🟣دکتر شریف‌نیا، رییس انجمن اقتصاد و مدیریت دارو در پنل «آیین‌نامه ۱۴۰۴، تلاش‌ها برای عبور از بحران»:

🔻متاسفانه برخی قانون تسهیل کسب‌وکار را برای ابطال آیین‌نامه‌‌های حوزه داروخانه مبنا قرار می‌دهند، درحالی که در تمام جهان اصل شکست بازار در حوزه سلامت یا Market Failure پذیرفته شده‌است. مبانی حوزه‌های دیگر کسب‌وکار، نباید تماما در نظام سلامت اجرا گردد.

🔻قبل از آیین‌نامه ۱۴۰۰، چیزی که به عنوان حریم جغرافیایی و نصاب جمعیتی بود، برای حمایت از داروخانه‌های قدیمی نبوده بلکه با هدف بهبود دسترسی عموم مردم به داروخانه بوده‌است. در دنیا استانداردی وجود دارد که طبق آن یک فرد میانسال با ۲۰ دقیقه پیاده‌روی باید به داروخانه دسترسی پیدا کند، بر این مبنا حریم فاصله ایجاد شد، نه با هدف حمایت از اقتصاد داروخانه‌های مستقر، بلکه تکثر جغرافیایی و دسترسی بهتر مردم. به هر شکل آن طرح پاسخگو نبود و متاسفانه باعث ایجاد انحصار و محل اعتراض داروسازان جوان شد. ای کاش در آن زمان خود انجمن داروسازان با همکاری سازمان غذاودارو آیین‌نامه را اصلا می‌کردند تا پای دیوان عدالت اداری به موضوع باز نمی‌شد.

🔻در آیین‌نامه ۱۴۰۰، هم ایرادات حقوقی و قانونی قبلی پابرجا بود و هم باعث بدتر شدن بحث دسترسی مردم شد. در شهری مثل تهران، تمرکز جغرافیایی برای داروخانه‌ها در مناطق برخوردار داریم و مثلا منطقه ۱۷ تهران که بسیار هم پر جمعیت است، سطح دسترسی بسیار پایینی نیز دارد.

🔻ابتدا باید معضل قانونی خود را حل کنیم، و در قدم بعد در نظر بگیریم که در نگارش آیین‌نامه‌ها هدف داروساز نیست، بلکه هدف دسترسی مردم به دارو و داروخانه است. اگر تصمیمی به نفع مردم باشد به نفع جامعه داروسازی هم خواهد بود.

🔻اگر در یک حجم بازار محدود، عرضه‌کنندگان را افزایش دهیم بدون افزایش تقاضاکنندگان و بدون تغییر مارژین سود دارو، طبیعی است که عرضه‌کنندگان در نهایت دچار زیان خواهند شد. کل بازار دارویی کشور اگر تغییر ارز داشته باشیم، سال آینده چیزی حدود ۳۵۰ همت خواهد بود که در اقتصاد کلان ایران عدد بسیار ناچیزی است.

🔻نمی‌شود در یک قسمت قوانین بازار آزاد حاکم باشد و داروخانه‌ها را زیاد کنیم، اما در قسمت دیگر دخالت دولت را شاهد باشیم، قیمت‌گذاری دارو همچنان توسط دولت انجام می‌شود که همراه با سرکوب قیمت دارو و مارژین سود آن است.

🔻به رسمیت شناختن سرمایه در داروخانه‌ها کار مثبتی است. تنها گروهی که از این انکار سرمایه زیان کرده‌اند خود داروسازان هستند. تا به حال سرمایه‌گذاران بدون هیچ‌گونه تعهد قانونی و مسئولیتی وارد این عرصه شدند و با عقد قراردادهای غیر رسمی با داروسازان برای تعداد بالایی مشکل ایجاد کردند. در سال‌های اخیر ما تعداد زیادی از داروسازان را از دست دادیم که به زندان افتادند و یا خودکشی کردند چون تمامی تعهدات قانونی اعم از مالیات و بیمه و تعزیرات و … بر عهده داروساز بود و سرمایه‌گذار هیچ مسئولیتی نداشت.

