Forwarded from اتچ بات
نام کتاب: آشنایی با هیوم
نویسنده: پل استراترن
برگردان: زهرا آرین
80 صفحه
هیوم فیلسوفی است که نظریاتش هنوز برای قرن بیست و یکم تر و تازه است،و قابل تحلیل و اندیشیدن.هیوم یک تجربه گرا بود،و تنها محل معرفت آدمی را تجربه و حواس می دانست.که بعد از آن عقل نیز در ترکیب و نتیجه گیری از این تجربیات مفید می توانست باشد.
او فلسفه را به ویرانه ای تبدیل کرد! وی وجود همه چیز را ، به جز خود ادراکات واقعی مان انکار کرد،با این کار او ما را در موقعیتی سخت قرار داد،این دیدگاه به اصالت من یا خودباوری Solipsism می انجامد، یعنی چه؟
یعنی تنها من وجود دارم،و جهان چیزی جز بخشی از آگاهی من نیست !
#آشنایی_با_هیوم
#پل_استراترن
@iranpopscience
نویسنده: پل استراترن
برگردان: زهرا آرین
80 صفحه
هیوم فیلسوفی است که نظریاتش هنوز برای قرن بیست و یکم تر و تازه است،و قابل تحلیل و اندیشیدن.هیوم یک تجربه گرا بود،و تنها محل معرفت آدمی را تجربه و حواس می دانست.که بعد از آن عقل نیز در ترکیب و نتیجه گیری از این تجربیات مفید می توانست باشد.
او فلسفه را به ویرانه ای تبدیل کرد! وی وجود همه چیز را ، به جز خود ادراکات واقعی مان انکار کرد،با این کار او ما را در موقعیتی سخت قرار داد،این دیدگاه به اصالت من یا خودباوری Solipsism می انجامد، یعنی چه؟
یعنی تنها من وجود دارم،و جهان چیزی جز بخشی از آگاهی من نیست !
#آشنایی_با_هیوم
#پل_استراترن
@iranpopscience
Telegram
attach 📎
🔸چرا #جایزه_ادبی_نوبل با ادبیات ایران بیگانه است ؟
از نگاه مهدی غبرائی از مترجمان فعال و نام آور حوزه ادبیات
در سالهای اخیر در ادبیاتمان نمونههای خوبی را میبینیم. اما ما همیشه پشت اسب سوار بودهایم. در حال حاضر کدام نویسندهی ما فراغت دارد که بتواند زمان طولانی بنویسد و اثرش را منتشر کند؟ ما نویسندگانی را میبینیم که طرح چند رمان را دارند، اما نمیتوانند آن را بنویسند.
حوزهي زبان ما محدود است. رمانی که نجیب محفوظ در مصر بنویسد، در کشورهای عربزبان دیگر خوانده میشود و بدون اینکه از صافی ترجمه بگذرد، از هم تغذیه میکنند. در آمریکای لاتین هم گستره بزرگتر است. این کشورها تبادل فرهنگی دارند. برخي کشورها مستعمره بودهاند و در عین بلایاي استعمار، روابط بیشتری داشتهاند. اما ایران یک کشور است. ما فکر میکردیم بعد از فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی، چند کشور را در كنار خودمان داريم، اما اینطور نشد. ما ندیدهایم در ایران رمانی منتشر شود و در افغانستان و تاجیکستان خوانده شود. زبان فارسی در این محدوده مانده و به هیچ جا نرفته است. مترجم داخلی هم نمیتواند ترجمه کند. باید آثار به گونهای باشد که نویسندهي غربی جذبش شود و آن را به زبان مادریاش ترجمه کند. کسی که در این کشور ترجمه کند، ترجمهاش جاندار نخواهد بود.
در شرایطي كه گفته شود، اين را بنويس و اين را ننويس، رمان رشد نمیکند. ما تا آمدیم به خودمان بجنبیم، مشروطه پيش آمد و بعد اتفاقات ديگر. این فراغت خاطر کجا برای نويسنده فراهم میشود که بنویسد؟ همینقدر هم که نوشته میشود، نمونههای خوب و برجستهای دارد و ما امیدواری داریم. میگویند کسی که درد زایمان دارد، زیر سنگ هم شده، میزاید. هنر همین است. دستنوشتهها نمیمیرند.
