برنامه نویسی جاوا | Java
5.81K subscribers
1.11K photos
158 videos
379 files
1.18K links
🎓آکـــــــــادمی جاواپـــــــــــــــرو
آموزش پیش نیازهای برنامه نویسی
آموزش مقدماتی تا پیشرفته جاوا
آموزش Spring Boot
سفارش پروژه ، دوره و تدریس خصوصی: @rzutab
مشاهده دوره ها و ثبت نام👇
wwww.academyjavapro.com
گروه جاوا : @group_javapro
Download Telegram
💻دوره جامع نخبگان معماری میکروسرویس ها با Java و Spring Boot بروزرسانی شد

فصل ۱۶ به دوره اضاف شد
📅تاریخ آخرین بروزرسانی:  ۱ شهریور ۱۴٠۴

🔺مشاهده
Please open Telegram to view this post
VIEW IN TELEGRAM
🚀 تسلط بر Java Spring Boot – نقشه راه شما برای 2025

اسپرینگ بوت همچنان به عنوان ستون فقرات اپلیکیشن‌های مدرن جاوا شناخته می‌شود. اگر می‌خواهید در سال 2025 به یک توسعه‌دهنده اسپرینگ بوت با تقاضای بالا تبدیل شوید، در اینجا یک مسیر یادگیری واضح برای هدایت شما آورده شده است:


1. اصول پایه جاوا
جاوا 17+، شی‌گرایی (OOP)، استریم‌ها (Streams) و همزمانی (Concurrency) را به تسلط کامل درآورید — این‌ها پایه و اساس محکمی هستند که هر توسعه‌دهنده اسپرینگ بوت به آن نیاز دارد.

2. Spring Core & Spring Boot
مفاهیم تزریق وابستگی (Dependency Injection)، پیکربندی خودکار (Auto-Configuration)، پروفایل‌ها (Profiles) و اکچویتورها (Actuators) را به‌طور کامل درک کنید تا قادر به ساخت اپلیکیشن‌های آماده تولید باشید.

3. ر APIهای REST و میکروسرویس‌ها
میکروسرویس‌هایی مقیاس‌پذیر و مقاوم در برابر خطا طراحی و پیاده‌سازی کنید، با در نظر گرفتن نسخه‌بندی (Versioning) مناسب، اعتبارسنجی (Validations) و مدیریت استثناها (Exception Handling).

4. پایگاه‌های داده و JPA
با JPA/Hibernate کار کنید، پایگاه‌های داده SQL و NoSQL را مدیریت کنید و استراتژی‌های بهینه برای نگهداری داده‌ها پیاده‌سازی کنید.

5. امنیت
اپلیکیشن‌ها را با استفاده از Spring Security، OAuth2، JWT و احراز هویت مبتنی بر نقش‌ها (Role-based Authentication) ایمن کنید.

6. Spring Cloud
از ابزارهایی مانند Spring Cloud Config، Service Discovery (Eureka)، Circuit Breakers و API Gateways برای مدیریت سیستم‌های توزیع‌شده استفاده کنید.

7. لاگ‌برداری و نظارت
لاگ‌برداری متمرکز (Centralized Logging) را با استفاده از ELK، Splunk، Logback/SLF4J و ابزارهای نظارتی مانند Micrometer + Prometheus + Grafana پیاده‌سازی کنید.

8. Cloud و DevOps
با استفاده از Docker 🐳، Kubernetes ☸️، CI/CD pipelines اپلیکیشن‌ها را به‌طور روان بر روی AWS، GCP یا Azure مستقر کنید.

9. الگوهای پیشرفته
از Kafka برای پیاده‌سازی سیستم‌های مبتنی بر رویداد، کشینگ (Redis) و CQRS/Event Sourcing برای معماری‌های مقیاس‌پذیر و پیچیده بهره ببرید.


💡 نکته حرفه‌ای: تنها به «یادگیری» اسپرینگ بوت اکتفا نکنید.
👉 پروژه‌های دنیای واقعی بسازید
👉 آن‌ها را در فضای ابری مستقر کنید
👉 عملکرد را نظارت کرده و به‌طور مستمر بهبود دهید


🔥 2025 متعلق به توسعه‌دهندگانی است که می‌توانند اپلیکیشن‌های جاوا را از ابتدا تا انتها بسازند، ایمن کنند و مقیاس‌دهی کنند.