🔻طبیعتا هر اقدام سلبی در آیین‌نامه شود، توسط دیوان ابطال خواهد شد. تفکیک مناطق شهری هم به همین شکل خواهد بود، می‌توان موارد تشویقی برای تاسیس داروخانه در مناطق محروم قرار داد اما ایجاد محدودیت با امتیاز راه‌گشا نخواهد بود و باعث ایجاد نارضایتی در جامعه داروسازان خواهد شد.

🔻هر چند توزیع دارو در سیستم ما بسیار سریع و یکپارچه بوده و مورد تمجید سازمان‌های جهانی است، اما چنین سیتسمی نمونه‌های بسیار کمی در دیگر نقاط جهان دارد. داروخانه‌های ما مستقل و کوچک هستند، اما سیستم‌های توزیع بسیار بزرگ بوده و بخش عمده‌ای از سود خواب پول در آن بخش می‌ماند. در واقع سیستم معیوب است و متناسب نیست، سیستم توزیع سود بالایی می‌گیرد که ناشی از عملیات لوجستیک نیست و از تامین مالی است. همه تخفیفاتی که توزیع‌کننده از تولیدکننده می‌گیرد به داروخانه‌ها نمی‌رسد چون داروخانه‌ها کوچک بوده و خرید محدودی دارند. در واقع سیستم‌های توزیع جای بانک را گرفته‌اند!


#IPSS26 🌱

➰ Telegram • Instagram • LinkedIn • Website

‼️‼️‼️

🔻فقط ۷ روز مانده تا پایان مهلت ارسال خلاصه مقالات

جهت ارسال خلاصه مقالات کلیک کنید.


#IPSS26 🌱

➰ Telegram • Instagram • LinkedIn • Website

🟣دکتر صبور، عضو هیئت مدیره سازمان نظام پزشکی تهران در پنل «آیین‌نامه ۱۴۰۴، تلاش‌ها برای عبور از بحران»:

🔻در سال ۱۴۰۰، کمتر از ۱۲۰۰۰ داروخانه داشتیم، در حال حاضر این تعداد به ۱۷۱۰۰ رسیده‌است. این تعداد بالای تاسیس در این ۴ سال، باعث مشکلات بسیاری برای داروسازان ایجاد شد که هر روز با آن مواجهیم. آیین‌نامه جدیدی که نوشته می‌شود، باید مطابق دستورات صریح رییس جمهور سطح‌بندی خدمات رعایت شود. در آیین‌نامه ۱۴۰۰، بستر برای روابط ناسالم بین پزشک و داروخانه فراهم شد.

🔻در حال حاضر در تهران، افرادی هستند که به شکل زنجیره‌ای بیش از ۱۰۰ داروخانه را اداره می‌کنند! پیشنهاد من این است که در قالب تعاونی یا دیگر مدل‌ها، داروخانه‌ها به شکل زنجیره‌ با سهام‌داری و مدیریت ۱۰۰ درصدی داروسازان اداره شوند تا خریدها و سرمایه تجمیع شود. نباید یک هولدینگ یا شرکت صاحب داروخانه‌های زنجیره‌ای باشد، اما اینکه تعداد زیادی از داروسازان در کنار هم داروخانه‌ها را اداره کنند عملی است و قبلا در سال ۹۵ هم تجربه این طرح را داشتیم که متاسفانه از سوی بدنه جامعه داروسازی به شدت با آن مخالفت شد.

🔻در به کار بردن الفاظ باید دقت کرد چراکه بار حقوقی دارند، در آیین‌نامه هم به این مسئله باید توجه کرد. آیین‌نامه ۱۴۰۰ از پختگی حقوقی کافی برخوردار نبود و به همین دلیل ۲۲ بند و از آن توسط دیوان ابطال شد و از آیین‌نامه چیزی نماند و در حال حاضر همه سردرگم هستند. همکاران داروساز ما، زندگی خود را بر مبنای این آیین‌نامه برنامه‌ریزی می‌کنند، برای مثال در اردیبهشت ماه که رای دیوان ابلاغ شود، عده کثیری از داروسازان با ابطال ماده ۱۸ آیین‌نامه که مربوط به انتقال پروانه بود، بسیار متضرر شدند.

🔻آیین‌نامه باید جامع، پیشرو و آینده‌نگر باشد، برای مثال دستورالعمل عرضه آنلاین دارو از سکوها با امضای دو وزیر ابلاغ شد، به نظر بنده این مسئله حتما باید در آیین‌نامه لحاظ شده و ‌پیش‌بینی گردد. در آیین‌نامه جدید تمام حوزه‌های فعالیت داروساز باید ذکر شود.

