⁨ ⁨ ⁨ داوطلبین آبان ماه ۱۴۰۴🌿

#زیست_جمعی_کار_جمعی⁩⁩⁩

پژوهش در بنیاد، ویترین نیست. پژوهش، همواره در سنت بنیاد، ابزار کارآی در خدمت عمل بوده است. سابقه‌ی انجام پژوهش‌های میدانی در بنیاد بیش از سابقه‌ی تشکیل خود بنیاد است: بنیاد خود محصول پژوهش‌های میان رشته‌ای کسانی چون پرویز پیران، سعید مدنی، فیروزه صابر و بسیاری دیگر از پژوهشگران شناخته‌شده ایران بوده‌است.

حالا در کمب چابهار، با تلفیقی چند نسلی و چند رشته‌ای دوباره به این سنت بازگشته‌ایم: برخی از بهترین متخصصین رشته‌های مختلف از دانشگاه‌ها و شهرهای مختلف ایران بند کفش‌های خود را بستند و به میدان آمدند تا پژوهش کاربردی میان رشته‌ای دیگری را شکل دهند تا بال پرواز جدید بنیاد باشد:

از جامعه‌شناس تا معمار، از شهرساز تا انسان‌شناس و از متخصصین تحلیل داده برای دو ماه در کنار ما بوده‌اند و از توان علمی و مهارت‌های خود استفاده کرده‌اند تا راه را برای بنیاد بگشایند. برای سیستان و بلوچستان عزیز. برای ایران.

در سنت پژوهشی بنیاد، شناخت زمینه‌های فعالیت، پیچیده است: داده‌های آماری، تحلیل فضای معمارانه و کالبدی، تحلیل‌های سیاستی، شناخت تاریخی و اطلاعات میدانی.

شناخت و برقراری ارتباط با گروه‌های ذی‌نفع و ذی‌نفوذ، بکی از مهمترین گام‌های پژوهش میدانی در بنیاد بوده و هست.

در پژوهش در حال انجام بنیاد در منطقه کمب چابهار، شناخت و مصاحبه با مطلعین کلیدی و گروه‌های اجتماعی موثری چون کدخدایان محل، مولوی‌ها و‌ روحانیون، دهیاران و اعضای شورا، معلمین مدارس، کارشناسان مراکز بهداشت، مراکز دولتی و حاکمیتی چون کمیته امداد و بهزیستی و سایر بازیگران مهم صحنه، تنها بخشی از فرایند پژوهش در بنیاد است.

گام‌هایی ترکیبی برای شناخت واقعیتی پیچیده.

در بنیاد کار، افتخار است. فرقی ندارد در چه موقعیت یا نقشی باشی. وقتی پای کار جمعی وسط باشد، همه آستین بالا می‌زنند: از مدیران آموزش و ایجاد و توسعه تا مسئول دفتر و مدیرعامل و بانی نهاد تا تسهیلگران محلی و زنان هنرمند سیستان و بلوچستان. همه یک تن می‌شویم. برای یک هدف: می‌دوزیم، بسته‌بندی می‌کنیم، پشت موتور می‌نشینیم، بار می‌زنیم. کارهای فردی و واحدی موقتاً متوقف می‌شوند. همه در کنار هم می‌ایستیم. از قلب سیستان و بلوچستان، زن و مرد، جوان و میانسال و پا به سن گذاشته. پژوهشگر و تسهیلگر و مربی و مدیر و مدیرعامل. اینجا دیگر همه «یک»تنیم. این حال ِ بنیاد است. و ما در دو هفته، کار نشدنی را این‌طور شدنی کردیم: ۱۲۰۰ بسته هنری، از قلب سیستان و بلوچستان آفریده شد: سیاه‌دوزی و خامک دوزی زابل و زهک و نیمروز در کنار سوزن‌دوزی‌های زاهدان نشست. به تهران رسید، در سه شبانه روز کار فشرده بسته‌بندی شد و به دست سفارش‌دهنده‌اش رسید.

ما، با تمام تفاوت‌ها، وقتی که لازم می‌شود، یکی می‌شویم: برای سیستان، برای بلوچستان، در قلب تهران. برای ایران. برای این منطقه از جهان.