سالها پیش وبلاگی را دنبال میکردم که توسط چند بانو با اسامی تخلص نوشته میشد. یادمه یک بار یکی ازین بانوان متنی نوشته بود با عنوان "من فمینیست هستم، پس هستم" در مورد رفتار تبعیض آمیز خانواده ها با دختران و پسران حتی در دوران کودکی. چندی نگذشت که ایمیلی با همان متن ولی به نام شیرین عبادی دریافت کردم. تعجب کردم! دوباره چند روز بعد ایمیلی مشابه ولی این بار با امضای گلشیفته فراهانی! خنده دار بود، ولی واقعیت داشت. مگر چه اشکالی داشت که اسم خود وبلاگ را زیر متن میزدند؟ چرا باید حتما متن را میدزدیدند و به نام هر که دلشان خواست چاپ میکردند؟ نمیفهمیدم ...

از قضا امروز صبح که پا شدم، دیدم متنی که دیشب در مورد سفر انسان به ماه نوشته بودم با عکسی جدید در یکی از گروههای بسیار فعال که خودم هم عضوش هستم منتشر شده. یاد آن متن وبلاگی افتادم... البته دفعه اول نبود که متن خودم را در گروههای دیگر میدیدم ولی اینبار تصمیم گرفتم با ادمین ارتباط برقرار کنم و با شوخی ذکر کردم که کول نیست انتشار متنی بدون ذکر منبع. ولی با بی ادبی و توهین ایشان مواجه شدم که از خود کار بدتر بود.

واقعا ما را چه میشود؟ چطور میتوان ادعای آگاه سازی و ترویج علم داشت وقتی به نکوهیده ترین حرکت در علم یعنی Plagiarism (سرقت علمی یا ادبی) اعتقادی نداریم؟

‍
- تلخند: احتمالا همین متن را فردا به قلم کس دیگری خواهم دید😅😅

@explorermindset 🌐 ذهن کاوشگر

‍‍ 🦟حشرات هم درد مزمن را تجربه میکنند!
✍🏻 ذهن کاوشگر

دانشمندان از سال ۲۰۰۳ میدانستند که حشرات درد را احساس میکنند، ولی شواهد ژنتیکی به دست آمده از تحقیقات جدید در دانشگاه سیدنی نشان میدهند که حشرات نیز درد مزمن (chronic pain) که مدت ها پس از ترمیم زخم بر جا میماند را تجربه میکنند.

در این مطالعه، محققان به عصبی در یک پای مگس میوه آسیب زدند و اجازه دادند که کاملا بهبود یابد. بعد از ترمیم عصب، مشاهده کردند که پاهای دیگر مگس نسبت به محرکهای خارجی که حتی دردزا هم نبودند حساس شده و مگس آسیب دیده برای همیشه از خودش در برابر این محرکها محافظت میکند.

برای درک این رفتار، تیم تحقیقاتی ژنوم مگس را مورد مطالعه قرار داد:
در مگس، پیام های "درد" از طریق نورونهای حسی به نوار عصبی شکمی (که مانند نخاع در مهره داران است) منتقل میشود. در این نوار عصبی، نورون های مهار کننده ای وجود دارند که مانند یک "دروازه یا ترمز" عمل کرده و براساس موقعیت اجازه ورود یا فرمان مسدود کردن درد را میدهند. پس از آسیب، عصب مجروح به طور مرتب به نوار شکمی سیگنال درد میفرستد و با اینکار ترمزهای درد را از بین برده و آستانه درد در نورونهای مهارکننده را عوض میکند. از آن پس مگس نسبت به درد و محرک آن حساس شده و تا آخر عمر به همان صورت باقی میماند.

نتیجه این تحقیقات بر مکانیزم ژنتیکی درد مزمن میتواند در آینده به توسعه دارو و یا درمان هایی (مانند سلولهای بنیادی) برای انسان ختم شود که عامل درد را داخل شبکه عصبی از بین میبرد، و نه اینکه فقط گیرنده های آن را برای مدتی از کار بیندازد.

زنگ تفریح پست: آیا با دانستن این موضوع باید با پشه ها مهربان باشیم و یا بهتر است آنها را فلج کنیم؟😅😅

@explorermindset 🌐 ذهن کاوشگر

🌕🚀۵۰ سال پیش در چنین روزی...

