‍ ‍ #بخشی_از_کتاب 📙

امروز، امروز است. فردا هم هر چه قرار باشد، پیش می آید. من در قبال امروز مسئولم، نه فردا. فردا اگر کور شدم دیگر مسئول نیستم.
-مقصودتان از مسئولیت چیست؟
-مسئولیت بینا بودن وقتی سایرین بینایی شان را ازدست داده اند!

کوری
#ژوزه_ساراماگو

@iranpopscience

‍ 📽 bear
🎬 Gabriel Osorio Vargas

برنده جایزه اسکار بهترین انیمیشن کوتاه 2016

#فیلم_کوتاه
#انیمیشن
#خرس
@iranpopscience

‍ نام کتاب: آشنایی با هیوم
نویسنده: پل استراترن
برگردان: زهرا آرین
80 صفحه

هیوم فیلسوفی است که نظریاتش هنوز برای قرن بیست و یکم تر و تازه است،و قابل تحلیل و اندیشیدن.هیوم یک تجربه گرا بود،و تنها محل معرفت آدمی را تجربه و حواس می دانست.که بعد از آن عقل نیز در ترکیب و نتیجه گیری از این تجربیات مفید می توانست باشد.
او فلسفه را به ویرانه ای تبدیل کرد! وی وجود همه چیز را ، به جز خود ادراکات واقعی مان انکار کرد،با این کار او ما را در موقعیتی سخت قرار داد،این دیدگاه به اصالت من یا خودباوری Solipsism می انجامد، یعنی چه؟
یعنی تنها من وجود دارم،و جهان چیزی جز بخشی از آگاهی من نیست !

#آشنایی_با_هیوم
#پل_استراترن

@iranpopscience

🔸چرا #جایزه_ادبی_نوبل با ادبیات ایران بیگانه است ؟

از نگاه مهدی غبرائی از مترجمان فعال و نام آور حوزه ادبیات

در سال‌های اخیر در ادبیات‌مان نمونه‌های خوبی را می‌بینیم. اما ما همیشه پشت اسب سوار بوده‌ایم. در حال حاضر کدام نویسنده‌ی ما فراغت دارد که بتواند زمان طولانی بنویسد و اثرش را منتشر کند؟ ما نویسندگانی را می‌بینیم که طرح چند رمان را دارند، اما نمی‌توانند آن را بنویسند.

حوزه‌ي زبان ما محدود است. رمانی که نجیب محفوظ در مصر بنویسد، در کشورهای عرب‌زبان دیگر خوانده می‌شود و بدون این‌که از صافی ترجمه بگذرد، از هم تغذیه می‌کنند. در آمریکای لاتین هم گستره بزرگ‌تر است. این کشورها تبادل فرهنگی دارند. برخي کشورها مستعمره بوده‌اند و در عین بلایاي استعمار، روابط بیش‌تری داشته‌اند. اما ایران یک کشور است. ما فکر می‌کردیم بعد از فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی، چند کشور را در كنار خودمان داريم، اما این‌طور نشد. ما ندیده‌ایم در ایران رمانی منتشر شود و در افغانستان و تاجیکستان خوانده شود. زبان فارسی در این محدوده مانده و به هیچ جا نرفته است. مترجم داخلی هم نمی‌تواند ترجمه کند. باید آثار به گونه‌ای باشد که نویسنده‌ي غربی جذبش شود و آن را به زبان مادری‌اش ترجمه کند. کسی که در این کشور ترجمه کند، ترجمه‌اش جاندار نخواهد بود.

در شرایطي كه گفته شود، اين را بنويس و اين را ننويس، رمان رشد نمی‌کند. ما تا آمدیم به خودمان بجنبیم، مشروطه پيش آمد و بعد اتفاقات ديگر. این فراغت خاطر کجا برای نويسنده فراهم می‌شود که بنویسد؟ همین‌قدر هم که نوشته می‌شود، نمونه‌های خوب و برجسته‌ای دارد و ما امیدواری داریم. می‌گویند کسی که درد زایمان دارد، زیر سنگ هم شده، می‌زاید. هنر همین است. دست‌نوشته‌ها نمی‌میرند. ‌

در بیست و نهمین نشست "عصر روشن" / ۱۴ مهر ۱۳۹۱
@iranpopscience

‍ 🔸نمایشگاه نقاشی یک هنرمند آمریکایی با الهام از خط فارسی
@iranpopscience

دیروزها را گشتیم به دنبال امروزها
امروزها را می گردیم به دنبال فرداها
ولی همه آنچه را که باید ببینیم ، امروز است!
همین ساعت ها
همین دقیقه ها
همین ثانیه ها !
@iranpopscience

این نیرو در شما وجود دارد که اندیشه های خود را چنان تغییر دهید که افکار منفی هرگز به ذهن تان راه نیابد. شما و خودِ شما هستید که افکار و اندیشه های خود را بر می گزینید.

