فلسفه اخلاق

📎 پرفورمنس مرز انسانیت و وحشیگری... ○ مارینا آبراموویچ. 1974 🍀❤️ @filsofak

📝 کانال فلسفه اخلاق:

📎 پرفورمنس مرز انسانیت و وحشیگری...
○ مارینا آبراموویچ. 1974

● مرز انسانیت و وحشیگری کجاست؟
عامل تعیین کننده یا بازدارنده چیست؟

شاید هنرمندی که در یک پرفورمنس، خود را برای مدت شش ساعت در اختیار بازدیدکنندگان قرار داد، بتواند به این سوال پاسخ دهد.

● مارینا آبراموویچ، این پرفورمنس را در سال 1974 در یک استودیوی کوچک در مورا، ناپل ایتالیا برگزار کرد ولی جزییات، عکسها و ویدیوی آن تا به امروز در دسترس رسانه ها قرار نگرفته بود.

● اجرا بسیار ساده بود. آبراموویچ مانند یک شی بی حرکت و بدون هر گونه واکنش ظرف مدت 6 ساعت در اختیار بازدیدکنندگان بود.
در این مدت دستیاران استودیو و شرکت کنندگان اجازه داشتند هر کاری می خواهند با او بکنند و حتی از 72 وسیله ای که آبراموویچ روی میز استودیو گذاشته بود هم استفاده نمایند.

● روی میز یادداشت زیر به چشم می خورد.

" 72 وسیله روی میز است که هر طور دوست داشتید می توانید آنها را روی من بکار ببرید. من برای مدت 6 ساعت صرفن یک ابژه خواهم بود و مسئولیت هر نوع عواقبی را بر عهده می گیرم."

روی میز هم وسایلی لطیف مانند پر، دستمالهای ابریشمی، گل، آب و ... بود و هم ابزار شکنجه مانند چاقو، تیغ، زنجیر، سیم و حتی یک اسلحه ی پُر!

● در ابتدای کار، همه رودربایستی داشتند.
یک نفر نزدیک شد و او را با گلها آراست.
یک نفر دیگر او را با سیم به یک شی دیگر بست و دیگری قلقلکش داد.

● کمی بعد او را تغییر مکان دادند.
کم کم زنجیرها را بکار گرفتند. به او آب پاشیدند و وقتی دیدند واکنشی نشان نمی دهد رفتارها حالت تهاجمی گرفت.

● منتقد هنری، توماس مک اویلی، که در این پرفورمنس شرکت کرده بود به خاطر می آورد که چگونه رفتار مردم رفته رفته، خشن و خشن تر می شد.

مک اویلی می گوید:
سه ساعت نشده بود که لباس هایش را با چاقو پاره پاره کردند.
در ساعت چهارم با همان چاقوها بدنش را مجروح می کردند.
بارها به او آزار جنسی خفیف رساندند ولی او به تعهدش پایبند بود و پای تجاوز و حتی قتلش نیز ایستاده بود.

● ناگهان یک نفر اسلحه را در دست او گذاشت. انگشت او را روی ماشه نهاده و سر لوله ی اسلحه را با دست خود آبراموویچ روی گردنش نشانه گرفت.

● در ساعتهای پایانی پرفورمنس، خشونت به اوج خود رسیده بود. آبراموویچ به خاطر می آورد که احساس می کردم مورد تجاوز قرار گرفته ام.
لباسهایم را پاره کردند و بخش هایی از بدنم را برهنه ساختند.
با شاخه ی پر از خار گل، به بدنم می کوفتند و خارها را روی پوست شکمم می کشیدند.
گذاشتن آن اسلحه روی گردنم، دیگر نقطه ی اوجش بود!

◇ با این پرفورمنس، آبراموویچ نشان داد که اگر شرایط برای افرادی که به خشونت گرایش دارند مهیا باشد، به چه راحتی و با چه سرعتی آن را اعمال می کنند.
بعد از پایان 6 ساعت پرفورمنس، آبراموویچ در سالن استودیو به راه افتاد و از مقابل دستیاران و بازدیدکنندگان گذشت.
دستیاران از نگاه کردن به صورت او اجتناب می کردند.
بازدید کنندگان هم آنقدر عادی رفتار می کردند که انگار اصلن از خشونتی که دمی پیش به خرج داده بودند و این که چگونه از آزار و حمله به او لذت برده بودند چیزی در خاطرشان نمانده.

◇ این اثر نکته ای دهشتناک را در باب وجود بشر آشکار می کند و به ما نشان می دهد که اگر شرایط مناسب باشد، یک انسان با چه سرعت و به چه آسانی می تواند به همنوع خود آسیب برساند و به چه سهولتی می شود از شخصی که از خود دفاع نمی کند یا نمی جنگد بهره کشی کرد و این که اگر بسترش فراهم باشد، اکثریت افراد به ظاهر نرمال جامعه، می توانند در چشم به هم زدنی به موجودی حقیقتن وحشی و خشن تبدیل گردند.
🍀❤️ @filsofak

3.41K viewsمصطفی سلیمانی, 08:00