خاطره این روز به یاد ماندنی از زبان مایکل کالینز

@explorermindset 🌐 ذهن کاوشگر

🌏 در مورد Overview Effect چه میدانید؟
✍🏻 ذهن کاوشگر

اثر "دید کلی" یا "دید از بالا" (Overview Effect) به تغییر روانی و شناختی میگویند که در فضانوردان صورت میگیرد، وقتی برای اولین بار از فضا و فاصله دور به زمین نگاه میکنند و به عمق کوچکی مان در جهان و ارزشمندی سیاره آبی و شکننده مان پی میبرند. این تجربه برای برخی فضانوردان چنان عمیق و تکان دهنده است که برای همیشه نگرش آنها نسبت به زمین، حیات و رابطه ی انسانها با طبیعت را تغییر میدهد، به طوریکه پس از بازگشت به زمین، بقیه عمر خود را صرف فعالیتهای داوطلبانه برای حفظ محیط زیست و خدمات بشردوستانه میکنند.

بسیاری از محققان علوم شناختی حالا در تلاشند تا به کمک واقعیت مجازی، این تجربه را روی زمین و برای عموم مردم ممکن سازند تا شاید نسبت به محیط زیست و همنوعانشان آگاهانه و مسئولانه تر رفتار کنند.

@explorermindset 🌐 ذهن کاوشگر

از هیچ چیز در زندگی نباید ترسید، بلکه فقط باید آن را درک کرد. اکنون زمان بیشتر فهمیدن است، تا شاید کمتر بترسیم.

- ماری کوری (۱۸۶۷ - ۱۹۳۴) فیزیکدان و شیمیدان لهستانی - فرانسوی. او اولین دانشمند و تنها زنی ست که دو بار جایزه نوبل دریافت کرده‌ است. همچنین تنها فردی ست که دو جایزه نوبل در دو رشته مختلف کسب کرده‌ است.

@explorermindset 🌐 ذهن کاوشگر

‍‍ 🔥 سریال بسیار خوش ساخت "چرنوبیل" را از دست ندهید!

مینی سریال چرنوبیل که از تاریخ ۶ می امسال در ۵ قسمت از شبکه های HBO امریکا و Sky بریتانیا پخش شد، در غالب داستان به شرح فاجعه ی هسته ای چرنوبیل در سال ۱۹۸۶ و تلاش دولت شوروی برای جمع کردن ماجرا میپردازد.

این درام تاریخی به خوبی نشان میدهد که چگونه حکومتهایی که بر پایه ی ایدوئولوژی، دروغ و فریبکاری بنا شده اند، خود با فساد و بی کفایتی نوچه هایشان تیشه بر ریشه خویش زده و فجایع انسانی در این حد و اندازه به بار می آورند.

در کنار این زشتیها، فیلم شجاعت مردم عادی را روایت میکند که پس از حادثه جان خود را فدا کردند تا قبل ازینکه انفجار دیگری رخ دهد و کل قاره اروپا را آلوده کند، راکتورِ شعله ور را خاموش کنند. در این بین، محور اصلی داستان دانشمندانی هستند که علیرغم تمام خطرات موجود و تهدیدهایی که توسط دولت و KGB برای پنهان کاری موضوع میشدند، وارد میدان شده، آتش را مهار کردند و به دنبال سرنخهایی که دلیل انفجار را مشخص میکرد گشتند; حقایق مگویی که از تکرار فاجعه در بقیه نیروگاه های اتمی شوروی جلوگیری به عمل آورد.

خسارات مالی ناشی از فاجعه چرنوبیل و عملیات پاک سازی بعد از آن فشار اقتصادی بسیار زیادی را بر اتحاد جماهیر شوروی وارد کرد. گورباچف بعدها در مصاحبه ای گفت که "چرنوبیل احتمالا دلیل اصلی فروپاشی شوروی -که ۵ سال بعد اتفاق افتاد- بوده است."

@explorermindset 🌐 ذهن کاوشگر

"حقیقت برای همیشه در کمین ما میمونه..."