🔻نبود بایگانی حقوقی و نداشتن دیتا در این موارد بزرگ‌ترین چالش ماست، در سنوات گذشته سابقه داشتیم که چندین مورد از احکام دیوان پیش‌تر به سازمان ابلاغ شده بود، اما سازمان غذاودارو اطلاعی از آن نداشت و هیچ دفاعی هم صورت نگرفته بود! تمام احکام صادر شده تا الان باید با کمک خود دیوان عدالت پیگیری و جمع آوری شود تا در دسترس باشد.


#IPSS26 🌱

➰ Telegram • Instagram • LinkedIn • Website

🟣دکتر بیگدلی، معاون غذاوداروی دانشگاه ع.پ. زنجان در پنل «آیین‌نامه ۱۴۰۴، تلاش‌ها برای عبور از بحران»:

🔻مشکل اساسی ما در آیین‌نامه داروخانه‌ها، قانون هست. تا زمانی که قانون ۱۳۳۴ به قوت خود باقی بماند، هیچ کار موثری نمی‌توان انجام داد و دور باطل است. با تشکیل یک تیم حقوقی متشکل از عقلا و بزرگان این حوزه از مجلس و وزارت بهداشت، باید تعاملات لازم با تمام بخش‌ها از جمله مجلس، شورای نگهبان و مجمع تشخیص مصلحت نظام صورت بگیرد و به تمام قوانین حوزه سلامت اشراف و تسلط باشد تا از نظر حقوقی اصلاحات انجام شود.

🔻آیین‌نامه ۱۴۰۰ اصلا توسط سازمان نوشته نشد، بلکه در خفا و توسط امور حقوقی وقت وزارت بهداشت نگاشته‌شد و این ضربه به جامعه داروسازی وارد شد. در آن دوران از انجمن و سازمان غذاودارو هیچ نظرخواهی نشد و خیانتی در حق داروسازان صورت گرفت.

🔻هر چند در سال ۱۴۰۰ اعتراض دانشجویان و داروسازان جوان به حق بود و آیین‌نامه باید اصلاح می‌شد، اما نه توسط گروهی ناآشنا. برای مثال اتاق مشاوره دارویی که در آیین‌نامه آمد، هیچ کارکردی برای داروخانه‌ها نداشته‌است.

🔻جای داروسازانِ حقوق‌دان در کشور خالی است و امر حقوقی را جدی نگرفتیم. تدوین تمامی آیین‌نامه‌ها و دستورالعمل‌ها باید با مشورت حقوق‌دانانی باشد که در قوانین حوزه سلامت تخصص داشته‌ باشند و نه وکلای عادی.

🔻حذف تبصره‌های ماده ۲۵ توسط دیوان عدالت اداری، باعث شده ابزار نظارتی ما محدود باشد و امکان هیچ‌ تذکر و توبیخی برای داروخانه‌ها از سمت معاونت وجود ندارد. قبلا حفظ شان همکاران هم بیشتر انجام می‌شد، اما در شرایط فعلی با یک یا دو تخلف، مجبور هستیم پرونده را به کمیسیون ماده ۱۱ تعزیرات حکومتی ارجاع ‌دهیم.

🔻در موضوع داروخانه‌های تعاونی یا زنجیره داروخانه‌ها، به نظرم نباید این تعاونی‌ها متشکل از داروسازانی باشد که خود داروخانه دارند. اگر اسم تعاونی باشد، اما من نوعی داروخانه شخصی هم داشته باشم و در سود و مدیریت تعاونی هم سهیم باشم، این اشتباه است چه از نظر حقوقی و چه عملکردی. تجربه تعاونی داروسازان در هر جا که بوده، به شکست منجر شده‌است و موسس ورشکست شده‌است. باید برای داروسازان جوان موقعیت شغلی ایجاد کرد، نه که من نوعی داروخانه داشته باشم و هم در تعاونی یا مجموعه‌های زنجیره‌ای سهیم باشم. روند فعلی غلط است.