#وین_دایر
@iranpopscience

چرا ظرفیت حافظه مغز ما تمام نمی‌شود؟
نویسنده: زهرا غلامی
در روزهایی که سرتان خیلی شلوغ است، ممکن است احساس کنید مغزتان اطلاعات قدیمی را بیرون می‌کند تا برای اطلاعات جدید جا باز کند. اما در واقع این‌طور نیست. مغز ما یک سیستم خارق‌العاده دارد که کمک می کند هر روز بانک‌های داده بیشتر و بیشتری اضافه شود، بدون اینکه داده‌های قبلی از دست برود.
حالا دانشمندان فهمیده‌اند که مغز ما چگونه بدون از دست دادن خاطرات قدیمی، خاطرات جدیدی ایجاد می‌کند.
محققان دانشگاه کلمبیا یک مدل ریاضی طراحی کرده‌اند که نشان می‌دهد خوشه‌های مولکولی مختلف چطور با هم هماهنگ کار می‌کنند تا به یک ظرفیت عظیم برای ذخیره اطلاعات و خاطرات دست یابند.
«استفانو فاسی» از دانشگاه کلمبیا می‌گوید: «مدل ما توضیح می‌دهد که چرا بیولوژی و شیمی خاطره این‌قدر پیچیده هستند، و اینکه این پیچیدگی چگونه توانایی مغز برای به خاطر سپردن را افزایش می‌دهد.»
دانشمندان فکر می‌کنند هنگام ورود داده‌های جدید، تغییراتی در قدرت سیناپس‌ها، (نقطه اتصال بین نورون‌ها یا همان سلول‌های عصبی) در ذخیره خاطرات نقش دارند.
برای اینکه نحوه عملیات این مدل را بفهمیم، می‌توانیم آن را مثل مجموعه‌ای از بشرها در نظر بگیریم که با لوله‌هایی به هم متصل شده‌اند. وقتی مایع وارد این بشرها شده یا از آنها خارج می‌شود، لوله‌ها حجم همه بشرها را یکسان می‌کنند و خاطرات جدید در حافظه دراز مدت مغز تشکیل می‌شوند.
طبق گفته محققان، این فرایند توضیح می‌دهد که چرا با یادگیری مهارت‌های جدید و دریافت خاطرات جدید، فضای مغز ما تمام نمی‌شود.
به طور متوسط، هر مغز ۸۶ میلیارد نورون دارد و برآورد شده که مغز حدود یک پتابایت داده ذخیره می‌کند، اما صحبت درباره آن به زبان کامپیوتر، چندان منصفانه نیست چون مغزهای ما بسیار پیچیده‌تر از آن هستند.
منبع: Science Alert
@iranpopscience

