📌استفاده از عروس دریایی به عنوان بادیگارد/عکس روز نشنال جئوگرافیک
🔹یک ماهی کوچک برای محافظت از خود در میان چتر عروس دریایی پنهان شده است.
@eghtesadonline

"لغو امتیاز شماری از نشریات علمی داخلی" تکذیب شد
https://www.isw.ir/?p=25582
@ISWIR

صدور شناسنامه DNA برای نمونه های جانوری ایران/شناسایی و ثبت بارکد DNA آبزیان کشور
https://www.isw.ir/?p=25576
@ISWIR

🔴 عکس ترکیبی از خورشیدگرفتگی ۳۰ امرداد در امریکای شمالی. فقط در نوار محدودی در کشور امریکا، کسوف به‌طور کامل و در سایر نواحی به‌صورت جزئی (همین عکس) دیده می‌شد.
عکس: علی مجدفر
@iranpopscience

جایزۀ گنجینۀ پژوهشی ایرج افشار
اطلاعات بیشتر را از وبگاه انجمن بخوانید. پیوند مشاهده خبر:
goo.gl/AHZkWk
@ilisa_pr

▫️بهداشت سخن

گفتار یا نوشتار، هرچه استوارتر و آراسته‌تر باشد، اثرش بر شنونده یا خواننده بیشتر خواهد بود و مقصد و مراد گوینده یا نویسنده را بهتر برآورده خواهد کرد. البته سخن، هم قالب دارد هم محتوا؛ هم لفظ دارد هم معنا. نهایتِ پختگی و کمال سخن آن است که معنا و محتوای درست و ژرف را با لفظ و قالب شیوا و شگرف، یکجا جمع داشته باشد. معنای کلام، از درک و دانش گوینده یا نویسنده سرچشمه می‌گیرد و لفظ آن از ذهن و زبان او می‌جوشد. پس، گوینده یا نویسنده باید اندیشه‌ و ضمیری زلال و روشن، و ذهن و زبانی پرورده و پالوده داشته باشد تا بتواند با تار و پود الفاظ، لباسی زیبا و برازنده، بر اندام معنا بپوشاند و کلامی نغز و رسا پدید آورد.

کسی در اهمیت معنا و محتوا تردیدی ندارد اما دربارهٔ آراستگیِ لفظ، و چند و چون آن، اختلاف و نزاعی سخت میان کوشندگانِ سرزمین سخن برقرار است. گروهی که اغلب، گرایش‌های زبان‌شناسانه دارند، یکسره قائل به آزادی در کاربرد زبان و ساختارهای زبانی‌‌اند و هیچ‌یک از موازین و قواعد زبانی را جدی نمی‌گیرند؛ آن‌ها در کاربرد الفاظ و واژگان، اعتقادی به درست و غلط ندارند و می‌گویند زبان، کاربردی جز فراهم آوردن امکان مفاهمه میان انسان‌ها ندارد و همین که مفاهمه برقرار شود، کفایت می‌کند. در برابر این رویکرد روادارانهٔ افراطی، گروهی که اغلب، مشربی ادیبانه دارند، از سوی دیگر به جادهٔ افراط افتاده‌اند؛ آن‌ها با رویکردی دستورگرایانه، میراث ادبیِ گذشتگان را ملاک و معیار قرار می‌دهند و بر پایهٔ آن، الفاظ و ساختارهای زبانی را به دو دستهٔ درست و غلط تقسیم می‌کنند و گویندگان و نویسندگان را به پایبندی به موازین و بایسته‌های زبانی و ادبی فرا می‌خوانند. بگذریم از گروهی که ریشهٔ زبان و واژگان را در گویش نیاکان خود جست‌وجو می‌کنند و سر به بیابان سره‌گرایی می‌گذارند و سنگ زبان پاک به سینه می‌زنند.

من نه رواداریِ افراطیِ برخی زبان‌شناسان را می‌پسندم، نه سخت‌گیریِ افراطیِ برخی ادبا را؛ بلکه راه میانه را برمی‌گزینم. این شیوه‌ای است که بسیاری از بزرگان عرصهٔ ادبیات و فکر و فرهنگ معاصر نیز بر اساس آن، راه پیموده‌اند. من بر این باورم که گفتار و نوشتار باید به گویش گرم و زندهٔ عامهٔ مردم نزدیک باشد و از آن مایه بگیرد، اما با این حال، پایبندی به قواعد زبانی و اسلوب ادبی را نیز برای حفظ آراستگی و استحکام سخن، لازم می‌دانم. درست است که مقصود از نوشتن و سخن گفتن، بیان اندیشه است، اما بیان اندیشه باید در قالب الفاظی روشن و درست و زدوده و مأنوس صورت بگیرد و مطلب چنان شیوا و رسا ارائه شود که شنونده یا خواننده هرچه آسان‌تر، مفهوم سخن را دریابد. هیچ مفهومی نباید گنگ و مبهم و تاریک و دوپهلو باشد و واژه‌ها باید با دقت و صراحتِ تمام بر معنیِ مقصود گوینده یا نویسنده دلالت داشته باشد. سیاق سخن، ضمن سازگاری با انس و ذوق شنونده و خواننده، باید با اسلوب و قواعد زبانی نیز مطابقت داشته باشد.