#IPSS26 🌱

➰ Telegram • Instagram • LinkedIn • Website

🌟 خانم دکتر نوبرانی، هیئت علمی دانشکده داروسازی زنجان در پنل آموزشی:

📍طی دهه‌های گذشته آموزش داروسازی، از آموزش در سطح داروخانه و صنعت به سمت خدمات بالینی حرکت کرده‌ است. فارغ‌التحصیل‌های امروزه مجهز به دانش بالینی خوبی هستند. اواخر سال ۸۰ بود که این تغییرات رخ داد و درس دارو درمان وارد کوریکولوم شد.

📍یعنی کوریکولوم و سیستم آموزشی ما به این موضوع فکر کرده‌است، اما شاید به علت قوانین بالادستی و نوع آموزش نتوانسته توانمندی کامل ایجاد کند. ولی خب این موضوع غیر قابل حل شدن نیست.

📍بزرگ‌ترین شکافی که بین داروسازان الان و یک دهه‌ی پیش وجود دارد، امکانات و توانمندی‌های دیجیتال و ابزارهای هوش مصنوعی‌ست. دنیای امروز آنان‌را مجهز به ابزارهایی (تحول دیجیتالی و فناوری‌ها) کرده‌است که می‌توانند در حل مسئله بکار بگیرند.

📍شاید ۲۰ سال پیش فکر می‌کردیم که فناوری یک ابزار کمک آموزشی‌ و مهارت جانبی‌ست. ولی برای داروساز امروز ما دانستن فناوری و کار کردن با آن یک ضرورت و الزام محسوب می‌شود.

📍شکاف و تفاوت دیگری که وجود دارد، پیرو آیین‌نامه‌ تاسیس داروخانه‌ها در این چند سال، نسل جدید سریع‌تر وارد داروخانه‌های سطح و مرکز شهر می‌شوند.
در حالی که نسل پیشین شرایط و فرصت کار در نواحی دورتر از مرکز و با محدودیت‌های خاص را تجربه می‌کردند.

📍در کشورهای پیشرفته‌تر داروسازی و فعالیت‌های حرفه‌ای قابل اعتماد برای داروساز تعریف شده‌است. شرایط کشور ما به نحوی هست که داروسازی را تربیت می‌کنیم که بطور همزمان هم داروخانه را مدیریت می‌کند، هم وارد صنعت می‌شود و هم وارد بالین می‌شود و در واقع multi tasks می‌باشد.

📍ما در کنار اینکه اینکه فقط روی دانش تمرکز کردیم، فیلدی هم برای تمرین و تجربه نداریم مخصوصا در صنعت! که فضای مناسبی برای آموزش نداریم.


#IPSS26 🌱

➰ Telegram • Instagram • LinkedIn • Website

🌟 خانم دکتر غفاری، معاون آموزشی دانشکده داروسازی زنجان در پنل آموزشی:

📍نحوه‌ی تدریس و آموزش در کشور ما بر پایه‌ی knowlege هست و متناسب با همین متد هم شیوه‌ی ارزیابی ما به شکل سنتی و مقطعی انجام می‌گیرد.

📍امتحانات نشان‌دهنده‌ی توانمندی‌های دانشجویان نیست. به خاطر همین نقص در متد آموزشی و ارزیابی، مهارت‌های لازم در فیلد کاری وجود ندارد.

📍رابطه و تعامل بین استاد و دانشجوها باید بهبود یابد. دانشجو باید بداند دنبال چه چیزی‌ست که یاد بگیرید و هدف از گذراندن واحد و درس مربوطه‌اش چیست. باید بتواند سریع‌تر علاقه‌مندی و گرایش خود را پیدا کند.

📍جو غالب هم مدرک‌گرایی است که حاصل این سیستم هست، و یک مطالبه‌گرایی دو طرفه می‌طلبد.

📍بطور مثال در دانشکده‌ی ما، در واحد کارآموزی صنعت متوجه می‌شویم که دانشجویان مطالب بیوفارماسی و دروس ترم‌های گذشته را کامل به یاد ندارند.
در واقع خودشان باید بصورت فعال مرور انجام دهند و ویدیوهای مربوطه را سرچ کنند و یاد بگیرند.

📍خیلی از مهارت‌ها را ما خودمان هم در محل کار با آزمون و خطا یاد می‌گیریم و کسی به ما آموزش نداده بود.


#IPSS26 🌱

➰ Telegram • Instagram • LinkedIn • Website