❌2016؛ تلخترین سال برای فعالان محیط زیست
در سال گذشته، 200 نفر جان خود را برای دفاع از محیط زیست و منابع طبیعی از دست دادند؛ سه نفر از این افراد ایرانی هستند.
سازمان دیدهبان جهانی (Global Witness) در گزارشی که امروز منتشر کرده، سال 2016 را به دلیل کشته شدن 200 مدافع محیطزیست و منابع طبیعی، تلخترین سال برای فعالان محیطزیست معرفی کرده است.
در گزارش این سازمان آمده که در سال 2016، مجموعا 200 نفر از 24 کشور جان خود را برای دفاع از محیطزیست و منابع طبیعی از دست دادهاند. این درحالی است که در سال 2015 این تعداد 185 نفر از 16 کشور بود.
تقریبا 40 درصد از کشتهشدگان سال 2016 افراد جوامع بومی در کشورهای مختلف بودهاند. با وجود اینکه پیگیری برای یافتن علل کشتهشدن افراد دشوار است، این سازمان میگوید شواهد محکمی دارد که دستکم 43 نفر از این فهرست، توسط نیروهای پلیس یا ارتش کشته شدهاند. از سوی دیگر 52 نفر از کشتهشدگان نیز نیروهای رسمی حفاظت از طبیعت شامل جنگلبانان و محیطبانان بودهاند.
در این فهرست، برزیل با 49 نفر در صدر جدول قرار دارد، کلمبیا با 37 نفر و فیلیپین با 28 نفر در رده دوم و سوم قرار دارند و پس از آنها هندوستان، هندوراس ، نیکاراگوئه و جمهوری دموکراتیک کنگو کشورهای دیگر این فهرست هستند.
«محمد دهقانی» و «پرویز هرمزی» (محیطبانان منطقه حفاظتشده گنو در هرمزگان) و «منوچهر شجاعیان» (محیطبان پارک ملی بمو استان فارس) افراد ایرانی این فهرست هستند با اینحال در این فهرست نامی از «فضلالله علیپور» جنگلبان شهرستان نور به چشم نمیخورد. شهید علیپور در هفتم خرداد 1395 حین انجام ماموریت به شهادت رسید.
#گزارش
@ezzarr🌲
در سال گذشته، 200 نفر جان خود را برای دفاع از محیط زیست و منابع طبیعی از دست دادند؛ سه نفر از این افراد ایرانی هستند.
سازمان دیدهبان جهانی (Global Witness) در گزارشی که امروز منتشر کرده، سال 2016 را به دلیل کشته شدن 200 مدافع محیطزیست و منابع طبیعی، تلخترین سال برای فعالان محیطزیست معرفی کرده است.
در گزارش این سازمان آمده که در سال 2016، مجموعا 200 نفر از 24 کشور جان خود را برای دفاع از محیطزیست و منابع طبیعی از دست دادهاند. این درحالی است که در سال 2015 این تعداد 185 نفر از 16 کشور بود.
تقریبا 40 درصد از کشتهشدگان سال 2016 افراد جوامع بومی در کشورهای مختلف بودهاند. با وجود اینکه پیگیری برای یافتن علل کشتهشدن افراد دشوار است، این سازمان میگوید شواهد محکمی دارد که دستکم 43 نفر از این فهرست، توسط نیروهای پلیس یا ارتش کشته شدهاند. از سوی دیگر 52 نفر از کشتهشدگان نیز نیروهای رسمی حفاظت از طبیعت شامل جنگلبانان و محیطبانان بودهاند.
در این فهرست، برزیل با 49 نفر در صدر جدول قرار دارد، کلمبیا با 37 نفر و فیلیپین با 28 نفر در رده دوم و سوم قرار دارند و پس از آنها هندوستان، هندوراس ، نیکاراگوئه و جمهوری دموکراتیک کنگو کشورهای دیگر این فهرست هستند.
«محمد دهقانی» و «پرویز هرمزی» (محیطبانان منطقه حفاظتشده گنو در هرمزگان) و «منوچهر شجاعیان» (محیطبان پارک ملی بمو استان فارس) افراد ایرانی این فهرست هستند با اینحال در این فهرست نامی از «فضلالله علیپور» جنگلبان شهرستان نور به چشم نمیخورد. شهید علیپور در هفتم خرداد 1395 حین انجام ماموریت به شهادت رسید.
#گزارش
@ezzarr🌲
#طنز
#تلنگر
#کاریکاتور
#با_طبیعت_دوست_باشیم.
ارسالی از دوست خوبمون امیرمحمد ولی زاده از اعضای NGo
#احیاگران_زیست_محیطی_آینده_روشن_ازار
@ezzarr🌲
#تلنگر
#کاریکاتور
#با_طبیعت_دوست_باشیم.
ارسالی از دوست خوبمون امیرمحمد ولی زاده از اعضای NGo
#احیاگران_زیست_محیطی_آینده_روشن_ازار
@ezzarr🌲
بحران کمبود آب و آدرسهای غلطی که به مردم داده میشود
میگویند سرانه مصرف آب ایرانیان دو برابر سرانه مصرف جهان است. یک گوگل ساده انجام بدهید تا همین ادعا را با صدها تیتر مختلف در هزاران سایت فارسی زبان مشاهده کنید. حالا اگر تبلیغات هر روزه رادیو و تلویزیون را هم به این موج اضافه کنیم، آن وقت هژمونی قاطع ادعایی را بر فضای رسانهای کشور مشاهده خواهیم کرد که طبیعتا تکتک شهروندان ناچار به پذیرش آن هستند. اما حقیقت چیز دیگری است.
از ویکیپدیا میتوانید فهرست سرانه مصرف «آب شیرین» (freshwater) کشورهای جهان را مشاهده کنید. (به انگلیسی+ و به فارسی+) ایران در این فهرست، با سالانه ۱۰۴۸ مترمکعب برای هر نفر، در بین ۱۶۹ کشور جهان، رتبه ۲۰ را به خود اختصاص داده. کشورهایی که در این فهرست سرانه بیشتری نسبت به ایران دارند به صورت نرمال قابل دستهبندی نیستند. یعنی از کشورهای عقبافتادهای همچون ترکمنستان، قزاقستان، تاجیکستان و پاکستان گرفته تا کشورهای کاملا پیشرفتهای همچون آمریکا، کانادا، استرالیا و پرتغال را شامل میشوند. بدین ترتیب، آشکارا یک جای کار لنگ میزند. نمودار سرانه مصرف آب نمیتواند ملاک مناسبی برای توسعهیافتگی اقتصادی یا فرهنگی کشورها باشد. اما مشکل کار در کجاست؟
در جداول ارایه شده، سرانه آب شیرین مصرفی، از مجموع آب مصرف شده در بخش «خانگی، صنعتی و کشاورزی» محاسبه شده است که در کشورهای مختلف جهان، سهم هر یک از این بخشها متفاوت است. خیلی ساده میتوان حدس زد که در کشورهای عقبافتاده جهان، به دلیل سیستم آبیاری سنتی در بخش کشاورزی، هدررفت آب در این بخش بسیار زیاد است. دوباره به نمودار مصرف جهان باز میگردیم و این بار کشورها را بر اساس سرانه مصرف در بخش کشاورزی فهرست میکنیم:
این بار ایران در رده ۳۰ جهان قرار میگیرد اما کشورهایی که بالاتر از ما (پر مصرفتر از ما) هستند بدون استثنا کشورهای عقبافتاده جهان هستند. از سومالی، ترکمنستان، افغانستان، میانمار گرفته تا تاجیکستان و عراق و میانمار. در این فهرست، حتی یک کشور اروپایی یا آمریکایی از ایران پرمصرفتر نیست.