من از این بایسته‌های گفتاری و نوشتاری، به «بهداشت سخن» تعبیر می‌کنم و از این پس می‌کوشم برخی نکته‌های کاربردی با هدف بهبود گفتار و نوشتار، در قالب یادداشت‌هایی کوتاه، با عنوان کلیِ «بهداشت سخن» در کانال منتشر کنم. پیشاپیش تصریح می‌کنم، این نوشته‌ها از جنس درست و غلطِ زبانی و از قبیل آثار ارجمندی چون «غلط ننویسیم» زنده‌یاد ابوالحسن نجفی نیست، بلکه پیش‌نهادهایی است که شاید کاربست آن‌ها به بهتر شدن، ساده‌تر شدن، و زیباتر شدنِ گفتار و نوشتار کمک ‌کند؛ هرچند بیشتر این نکته‌ها در نوشتار بیشتر از گفتار، کاربرد دارد؛ و البته مخالفان این رویکرد، همچنان می‌توانند بر این نکته‌ها خرده بگیرند و نوشته و نویسنده را با نقدهای مشفقانه نوازش کنند.

#بهداشت_سخن
#درست‌گویی
#درست‌نویسی


▫️روح‌الله سلیمانی‌پور
▫️۲۹ مرداد ۱۳۹۶
@soleimanipur
@iranpopscience

دستیابی ایران به فناوری سولفورزدایی گازوئیل با امواج مافوق صوت
https://www.isw.ir/?p=25613
@ISWIR

دسترسی آزمایشی دانشگاه‌های علوم پزشکی به مجلات Thieme
https://www.isw.ir/?p=25537
@ISWIR

چگونه بعد از مرگ در شبکه‌های اجتماعی زنده بمانیم؟
https://www.isw.ir/?p=25618
@ISWIR

ضمن تشكرازآقاي مجدفر كه عكس را فرستادند. از اينكه ابتدا نام ايشان ذكر نشد پوزش مي طلبيم.

سعید امیرارجمند استاد جامعه‌شناسی دانشگاه ایالتی نیویورک در کمتر از چهار دقیقه توضیح می‌دهد که علم جامعه شناسی چیست؟
#۳و۵۹ ؛ جامعه شناسی تطبیقی
@bbcpersian

با معرفی کانال مداد آبی نقشی هر چند کوچک در تربیت انسان های هوشمند داشته باشیم

https://telegram.me/medad_aabi

تلسکوپ هابل، بیش از ده هزار کهکشان را تنها در بیست و چهار صد هزارم درصد آسمان نشان می‌دهد ...
واقعا ما کجای جهانیم؟!
📡 @NasaPage

خردسالان هم به نگهداری کتاب‌های کاغذی عادت می‌کنند، نگران پاره کردن کتاب‌ها نباشیم
👇
@medad_aabi

شش اصل زندگی:

1 -قبل از پرستش باور کنید‌،
2 -قبل از صحبت گوش دهید،
3 -قبل از خرج‌کردن بدست آورید،
4 -قبل از نوشتن فکر کنید،
5 -قبل ازتسلیم شدن تلاش کنید،
6 -قبل از مردن زندگی کنید!

🆔 @andisheh_naab

ممکن است ماهیت ارتباط را روشن کنید ؟
🔴رابطه یعنی چه ؟

همه ما می دانیم رابطه یعنی چه !
ولی در ماهیت و کنه روابط نمی رویم .
متوجه نمی شویم که در روابط خود چه می کنیم !

همه ما در روابط خود می خواهیم ابتدا شخصیت و هویت و منیت و برتری و مهتری خود را اثبات کنیم .
چیزی از خودمان به نمایش بگذاریم.

🔴شما به تعارف های بین افراد توجه کنید ،
همه کم و بیش نگران هستند که در رابطه مورد توجه واقع نشوند ،
رعایت نشوند ،
مورد احترام نباشند ،
متشخص قلمداد نشوند .
به چیزی گرفته نشوند .
حقوق آنان تضییع نشود .