➡️ در حال حاضر در کدام مرحله از این نقشه راه قرار دارید؟ بیایید در کامنت‌ها بحث کنیم 👇


➡️اشتراک 👍لایک 💬کامنت

⚡️ @javapro_ir
✈️@group_javapro
Please open Telegram to view this post
VIEW IN TELEGRAM
4
🟢 تفاوت عمیق بین Lombok و Record

در جاوا برای ساخت کلاس‌های داده‌محور دو رویکرد رایج وجود دارد: استفاده از Lombok (مثلاً با @Data) و استفاده از Record‌های زبان. در ظاهر هر دو «کد تکراری» (boilerplate) را کم می‌کنند، اما در فلسفه، گارانتی‌ها و رفتار زمان اجرا تفاوت‌های بنیادینی دارند.

تعریف و نگاه:

در سطح زبان، Record از جاوا ۱۶ به بعد یک ساختار value-based است که به‌صورت ذاتی: اجزای داده‌ای را نهایی می‌کند، سازنده‌ی قانونی، equals/hashCode/toString و accessor‌ها را تولید می‌کند.
در سطح کتابخانه، Lombok با Annotation Processing در زمان کامپایل کد تولید می‌کند؛ یعنی زبان جاوا تغییر نمی‌کند، اما کلاس شما بر اساس annotationها «تکمیل» می‌شود.

تفاوت اصلی شماره ۱: تغییرپذیری (Mutability) و تضمین‌ها

در Record، فیلدها نهایی و کلاس اساساً ناپذیرفتار (immutable) است (البته «سطحی»؛ اگر فیلدی خودش mutable باشد، محتوایش می‌تواند عوض شود).
در Lombok با @Data، کلاس به‌طور پیش‌فرض قابل تغییر است؛ یعنی setter تولید می‌شود و می‌توان پس از ساخت شیء، وضعیت را تغییر داد.
// Lombok – کلاس پیش‌فرض قابل تغییر
import lombok.Data;

@Data
public class UserLombok {
private String name;
private int age;
}

// Record – کلاس ذاتیِ ناپذیرفتار
public record UserRecord(String name, int age) { }

public class Demo {
public static void main(String[] args) {
UserLombok u1 = new UserLombok();
u1.setName("Ali"); u1.setAge(20); // قابل تغییر

UserRecord r1 = new UserRecord("Ali", 20);
// r1.age = 21; // خطا: فیلدها نهایی‌اند و setter وجود ندارد
}
}

تفاوت اصلی شماره ۲: برابری (Equality) و استفاده به‌عنوان مقدار (Value Semantics)

در Record، برابری به‌صورت ارزش‌محور تعریف می‌شود؛ یعنی دو رکورد با اجزای برابر، برابرند و برای کلید/عضو کالکشن‌ها ایده‌آل‌اند.
در Lombok با @Data نیز equals/hashCode تولید می‌شود، اما چون کلاس معمولاً mutable است، تغییر فیلدی که در برابری دخیل است می‌تواند باعث رفتارهای خطرناک در HashMap/HashSet شود.
// خطر رایج با Lombok @Data و کلاس‌های mutable
import java.util.*;

public class EqualityPitfall {
public static void main(String[] args) {
UserLombok u = new UserLombok();
u.setName("A"); u.setAge(1);

Set<UserLombok> set = new HashSet<>();
set.add(u);
u.setAge(2); // تغییر فیلدی که در hashCode دخیل است
System.out.println(set.contains(u)); // ممکن است false شود → رفتار مشکل‌زا
}
}

// رفتار امن‌تر با Record (تا وقتی اجزا تغییر نکنند)
import java.util.*;

public class EqualitySafe {
public static void main(String[] args) {
UserRecord r = new UserRecord("A", 1);
Set<UserRecord> set = new HashSet<>();
set.add(r);
System.out.println(set.contains(r)); // همیشه true چون رکورد ناپذیرفتار است
}
}

تفاوت اصلی شماره ۳: سازنده و اعتبارسنجی (Validation)