پس حالا پازل کمی مشخصتر میشود. آمریکا با ۱۶۰۰ مترمکعب در سال، بیش از ۵۰ درصد سرانه ایران مصرف آب دارد، اما در ایران ۹۱درصد این مصرف در بخش کشاورزی هدر میرود، در حالی که در آمریکا این عدد فقط ۴۱ درصد است و در کانادا فقط به ۱۲ درصد میرسد! در نقطه مقابل، بخش مصرف خانگی در ایران تنها ۷ درصد از کل سرانه مصرف را به خود اختصاص داده است. از این لحاظ ما جزو ۴۰ کشور پایین جهان قرار داریم! این عدد برای اتریش ۳۵درصد، سوییس ۲۴درصد، بریتانیا ۲۲درصد، کانادا ۲۰درصد، فرانسه ۱۶درصد و آمریکا ۱۳درصد است. (در عین حال برای افغانستان و پاکستان و ترکمنستان هرکدام ۲ درصد است!)
در آخرین تقسیمبندی، کشورهای جهان را بر اساس درصد آب مصرفی در بخش صنعت ردهبندی میکنیم. اینجا جایی است که دقیقا فهرست پیشرفتهترین کشورهای جهان در صدر قرار میگیرد و ده کشور نخست جهان را بلژیک، فنلاند، لهستان، بلغارستان، بریتانیا، سوییس، فرانسه، کانادا، آلمان و نروژ تشکیل میدهند. آمریکا هم با ۴۶ درصد مصرف در بخش صنعت نزدیک به همین کشورها قرار دارد. طبیعتا در میان عقبافتادهترین کشورهای جهان، افغانستان، اریتره، کامبوج و اتیوپی، صفر درصد آب خود را در بخش صنعتی مصرف میکنند.
اما نتیجه چه میشود؟
تبلیغات رسانهای به شهروندان ایرانی فشار وارد میکند که آنها طرز استفاده صحیح از آب را بلد نیستند و با بیمبالاتی، دو برابر مصرف جهانی آب مصرف کرده و سبب خشکسالی در کشور شدهاند. هرچند کسی منکر کمآبی بنیادین در منطقه ما نیست، اما پس از این عامل طبیعی، تمامی انگشتهای اتهام به سوی شهروندان ایرانی اشاره رفته با این ادعای نادقیق که «مصرف آب شهروندان ایرانی دو برابر میانگین جهانی است». حالا اجازه بدهید از جداول فوق دو عدد را در هم ضرب کنیم:
یکی سرانه مصرف آب، و دیگر درصد مصرف آن در بخش خانگی است. نتیجه کار میزان مصرف آب شهروندان در بخش خانگی را به ما نشان خواهد داد که در چند نمونه انتخابی من به شرح زیر است:
کانادا: ۲۷۴ (متر مکعب، سرانه مصرف خانگی هر شهروند)
ایسلند: ۱۹۳
آمریکا: ۱۹۲
مجارستان: ۱۸۷
استرالیا: ۱۷۸
اتریش: ۱۵۶
ایتالیا: ۱۳۰
نروژ: ۱۱۹
سوئد: ۱۰۹
روسیه: ۱۰۱
فرانسه: ۸۷
سوییس: ۸۳
ایران: ۷۳ !!
میبینید ! برخی مسئولین، بی عرضگی در هدایت صحیح مصرف آب در بخش کشاورزی و صنعت رو چطور وارونه نشون میدن و القا میکنن که مردم در بخش خانگی بد مصرف میکنند.!
البته این دلیل نمیشه که ما در مصرف آب خانگی اسراف کنیم.
@ezzarr🌲
میگویند سرانه مصرف آب ایرانیان دو برابر سرانه مصرف جهان است. یک گوگل ساده انجام بدهید تا همین ادعا را با صدها تیتر مختلف در هزاران سایت فارسی زبان مشاهده کنید. حالا اگر تبلیغات هر روزه رادیو و تلویزیون را هم به این موج اضافه کنیم، آن وقت هژمونی قاطع ادعایی را بر فضای رسانهای کشور مشاهده خواهیم کرد که طبیعتا تکتک شهروندان ناچار به پذیرش آن هستند. اما حقیقت چیز دیگری است.
از ویکیپدیا میتوانید فهرست سرانه مصرف «آب شیرین» (freshwater) کشورهای جهان را مشاهده کنید. (به انگلیسی+ و به فارسی+) ایران در این فهرست، با سالانه ۱۰۴۸ مترمکعب برای هر نفر، در بین ۱۶۹ کشور جهان، رتبه ۲۰ را به خود اختصاص داده. کشورهایی که در این فهرست سرانه بیشتری نسبت به ایران دارند به صورت نرمال قابل دستهبندی نیستند. یعنی از کشورهای عقبافتادهای همچون ترکمنستان، قزاقستان، تاجیکستان و پاکستان گرفته تا کشورهای کاملا پیشرفتهای همچون آمریکا، کانادا، استرالیا و پرتغال را شامل میشوند. بدین ترتیب، آشکارا یک جای کار لنگ میزند. نمودار سرانه مصرف آب نمیتواند ملاک مناسبی برای توسعهیافتگی اقتصادی یا فرهنگی کشورها باشد. اما مشکل کار در کجاست؟
در جداول ارایه شده، سرانه آب شیرین مصرفی، از مجموع آب مصرف شده در بخش «خانگی، صنعتی و کشاورزی» محاسبه شده است که در کشورهای مختلف جهان، سهم هر یک از این بخشها متفاوت است. خیلی ساده میتوان حدس زد که در کشورهای عقبافتاده جهان، به دلیل سیستم آبیاری سنتی در بخش کشاورزی، هدررفت آب در این بخش بسیار زیاد است. دوباره به نمودار مصرف جهان باز میگردیم و این بار کشورها را بر اساس سرانه مصرف در بخش کشاورزی فهرست میکنیم:
این بار ایران در رده ۳۰ جهان قرار میگیرد اما کشورهایی که بالاتر از ما (پر مصرفتر از ما) هستند بدون استثنا کشورهای عقبافتاده جهان هستند. از سومالی، ترکمنستان، افغانستان، میانمار گرفته تا تاجیکستان و عراق و میانمار. در این فهرست، حتی یک کشور اروپایی یا آمریکایی از ایران پرمصرفتر نیست.