در عین حال همه تصور می کنند که فردیت دارند
و می خواهند این فردیت خود را بهر شکلی اثبات کنند ،
به رخ دیگران بکشند
حتی هر از گاهی با تحقیر و توهین و جسارت ضمنی نسبت به دیگران !

پس 🔴تا وقتی فردیت هست ،
منیت هست ،
اثبات خود هست ،
تصویر ذهنی از خود هست ،
نفس و ایگو هست ،
تشنگی برای اعتبار و تشخص هست ،
چطور ممکن است که روابط رنگ سالمی داشته باشد .

🔴همه کم وبیش از هم می ترسند.
می ترسند که دیگری به حریم آنان تجاور کند.
آنان را دست کم بگیرد .

در واقع این حریم چیست که ما برای خو ساخته ایم ؟
این حریم ، یک تصویر ذهنی از یک فضای خالی است .

🔴حریم یعنی محدوده تشخص و اعتبار من که متعلق به من است ،
متعلق به ایگو است .
متعلق به تصویر ذهنی است .

درواقع چیزی بعنوان حریم شخصی نداریم !
حریم شخصی یک مکانیزم دفاعی است که برای خود ساخته ایم .
بیخود نیست که در قانون هم آمده همه باید به حریم یکدیگر احترام بگذارند.

🔴ولی همه ما که زخم خورده هستیم ، چطور می توانیم به حریم دیگران احترام بگذاریم ؟

کافی است فرصتی پیدا کنیم و به حریم دیگری تجاوز کنیم !

ما خیلی طلب معوقه شخصیتی داریم !
این ویژگی ها محصول هزاران سال ذهن شرطی آدمی است .
بحث امروز و دیروز و فردا نیست .
فکر بصورت سپرهای دفاعی هم چندان بکار می آید.
فکر بصورت مکانیزم های دفاعی هم مقطعی ما را سرپا نگه می دارد.
ولی روحیه عمومی ما خراب است .
ویران است .
غم زده است .
طلبکار است .
آسیب دیده است .

https://t.iss.one/joinchat/DX5WoUDBPHFIrLcx_wKoQQ

🔐تکنیک ABCD چیست و چه کاربرد های عملی در محیط اجتماعی، کاری و خانوادگی و روابط بین فردی دارد⁉️

اعتماد نقش محوری در میزان مشارکت و کیفیت عملکرد مردم در یک جامعه، کارکنان در محیط کار، افراد خانواده در محیط خانواده دارد.

نظرسنجی که اخیرا در سطح شرکت ‌ها و بنگاه ‌های اقتصادی کشور آمریکا انجام شده است، نشان‌دهنده آن است که تنها هفت درصد کارکنان به رهبران سازمانی اعتماد دارند و همین تحقیق بیان می‌کند یکی از دلایل اصلی ترک کارکنان از سازمان همین عامل است.

🔆اعتماد، عاملی است که چگونگی تعامل افراد با یکدیگر و ایجاد ارتباطات اثر بخش را تعیین می‌کند.

اعتماد ارتباط مهمی با پیشرفت در زندگی شخصی و حرفه‌ای دارد، مطالعات انجام شده در سازمان‌های موفق نشان می‌دهد بهره‌وری، درآمد و سودآوری ارتباط مستقیم با سطح اعتماد در محیط کار دارد.

فقدان اعتماد منجر به شک و اضطراب در بین کارکنان می‌شود، وقتی کارکنان به رهبران سازمانی خود بی‌اعتماد باشند، سطح مشارکت آنها به حداقل می‌رسد و در برابر هرگونه تغییری مقاومت می‌کنند.

👤هرسی بلانچارد طی پژوهش از هزار رهبر سازمانی، به این نتیجه رسیده است که پنجاه و نه درصد از پاسخ‌دهندگان به دلیل بی‌اعتمادی به سازمان و به‌طور ویژه عدم ارتباط مناسب و صداقت، سازمان خود را ترک می‌کنند.

تکنیک ABCD، شامل چهار عنصر کلیدی است که رهبران برای ایجاد یا بازسازی اعتماد به آن نیاز دارند.

این تکنیک به افراد مختلف و بویژه مدیران و رهبران سازمان ها و شرکت ها کمک می کند و آنها را قادر به طراحی و اجرای برنامه‌ اثربخش برای افزایش سطح اعتماد در روابط یا بازسازی روابطی که اعتماد در آن از میان رفته است می کند.