در Record، می‌توانید سازنده‌ی فشرده (compact constructor) تعریف کنید و قواعد اعتبارسنجی را همان‌جا اعمال کنید؛ اما همچنان ناپذیرفتاری حفظ می‌شود.
public record Email(String local, String domain) {
public Email {
if (local == null || local.isBlank()) throw new IllegalArgumentException("local required");
if (domain == null || !domain.contains(".")) throw new IllegalArgumentException("invalid domain");
}
}

در Lombok، می‌توانید از annotationهایی مثل @NonNull یا سازنده‌های تولیدی (@AllArgsConstructor/@RequiredArgsConstructor) و حتی @Builder برای ساخت امن‌تر استفاده کنید، اما ماهیت کلاس لزوماً immutable نمی‌شود مگر اینکه از @Value بهره بگیرید.
import lombok.Builder;
import lombok.Value;

// Lombok – کلاس ناپذیرفتار با @Value + سازنده Builder
@Value
@Builder
public class EmailValue {
String local;
String domain;
}

تفاوت اصلی شماره ۴: وراثت و مدل شیء‌گرا

در Record، ارث‌بری از کلاس‌ها ممنوع است (همه رکوردها ضمنی final هستند) اما پیاده‌سازی اینترفیس مجاز است.
در Lombok، کلاس شما یک کلاس «عادی» جاواست؛ می‌تواند از کلاس دیگری ارث ببرد یا اینترفیس‌ها را پیاده‌سازی کند و Lombok صرفاً کدهای تکراری را تولید می‌کند.

تفاوت اصلی شماره ۵: نسخه و وابستگی
👍61
در Record، به هیچ وابستگی خارجی نیاز ندارید اما به JDK مدرن نیازمندید (۱۶+).
در Lombok، به وابستگی بیلد و معمولاً پلاگین IDE نیاز دارید، اما روی JDKهای قدیمی‌تر نیز کار می‌کند و مجموعه‌ای از قابلیت‌ها (loggerها، builder، wither، constructorها و …) را یکجا می‌دهد.

تفاوت اصلی شماره ۶: سازوکار ساخت شیء

در Record، الگوی ساخت ثابت است و خبری از سازوکار داخلیِ Builder نیست (می‌توانید factory بنویسید، اما «پیش‌ساخته» نیست).
در Lombok، استفاده از @Builder الگوی ساختِ روان و ایمن با پارامترهای زیاد را بسیار ساده می‌کند.
// Lombok Builder – مناسب برای پارامترهای زیاد/اختیاری
UserLombok u = UserLombokBuilder.builder()
.name("Sara")
.age(30)
.build();

نکته تکمیلی: الگوهای رکورد (Record Patterns) و تخریب (Deconstruction)

در نسخه‌های جدید جاوا، امکان الگوی رکورد در switch/instanceof فراهم شده است؛ یعنی می‌توانید مستقیماً اجزای رکورد را «استخراج» کنید. این قابلیت، ماهیت value-based رکوردها را تقویت می‌کند.
static String prettyPrint(Object o) {
return switch (o) {
case UserRecord(String n, int a) -> "User(name=%s, age=%d)".formatted(n, a);
default -> o.toString();
};
}

جمع‌بندی راهبردی: چه زمانی کدام‌یک؟

وقتی «شیءِ ارزش‌محور/داده‌محور» می‌خواهید که ناپذیرفتار باشد و تضمین‌های سطح‌زبان را ترجیح می‌دهید → از Record استفاده کنید (DTO، Value Object، پیام‌ها، نتایج محاسبات).

وقتی به انعطاف شیء عادی جاوا، سازنده‌های متنوع، Builder، loggerها، یا اجرای روی JDK قدیمی نیاز دارید → از Lombok استفاده کنید (به‌خصوص با @Builder, @Getter/@Setter, @With, @Slf4j).

وقتی می‌خواهید با Lombok هم ناپذیرفتاری داشته باشید → از @Value استفاده کنید یا setter تولید نکنید؛ و مراقب فیلدهای mutable باشید.

وقتی می‌خواهید کلید پایدار برای Map/Set داشته باشید → رکورد یا کلاس immutable انتخاب امن‌تری است.

وقتی در اکوسیستم‌هایی مثل JPA/ORM هستید → نیازمندی‌ها را بررسی کنید؛ رکورد برای موجودیت‌های mutable/مدیریت چرخه عمر اغلب مناسب نیست، اما برای DTOها عالی است.