پس حالا پازل کمی مشخصتر میشود. آمریکا با ۱۶۰۰ مترمکعب در سال، بیش از ۵۰ درصد سرانه ایران مصرف آب دارد، اما در ایران ۹۱درصد این مصرف در بخش کشاورزی هدر میرود، در حالی که در آمریکا این عدد فقط ۴۱ درصد است و در کانادا فقط به ۱۲ درصد میرسد! در نقطه مقابل، بخش مصرف خانگی در ایران تنها ۷ درصد از کل سرانه مصرف را به خود اختصاص داده است. از این لحاظ ما جزو ۴۰ کشور پایین جهان قرار داریم! این عدد برای اتریش ۳۵درصد، سوییس ۲۴درصد، بریتانیا ۲۲درصد، کانادا ۲۰درصد، فرانسه ۱۶درصد و آمریکا ۱۳درصد است. (در عین حال برای افغانستان و پاکستان و ترکمنستان هرکدام ۲ درصد است!)
در آخرین تقسیمبندی، کشورهای جهان را بر اساس درصد آب مصرفی در بخش صنعت ردهبندی میکنیم. اینجا جایی است که دقیقا فهرست پیشرفتهترین کشورهای جهان در صدر قرار میگیرد و ده کشور نخست جهان را بلژیک، فنلاند، لهستان، بلغارستان، بریتانیا، سوییس، فرانسه، کانادا، آلمان و نروژ تشکیل میدهند. آمریکا هم با ۴۶ درصد مصرف در بخش صنعت نزدیک به همین کشورها قرار دارد. طبیعتا در میان عقبافتادهترین کشورهای جهان، افغانستان، اریتره، کامبوج و اتیوپی، صفر درصد آب خود را در بخش صنعتی مصرف میکنند.
اما نتیجه چه میشود؟
تبلیغات رسانهای به شهروندان ایرانی فشار وارد میکند که آنها طرز استفاده صحیح از آب را بلد نیستند و با بیمبالاتی، دو برابر مصرف جهانی آب مصرف کرده و سبب خشکسالی در کشور شدهاند. هرچند کسی منکر کمآبی بنیادین در منطقه ما نیست، اما پس از این عامل طبیعی، تمامی انگشتهای اتهام به سوی شهروندان ایرانی اشاره رفته با این ادعای نادقیق که «مصرف آب شهروندان ایرانی دو برابر میانگین جهانی است». حالا اجازه بدهید از جداول فوق دو عدد را در هم ضرب کنیم:
یکی سرانه مصرف آب، و دیگر درصد مصرف آن در بخش خانگی است. نتیجه کار میزان مصرف آب شهروندان در بخش خانگی را به ما نشان خواهد داد که در چند نمونه انتخابی من به شرح زیر است:
کانادا: ۲۷۴ (متر مکعب، سرانه مصرف خانگی هر شهروند)
ایسلند: ۱۹۳
آمریکا: ۱۹۲
مجارستان: ۱۸۷
استرالیا: ۱۷۸
اتریش: ۱۵۶
ایتالیا: ۱۳۰
نروژ: ۱۱۹
سوئد: ۱۰۹
روسیه: ۱۰۱
فرانسه: ۸۷
سوییس: ۸۳
ایران: ۷۳ !!
میبینید ! برخی مسئولین، بی عرضگی در هدایت صحیح مصرف آب در بخش کشاورزی و صنعت رو چطور وارونه نشون میدن و القا میکنن که مردم در بخش خانگی بد مصرف میکنند.!
البته این دلیل نمیشه که ما در مصرف آب خانگی اسراف کنیم.
@ezzarr🌲
پساب های ما از هدر میرود در حالیکه مخازن آب خالی، رودخانه ها خشک و شهرهای تشنه هستند
سفره های آب زیرزمینی بعنوان یکی از مخازن ذخیره آب جهان در حال از دست دادن ظرفیت های خود و خشک شدن هستند. ما در یک سیاره خشک زندگی می کنیم. از کشاورزان در زمین های خشک تا سیاستگذاران در شهرهای تشنه همگی با کمبود آب مواجه هستند، کمبود آبی که ناشی از دست رفتن منابع آب سطحی است. البته این تنها بخش کوچکی از مشکل جهانی آب است. سفره های آب زیرزمینی هم در حال خشک شدن هستند و این خشک شدن ذخایر آب زیرزمینی میتواند عواقب جدی را مخصوصا در قاره آسیای در حال رشد ایجاد کند.
حجم آبهای زیرزمینی که در عمق سنگها، خاک و شن و ماسه ها نفوذ کرده کرده اند، از منابع آبهای شیرین سطحی بیشتر است. اگر شما در آفریقای مرکزی و جنوبی، امریکا و برخی از بخش های اروپا ایستاده باشید فقط چند صد فوت با سطح سفره آب زیرزمینی فاصله دارید.
پیش بینی میشود شکاف بین عرضه و تقاضای آب برای سال 2030 که به 40% برسد و این شکاف با منابع آب سطحی پر نخواهد شد. سفره های آب زیرزمینی در حال حاضر بیشتر برای کشاورزی، تولید برق و استفاده روزانه در شهرهای کوچک و روستاها مورد استفاده قرار می گیرند.
حدود 30% از آب های شیرین جهان را سفره های آب زیرزمینی تشکیل می دهند و این در حالی است که براساس مطالعه دانشگاه کالیفرنیا بین سالهای 2003 تا 2013، حدود 37 آبخوان بزرگ دنیا به شدت با کاهش سطح آب و کمبود حجم آب مواجه هستند. آبخوان های بزرگی که نتوانسته اند با بارش و نفوذ دوباره آب های سطحی تجدید شوند.
برخی از آبخوان های بزرگ در خشک ترین مناطق جهان از جمله در آسیا قرار دارند، که تا 88 درصد تحت تنش آبی قرار دارند. جنوب آسیا تقریبا نیمی از آبهای زیرزمینی استفاده شده در جهان را به خود اختصاص داده است، اما آبخوان های این قاره – بسیاری از هزاران سال پیش تشکیل شده اند مانند مناطق شمالی چین که آب و هوای مرطوب تری دارد – دیگر بطور منظم تغذیه نشده اند.
استفاده از سفره های آب زیرزمینی هر لحظه بیشتر میشود و سطح این سفره ها کاهش می باید. بطور مثال در استان پنجاب پاکستان، پمپاژ آبهای زیرزمینی باعث کاهش نیم متری سالانه این منابع شده است، این کاهش ذخایر آبهای زیرزمینی باعث تهدید امنیت غذایی، آب و محصولات کشاورزی شده است .
افزایش جمعیت آسیا – که می تواند به 5 میلیارد نفر تا سال 2050 برسد – تنش بیشتری را در مواد غذایی، انرژی و آب وارد کرده است. در سطح جهانی، تقاضا برای مواد غذایی ممکن است تا 60% افزایش یابد و در پی آن بدلیل استفاده از آب برای کشاورزی، منابع آبی کمیاب تر خواهند شد. تغییرات آب و هوایی نیز این شرایط را تشدید می کند.
اما مشکل از تخلیه ذخایر آبهای زیرزمینی فراتر رفته است. پمپاژ بیش از حد آبهای زیرزمینی باعث فرونشست خاک شده است. سفره های آب زیرزمینی تنها مشکل تخلیه شدن ندارند، بلکه آلودگی آنها و در معرض شوری قرار گرفتن این منابع هم قابل توجه است. در برخی از نقاط آبهای زیرزمینی حتی به آرسنیک هم آلوده شده اند.