در بیست و نهمین نشست "عصر روشن" / ۱۴ مهر ۱۳۹۱
@iranpopscience
از نگاه مهدی غبرائی از مترجمان فعال و نام آور حوزه ادبیات
در سالهای اخیر در ادبیاتمان نمونههای خوبی را میبینیم. اما ما همیشه پشت اسب سوار بودهایم. در حال حاضر کدام نویسندهی ما فراغت دارد که بتواند زمان طولانی بنویسد و اثرش را منتشر کند؟ ما نویسندگانی را میبینیم که طرح چند رمان را دارند، اما نمیتوانند آن را بنویسند.
حوزهي زبان ما محدود است. رمانی که نجیب محفوظ در مصر بنویسد، در کشورهای عربزبان دیگر خوانده میشود و بدون اینکه از صافی ترجمه بگذرد، از هم تغذیه میکنند. در آمریکای لاتین هم گستره بزرگتر است. این کشورها تبادل فرهنگی دارند. برخي کشورها مستعمره بودهاند و در عین بلایاي استعمار، روابط بیشتری داشتهاند. اما ایران یک کشور است. ما فکر میکردیم بعد از فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی، چند کشور را در كنار خودمان داريم، اما اینطور نشد. ما ندیدهایم در ایران رمانی منتشر شود و در افغانستان و تاجیکستان خوانده شود. زبان فارسی در این محدوده مانده و به هیچ جا نرفته است. مترجم داخلی هم نمیتواند ترجمه کند. باید آثار به گونهای باشد که نویسندهي غربی جذبش شود و آن را به زبان مادریاش ترجمه کند. کسی که در این کشور ترجمه کند، ترجمهاش جاندار نخواهد بود.
در شرایطي كه گفته شود، اين را بنويس و اين را ننويس، رمان رشد نمیکند. ما تا آمدیم به خودمان بجنبیم، مشروطه پيش آمد و بعد اتفاقات ديگر. این فراغت خاطر کجا برای نويسنده فراهم میشود که بنویسد؟ همینقدر هم که نوشته میشود، نمونههای خوب و برجستهای دارد و ما امیدواری داریم. میگویند کسی که درد زایمان دارد، زیر سنگ هم شده، میزاید. هنر همین است. دستنوشتهها نمیمیرند.
در بیست و نهمین نشست "عصر روشن" / ۱۴ مهر ۱۳۹۱
@iranpopscience
Forwarded from اتچ بات
Telegram
attach 📎
دیروزها را گشتیم به دنبال امروزها
امروزها را می گردیم به دنبال فرداها
ولی همه آنچه را که باید ببینیم ، امروز است!
همین ساعت ها
همین دقیقه ها
همین ثانیه ها !
@iranpopscience
امروزها را می گردیم به دنبال فرداها
ولی همه آنچه را که باید ببینیم ، امروز است!
همین ساعت ها
همین دقیقه ها
همین ثانیه ها !
@iranpopscience
این نیرو در شما وجود دارد که اندیشه های خود را چنان تغییر دهید که افکار منفی هرگز به ذهن تان راه نیابد. شما و خودِ شما هستید که افکار و اندیشه های خود را بر می گزینید.
#وین_دایر
@iranpopscience
#وین_دایر
@iranpopscience
چرا ظرفیت حافظه مغز ما تمام نمیشود؟
نویسنده: زهرا غلامی
در روزهایی که سرتان خیلی شلوغ است، ممکن است احساس کنید مغزتان اطلاعات قدیمی را بیرون میکند تا برای اطلاعات جدید جا باز کند. اما در واقع اینطور نیست. مغز ما یک سیستم خارقالعاده دارد که کمک می کند هر روز بانکهای داده بیشتر و بیشتری اضافه شود، بدون اینکه دادههای قبلی از دست برود.
حالا دانشمندان فهمیدهاند که مغز ما چگونه بدون از دست دادن خاطرات قدیمی، خاطرات جدیدی ایجاد میکند.
محققان دانشگاه کلمبیا یک مدل ریاضی طراحی کردهاند که نشان میدهد خوشههای مولکولی مختلف چطور با هم هماهنگ کار میکنند تا به یک ظرفیت عظیم برای ذخیره اطلاعات و خاطرات دست یابند.
«استفانو فاسی» از دانشگاه کلمبیا میگوید: «مدل ما توضیح میدهد که چرا بیولوژی و شیمی خاطره اینقدر پیچیده هستند، و اینکه این پیچیدگی چگونه توانایی مغز برای به خاطر سپردن را افزایش میدهد.»