صحنه ی پایینی سریال چرنوبیل (خطر spoiler و لو رفتن داستان وجود ندارد)

@explorermindset 🌐 ذهن کاوشگر

🔹چند نفرمون تا حالا موقع سفارش نوشابه گفتیم "نی نمیخوام، از لیوان شیشه ای استفاده میکنم"؟
🔹چند نفرمون موقع خرید به فروشنده گفتیم "کیسه پلاستیکی نمیخوام، تو کیفم میذارم و یا کیسه پارچه ای خودم رو آوردم"؟
🔹چند نفرمون زباله هامون رو تفکیک میکنیم و بازیافتی ها رو به نهادهای مربوطه میدیم؟

🔻رها کردن زباله در طبیعت رو هم که اصلا مطرح نمیکنم چون مطمئنم اگر عضو این کانال هستید هرگز این کار رو نمیکنید...

@explorermindset 🌐 ذهن کاوشگر

ماجراهای شلدون و پدر جِف😄

"شلدون جوان" یک سریال کمدی آمریکایی است که در ادامه ی سریال معروف "تئوری بیگ بنگ" ساخته شده و به داستان کودکی یکی از شخصیت های محبوب این کمدی یعنی "شلدون کوپر" میپردازد.
شلدون بچه ای نابغه است که در خانواده ای با مادر مذهبی در تگزاس بزرگ شده، در ۱۱ سالگی به کالج میرود و در ۱۶ سالگی اولین دکترای خود را در فیزیک نظری میگیرد.
او که بسیار باهوش و دارای عادات و علایق خاص است، چه در کودکی و چه در بزرگسالی در برقراری روابط اجتماعی و درک آداب و رسوم ضعیف بوده و درنتیجه همیشه دردساز است.

در این ویدیو، قسمتی از شیرین کاریهای او در کلیسا را میتوانید ببینید.

@explorermindset 🌐 ذهن کاوشگر

هیچ کس نمیتواند برای مدت طولانی یک چهره برای خودش و چهره ای دیگر برای بقیه به صورت داشته باشد، بدون اینکه سرانجام خودش هم سردرگم بشود که کدام چهره واقعی اوست.

از کتاب نامه اسکارلت، اثر ناثانيل هاوثورن (۱۸۰۴ - ۱۸۶۴) نویسنده امریکایی

@explorermindset 🌐 ذهن کاوشگر

‍‍هیپوکراسی یک بیماری اجتماعی ست، آن را ببینیم و درمانش کنیم!

در کشوری بزرگ میشویم که برای بقا مجبوریم هیپوکراسی (دورویی) مخصوصا از نوع دینی آن را در همه سطوح اجتماعی از خانواده گرفته تا محل کار، جمع دوستان و ... تمرین کنیم. فرقی هم نمیکند اسمش را چه بگذاریم، ریاکاری، دروغ، مردم داری و یا احترام به بزرگتر!

چندی پیش یکی از بستگان مذهبی به من اعتراض کرد که چرا در مورد همجنسگرایان مطلب میگذارم و با این کارم عادی سازی میکنم و جامعه اسلامی ایشان را فاسد میکنم! وقتیکه من جواب ایشان را دادم، پسرشان وارد عمل شده و بنده رو به باد انتقاد گرفتند که با دین مادرشان کاری نداشته باشم و احترام بزرگتر را نگه دارم. اتفاقا ایشان به زودی برای مهاجرت عازم بلاد کفر بودند و در جواب سوال من که اگر جامعه ی اسلامی شان اینقدر گل و بلبل است پس چرا قصد مهاجرت دارند، جواب دادند که به خاطر اسلام که نمیروند، از دست آخوندها فرار میکنند! دست آخر هم به من فرمودند که بقیه اعضای فامیل که تحصیلات من را ندارند خیلی بهتر از من میفهمند که چطوری در جمع رفتار کنند!

دیروز ویدیوی گودبای پارتی ایشان را در فیسبوک دیدم که مختلط بود، موسیقی و رقص بود، همسرشان که همیشه در جمع حجاب بر سر دارند بیحجاب بود و جالبتر از همه اینکه نه تنها مادرشان بلکه هیچ یک از دیگر اعضای فامیل دعوت نبودند.

این واقعیت جامعه ماست! آدمهای معمولی با زندگی های معمولی که یاد گرفتند با دو چهره زندگی کنند. نه اینکه ذاتا آدمهای بدی باشند، به هیچ وجه! فقط دیگر مرز بین دو چهره را نمیبینند. خودشان هم دیگر نمیدانند کدام یک واقعیت درونی آنهاست و از کجا به بعد برای رضایت دیگران نقش بازی میکنند.