اولین قدم در اصلاح این وضعیت این است که بدانیم چه میزان آب زیرزمینی و برای چه نیازهایی را مصرف کرده ایم. این آسان نیست ولی غیر ممکن هم نیست. قدم مهم دیگر این است که قیمت گذاری آب های زیرزمینی را اصلاح کنیم. در چین در یک برنامه آزمایشی ، کشاورزان مجبور شدند تا آب بهای بیشتری را بر ای مصرف اضافی آبهای زیرزمینی بپردازند. روش مشابه در استرالیا و مکزیک هم خوب جواب داده است. اما چنین اقداماتی از لحاظ سیاسی می تواند در اجرا بسیار مشکل باشد. حتی قطع یارانه برق و گاز کشاورزان برای پمپاژ آبها می تواند سخت تر باشد.
تلاش برای تغذیه آبخوان ها هم می تواند مورد توجه قرار گیرد. گام نهایی میتواند بهبود مدیریت آبهای سطحی باشد که در نتیجه استفاده از آبهای زیرزمینی را کاهش میدهد. حدود 80 درصد از پسابها و فاضلاب ها بدون تصفیه در محیط رها میشوند که غالبا به رودخانه ها میرسند و آنها را آلوده می کنند. اقدام قوی تر برای جلوگیری از آلودگی آبهای سطحی به مراتب از حفظ آبهای زیرزمینی ساده تر است.
استفاده از آبخوان ها باید آخرین راه حل تامین آب باشد. این منابع برای نسل آینده می بایست نگهداری شوند.
ترجمه: شهره صدری
منبع: گاردین
@ezzarr🌲
سفره های آب زیرزمینی بعنوان یکی از مخازن ذخیره آب جهان در حال از دست دادن ظرفیت های خود و خشک شدن هستند. ما در یک سیاره خشک زندگی می کنیم. از کشاورزان در زمین های خشک تا سیاستگذاران در شهرهای تشنه همگی با کمبود آب مواجه هستند، کمبود آبی که ناشی از دست رفتن منابع آب سطحی است. البته این تنها بخش کوچکی از مشکل جهانی آب است. سفره های آب زیرزمینی هم در حال خشک شدن هستند و این خشک شدن ذخایر آب زیرزمینی میتواند عواقب جدی را مخصوصا در قاره آسیای در حال رشد ایجاد کند.
حجم آبهای زیرزمینی که در عمق سنگها، خاک و شن و ماسه ها نفوذ کرده کرده اند، از منابع آبهای شیرین سطحی بیشتر است. اگر شما در آفریقای مرکزی و جنوبی، امریکا و برخی از بخش های اروپا ایستاده باشید فقط چند صد فوت با سطح سفره آب زیرزمینی فاصله دارید.
پیش بینی میشود شکاف بین عرضه و تقاضای آب برای سال 2030 که به 40% برسد و این شکاف با منابع آب سطحی پر نخواهد شد. سفره های آب زیرزمینی در حال حاضر بیشتر برای کشاورزی، تولید برق و استفاده روزانه در شهرهای کوچک و روستاها مورد استفاده قرار می گیرند.
حدود 30% از آب های شیرین جهان را سفره های آب زیرزمینی تشکیل می دهند و این در حالی است که براساس مطالعه دانشگاه کالیفرنیا بین سالهای 2003 تا 2013، حدود 37 آبخوان بزرگ دنیا به شدت با کاهش سطح آب و کمبود حجم آب مواجه هستند. آبخوان های بزرگی که نتوانسته اند با بارش و نفوذ دوباره آب های سطحی تجدید شوند.
برخی از آبخوان های بزرگ در خشک ترین مناطق جهان از جمله در آسیا قرار دارند، که تا 88 درصد تحت تنش آبی قرار دارند. جنوب آسیا تقریبا نیمی از آبهای زیرزمینی استفاده شده در جهان را به خود اختصاص داده است، اما آبخوان های این قاره – بسیاری از هزاران سال پیش تشکیل شده اند مانند مناطق شمالی چین که آب و هوای مرطوب تری دارد – دیگر بطور منظم تغذیه نشده اند.
استفاده از سفره های آب زیرزمینی هر لحظه بیشتر میشود و سطح این سفره ها کاهش می باید. بطور مثال در استان پنجاب پاکستان، پمپاژ آبهای زیرزمینی باعث کاهش نیم متری سالانه این منابع شده است، این کاهش ذخایر آبهای زیرزمینی باعث تهدید امنیت غذایی، آب و محصولات کشاورزی شده است .
افزایش جمعیت آسیا – که می تواند به 5 میلیارد نفر تا سال 2050 برسد – تنش بیشتری را در مواد غذایی، انرژی و آب وارد کرده است. در سطح جهانی، تقاضا برای مواد غذایی ممکن است تا 60% افزایش یابد و در پی آن بدلیل استفاده از آب برای کشاورزی، منابع آبی کمیاب تر خواهند شد. تغییرات آب و هوایی نیز این شرایط را تشدید می کند.
اما مشکل از تخلیه ذخایر آبهای زیرزمینی فراتر رفته است. پمپاژ بیش از حد آبهای زیرزمینی باعث فرونشست خاک شده است. سفره های آب زیرزمینی تنها مشکل تخلیه شدن ندارند، بلکه آلودگی آنها و در معرض شوری قرار گرفتن این منابع هم قابل توجه است. در برخی از نقاط آبهای زیرزمینی حتی به آرسنیک هم آلوده شده اند.
اولین قدم در اصلاح این وضعیت این است که بدانیم چه میزان آب زیرزمینی و برای چه نیازهایی را مصرف کرده ایم. این آسان نیست ولی غیر ممکن هم نیست. قدم مهم دیگر این است که قیمت گذاری آب های زیرزمینی را اصلاح کنیم. در چین در یک برنامه آزمایشی ، کشاورزان مجبور شدند تا آب بهای بیشتری را بر ای مصرف اضافی آبهای زیرزمینی بپردازند. روش مشابه در استرالیا و مکزیک هم خوب جواب داده است. اما چنین اقداماتی از لحاظ سیاسی می تواند در اجرا بسیار مشکل باشد. حتی قطع یارانه برق و گاز کشاورزان برای پمپاژ آبها می تواند سخت تر باشد.
تلاش برای تغذیه آبخوان ها هم می تواند مورد توجه قرار گیرد. گام نهایی میتواند بهبود مدیریت آبهای سطحی باشد که در نتیجه استفاده از آبهای زیرزمینی را کاهش میدهد. حدود 80 درصد از پسابها و فاضلاب ها بدون تصفیه در محیط رها میشوند که غالبا به رودخانه ها میرسند و آنها را آلوده می کنند. اقدام قوی تر برای جلوگیری از آلودگی آبهای سطحی به مراتب از حفظ آبهای زیرزمینی ساده تر است.
استفاده از آبخوان ها باید آخرین راه حل تامین آب باشد. این منابع برای نسل آینده می بایست نگهداری شوند.
