رابطه مطالعه و خشونت!



موسسه مطالعاتی اقتصاد و صلح، تازه‌ترین گزارش خود را با عنوان:
شاخص جهانی صلح را منتشر کرد.

در این بررسی مهربان ترین کشورها عبارتند از:

1. ایسلند
2. دانمارک
3. اتریش
4. نیوزیلند
5. سوئیس
6. فنلاند
7. کانادا
8. ژاپن
9. استرالیا
10. جمهوری چک

قهر آمیز ترین کشورها عبارتند از :

162. سوریه
161. عراق
160. افعانستان
159. سودان شمالی
158. آفریقای مرکزی
157. سومالی
156. سودان
155. کنگو
154. پاکستان
153. کره شمالی
152. روسیه
151. نیجریه

مالزی نخستین کشور اسلامی در رتبه 28 است.
ایران با بیش از 6 میلیون نزاع خیابانی در سال و بیش از 15 میلیون پرونده تازه در سال گذشته رتبه ای بهتر از 138 در جدول نیافته است.

در این گزارش، اروپا آرام ترین قاره و کشورهای منا یعنی خاورمیانه و شمال آفریقا خشونت آمیز ترین کشورهای جهان بوده اند.
مالزی، قطر، کویت، امارات و اندونزی پنچ کشور اسلامی هستند که در بالای جدول از 28 به بعد هستند.
آرامش در 25 کشور دنیا خیلی بالاست که شامل هیچ کشور اسلامی نمی شود.
در 43 کشور آرامش بالاست که شامل 5 کشور اسلامی فوق است.
خشونت به انواع مختلف در 87 کشور از جمله ایران بالاست.
12 کشور فوق هم روی خشونت را سفید کرده اند. که به جز روسیه و کره شمالی همه کشورهای اسلامی هستند.

جالب این که 30 کشور آرام جهان در صدر کشورهای پر مطالعه هستند و بدون استثنا رنکینگ مطالعه کشورهای خشونت آمیز بسیار پایین است.

پس مطالعه کنیم.
@Iranpopscience

زیباتر از الماس!
سنگ اوپال لوز با کهکشانی درون آن..

@iranpopscience

سرسختی در زندگی

دو قطره آب كه به هم نزديك شوند، تشكيل يك قطره بزرگتر
ميدهند.
اما دوتكه سنگ هيچگاه با هم يكی نمی شوند !
هر چه سخت تر و قالبی تر باشيم، فهم ديگران برايمان مشكل تر، و در نتيجه امکان بزرگتر شدنمان نيز كاهش می یابد.
آب در عين لطافت در مقايسه با سنگ، به مراتب سرسخت تر، و در رسيدن به هدف خود لجوجتر و مصمم تر است.
سنگ، پشت اولين مانع جدی می ايستد. اما آب راه خود را به سمت دريا می يابد.
در زندگی، معنای واقعی سرسختی، استواری و مصمم بودن را، دردل نرمی و گذشت بايد جستجو كرد.
گاهی نمیتوان بخشید و گذشت اما می توان چشمان را بست وعبور کرد
گاهی مجبور می شوی نادیده بگیری.
وکم کم بخشیدن را خواهی آموخت
@iranpopscience

اول دسامبر (دهم آذرماه) هرسال روز جهانی پیکار با ایدز@iranpopscience

کانال اطلاع رسانی معاونت درمان وزارت بهداشت

🆔 @curativeaffairs. @iranpopscience

لحظه ها مۍگذرند

گرم باشیم و پر از فکر و‌ امـید
باشیـم و سراسر خورشید

زندگی همـ‌همه ی مبـ‌همی از رد
شدن خاطره‌هاسـت

هرکجا خندیدیم ،هر کجاخنداندیم زندگانی انجاست
@iranpopscience

دانشگاه(surrey)بریتانیا خبردادکه شکردخت جعفری،دانش ‌آموخته دوره دکتری این دانشگاه در رشته فیزیک طبی،به خاطراختراع روش جدیدمداوای سرطان،برنده جايزه اختراع زنان سال۲۰۱۶ بریتانیا

@iranpopscience

⭕️شعار روز جهانی ایدز در سال 2016:

💟 مهار همه گیری اچ آی وی/ایدز با اطلاع رسانی، پیشگیری، تشخیص زود هنگام، درمان و حمایت از مبتلایان