چهار عنصر این تکنیک عبارت است از:

1⃣توانایی
Able
این عنصر نشان دهنده شایستگی‌ها است، آیا رهبران از چگونگی انجام کارها اطلاع دارند، آنها توانایی انجام کاری را که ارجاع می‌دهند دارند و شناخت کافی از منابع، کارکنان و تجهیزات سازمان را دارند⁉️

2⃣باور پذیری
Believable
این عنصر نشان‌دهنده صداقت است، مدیران باید در ارتباط خود با کارکنان صادق باشند، کارکنان باید احساس کنند که با آنها منصفانه برخورد می‌شود، وقتی افراد مشاهده کنند که در سازمان مطابق با میزان عملکرد آنها، جبران خدمت صورت می‌گیرد، احساس خواهند کرد که ارزش‌گذاری برای آنها بر همین اساس صورت می‌گیرد و به این ترتیب می‌توانند بر رهبران خود تکیه کنند.

3⃣در ارتباط بودن
Connected
این عنصر به معنای مراقبت و دغدغه داشتن برای افراد است، نشان‌دهنده تمرکز بر افراد و شناسایی نیازهای آنها است و مهارت‌های ارتباطی در این عنصر نقش مهمی را ایفا می‌کنند، رهبران باید بتوانند به ‌طور آشکارا اطلاعات مورد نیاز در مورد خود و سازمان را در اختیار کارکنان قرار دهند، این روش موجب اعتمادسازی و ایجاد حس ارتباطی مناسب میان کارکنان و رهبران سازمان می‌شود.

4⃣قابلیت اعتماد
Dependable
این عنصر بیانگر سنجش حرف و عمل است، عمل کردن به آنچه می‌گویید. کارکنان سازمان هوشمند هستند و با دقت رهبران سازمانی خود را رصد می‌کنند، قابلیت اعتماد در افراد سازمان زمانی به وجود می‌آید که باور کنند رهبران سازمان به آنچه می‌گویند دقیقا عمل کنند.

مدرسه زندگی
(فاز ارتباطات و کسب و کار)
@lifeschool

🔳⭕️بیماری الکنیسم اجتماعی ما

بگذارید بروم سر اصل مطلب: در مدرسه کلی کتاب خواندیم، شعر حفظ کردیم، تست زدیم، املا نوشتیم، انشا نوشتیم، اما کسی یادمان نداد که گفتگو کنیم. ما با مساله فقر روبرو هستیم. رییس جمهور قول داده است که تا پایان دولت فقر مطلق را از بین ببرد. اما ما با فقر دیگری هم روبرو هستیم: فقر گفتگو. صادقانه باید اعتراف کرد ما قادر نیستیم انتظارات، احساسات، انتقادات مان را به زبانی آسان، صریح و موثر به دیگران منتقل کنیم. از این رو با جامعه ای مواجه هستیم که نمی تواند گفتگو کند. ما الکن شده ایم. نمی توانیم با یکدیگر گفت و گو کنیم. متاسفانه با پانتومیم هم نمی شود کار را پیش برد. ما حرف می زنیم اما گفتگو نمی کنیم. بگذارید سه مثال بزنم از بیماری اجتماعی الکنیسم:

1- اگر به گفته های مدیران ارشد و میانی در سازمان یا کشور دقت کنید. می بینید گاهی مدیران به جای اینکه مستقیم و در جلسات داخلی تفاهم کنند در تریبون ها با یکدیگر صحبت می کنند. یکی امروز حرفش را می زند و دیگری هفته بعد در جمعی یا جلسه ای دیگر به بهانه ای جواب او را می دهد. اختلاف نظر در موضوعات کلان مدیریتی-اقتصادی-اجتماعی به کف سازمان یا جامعه منتقل می شود، چرا؟ چون ما بلد نیستیم گفتگو کنیم.

2- اگر سیاست مدار ما در مجامع جهانی حرف های تند بزند و دیگر کشورها را خوار و خفیف کند، صفت شجاع به او می دهیم اما اگر سیاست مداری، همتایش را در آغوش بکشد و با او به گفتگو بنشیند، این یعنی ضعف. در ضمیر ناخودآگاه مونولوگ جسورانه به دیالوگ عزت مندانه ترجیح دارد. چرا؟ چون مستبد کوچک نهفته در همه ما گفتگو بلد نیست و هنوز فکر می کند گفتگو نمی تواند عزت مندانه و از سر قدرت باشد.

3- وقتی تصادفی در خیابان رخ می دهد یا وقتی با یکی از اعضای خانواده دچار مشکل می شویم، شروع می کنیم به بلندبلند فریاد زدن. در این حالت حرف می زنیم، اما گفتگو نمی کنیم.