دانشمندان فکر میکنند هنگام ورود دادههای جدید، تغییراتی در قدرت سیناپسها، (نقطه اتصال بین نورونها یا همان سلولهای عصبی) در ذخیره خاطرات نقش دارند.
برای اینکه نحوه عملیات این مدل را بفهمیم، میتوانیم آن را مثل مجموعهای از بشرها در نظر بگیریم که با لولههایی به هم متصل شدهاند. وقتی مایع وارد این بشرها شده یا از آنها خارج میشود، لولهها حجم همه بشرها را یکسان میکنند و خاطرات جدید در حافظه دراز مدت مغز تشکیل میشوند.
طبق گفته محققان، این فرایند توضیح میدهد که چرا با یادگیری مهارتهای جدید و دریافت خاطرات جدید، فضای مغز ما تمام نمیشود.
به طور متوسط، هر مغز ۸۶ میلیارد نورون دارد و برآورد شده که مغز حدود یک پتابایت داده ذخیره میکند، اما صحبت درباره آن به زبان کامپیوتر، چندان منصفانه نیست چون مغزهای ما بسیار پیچیدهتر از آن هستند.
منبع: Science Alert
@iranpopscience
نویسنده: زهرا غلامی
در روزهایی که سرتان خیلی شلوغ است، ممکن است احساس کنید مغزتان اطلاعات قدیمی را بیرون میکند تا برای اطلاعات جدید جا باز کند. اما در واقع اینطور نیست. مغز ما یک سیستم خارقالعاده دارد که کمک می کند هر روز بانکهای داده بیشتر و بیشتری اضافه شود، بدون اینکه دادههای قبلی از دست برود.
حالا دانشمندان فهمیدهاند که مغز ما چگونه بدون از دست دادن خاطرات قدیمی، خاطرات جدیدی ایجاد میکند.
محققان دانشگاه کلمبیا یک مدل ریاضی طراحی کردهاند که نشان میدهد خوشههای مولکولی مختلف چطور با هم هماهنگ کار میکنند تا به یک ظرفیت عظیم برای ذخیره اطلاعات و خاطرات دست یابند.
«استفانو فاسی» از دانشگاه کلمبیا میگوید: «مدل ما توضیح میدهد که چرا بیولوژی و شیمی خاطره اینقدر پیچیده هستند، و اینکه این پیچیدگی چگونه توانایی مغز برای به خاطر سپردن را افزایش میدهد.»
دانشمندان فکر میکنند هنگام ورود دادههای جدید، تغییراتی در قدرت سیناپسها، (نقطه اتصال بین نورونها یا همان سلولهای عصبی) در ذخیره خاطرات نقش دارند.
برای اینکه نحوه عملیات این مدل را بفهمیم، میتوانیم آن را مثل مجموعهای از بشرها در نظر بگیریم که با لولههایی به هم متصل شدهاند. وقتی مایع وارد این بشرها شده یا از آنها خارج میشود، لولهها حجم همه بشرها را یکسان میکنند و خاطرات جدید در حافظه دراز مدت مغز تشکیل میشوند.
طبق گفته محققان، این فرایند توضیح میدهد که چرا با یادگیری مهارتهای جدید و دریافت خاطرات جدید، فضای مغز ما تمام نمیشود.
به طور متوسط، هر مغز ۸۶ میلیارد نورون دارد و برآورد شده که مغز حدود یک پتابایت داده ذخیره میکند، اما صحبت درباره آن به زبان کامپیوتر، چندان منصفانه نیست چون مغزهای ما بسیار پیچیدهتر از آن هستند.
منبع: Science Alert
@iranpopscience
چرا پرندگان هیچوقت با هم تصادف نمیکنند؟
نویسنده: زهرا غلامی
پرندگان همیشه از برخورد با یکدیگر اجتناب میکنند. حتی اگر به نظر برسد که آنها در مسیر تصادف با یکدیگر پرواز کنند، باز هم چنین اتفاقی نمیافتد.
محققان دانشگاه کویینزلند میخواستند ببینند که چطور این اتفاق میافتد. استدلال آنها این بود که پرندهها برای اینکه این مهارتها را داشته باشند، باید میلیونها سال پیش تکامل پیدا کرده باشند. و این احتمال هم وجود دارد که بتوانیم درباره اجتناب از برخوردهای هواپیمایی از آنها یاد بگیریم. پرواز برای انسانها پدیدهی جدیدی است.