نمونه‌ی درک‌محور: مقایسه‌ی رفتار در عمل
// تعریف‌ها
@Data
class MoneyLombok { private String currency; private long amount; }

record MoneyRecord(String currency, long amount) { }

public class Compare {
public static void main(String[] args) {
// برابری و تغییرپذیری
MoneyLombok m1 = new MoneyLombok(); m1.setCurrency("USD"); m1.setAmount(100);
MoneyLombok m2 = new MoneyLombok(); m2.setCurrency("USD"); m2.setAmount(100);
System.out.println(m1.equals(m2)); // true
m2.setAmount(200); // تغییر وضعیت → برابری دیگر برقرار نیست

MoneyRecord r1 = new MoneyRecord("USD", 100);
MoneyRecord r2 = new MoneyRecord("USD", 100);
System.out.println(r1.equals(r2)); // همواره value-based و پایدار
// r2.amount = 200; // ناممکن: رکورد ناپذیرفتار است
}
}

نتیجه نهایی

در مقام معماری، Record «قراردادِ ارزش» را در خود زبان تضمین می‌کند و برای مدل‌های داده‌ای شفاف و پایدار ایده‌آل است. در مقام مهندسی محصول، Lombok «چندکاره» است و برای کاهش کد تکراری در کلاس‌های معمولی و سناریوهای پیچیده (Builder، logging، سازنده‌های گوناگون) بسیار مؤثر است.
در عمل، انتخاب آگاهانه و متناسب با نیاز (immutability، نسخه‌ی JDK، وابستگی‌ها، الگوی ساخت، و الزامات فریمورک) بهترین نتیجه را می‌دهد.

#کاربرـحرفهـای


🆔 @javapro_ir
🆔 @group_javapro
👍62
💻 جاوا مقابل پایتون: کدام زبان را باید انتخاب کنید؟ 📱📱

دنیای برنامه‌نویسی اغلب بین جاوا و پایتون بحث می‌کند—هر دو غول‌هایی با نقاط قوت منحصر به فرد. تصویر بالا به طرز شوخ‌طبعی این رقابت را به تصویر کشیده است، اما انتخاب واقعی بستگی به اهداف، پروژه‌ها و مسیر شغلی شما دارد. در اینجا نگاهی عمیق‌تر به هر دو زبان داریم:

🔹 پایتون • معروف به سادگی و خوانایی، که آن را برای مبتدی‌ها مناسب می‌کند.
• به طور گسترده در علم داده، هوش مصنوعی/یادگیری ماشین، اتوماسیون و توسعه وب استفاده می‌شود.
• دارای اکوسیستم غنی از کتابخانه‌ها (مثل NumPy، Pandas، TensorFlow، Flask، Django).
• عالی برای نمونه‌سازی سریع و برنامه‌های تحقیقاتی.

🔹 جاوا • یک نیروی قدرتمند برای برنامه‌های سازمانی با مقیاس‌پذیری بی‌نظیر.
• قوی در بانکداری، مالی و سیستم‌های سازمانی با مقیاس بزرگ.
• عملکرد عالی به دلیل بهینه‌سازی JVM.
• فریمورک‌های مقاوم مثل Spring، Hibernate و Java EE بر توسعه بک‌اند تسلط دارند.

کدام‌یک را باید انتخاب کنید؟ • اگر به هوش مصنوعی، علم داده یا توسعه سریع برنامه‌ها علاقه دارید → پایتون بهترین انتخاب است.
• اگر به دنبال سیستم‌های سازمانی، برنامه‌های بک‌اند مقیاس بزرگ یا توسعه اندروید هستید → جاوا همچنان بی‌رقیب است.

🔑 نکته حرفه‌ای: این را یک نبرد نبینید. بسیاری از توسعه‌دهندگان هر دو زبان را یاد می‌گیرند و از آن‌ها در جایی که بهترین عملکرد را دارند استفاده می‌کنند. در دنیای فناوری امروز، انطباق‌پذیری از وفاداری به یک زبان مهم‌تر است.

