منطقه را به ماجرا باز کند.
بر این اساس باید گفت ما با یک بازی باخت باخت روبرو هستیم که حتی می تواند استقلال کشور را هم زیر سوال برد، یادمان باشد وقتی پای میز مذاکره نباشید موضوع مذاکره می شوید.
@katechon6

در زمینه سقوط امپراتوری ساسانیان بیشتر به حملات اعراب توجه می شود تا جنگهای ایران و بیزانس، جنگهایی که بتدریج از توان دولت ساسانی کاست بطوریکه می توان حمله هراکلیوس در ۶۲۸ میلادی به تیسفون را به مثابه تیر خلاصی دانست بر پیکر این امپراتوری چند صد ساله، اما در این میان برآمدن اسلام هم نه تنها جدا از این پویایی های ژئوپولیتیکی نبوده بلکه حتی می توان گفت محیط شبه جزیره عربستان طی دهها سال از طریق جنگهای نیابتی بین ایران ( یهودیان حمیر) و بیزانس ( آکسوم/ حبشه ) برای تولد و رشد اسلام مساعد شد به گونه ای که حتی مسلمانان در ابتدا در یک اتحاد تاکتیکی با بیزانس بر ضد ایران قرار گرفتند ( جنگهای مسلمانان با یهودیان مدینه را هم می توان در این راستا تفسیر کرد)اتحادی که دیری هم نپائید و سرانجامش شد شکست بیزانس در جنگ یرموک و بعدها سقوط بیت المقدس، کتابی بسیار خواندنی.
@katechon6