🆔 @curativeaffairs @iranpopscience

‌ تنباکو

كريستف كلمب در اولين سفر خود به آمريكا به سال ۱۴۹۲ متوجه شد اهالي آنجا دود حاصل از سوختن برگهاي يك گياه عجيب را به داخل ريه هاي خود مي كشيدند.اين مردم تصور مي كردند برگهايي كه دود مي كنند براي مداواي بعضي ار بيماريهاي سودمند است.
آنان اين برگها را در آيين هاي قبيله اي هم دود مي كردند.بوميان آمريكا براي دود كردن آن گياه از نوعي چپق بنام "توباكو " استفاده مي كردند. لذا مردم اروپا اين گياه را توباكو ناميدند و در زبان فارسي با قرار دادن حرف «ن» قبل از حرف «ب» به «تنباكو» تغيير نام يافت.كريستف كلمپ هنگام باز گشت به اسپانیا ، مقداری از برگها و دانه های گیاه توتون را به عنوان یک گیاه جادویی و عجیب به آن کشور آورد و این آغاز ورود توتون از امریکای مرکزی به اروپا بود.پس از آن كه يك پزشك اسپانيايي در سال ۱۵۰۰ تخم اين گياه را براي كشت به اسپانيا آورد و تا سالها كشت و توسعه و استفاده از آن جنبه تحقيق داشت .در سال ۱۵۶۰ آن نيكوت سفير فرانسه در پرتغال كتابي درباره خاصيت تخريري توتون انتشار داد و كلمه نيكوتين بعداً از اسم همين ديپلمات گرفته شد.
#تاریخ

عکس‌ها و مطالب بیشتر در : @NationalGeographicChannel
@iranpopscience

صدف تا ۱۹۳۳ پول رایج کشور پاپوا گینه نو بود.

@NationalGeographicChannel

سالروز درگذشت
مبارز انقلاب مشروطه و رهبر
جنبش جنگل ملی‌گرای گیلانی

- میرزا کوچکخان جنگلی (۱۲۵۷،۱۳۰۰)

تیتراژ و آواز مشهور
فیلم میرزاکوچک‌خان

- ناصر مسعودی 🎤

--

🎶کانال‌موسیقی دُهُلچی : @Doholchi
.

@iranpopscience ده نکته که در مورد خیام نیشابوری نمی دانستید... خیلی جالب است

#داستان

پل های زندگی

سالها دو برادر با هم در مزرعه‌ای که از پدرشان به ارث رسیده بود، زندگی می‌کردند.

یک روز به خاطر یک سوء‌تفاهم کوچک، با هم جرو بحث کردند. پس از چند هفته سکوت، اختلاف آنها زیاد شد و از هم جدا شدند.
یک روز صبح در خانه برادر بزرگ‌تر به صدا درآمد. وقتی در را باز کرد، مرد نجـاری را دید. 
نجـار گفت:"من چند روزی است که دنبال کار می‌گردم، فکر کردم شاید شما کمی خرده‌کاری در خانه و مزرعه داشته باشید، آیا امکان دارد که کمکتان کنم؟"
برادر بزرگ‌ جواب داد: "بله، اتفاقا من یک مقدار کار دارم. 
به آن نهر در وسط مزرعه نگاه کن. آن همسایه در حقیقت برادر کوچک‌تر من است. 
او هفته گذشته چند نفر را استخدام کرد و وسط مزرعه را کندند و این نهر آب بین مزرعه ما افتاد. حتما این کار را به خاطر کینه‌ای که از من به دل دارد، انجام داده است. در انبار مقداری الوار دارم، از تو می‌خواهم تا بین مزرعه من و برادر کوچکم حصاری بکشی تا دیگر او را نبینم."
نجار پذیرفت و شروع کرد به اندازه‌گیری و اره‌کردن الوار. 
برادر بزرگ‌ به نجار گفت: "من برای خرید به شهر می‌روم، اگر وسیله‌ای نیاز داری بگو تا برایت بخرم." 
نجار در حالی که به شدت مشغول کار بود، جواب داد: "نه، چیزی لازم ندارم."
هنگام غروب وقتی برادربزرگ به مزرعه برگشت، چشمانش از تعجب گرد شد. حصاری در کار نبود.

نجار به جای حصار، یک پل روی نهر ساخته بود.
کشاورز با عصبانیت رو به نجار کرد و گفت: مگر من به تو نگفته بودم برایم حصار بسازی؟
در همین لحظه برادر کوچک‌تر از راه رسید و با دیدن پل فکر کرد که برادر بزرگش دستور ساختن آن را داده است. 
از روی پل عبور کرد و برادر بزرگترش را در آغوش گرفت و از او بخاطر آن سو تفاهم و برای کندن نهر معذرت خواست.
دوباره هردو برادر به روزهاي خوش دوستی برگشتند.
برادرها  نجار را دید که جعبه ابزارش را روی دوشش گذاشته و در حال رفتن است. 
نزد او رفتند و  و بعد از پرداخت مزدش و تشکر، از او خواست تا چند روزی مهمان آنها باشد.
نجار گفت: "دوست دارم بمانم ولی پل‌های زیادی هست که باید آنها را بسازم."