محققان ۱۰ پرنده، به خصوص طوطیها را مورد مطالعه قرار دادند. آنها پرندهها را در دو سر یک تونل قرار دادند و پرندگان روی هم ۱۰۲ بار پرواز کردند. محققان پی بردند که از بین آن ۱۰۲ پرواز، هیچیک از آنها به تصادف منجر نشد.
علاوه بر این، پرندگان همیشه با چرخیدن به سمت راست از برخورد جلوگیری میکردند. در برخی موارد آنها ارتفاعشان را تغییر دادند تا در یک سطح نباشند.
«مندیام اسرینیواسان»، نویسنده این پژوهش میگوید: «هر چه ترافیک هوایی شلوغتر میشود، نیاز به سیستمهای اتوماتیک قدرتمند برای هواپیماهای سرنشیندار و بدون سرنشین بیشتر میشود. بنابراین ما باید درسهای واقعی از طبیعت یاد بگیریم.»
منبع: Science Alert
@iranpopscience
نویسنده: زهرا غلامی
پرندگان همیشه از برخورد با یکدیگر اجتناب میکنند. حتی اگر به نظر برسد که آنها در مسیر تصادف با یکدیگر پرواز کنند، باز هم چنین اتفاقی نمیافتد.
محققان دانشگاه کویینزلند میخواستند ببینند که چطور این اتفاق میافتد. استدلال آنها این بود که پرندهها برای اینکه این مهارتها را داشته باشند، باید میلیونها سال پیش تکامل پیدا کرده باشند. و این احتمال هم وجود دارد که بتوانیم درباره اجتناب از برخوردهای هواپیمایی از آنها یاد بگیریم. پرواز برای انسانها پدیدهی جدیدی است.
محققان ۱۰ پرنده، به خصوص طوطیها را مورد مطالعه قرار دادند. آنها پرندهها را در دو سر یک تونل قرار دادند و پرندگان روی هم ۱۰۲ بار پرواز کردند. محققان پی بردند که از بین آن ۱۰۲ پرواز، هیچیک از آنها به تصادف منجر نشد.
علاوه بر این، پرندگان همیشه با چرخیدن به سمت راست از برخورد جلوگیری میکردند. در برخی موارد آنها ارتفاعشان را تغییر دادند تا در یک سطح نباشند.
«مندیام اسرینیواسان»، نویسنده این پژوهش میگوید: «هر چه ترافیک هوایی شلوغتر میشود، نیاز به سیستمهای اتوماتیک قدرتمند برای هواپیماهای سرنشیندار و بدون سرنشین بیشتر میشود. بنابراین ما باید درسهای واقعی از طبیعت یاد بگیریم.»
منبع: Science Alert
@iranpopscience
ای امام سجده کننده بر تربت کربلا،
عروجت بر جاده های گل آذین بسته آسمان
و رها شدنت از بی مهری های اهل زمین بر قلب های ما تسلیت باد
@iranpopscience
عروجت بر جاده های گل آذین بسته آسمان
و رها شدنت از بی مهری های اهل زمین بر قلب های ما تسلیت باد
@iranpopscience
Forwarded from مجله نجوم
ضمن تسلیت ایام عزاداری شهیدان واقعه کربلا، شایعه تلگرامی تصور نقش بستن چهره یا نوشته خاصی بر سطح ماه، موضوع جدیدی نیست و در فرهنگهای مختلف جنبههای متنوعی داشته و دارد 👇👇
yon.ir/6XV5
@nojummag🔭
yon.ir/6XV5
@nojummag🔭
Forwarded from مجله نجوم
شایعه تلگرامی اخیر در پاکستان☝️
پدیده روانشناختی «پاریدولیا» که در تاریخ تکامل ما نقش مهمی در بقا و تشخیص خطر در طبیعت داشته، گاهی موجب چنین تصوراتی میشود👇👇
yon.ir/uX9A
@nojummag🔭
پدیده روانشناختی «پاریدولیا» که در تاریخ تکامل ما نقش مهمی در بقا و تشخیص خطر در طبیعت داشته، گاهی موجب چنین تصوراتی میشود👇👇
yon.ir/uX9A
@nojummag🔭
Forwarded from اتچ بات
#شاهنامه_خوانی (قسمت سیزدهم)
با صدای استاد جلال الدین کزازی
شامل: داستان فریدون با کندرو
@iranpopscience
با صدای استاد جلال الدین کزازی
شامل: داستان فریدون با کندرو
@iranpopscience
Telegram
attach 📎
روز ۱۵ اکتبر مصادف با (۲۴ مهرماه) از سوی سازمان علمی و فرهنگی یونسکو به عنوان «روز جهانی نابینایان» یا «عصای سفید» نامگذاری شده است. این نامگذاری تبلور قابلیت ها، توانمندی ها و شان و منزلت اجتماعی نابینایان است تا با اغتنام از این فرصت کوتاه نگرشی مطلوب در جامعه نسبت به نابینایان به وجود آید. روز عصای سفید (به انگلیسی: White Cane Safety Day) روز ملی در ایالات متحده آمریکا است؛ که هر ساله در ۱۵ اکتبر (۲۴ مهر) از سال ۱۹۶۴ میلادی جشن گرفته میشود.