ترجمه: شهره صدری
منبع: گاردین
@ezzarr🌲
ارتباط غذای سالم با سلامت شهروندی بسیار مهم است و از آنجا که مازندران رتبه اول سرطان در کشور را به خود اختصاص داده است بررسی این موضوع را در این استان پر رنگ تر کرده است .
حسن محمدی دبیر جشنواره غذای ارگانیک- زندگی سالم در گفت و گو با زیست آنلاین با اشاره به برگزاری همایش غذای ارگانیک- زندگی سالم در استان مازندران و دلایل این انتخاب می گوید : متاسفانه مازندران رتبه اول سرطان در کشور را دارا است و برگزاری این همایش با حضور مسولان حوزه کشاورزی و حوزه بهداشت می تواند نشان از اهمیت این همایش داشته باشد . وی با اشاره به اینکه نماینده وزارت جهاد کشاورزی،معاونت توسعه روستایی و مسولان انجمن ارگانیک در کنار سایر مسولان در این همایش حضور دارند در ادامه می گوید : هدف از این همایش آگاه کردن دو گروه از مردم یعنی تولید کنندگان و مصرف کنندگان از محصولات غذایی سالم و نحوه تولید آنها است .
وی در ادامه تاکید می کند : متاسفانه بسیاری از مردم از مخاطراتی که سم و کودهای شیمیایی برای انها ایجاد می کنند اطلاعی ندارند و به همین دلیل به الگوی نادرست مصرف رو می آورند . به همین دلیل این همایش سعی دارد مخاطرات استفاده از موادی که سم و کود دارند را برای مردم بازگو کند و راهکارهای جایگزین کردن این موارد را هم به مردم نشان دهد .در واقع با معرفی نمونه های کشاورزی موفق و سالم می توان سایر کشاورزان و تولید کنندگان را به سمت تولید محصولات ارگانیک دعوت کرد و با شروع به کار اولین فروشگاه محصولات غذایی ارگانیک در آمل نیز می توان مردم این منطقه را به مصرف مواد سالم تشویق کرد همچنین پنل اموزشی نیز در این همایش برگزار می شود که ابعاد مختلف کشاورزی ارگانیک را در حوزه بازار و تولید و حمایت دولتی بررسی می کند و به ابعاد آن می پردازد.
وی با اشاره به اینکه آمار بالای سرطان در این استان زنگ خطری برای مردم به حساب می آید در ادامه می گوید : یکی از مهمترین عوامل بروز بیماری های خطرناک استفاده بیش از حد از سم و کود شیمیایی و تغذیه ناسالم است و از آنجا که به دلیل توریستی بودن استان های شمالی فرهنگ تغذیه ای در این محدوده تغییر کرده است سبب شده است که مردم به سمت غذاهای ناسالم بروند .این غذاهای ناسالم می تواند هم فست فودها و هم محصولات کشاورزی باشد که سم و کود آنها زیاد است . ورود این حجم مواد ناسالم به بدن سبب شده است که بیماری های گوارش و انواع سرطان در این خطه امار بالایی را به خودش اختصاص داده باشد.
این در حالی است که گذشته ای نه چندان دور صیفی جات و غذاهای سالم در سر سفره و برنامه هر مازندرانی قرار داشت.
محمدی با اشاره به اینکه برای تغییر هر موضوعی باید بیداری و اگاهی در مورد آن صورت گیرد در ادامه می گوید : هدف ما تلنگر و هوشیار کردن مردم این خطه است در واقع اگر هر مازندرانی بداند که شرایط بروز بیماری در جایی که زندگی می کند با نوع غذایی که مصرف می کند در ارتباط است حتما برای برون رفت از این ماجرا فکری خواهد کرد .
دبیر همایش غذای ارگانیک -زندگی سالم در ادامه می گوید: هدف ما این است که نگاه مسولان شهری را نیز تغییر دهیم تا این تغییر دیدگاه در تصمیم گیری های آنها تاثیر گذار باشد.
وی با اشاره به اینکه مسولان نیز باید در این زمینه آگاه شوند و اطلاعات به آنها منتقل شود در ادامه می گوید : در واقع حضور نیروی متخصص در کنار مسولان می تواند حرکت به سمت سلامت را تسریع کند و این همایش تلاش می کند که این آکاهی را در اختیار مردم و مسولان قرار دهد .
همایش غذای ارگانیک -زندگی سالم در روز چهارشنبه 28 تیر ماه درآمل برگزار می شود.
@ezzarr🌲
حسن محمدی دبیر جشنواره غذای ارگانیک- زندگی سالم در گفت و گو با زیست آنلاین با اشاره به برگزاری همایش غذای ارگانیک- زندگی سالم در استان مازندران و دلایل این انتخاب می گوید : متاسفانه مازندران رتبه اول سرطان در کشور را دارا است و برگزاری این همایش با حضور مسولان حوزه کشاورزی و حوزه بهداشت می تواند نشان از اهمیت این همایش داشته باشد . وی با اشاره به اینکه نماینده وزارت جهاد کشاورزی،معاونت توسعه روستایی و مسولان انجمن ارگانیک در کنار سایر مسولان در این همایش حضور دارند در ادامه می گوید : هدف از این همایش آگاه کردن دو گروه از مردم یعنی تولید کنندگان و مصرف کنندگان از محصولات غذایی سالم و نحوه تولید آنها است .
وی در ادامه تاکید می کند : متاسفانه بسیاری از مردم از مخاطراتی که سم و کودهای شیمیایی برای انها ایجاد می کنند اطلاعی ندارند و به همین دلیل به الگوی نادرست مصرف رو می آورند . به همین دلیل این همایش سعی دارد مخاطرات استفاده از موادی که سم و کود دارند را برای مردم بازگو کند و راهکارهای جایگزین کردن این موارد را هم به مردم نشان دهد .در واقع با معرفی نمونه های کشاورزی موفق و سالم می توان سایر کشاورزان و تولید کنندگان را به سمت تولید محصولات ارگانیک دعوت کرد و با شروع به کار اولین فروشگاه محصولات غذایی ارگانیک در آمل نیز می توان مردم این منطقه را به مصرف مواد سالم تشویق کرد همچنین پنل اموزشی نیز در این همایش برگزار می شود که ابعاد مختلف کشاورزی ارگانیک را در حوزه بازار و تولید و حمایت دولتی بررسی می کند و به ابعاد آن می پردازد.
وی با اشاره به اینکه آمار بالای سرطان در این استان زنگ خطری برای مردم به حساب می آید در ادامه می گوید : یکی از مهمترین عوامل بروز بیماری های خطرناک استفاده بیش از حد از سم و کود شیمیایی و تغذیه ناسالم است و از آنجا که به دلیل توریستی بودن استان های شمالی فرهنگ تغذیه ای در این محدوده تغییر کرده است سبب شده است که مردم به سمت غذاهای ناسالم بروند .این غذاهای ناسالم می تواند هم فست فودها و هم محصولات کشاورزی باشد که سم و کود آنها زیاد است . ورود این حجم مواد ناسالم به بدن سبب شده است که بیماری های گوارش و انواع سرطان در این خطه امار بالایی را به خودش اختصاص داده باشد.