@joorvajoora_story
@iranpopscience

هیچ وقت از کتابِ زندگی خسته نشو
هیچ کس نمی دونه
صفحه ی بعد ،
چي نوشته شده
@iranpopscience

نوروز در فهرست میراث ناملموس جهانی ثبت شد.
در آدیس آبابا، پرونده چند ملیتی نوروز با مشارکت12 کشور و با مدیریت ایران جزو بزرگترین و کهن ترین مواریث ناملموس جهان شناخته شد.@iranpopscience

نوروز ثبت جهانی شد
پرونده چند ملیتى نوروز به عنوان نماد خرد، امید و اعتدال در یازدهمین اجلاس میراث ناملموس یونسکو در فهرست جهانی یونسکو ثبت شد.
در این اجلاس که محمد حسن طالبیان - معاون میراث فرهنگی، سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری به نمایندگی از ایران حضور دارد، پرونده چند ملیتی نوروز که با مشارکت 12 کشور و با مدیریت ایران جزو بزرگترین و کهن ترین میراث ناملموس جهان است در یونسکو ثبت شد.
نکته حائز اهمیت در این اجلاس این است که بعد از ثبت نوروز، شعر حافظ و خیام در ستایش نوروز در سالن اجلاس طنین انداز شد و برخی از اشعار شاعران بزرگ پارسی زبان از جمله حافظ وخیام در این اجلاس قرائت شد.
محمدحسن طالبیان - معاون میراث فرهنگى کشور، پس از اعلام ثبت نوروز سخنرانی خود را با شعر حافظ آغاز کرد و گفت: نوروز در یک کلام تجلى خردورزى و اعتدال و امید به زندگى است.
همچنین، احمد جلالى - سفیر ایران در یونسکو و رئیس هیأت نمایندگان ایران در اجلای جهانى میراث ناملموس در اهمیت نوروز و پیام نوروز به ایراد سخن پرداخت.
یادآور می‌شود، هیأت نمایندگى ایران متشکل است از احمد جلالى، محمدحسن طالبیان، فرهاد نظرى، مینا عمیدزاده، شروین گودرزى، شبان میرشکرایی است.
به گزارش میراث فرهنگی - نمایندگان کشورهاى قزاقستان و هند از مدیریت ایران در پرونده نوروز قدردانى کردند.
@iranpopscience

نوروز ثبت جهانی شد
یازدهمین اجلاس جلسه کمیته بین ملیت های حفاظت از میراث فرهنگی ناملموس از هشتم آذرماه تا ١٢ آذر در آدیس آبابا واقع در اتیوپی برگزار شد. پیشتر تنها 7 کشور میراث دار نوروز بودند و ثبت جهانی شده بود اما در این اجلاس، نوروز به عنوان یک میراث مشترک چند ملیتی با مشارکت ۱۲ کشور در فهرست میراث ناملموس جهانی در یونسکو ثبت شد.

11 کشوری که با محوریت ایران در این میراث سهیم می باشند عبارتند از: کشور ترکیه، آذربایجان، هند، پاکستان، ازبکستان، قرقیزستان، قزاقستان، تاجیکستان، افغانستان، ترکمنستان و عراق.

@iranpopscience

🇩🇪 در آلمان، مدارس چگونه دانش آموزان را برای ورود به بازار کار آماده می سازند؟

🇮🇷 راهکار کاهش شکاف بین آموزش و اشتغال در ایران چیست؟
@Bamodiran

‍ 🔸ممنوعيت مطالعه کتاب هاي غير درسي در دوران تحصيل فرزندان، آسيبي است که متاسفانه برخي خانواده ها به آن افتخار مي کنند!

دست کم گرفتن مطالعه از زمانی آغاز می شود که دانش آموزان را فقط به عنوان واحدی می بینیم که باید درس بخوانند. درس هم از راه مطالعه آغاز می شود. وقتی در دوران کودکی به بچه ها بیاموزیم که مطالعه کنند و آنها را با کتاب آشنا کنیم، دانش آموز تفاوت چندانی میان کتاب های منتشر شده و کتب درسی نمی بیند؛ و دست آخر اینکه در نوشتن بسیاری از درس ها بچه ها می توانند از خلاقیت بهره ببرند.