نخستین تلاش ها در زمینه آموزش نابینایان در ایران به سال ۱۲۹۹ شمسی مربوط می شود. در این سال کار تعلیم و تربیت دانش آموزان نابینا با جذب ۵ دانش آموز نابینا در مدرسه ای در تبریز آغاز شد و توسط شخصی به نام «پاستور ارنست کریستوفل» توسعه یافت.
این روز برای پاسداشت و گرامیداشت دستاوردهای کسان نابینا که چه به گونهٔ مادرزادی نابینا زاده شدهاند و چه با بروز رخدادهای ناگوار و بر سر حوادث نابینا شدهاند جشن گرفته میشود. در ایران روز بیست و چهارم مهر را روز عصای سفید نامیدهاند. @iranpopscience
نخستین تلاش ها در زمینه آموزش نابینایان در ایران به سال ۱۲۹۹ شمسی مربوط می شود. در این سال کار تعلیم و تربیت دانش آموزان نابینا با جذب ۵ دانش آموز نابینا در مدرسه ای در تبریز آغاز شد و توسط شخصی به نام «پاستور ارنست کریستوفل» توسعه یافت.
این روز برای پاسداشت و گرامیداشت دستاوردهای کسان نابینا که چه به گونهٔ مادرزادی نابینا زاده شدهاند و چه با بروز رخدادهای ناگوار و بر سر حوادث نابینا شدهاند جشن گرفته میشود. در ایران روز بیست و چهارم مهر را روز عصای سفید نامیدهاند. @iranpopscience
Forwarded from اتچ بات
#سالروز
میرزا محمد فرخی یزدی (تاج الشعرا) (۱۲۶۸ یزد - ۲۵ مهر ۱۳۱۸) شاعر و روزنامهنگار آزادیخواه و دموکرات صدر مشروطیت است. او سردبیر نشریه روزنامه طوفان بود. او همچنین نماینده مردم یزد در دوره هفتم مجلس شورای ملی بود . فرخی از هواداران جدی و حقیقی حزب دموکرات در شهر یزد بود. در نوروز سال ۱۳۲۷ ق، فرخی برخلاف سایر شعرای شهر که معمولاً قصیدهای در مدح حاکم و حکومت وقت میساختند شعری در قالب مسمط ساخت و در مجمع آزادیخواهان یزد خواند. به همین مناسبت حاکم یزد دستور داد دهانش را با نخ و سوزن دوختند و به زندانش افکندند. در اواخر سال ۱۳۲۸ ق فرخی به تهران کوچید و در آنجا مقالات و اشعار مهیجی را درباره آزادی در روزنامهها به نشر سپرد. او در جریان جنگ جهانی اول، رهسپار بغداد و کربلا شد، در آنجا تحت پیگرد انگلیسیها قرار گرفت. ایشان هنگامی که به طور ناشناس عزم ورود به ایران از طریق موصل را داشت به دست سربازان روسیه مورد سوء قصد قرار گرفت. در دوران نخستوزیری وثوقالدوله با قرارداد ۱۹۱۹ مخالفت کرد و به همین سبب مدتها در زندان شهربانی محبوس شد. با وقوع کودتای سوم اسفند، همراه با بقیه آزادیخواهان باز هم مدتی را در باغ سردار اعتماد زندانی شد. در سال ۱۳۰۷ ش فرخی یزدی به عنوان نماینده مجلس شورای ملی در دوره هفتم قانونگذاری، از طرف مردم یزد انتخاب شد اما به دلیل نداشتن تامین جانی مخفیانه از تهران فرار کرد. وی از طریق شوروی به آلمان رفت و مدتی در نشریهای به نام «پیکار» که صاحبامتیاز آن غیرایرانی بود، افکار انقلابی خود را منتشر ساخت. در ملاقاتی با عبدالحسین تیمورتاش فریب وعده او را خورد و از طریق ترکیه و بغداد به تهران بازگشت و بلافاصله تحت نظر قرار گرفت. اندکی بعد به بهانه بدهی به یک کاغذفروش ابتدا به زندان ثبت و سپس به زندان شهربانی افتاد. همزمان پروندهای با اتهام «اسائه ادب به مقام سلطنت» برای ایشان تشکیل شد. ابتدا به ۲۷ ماه و پس از تجدید نظر به سی ماه زندان محکوم شد و به زندان قصر منتقل گردید. بنا به اظهار دادستان محاکمه عمال شهربانی، فرخی در بیمارستان زندان به وسیله تزریق آمپول هوا توسط پزشک احمدی کشته شد، اگرچه گواهی رئیس زندان حاکی از فوت فرخی بر اثر ابتلا به مالاریا و نفریت است. مدفن #فرخی نامعلوم است، ولی احتمالاً در گورستان مسگرآباد به طور ناشناس دفن شده است.