حالا ممکن است بپرسید چرا گفتگو این قدر مهم است: یکی از دلایلش را می گویم. در جامعه هر مسئله‌ای از سه راه حل می‌شود: اولی گفتگوست. ولی اگر به نتیجه نرسیدیم دو راه بیشتر باقی نمی ماند دومین راه خشونت است یعنی یک نفر/نهاد باید به زور متوسل شود و راه سوم این است که ممکن است خشونت هزینه اش بالا باشد، باب گفتگو نیز بسته است پس تنها راه دروغ گویی برای فریبکاری است. در جامعه ای که باب گفتگو بسته شد، درهای خشونت و دروغ باز می شود. با خودمان و فرزندان مان مهربان باشیم و باب گفتگو را باز کنیم.

☑️⭕️تجویز راهبردی:
هر چند این بیماری وجود دارد اما نشانه های امیدواری نیز در جامعه ما نیز هست. دو تجویز زیر برای خروج سریع تر از «فقر گفتگو» شاید مفید باشد:

با سه تکنیک هنر گفتگو را بیاموزیم:
برای گفتگو تکنیک های متعددی عنوان کرده اند اما به تجربه این سه را بسیار مفید یافته ام.
1- قضاوت خود را معلق کنیم و فعالانه گوش کنیم (یعنی در حین گوش دادن سعی نکنیم که دنبال جواب باشیم و باید یادبگیریم پیش فرض های خود را معلق کنیم. گفتگو با شنیدن آغاز می شود. در حالی که ما از گفتگو، گفتنش را بلدیم نه شنیدن.).
2- جسارت سه کلمه ای داشته باشیم! شجاعت فقط فریاد کشیدن نیست. گاهی تمام شجاعت در سه کلمه خلاصه می شود: من اشتباه کردم! تا چهل روز، هر روز به بهانه ای بگویید: من اشتباه کردم.
3- ساده (به دور از پیچیده گویی و قلنبه سلنبه گویی)، محترمانه (به دور از توهین و تحقیر و تهمت) و عقلایی (همراه با محاسبه و دلایل روشن و استدلال های مشخص) صحبت کنیم.

با دو منفعت گفتگو خو بگیریم:
بعد از انجام گفتگو یکی از این دو حالت رخ می دهد: یا به هم نزدیک می شویم یا نمی توانیم همدیگر را قانع کنیم. هر دو صورت ما برنده ایم. اگر همگرایی ما بیشتر شود یعنی به «توافق جمعی» رسیدیم و این یعنی می‌توانیم اقدام مشترک را آغاز کنیم. اما اگر نتوانستیم همدیگر را قانع کنیم، «تواضع جمعی‌مان» بیشتر می شود یعنی می‌فهمیم که استدلال ما آنقدر قوی نیست که بتوانیم طرف مقابل را همراه و قانع کنیم و نیازمند اطلاعات، مدارک، شواهد و یا قدرت استدلال بیشتر هستیم.

آنقدر گفتگو برای خداوند مهم است که بارها در کتب آسمانی، آداب گفتگو را گوشزد می کند. مثلا جایی آمده است به بندگانم بگویید سخنی بگویند که زیباترین سخنها باشد. چرا که اهریمن [به وسیله زشت گویی و تندگویی] میان شما اختلاف ایجاد می کند و آنقدر آرام و منطقی سخن گفتن برای خداوند مهم بوده که با تمثیلی به یاد ماندنی کار را تمام کرده است: از صدای بلند بپرهیزید و فریاد نزنید چرا که زشت‌ترین صداها، صدای خران است!

سخن پایانی: اگرمن گفتگو کردم و دیگری فقط حرف زد چه؟ پیشرفت جوامع مدیون آدم های غیرمتعارف است. اگر بخواهیم مانند دیگران باشیم هیچگاه از دور باطل فقر گفتگو بیرون نخواهیم رفت. به عنوان یک خط شکن گفتگو را آغاز کنیم!

دکتر مجتبی لشکربلوکی
@Dr_Lashkarbolouki

💥 آموزش تصویری ارتباطات به زبان ساده

نحوه تعامل با افرادی که از آنها خوشتان می‌آید/ خوشتان نمی‌آید

و افرادی که از شما خوششان می‌آید/ خوششان نمی‌آید

مدرسه زندگی
(فاز ارتباطات)
@lifeschool

يك قطره آب شور دريا زير ميكروسكوپ.





@ensantabiaathayatevahsh🎗