💬 نظر شما چیست؟ آیا سادگی پایتون را ترجیح می‌دهید یا قدرت و استحکام جاوا را برای پروژه‌های خود؟


➡️اشتراک 👍لایک 💬کامنت

⚡️ @javapro_ir
✈️@group_javapro
Please open Telegram to view this post
VIEW IN TELEGRAM
8👍4
🎓 آموزش Lombok Annotations در جاوا

کتابخانه Lombok با استفاده از انوتیشن‌ها (Annotations) به ما کمک می‌کنه تا از نوشتن کدهای تکراری (boilerplate code) مثل getter/setter, equals, hashCode, toString و constructor جلوگیری کنیم.

بیاید پرکاربردترین و معروف‌ترین انوتیشن‌ها رو بررسی کنیم:

🔹 ۱. @Getter و @Setter

به‌طور خودکار متدهای getter و setter رو برای فیلدها تولید می‌کنه.
import lombok.Getter;
import lombok.Setter;

public class User {
    @Getter @Setter
    private String name;

    @Getter
    private int age; // فقط getter ساخته میشه
}

🔹 ۲. @ToString

به‌طور خودکار متد toString() تولید می‌کنه.
import lombok.ToString;

@ToString
public class Book {
    private String title;
    private String author;
}

خروجی:
Book(title=Effective Java, author=Joshua Bloch)

🔹 ۳. @EqualsAndHashCode

به‌طور خودکار equals() و hashCode() رو می‌سازه.
import lombok.EqualsAndHashCode;

@EqualsAndHashCode
public class Student {
    private int id;
    private String name;
}

🔹 ۴. @NoArgsConstructor, @AllArgsConstructor, @RequiredArgsConstructor

برای تولید سازنده‌ها (constructors):
import lombok.*;

@AllArgsConstructor
@NoArgsConstructor
@RequiredArgsConstructor
public class Employee {
    @NonNull
    private String name;
    private int salary;
}

🔹 ۵. @Data

ترکیبی از اکثر انوتیشن‌های پرکاربرد:
@Getter + @Setter + @ToString + @EqualsAndHashCode + @RequiredArgsConstructor
import lombok.Data;

@Data
public class Car {
    private String model;
    private int year;
}

🔹 ۶. @Value (Immutable Objects)

کلاسی immutable می‌سازه (مثل final class):

همه فیلدها private final هستن

فقط getter تولید میشه

setter وجود نداره

import lombok.Value;

@Value
public class Address {
    String city;
    String country;
}

🔹 ۷. @Builder (Pattern Builder)

به‌جای constructor طولانی، از builder pattern استفاده می‌کنیم:
import lombok.Builder;

@Builder
public class Laptop {
    private String brand;
    private int ram;
    private double price;
}

// استفاده:
Laptop laptop = Laptop.builder()
        .brand("Dell")
        .ram(16)
        .price(1500)
        .build();

🔹 ۸. @SuperBuilder (برای ارث‌بری)

نسخه پیشرفته‌ی @Builder برای کلاس‌هایی که ارث‌بری دارن.
import lombok.experimental.SuperBuilder;

@SuperBuilder
class Animal {
    private String name;
}

@SuperBuilder
class Dog extends Animal {
    private String breed;
}

// استفاده:
Dog dog = Dog.builder()
        .name("Max")
        .breed("German Shepherd")
        .build();

🔹 ۹. @With (ایجاد نسخه جدید با تغییر یک فیلد)

برای immutable object ها عالیه:
import lombok.With;

public class Person {
    @With private final String name;
    @With private final int age;
}

// استفاده:
Person p1 = new Person("Ali", 25);
Person p2 = p1.withAge(30); // نسخه جدید با age متفاوت

🔹 ۱۰. @SneakyThrows

اجازه میده بدون try-catch یا throws، exception پرتاب کنیم.
import lombok.SneakyThrows;

public class FileService {
    @SneakyThrows
    public void readFile(String path) {
        throw new Exception("Error reading file!");
    }
}

🔹 ۱۱. @Log (و انواعش)

برای ایجاد logger بدون نیاز به تعریف دستی.
import lombok.extern.slf4j.Slf4j;

@Slf4j
public class MyService {
    public void doSomething() {
        log.info("Service started...");
    }
}

جمع‌بندی

برای کلاس‌های ساده: از @Data استفاده کن.