@iranpopscience
میرزا محمد فرخی یزدی (تاج الشعرا) (۱۲۶۸ یزد - ۲۵ مهر ۱۳۱۸) شاعر و روزنامهنگار آزادیخواه و دموکرات صدر مشروطیت است. او سردبیر نشریه روزنامه طوفان بود. او همچنین نماینده مردم یزد در دوره هفتم مجلس شورای ملی بود . فرخی از هواداران جدی و حقیقی حزب دموکرات در شهر یزد بود. در نوروز سال ۱۳۲۷ ق، فرخی برخلاف سایر شعرای شهر که معمولاً قصیدهای در مدح حاکم و حکومت وقت میساختند شعری در قالب مسمط ساخت و در مجمع آزادیخواهان یزد خواند. به همین مناسبت حاکم یزد دستور داد دهانش را با نخ و سوزن دوختند و به زندانش افکندند. در اواخر سال ۱۳۲۸ ق فرخی به تهران کوچید و در آنجا مقالات و اشعار مهیجی را درباره آزادی در روزنامهها به نشر سپرد. او در جریان جنگ جهانی اول، رهسپار بغداد و کربلا شد، در آنجا تحت پیگرد انگلیسیها قرار گرفت. ایشان هنگامی که به طور ناشناس عزم ورود به ایران از طریق موصل را داشت به دست سربازان روسیه مورد سوء قصد قرار گرفت. در دوران نخستوزیری وثوقالدوله با قرارداد ۱۹۱۹ مخالفت کرد و به همین سبب مدتها در زندان شهربانی محبوس شد. با وقوع کودتای سوم اسفند، همراه با بقیه آزادیخواهان باز هم مدتی را در باغ سردار اعتماد زندانی شد. در سال ۱۳۰۷ ش فرخی یزدی به عنوان نماینده مجلس شورای ملی در دوره هفتم قانونگذاری، از طرف مردم یزد انتخاب شد اما به دلیل نداشتن تامین جانی مخفیانه از تهران فرار کرد. وی از طریق شوروی به آلمان رفت و مدتی در نشریهای به نام «پیکار» که صاحبامتیاز آن غیرایرانی بود، افکار انقلابی خود را منتشر ساخت. در ملاقاتی با عبدالحسین تیمورتاش فریب وعده او را خورد و از طریق ترکیه و بغداد به تهران بازگشت و بلافاصله تحت نظر قرار گرفت. اندکی بعد به بهانه بدهی به یک کاغذفروش ابتدا به زندان ثبت و سپس به زندان شهربانی افتاد. همزمان پروندهای با اتهام «اسائه ادب به مقام سلطنت» برای ایشان تشکیل شد. ابتدا به ۲۷ ماه و پس از تجدید نظر به سی ماه زندان محکوم شد و به زندان قصر منتقل گردید. بنا به اظهار دادستان محاکمه عمال شهربانی، فرخی در بیمارستان زندان به وسیله تزریق آمپول هوا توسط پزشک احمدی کشته شد، اگرچه گواهی رئیس زندان حاکی از فوت فرخی بر اثر ابتلا به مالاریا و نفریت است. مدفن #فرخی نامعلوم است، ولی احتمالاً در گورستان مسگرآباد به طور ناشناس دفن شده است.
@iranpopscience
Telegram
attach 📎