این در حالی است که گذشته ای نه چندان دور صیفی جات و غذاهای سالم در سر سفره و برنامه هر مازندرانی قرار داشت.
محمدی با اشاره به اینکه برای تغییر هر موضوعی باید بیداری و اگاهی در مورد آن صورت گیرد در ادامه می گوید : هدف ما تلنگر و هوشیار کردن مردم این خطه است در واقع اگر هر مازندرانی بداند که شرایط بروز بیماری در جایی که زندگی می کند با نوع غذایی که مصرف می کند در ارتباط است حتما برای برون رفت از این ماجرا فکری خواهد کرد .
دبیر همایش غذای ارگانیک -زندگی سالم در ادامه می گوید: هدف ما این است که نگاه مسولان شهری را نیز تغییر دهیم تا این تغییر دیدگاه در تصمیم گیری های آنها تاثیر گذار باشد.
وی با اشاره به اینکه مسولان نیز باید در این زمینه آگاه شوند و اطلاعات به آنها منتقل شود در ادامه می گوید : در واقع حضور نیروی متخصص در کنار مسولان می تواند حرکت به سمت سلامت را تسریع کند و این همایش تلاش می کند که این آکاهی را در اختیار مردم و مسولان قرار دهد .
همایش غذای ارگانیک -زندگی سالم در روز چهارشنبه 28 تیر ماه درآمل برگزار می شود.
@ezzarr🌲
✍️ شاهکار کالیفرنیاییها به نام Embodied water
(یا آبی که به چشم نمی آید)
🔸در کالیفرنیا که یکی از سرسبزترین و زیباترین ایالت های امریکاست، دانشمندان از ۵ سال پیش خطر خشکسالی را پیش بینی کرده اند. همه نهادها احساس خطر کردند، به کارواش ها و استخر ها دستور داده شده که از دستگاههای تصفیه آب استفاده کنند تا از همان آب مصرفی دوباره استفاده کنند. شهرداری استاندارد شیرهای دستشوییها و حمامها را تغییر داد و همه ساختمانها موظف شدند از شیرآلاتی استفاده کنند که حجم کمتری از آب را از خود بیرون میدهند. محاسبه هزینه آب آپارتمانها بر اساس تعداد نفر شد، خانههایی که اتومبیل یا چمن زیاد آب میدهند جریمههای سنگین میشدند.
🔸همه دانشگاهها و ادارات دولتی موظف شدند تا سه سال آینده از چشمهای الکترونیک برای شیر دستشوییهای خود استفاده کنند و حتی استانداردهای حجم سیفون توالتها هم تغییر کرد. شرکتهای تحقیقاتی روی شیوه جدید آبیاری کشاورزی کار کردند و میزان آب مصرفی کشاورزی ۴۱ درصد کمتر شد. امروز گفته میشود خطر کم آبی در کالیفرنیا نسبت به دیگر ایالتها هفت سال به تاخیر افتاده است.
🔸اما اصل ماجرا، شاهکار کالیفرنیاییها روی پدیدهای بود به اسم Embodied water، یا آبی که به چشم نمیآید. داستان چه هست؟
🔸شما حجم زیادی برگه در پرینترتان یا چرکنویسهای روزانه دارید. آیا میدانید برای تولید هر برگه A4 تا رسیدن به شما، یک لیتر آب مصرف میشود؟ آیا میدانید برای تولید هر کفش چرم زنانه یا مردانه ۸۱۱ لیتر آب مصرف شده؟ آیا میدانید برای تولید یک عدد نان سنگگ که هر روز خانواده میخورند ۲۰۱ لیتر آب صرف شده؟ و آیا میدانید هر شلوار جینی که هر یک از ما میپوشیم برای تولیدش هزار لیتر آب صرف شده است؟
🔸اینها آب پنهان در زندگی ما هستند. مصرف آب پنهان ما انسان ها، ۹۱ درصد آبی است که هر روز مصرف میکنیم و بخش زیادی از آن مربوط به محصولات خوراکی و پوشش و لوازم زندگی میشود.
🔸وقتی یک کشور میگوید با خطر خشکسالی روبروست، معنیاش این است که تاثیرش پشت همه این خوراکیها و لباسها و حتی مانیتور و کتاب و یک لیوان شیر روی میز شماست. اگر تمام شود، این محصولات هم کم کم دیگر تولید نمیشوند. این یک بحران است. به آن توجه کنید. دفعه بعد که یک کیلو سیب زمینی خریدید، حواستان باشد در مصرفش دقت کنید، برای تولید آن یک کیلو سیبزمینی ۱۱۱لیتر آب از آبهای ایران کم شده است و آن ۱۱۱لیتر به سختی جایگزین می شود.
▪️منبع: رویدادهای معماری، waterse
@ezzarr🌲
(یا آبی که به چشم نمی آید)
🔸در کالیفرنیا که یکی از سرسبزترین و زیباترین ایالت های امریکاست، دانشمندان از ۵ سال پیش خطر خشکسالی را پیش بینی کرده اند. همه نهادها احساس خطر کردند، به کارواش ها و استخر ها دستور داده شده که از دستگاههای تصفیه آب استفاده کنند تا از همان آب مصرفی دوباره استفاده کنند. شهرداری استاندارد شیرهای دستشوییها و حمامها را تغییر داد و همه ساختمانها موظف شدند از شیرآلاتی استفاده کنند که حجم کمتری از آب را از خود بیرون میدهند. محاسبه هزینه آب آپارتمانها بر اساس تعداد نفر شد، خانههایی که اتومبیل یا چمن زیاد آب میدهند جریمههای سنگین میشدند.
🔸همه دانشگاهها و ادارات دولتی موظف شدند تا سه سال آینده از چشمهای الکترونیک برای شیر دستشوییهای خود استفاده کنند و حتی استانداردهای حجم سیفون توالتها هم تغییر کرد. شرکتهای تحقیقاتی روی شیوه جدید آبیاری کشاورزی کار کردند و میزان آب مصرفی کشاورزی ۴۱ درصد کمتر شد. امروز گفته میشود خطر کم آبی در کالیفرنیا نسبت به دیگر ایالتها هفت سال به تاخیر افتاده است.
🔸اما اصل ماجرا، شاهکار کالیفرنیاییها روی پدیدهای بود به اسم Embodied water، یا آبی که به چشم نمیآید. داستان چه هست؟
🔸شما حجم زیادی برگه در پرینترتان یا چرکنویسهای روزانه دارید. آیا میدانید برای تولید هر برگه A4 تا رسیدن به شما، یک لیتر آب مصرف میشود؟ آیا میدانید برای تولید هر کفش چرم زنانه یا مردانه ۸۱۱ لیتر آب مصرف شده؟ آیا میدانید برای تولید یک عدد نان سنگگ که هر روز خانواده میخورند ۲۰۱ لیتر آب صرف شده؟ و آیا میدانید هر شلوار جینی که هر یک از ما میپوشیم برای تولیدش هزار لیتر آب صرف شده است؟
🔸اینها آب پنهان در زندگی ما هستند. مصرف آب پنهان ما انسان ها، ۹۱ درصد آبی است که هر روز مصرف میکنیم و بخش زیادی از آن مربوط به محصولات خوراکی و پوشش و لوازم زندگی میشود.