برای immutable objects: از @Value یا @With استفاده کن.

برای ساخت آبجکت‌های پیچیده: از @Builder یا @SuperBuilder.

برای log: از @Slf4j.

برای exception handling راحت: از @SneakyThrows.

📌 اینطوری می‌تونید با Lombok کلی کد اضافی رو حذف کنید و تمرکزتون فقط روی منطق برنامه باشه. 🚀

#کاربرـحرفهـای


🆔 @javapro_ir
🆔 @group_javapro
👍63
نظرتون در مورد تهیه دوره مقدماتی تا پیشرفته کوبرنتیز (Kubernetes) چیه؟
Anonymous Poll
90%
YES
10%
NO
اولویت بندی در تهیه دوره ها، کدام؟
Anonymous Poll
38%
CI/CD
21%
Kubernetes
42%
Kafka
برنامه نویسی جاوا | Java
اولویت بندی در تهیه دوره ها، کدام؟
هر سه دوره در جاواپرو در آینده تهیه خواهد شد ولی هر کدام استقبال بیشتری داشت در اولویت اول قرار میگیرد.
🎓لیست دوره های جاواپرو:

💎 دوره پرتاب | آموزش پیش نیازهای برنامه نویسی

💎دوره مقدماتی جاوا

💎 دوره شاهکار پیشرفته جاوا

💎دوره طلایی Spring Core

💎دوره فریمورک Spring Boot

💎دوره پروژه محور Spring Boot-سیستم دانشگاه

💎دوره دژبان Spring Security

⚡️دوره جامع نخبگان میکروسرویس با Java و Spring Boot


🚀جایگاه فردایت، نتیجه‌ی تصمیم امروزت است

☎️پشتیبانی و راهنمای ثبت نام دوره ها 👇

☎️ @rzutab


➡️اشتراک 👍لایک 💬کامنت


⚡️ @javapro_ir
✈️@group_javapro
Please open Telegram to view this post
VIEW IN TELEGRAM
🚀 آموزش Serialization در جاوا

🔹 در واقع Serialization فرایندی است که در آن یک شیء (Object) به یک جریان بایت (Byte Stream) تبدیل می‌شود تا بتوان آن را:

* در یک فایل ذخیره کرد 🗂️
* از طریق شبکه ارسال کرد 🌐

🔹و Deserialization عکس این فرایند است؛ یعنی تبدیل جریان بایت به شیء.


پیاده‌سازی Serialization

برای Serializable کردن یک کلاس، کافیست کلاس را از `Serializable` پیاده‌سازی کنیم:


import java.io.*;

// کلاس مدل دانشجو
class Student implements Serializable {
private String name;
private int age;

// سازنده
public Student(String name, int age) {
this.name = name;
this.age = age;
}

// متد برای چاپ اطلاعات
public void display() {
System.out.println("Name: " + name + ", Age: " + age);
}
}

public class Main {
public static void main(String[] args) {
// شیء برای ذخیره
Student s1 = new Student("Ali", 22);

// Serialization: ذخیره در فایل
try (ObjectOutputStream out = new ObjectOutputStream(new FileOutputStream("student.ser"))) {
out.writeObject(s1);
System.out.println(" Object serialized successfully!");
} catch (IOException e) {
e.printStackTrace();
}

// Deserialization: خواندن از فایل
try (ObjectInputStream in = new ObjectInputStream(new FileInputStream("student.ser"))) {
Student s2 = (Student) in.readObject();
System.out.println(" Object deserialized successfully!");
s2.display();
} catch (IOException | ClassNotFoundException e) {
e.printStackTrace();
}
}
}



🔎 نکات مهم:

1. برای Serialization نیازی به تعریف متد خاصی نداریم، فقط باید کلاس `implements Serializable` باشد.
2. اگر بخواهیم یک فیلد ذخیره نشود، از `transient` استفاده می‌کنیم.
3. فایل خروجی معمولا پسوند .ser دارد، ولی اجباری نیست.


💡 کاربرد واقعی:

* ذخیره وضعیت یک برنامه (مثلا Session)
* ارسال اشیاء بین کلاینت و سرور در شبکه

#کاربرـحرفهـای


🆔 @javapro_ir
🆔 @group_javapro
👍6