پس چه باید کرد، قدم اول مطالعه برای کودکانمان که برای تمام جوانب شان حاضریم هزینه کنیم از کجا آغاز می شود؟

به طور قطع قدم اول از نهاد خانواده آغاز می شود، خانواده به عنوان مهمترین نهاد شکل گیری شخصیت کودک، نقش انکار ناپذیری را در این میان ایفا می کند. خانواده ها زمان لازم را برای تربیت کودکان در حوزه مباحث مطالعاتی نمی گذارند.
انس گرفتن کودک با کتاب و یا دیدن والدینی که در حال مطالعه هستند، به صورت غیر مستقیم باعث شکل گیری نهاد شخصیتی کودک می شود. این قطعه معیوب بخش اعظمی از مشکلات ما در مطالعه نکردن کودکان را تشکیل می دهد.

نهاد دیگری که می تواند در شکل گیری و نتیجه بخشی پرورش کودکان در مطالعه موثر باشد، مدرسه است. دانش آموزان به واسطه اینکه زمان بسیاری را در مدرسه می گذرانند، شکل گیری بخش عمده از شخصیت خود را مدیون مدرسه هستند. در واقع مدرسه و نظام آموزشی تاثیر بسیار زیادی در تشکیل نهاد کودکان داراست.
اما به واسطه ایرادات ساختاری که آموزش و پرورش دارد، اصولا چنین شکل گیری به صورت درست انجام نمی شود. اینجاست که باید ساختار مدرسه را از مدیریت تا دبیران به صورت مختلف بررسی شود.
مدیران اغلب مدارس نسبت به درس ادبیات بیگانه هستند و آنچنان که باید و شاید نسبت به این درس اشراف ندارند و یا آن را درسی کم اهمیت می دانند. در صورتی که می توان مثال های فراوان برای نقض این مسئله دید. (شما توجه کنید چه تعداد پزشک یا مهندس در کشور ما از نوشتن یک نامه اداری بدون غلط املایی و یا ساختار مناسب عاجز هستند).
همین بی توجهی یا کم توجهی شکل دیگری نیز به خود می گیرد. آیا در ساختار آموزش و پرورش ساعتی برای مطالعه دانش آموزان در ساعت های مختلف در نظر گرفته شده است؟ و آیا اساسا می توان به مفروضات درسی شک کرد و یا تشکیکی در امور مختلف درسی و یا اعتقادی کرد؟

پاسخ به این مسئله روشن کننده این امر است که به طور کل سیستم آموزش پرورش با امر اندیشیدن گویا سر عناد دارد، مطالعه که جای خود دارد. امر دیگر که در همین زمینه باید به آن پرداخت تاثیر دبیران ادبیات است که اگر درد معاش را از زندگی آنان نادیده بگیریم، حتی آنان که زمان می گذارند و برای دانش آموزان خود کار می کنند از سوی مدیران کلان خود حمایت نمی شوند و چه بسا به واسطه نگاه های مقطعی توبیخ نیز بشوند.(باید در نظر گرفته شود که امور فرهنگی مباحث بلند مدت است)

حال در این میان چه باید کرد؟
تمام مشکلات ساختاری در اجتماع و انواع نهاد های ما وجود دارد، اما آیا با وجود این مشکلات باید دست روی دست گذاشت و یا می توان راهکارهایی مناسب نیز در نظر گرفت؟

- اول آنکه باید سعی کنیم کتاب همیشه در دسترس کودکان باشد، حتی اگر نسبت به کتاب ابتدا احساس بیگانه ای داشته باشند. اما در قدم های بعد رفته رفته با کتاب خو می گیرند.

- دوم در خانه در قدم های اول برای کودکان کتاب خوانده شود. در قدم های بعد اجازه بدهند بخشی از داستان توسط کودک ساخته شود. این اجازه دادن به کودک در ساخت داستان پرو بال دادن به تخیل او باعث ایجاد علاقمندی در زایش اثر، ایجاد حس مالکیت او نسبت به امر ادبی را ممکن می سازد. همین احساس می تواند در خرید کتاب نیز برای او شکل بگیرد و قدم به قدم برای کتاب های خویش ارزش قائل شود.

- سوم در نهاد مدرسه باید حرکت به سوی تعالی نظام آموزشی باشد، به نظر می رسد در قدم اول می توان با ایجاد ساعاتی برای مطالعه غیر درسی و ایجاد انگیزه دانش آموزان را به این سمت سوق داد که می شود کتب غیر درسی به کلاس بیاورند و حتی بخوانند. به طور مثال بخشی از یک زنگ ادبیات به ساعت کتاب خوانی اختصاص پیدا کند. این امر و پرورش شوق خواندن در دانش آموزان رفته رفته می تواند بخشی از آنان را وارد بدنه افراد کتابخوان کشور کند.

راحله خلیلی

@iranpopscience