🔸وقتی یک کشور میگوید با خطر خشکسالی روبروست، معنیاش این است که تاثیرش پشت همه این خوراکیها و لباسها و حتی مانیتور و کتاب و یک لیوان شیر روی میز شماست. اگر تمام شود، این محصولات هم کم کم دیگر تولید نمیشوند. این یک بحران است. به آن توجه کنید. دفعه بعد که یک کیلو سیب زمینی خریدید، حواستان باشد در مصرفش دقت کنید، برای تولید آن یک کیلو سیبزمینی ۱۱۱لیتر آب از آبهای ایران کم شده است و آن ۱۱۱لیتر به سختی جایگزین می شود.
▪️منبع: رویدادهای معماری، waterse
@ezzarr🌲
گل آفتابگردان زینتی: همان طور که از اسمش پیداست، باید در معرض نور آفتاب رشد کند، این گیاه به عنوان گلدان ویژه اتاق خواب معرفی می شود. اکثر گل ها و گیاهان طی شب اکسیژن هوا را می گیرند و به جای آن دی اکسید کربن بیرون می دهند که این می تواند برای انسان خطرناک باشد اما مطالعات نشان داده، نوع خاصی از گل آفتابگردان (Gerbera daisy ) در طی شب نیز به رهاکردن اکسیژن ادامه می دهد که این تنفس انسان طی شب را بهبود می بخشد و می تواند باعث بهبود خواب شبانه انسان شود. مطالعات نشان داده، افرادی که طی شب چند بار به علت تنگی تنفس از خواب می پرند بیشتر از همه از داشتن یک گلدان گل آفتابگردان سود خواهند برد .همچنین این گیاه در جلوگیری از آسیب نامناسب گرد و غبار در اتاق خواب تاثیر مثبت دارد. به همین دلیل با وجود این که توصیه می شود اتاق خواب وسایل کمتری داشته باشد تا گرد و خاک در آن ایجاد نشود، اما قرار دادن چند گلدان آفتابگردان، ضمن زیبایی فضای اتاق، باعث تولید اکسیژن بیشتر در فضای خانه می شود. نگهداری از این گل کار دشواری نیست ، کافی است گلدان را در معرض نور آفتاب قرار داده و یک روز در میان آبیاری کرد.
#گیاهان_آپارتمانی
#آفتاب_گردان_زینتی
@ezzarr🌲
#گیاهان_آپارتمانی
#آفتاب_گردان_زینتی
@ezzarr🌲
کرم ساقه خوار برنج در دنیا اولین بار در سال ۱۸۶۳ شناخته شده است و در ایران نیز ابتدا در شهریور ماه ۱۳۵۱ در آزمایشگاه بررسی آفات و بیماری های گیاهی تنکابن و به احتمال قوی بوسیله مستوفی پور تشخیص داده شده است. در مورد چگونگی ورود این آفت اطلاعات دقیقی در دست نیست ولی گفته میشود که توسط کاه و کلش های همراه مرکبات از پاکستان به ایران وارد شده است. پس از ورود این آفت از سال ۱۳۵۱ به بعد سطوح مزارع آلوده افزایش نشان میدهد که شاید این مسئله در نتیجه مصرف سوء سموم باشد به طوری که در طی ۱۸ سال اولیه مبارزه بر علیه این آفت در استان مازندران ، در حدود ۱۵۰۰۰۰ تن سموم گرانول مصرف گردید . از طرف دیگر مصرف سموم شیمیایی باعث شده تا جمعیت دشمنان طبیعی این آفت نیز شدیدا کاهش یابد و در صورتی که مصرف سموم با همین شدت ادامه و افزایش مییافت اثرات مرگباری بر محیط زیست منطقه بر جا میگذاشت که جبران پذیر نبود خوشبختانه استفاده از روش های کنترل غیر شیمیایی ، بیولوژیک و تلفیقی قدم بسیار موثر و مفیدی برای کاهش مصرف سموم بوده است.
@ezzarr🌲
@ezzarr🌲
منظور از آلودگی آب، آلودگی شیمیایی، یامیکروبی و آلودگی با مواد زاید آب دریاچهها، رودخانهها، اقیانوسها و آبهای زیرزمینی است. هنگامی که آلودگیها به طور مستقیم یا غیر مستقیم بدون تصفیه از مواد ترکیبی مضر در آبها تخلیه میشوند، آلودگی آبها بیشتر میشوند. آلودگی آبها بر گیاهان و ارگانیستمهای زنده ی درون این آبها اثر میگذارند. تقریباً در همه موارد، این اثرات علاوه بر گونههای منفرد و جمعی، گروههای زیستی طبیعی را نیز تخریب میکنند.
سه نوع آلودگی شایع آب عبارت است از: خاک، کودها و باکتری ها.
هنگامی که باران می بارد، خاک درون رودخانه و نهر را می شوید. خاک درون آب می تواند حیوانات ریز و تخم ماهی ها را از بین ببرد. خاک می تواند آبشش ماهی را مسدود کند و نیز جلوی نور آفتاب را بگیرد و باعث از بین رفتن گیاهان در آب شود.
مواد مغذیی که اغلب از کودها به دست می آیند، باعث آلوده کردن دریاچه، تالاب و مخازن آب می گردند. نیتروژن و فسفر باعث رشد جلبک ها می شوند و آب را به رنگ سبز درمی آورند.
باکتری ها اغلب از فاضلاب ها در آب ها می ریزند و می توانند آب را آلوده کنند.
#آلودگی_آب
@ezzarr🌲
سه نوع آلودگی شایع آب عبارت است از: خاک، کودها و باکتری ها.
هنگامی که باران می بارد، خاک درون رودخانه و نهر را می شوید. خاک درون آب می تواند حیوانات ریز و تخم ماهی ها را از بین ببرد. خاک می تواند آبشش ماهی را مسدود کند و نیز جلوی نور آفتاب را بگیرد و باعث از بین رفتن گیاهان در آب شود.
مواد مغذیی که اغلب از کودها به دست می آیند، باعث آلوده کردن دریاچه، تالاب و مخازن آب می گردند. نیتروژن و فسفر باعث رشد جلبک ها می شوند و آب را به رنگ سبز درمی آورند.
باکتری ها اغلب از فاضلاب ها در آب ها می ریزند و می توانند آب را آلوده کنند.
#آلودگی_آب
@ezzarr🌲
جزاير شناور مصنوعى ( Artificial Floating Island):
بر اساس پيشبيني انجام شده توسط موسسه بين المللي مديريت آب (IWMI) تا سال 2025، حدود 45 کشور جهان و از جمله ايران در گروه يك (داراي كمبود فيزيكي آب) قرار خواهند گرفت. بر اين اساس لزوم بهرهبرداري از منابع آب نامتعارف (شامل: فاضلابهاي خانگي، صنعتي، زهآبهاي كشاورزي و آبهاي شور زيرزميني و آب دريا) بيش از پيش مطرح ميباشد. امروزه سيستمهاي طبيعي تصفيه فاضلاب مانند جزاير شناور و تالابهاي مصنوعي به علت انطباق با موازين زيست محيطي، هزينه كم، عدم نياز به انرژي زياد، تكنولوژي ساده، زيباسازي محيط، پايداري در برابر عوامل اقليمي و کارآيي بالا در حذف مواد آلاينده، فلزات سنگين و ميکروبها گسترش چشمگيري داشته است. جزيره مصنوعي در واقع يک اسفنج شناور است که از چندين لايه پلاستيک به هم تابيده شده، ساخته شده است.