هیپوکراسی یک بیماری رایج در جوامع ایدئولوژی محور است و تعریف آن بسیار ساده ست: وقتی آن چیزی که خودت نیستی را به نمایش میگذاری، تو یک هیپوکریت هستی! وقتی جلوی عده ای بیحجابی و جلوی عده ای دیگر حجاب سر میکنی و اسمش را میگذاری احترام به بزرگتر و یا احترام به رسوم، تو یک مردم دار نیستی، بلکه یک هیپوکریتی!‌ وقتی از دین طرفداری میکنی و بعد از حکومت دینی مینالی، تو چه بفهمی و چه نفهمی یک هیپوکریتی! وقتی به من اعتراض میکنی که به دین و عقاید دیگران کار نداشته باشم ولی خودت از ترس همان ديگران و قضاوتشان مخفیانه كارى كه دوست دارى را ميكنى، تو یک آداب دان نمونه نیستی بلکه یک هیپوکریتی!

خودمان باشيم، هيپوكريت نباشيم!

@explorermindset 🌐 ذهن کاوشگر

با Holoportation به صورت مجازی در مکان سفر کنید!

به سال ۲۰۵۰ خوش آمدید! ازین پس شما میتوانید بدون سفر کردن، مانند فیلم جنگ ستارگان به صورت هولوگرافیک در مکانهای مختلف ظاهر شوید و به زبان محلی آن منطقه سخن بگویید.

شرکت مایکروسافت هفته گذشته از تکنولوژی جدید خود به نام Holoportation رونمایی کرد.

این تکنولوژی با استفاده از هدست واقعیت ترکیبی (Mixed Reality) مایکروسافت به نام هولولنز (HoloLens) و الگوریتم های هوش مصنوعی که متن را در زمان واقعی به گفتار تبدیل میکنند، به شما این امکان را میدهد که هولوگرامی سه بعدی و واقع گرایانه از خودتان را در مکان دیگری بازسازی کرده، و حتی با آن به زبانی که نمیدانید سخن بگویید. برای این کار تنها نیاز است که حاضران در آن مکان هدست هولولنز را بر سر خود قرار دهند و با آن تصویر سه بعدی شما را مشاهده کنند.


@explorermindset 🌐 ذهن کاوشگر

☪️✝️ آیا دین ضامن اخلاق است؟

اکثر دینداران بر این باور هستند که اعتقاد به خدا برای پایبند بودن به اخلاق لازم است و بدون دین جامعه دچار آشوب و هرج و مرج میشود.

اما مطالعه ای که در سال ۲۰۱۵ در مجله معتبر Current Biology به چاپ رسیده است، نشان میدهد که دین بر حس نوع دوستی و قضاوت اعمال دیگران تاثیر منفی دارد و بچه هایی که در خانواده های مذهبی بزرگ شده اند نسبت به بچه هایی که در خانواده سکولار بزرگ شدند، "بدجنس تر" هستند.

در این مطالعه، ۱۲۰۰ کودک بین سن ۵ تا ۱۲ سال از کشورهای امریکا، کانادا، چین، اردن، ترکیه و آفریقای جنوبی شرکت کردند که در بین آنها ۲۴٪ از خانواده مسیحی، ۴۳٪ مسلمان و ۲۷.۶٪ غیر مذهبی بودند. شرکت کنندگان از بقیه ادیان به دلیل کم بودن تعداد از بررسی حذف شدند.

برای سنجس میزان نوع دوستی، محققان به کودکان مورد آزمایش تعدادی برچسب دادند و سپس به آنها گفتند که همه بچه ها نمیتوانند برچسب بگیرند و مشاهده کردند که آیا آنها برچسب هایشان را با دیگران تقسیم میکنند یا نه. کودکانی که از خانواده غیرمذهبی بودند از کودکانی که از خانواده مسلمان یا مسیحی بودند سخاوتمندتر عمل کردند.