چرا ظرفیت حافظه مغز ما تمام نمی‌شود؟ @iranpopscience

چرا پرندگان هیچ‌وقت با هم تصادف نمی‌کنند؟ @iranpopscience

چرا پرندگان هیچ‌وقت با هم تصادف نمی‌کنند؟
نویسنده: زهرا غلامی
پرندگان همیشه از برخورد با یکدیگر اجتناب می‌کنند. حتی اگر به نظر برسد که آنها در مسیر تصادف با یکدیگر پرواز کنند، باز هم چنین اتفاقی نمی‌افتد.
محققان دانشگاه کویینزلند می‌خواستند ببینند که چطور این اتفاق می‌افتد. استدلال آنها این بود که پرنده‌ها برای اینکه این مهارت‌ها را داشته باشند، باید میلیون‌ها سال پیش تکامل پیدا کرده باشند. و این احتمال هم وجود دارد که بتوانیم درباره اجتناب از برخوردهای هواپیمایی از آنها یاد بگیریم. پرواز برای انسان‌ها پدیده‌ی جدیدی است.
محققان ۱۰ پرنده، به خصوص طوطی‌ها را مورد مطالعه قرار دادند. آنها پرنده‌ها را در دو سر یک تونل قرار دادند و پرندگان روی هم ۱۰۲ بار پرواز کردند. محققان پی بردند که از بین آن ۱۰۲ پرواز، هیچ‌یک از آنها به تصادف منجر نشد.
علاوه بر این، پرندگان همیشه با چرخیدن به سمت راست از برخورد جلوگیری می‌کردند. در برخی موارد آنها ارتفاع‌شان را تغییر دادند تا در یک سطح نباشند.
«مندیام اسرینیواسان»، نویسنده این پژوهش می‌گوید: «هر چه ترافیک‌ هوایی شلوغ‌تر می‌شود، نیاز به سیستم‌های اتوماتیک قدرتمند برای هواپیماهای سرنشین‌دار و بدون سرنشین بیشتر می‌شود. بنابراین ما باید درس‌های واقعی از طبیعت یاد بگیریم.»
منبع: Science Alert
@iranpopscience

ای امام سجده کننده بر تربت کربلا،

عروجت بر جاده های گل آذین بسته آسمان

و رها شدنت از بی مهری های اهل زمین بر قلب های ما تسلیت باد

@iranpopscience

ضمن تسلیت ایام عزاداری شهیدان واقعه کربلا، شایعه تلگرامی تصور نقش بستن چهره یا نوشته‌ خاصی بر سطح ماه، موضوع جدیدی نیست و در فرهنگ‌های مختلف جنبه‌های متنوعی داشته و دارد 👇👇
yon.ir/6XV5

@nojummag🔭

نواحی تاریک رو ی سطح ماه (اصطلاحا دریاهای ماه)، بخش‌هایی هستند که نور خورشید را کمتر بازتاب می‌کنند و تیره دیده می‌شوند.
چینش این نواحی همواره اشکال متنوعی را در ذهن آدمی تداعی کرده‌اند

@nojummag🔭

شایعه تلگرامی اخیر در پاکستان☝️
پدیده روانشناختی «پاریدولیا» که در تاریخ تکامل ما نقش مهمی در بقا و تشخیص خطر در طبیعت داشته، گاهی موجب چنین تصوراتی می‌شود👇👇
yon.ir/uX9A

@nojummag🔭

‍ #شاهنامه_خوانی (قسمت سیزدهم)
با صدای استاد جلال الدین کزازی

شامل: داستان فریدون با کندرو

@iranpopscience

روز عصای سفید @iranpopscience

روز ۱۵ اکتبر مصادف با (۲۴ مهرماه) از سوی سازمان علمی و فرهنگی یونسکو به عنوان «روز جهانی نابینایان» یا «عصای سفید» نامگذاری شده است. این نامگذاری تبلور قابلیت ها، توانمندی ها و شان و منزلت اجتماعی نابینایان است تا با اغتنام از این فرصت کوتاه نگرشی مطلوب در جامعه نسبت به نابینایان به وجود آید. روز عصای سفید (به انگلیسی: White Cane Safety Day) روز ملی در ایالات متحده آمریکا است؛ که هر ساله در ۱۵ اکتبر (۲۴ مهر) از سال ۱۹۶۴ میلادی جشن گرفته می‌شود.
نخستین تلاش ها در زمینه آموزش نابینایان در ایران به سال ۱۲۹۹ شمسی مربوط می شود. در این سال کار تعلیم و تربیت دانش آموزان نابینا با جذب ۵ دانش آموز نابینا در مدرسه ای در تبریز آغاز شد و توسط شخصی به نام «پاستور ارنست کریستوفل» توسعه یافت.

این روز برای پاسداشت و گرامیداشت دستاوردهای کسان نابینا که چه به گونهٔ مادرزادی نابینا زاده شده‌اند و چه با بروز رخدادهای ناگوار و بر سر حوادث نابینا شده‌اند جشن گرفته می‌شود. در ایران روز بیست و چهارم مهر را روز عصای سفید نامیده‌اند. @iranpopscience

تقدير از استاد اسماعيل ميرفخرايي
زمان: يكشنبه ٢٥ مهر١٣٩٥، ساعت ١٨
مكان: خيابان طالقاني
خيابان موسوي شمالي
خانه هنرمندان ايران
تالار استاد جليل شهناز