اين اسفنج علاوه بر آن که سطح شناوري را براي رشد گياهان فراهم ميکند به ريشههاي آن ها که زير اسفنج توسعه يافتهاند، امکان ميدهد عمل تصفيه پساب را انجام داده و محلي براي تجمع ميکروبهاي آبي باشند. تاكنون بيش از 3000 پروژه موفق در خصوص جزاير شناور مصنوعي در سطح جهان اجرا شده است. در ايران جزاير شناور طبيعي بسياري وجود دارد كه از جمله آنها ميتوان به جزاير شناور تالاب انزلي، جزاير شناور درياچه زريوار، جزيره چملي گؤل در شهرستان تکاب و ... را نام برد.
@ezzarr🌲
بر اساس پيشبيني انجام شده توسط موسسه بين المللي مديريت آب (IWMI) تا سال 2025، حدود 45 کشور جهان و از جمله ايران در گروه يك (داراي كمبود فيزيكي آب) قرار خواهند گرفت. بر اين اساس لزوم بهرهبرداري از منابع آب نامتعارف (شامل: فاضلابهاي خانگي، صنعتي، زهآبهاي كشاورزي و آبهاي شور زيرزميني و آب دريا) بيش از پيش مطرح ميباشد. امروزه سيستمهاي طبيعي تصفيه فاضلاب مانند جزاير شناور و تالابهاي مصنوعي به علت انطباق با موازين زيست محيطي، هزينه كم، عدم نياز به انرژي زياد، تكنولوژي ساده، زيباسازي محيط، پايداري در برابر عوامل اقليمي و کارآيي بالا در حذف مواد آلاينده، فلزات سنگين و ميکروبها گسترش چشمگيري داشته است. جزيره مصنوعي در واقع يک اسفنج شناور است که از چندين لايه پلاستيک به هم تابيده شده، ساخته شده است.
اين اسفنج علاوه بر آن که سطح شناوري را براي رشد گياهان فراهم ميکند به ريشههاي آن ها که زير اسفنج توسعه يافتهاند، امکان ميدهد عمل تصفيه پساب را انجام داده و محلي براي تجمع ميکروبهاي آبي باشند. تاكنون بيش از 3000 پروژه موفق در خصوص جزاير شناور مصنوعي در سطح جهان اجرا شده است. در ايران جزاير شناور طبيعي بسياري وجود دارد كه از جمله آنها ميتوان به جزاير شناور تالاب انزلي، جزاير شناور درياچه زريوار، جزيره چملي گؤل در شهرستان تکاب و ... را نام برد.
@ezzarr🌲
ارکیده پروانه ای
فالائنوپسیس یا ارکیده پروانه ای؛ نوعی ارکیده است با گلبرگ هایی به فرم پروانه؛ بنابراین آن را ارکیده پروانه ای نیز می نامند. هرچند در گروه گیاهان بسیار مقاوم در برابر آلودگی ها شناخته نمی شود اما این ارکیده در مقابل فرمالدئید ناشی از
گازهای آشپزخانه ای و دود سیگار،متانول نزد دندانپزشکان،ملامین ها،چسب ها و... مقاومت نشان می دهد. ارکیده پروانه ای گیاهی بسیار زیباست که افراد آن را برای تزئین منازل خود خریداری می کنند و در بهینه سازی هوای خانه و محل کار نقش دارد. این گیاه نیاز به نور و رطوبت کافی دارد. حداقل دما برای نگهداری آن 16 درجه سانتیگراد در نظر گرفته شده است. بهتر است این گل را در آشپزخانه و حمام نگه داری کرد بخصوص که ریشه های بیرون از خاکش باعث جذب رطوبت اضافی هوا می شود. ارکیده نیازمند توجه است. باید یک یا دو بار در هفته توسط آب پاش مقداری کود مایع به آن رساند. اگر دمای مکان نگهداری از گیاه ارکیده خیلی گرم باشد،حتماً با اسپری ریشه های خارج از خاک آن را مرطوب نگه داشت در غیر این صورت ریشه ها خشک شده و قابلیت جذب رطوبت اضافه را از دست می دهد و خود گل نیز به مرور از بین می رود. در صورتی که گیاه گل های خود را از دست دهد،باید شاخه آن را از زیر اولین گره که اولین گل را از پائین به وجود آورده است،قطع کرد. هرگز گل در مقابل کوران باد قرار نگیرد. پنجره ی باز،کانال کولر و هر جایی که هوا را با فشار به داخل خانه هدایت می کند،جلوی گل دهی گیاه را گرفته و آن را خشک می کند.
#گیاهان_آپارتمانی
#ارکیده_پروانه_ای
@ezzarr🌲
فالائنوپسیس یا ارکیده پروانه ای؛ نوعی ارکیده است با گلبرگ هایی به فرم پروانه؛ بنابراین آن را ارکیده پروانه ای نیز می نامند. هرچند در گروه گیاهان بسیار مقاوم در برابر آلودگی ها شناخته نمی شود اما این ارکیده در مقابل فرمالدئید ناشی از
گازهای آشپزخانه ای و دود سیگار،متانول نزد دندانپزشکان،ملامین ها،چسب ها و... مقاومت نشان می دهد. ارکیده پروانه ای گیاهی بسیار زیباست که افراد آن را برای تزئین منازل خود خریداری می کنند و در بهینه سازی هوای خانه و محل کار نقش دارد. این گیاه نیاز به نور و رطوبت کافی دارد. حداقل دما برای نگهداری آن 16 درجه سانتیگراد در نظر گرفته شده است. بهتر است این گل را در آشپزخانه و حمام نگه داری کرد بخصوص که ریشه های بیرون از خاکش باعث جذب رطوبت اضافی هوا می شود. ارکیده نیازمند توجه است. باید یک یا دو بار در هفته توسط آب پاش مقداری کود مایع به آن رساند. اگر دمای مکان نگهداری از گیاه ارکیده خیلی گرم باشد،حتماً با اسپری ریشه های خارج از خاک آن را مرطوب نگه داشت در غیر این صورت ریشه ها خشک شده و قابلیت جذب رطوبت اضافه را از دست می دهد و خود گل نیز به مرور از بین می رود. در صورتی که گیاه گل های خود را از دست دهد،باید شاخه آن را از زیر اولین گره که اولین گل را از پائین به وجود آورده است،قطع کرد. هرگز گل در مقابل کوران باد قرار نگیرد. پنجره ی باز،کانال کولر و هر جایی که هوا را با فشار به داخل خانه هدایت می کند،جلوی گل دهی گیاه را گرفته و آن را خشک می کند.
#گیاهان_آپارتمانی
#ارکیده_پروانه_ای
@ezzarr🌲