همچنین برای سنجش حساسیت اخلاقی، به آنها ویدیویی از کودکانی که همدیگر را هل میدادند نشان دادند و سپس نظر آنها را در مورد ویدیو پرسیدند. آنهایی که از خانواده مسلمان بودند کودکان درون ویدیو را بیشتر قضاوت کردند و تقاضای تنبیه سنگینتری برای رفتار آنها داشتند. بعد از آنها کودکان با خانواده مسیحی بودند و در آخر کودکان با خانواده غیر مذهبی که کمترین قضاوت و درخواست تنبیه را برای کودکان به نظر خاطی داشتند.
در هر دو این ارزیابی ها، کودکانی که سن بیشتری داشتند [و درنتیجه مدت بیشتری در تماس با تعالیم مذهبی بودند] بیشترین مقدار همبستگی منفی را نشان دادند.

نتیجه این مطالعه نشان میدهد که نه تنها مذهب برای توسعه اخلاق در کودکان مورد نیاز نیست، بلکه اثر کاملا متضاد داشته و رابطه ای منفی بین حس نوع دوستی و باورهای مذهبی وجود دارد.

@explorermindset 🌐 ذهن کاوشگر

https://www.theguardian.com/world/2015/nov/06/religious-children-less-altruistic-secular-kids-study

"علم باعث میشود که مردم بدون غرور به دنبال حقیقت و بیطرفی بروند؛ به مردم می آموزد که واقعیت را با شگفتی و تحسین بپذیرند، و لازم نیست اشاره کنم به حیرت و شعف عمیقی که نظم طبیعی چیزها برای یک دانشمند واقعی به ارمغان می آورد."

- لیزه مایتنر ‏(۱۹۶۸-۱۸۷۸) فیزیکدان اتریشی- سوئدی
او یکی از بزرگترین دانشمندان عصر طلایی فیزیک هسته ای بود که نامش در سایه دانشمندان مرد به فراموشی سپرده شد. مایتنر به همراه همکارانش اُتو هان و اُتو رابرت فریش اولین کسانی بودند که در سال ۱۹۳۹ موفق به شکاف هسته ای اورانیوم توسط نوترون شده و بدین ترتیب راه را برای استفاده از این انرژی گشودند. اما کمیته‌ی جایزه نوبل شیمی زحمات مایتنر را نادیده گرفت و در سال ۱۹۴۴ جایزه آن را تنها به اتو هان داد.


@explorermindset 🌐 ذهن کاوشگر

"شما برای داشتن اخلاقیات نیازی به دین ندارید. اگر نمیتوانید غط را از درست تشخیص دهید، از کمبود احساس همدلی رنج میبرید و نه دین"

نکته کنکوری: همدلی (Empathy)، قابلیت و توانایی درک احساسات دیگران و تجسم خود در موقعیت آنهاست. همدلی به مفهموم همدردی (Sympathy) نزدیک است ولی با آن تفاوت دارد. در همدردی شما تنها به غم و رنج دیگران توجه میکنید و برای آنها دلسوزی میکنید، ولی در همدلی شما میتوانید علت رنج و درد آنها را درک کنید چون موقعیت آنها را برای خود شبیه سازی کرده و از تجسم درد آنها به همان اندازه غمگین میشوید.

@explorermindset 🌐 ذهن کاوشگر

دانشمند بودن یعنی کنجکاو بودن، یعنی آشفته کردن محیط برای فهمیدن آن، یعنی کشف کردن و ذوق کردن...
همه ما با کنجکاوی و روحیه دانشمندی به دنیا میاییم و کم کم با سرکوب جامعه و خانواده آن را از دست میدهیم. از سر راه کنجکاوی بچه ها کنار بروید... بگذارید کشف کنند و دانشمند درونشان را زنده نگه دارند...

از همه مهمتر، دانشمند درونتان را دوباره پیدا کنید! این همان کودک درون (یا بهتر بگویم الاغ درون😅) است که به همه ی بایدها و نبایدهای بی معنی لگد میزند و میپرسد چرا؟

@explorermindset 🌐 ذهن کاوشگر

♨️ موج گرمای اخیر در امریکا و اروپا، رکورد بالاترین دمای ثبت شده در برخی شهرها را شکاند. پارسال هم ژاپن با ۶۵ نفر کشته و ۲۲ هزار گرمازده ی بستری در بیمارستان رکورد زده بود.

♨️ گرمایش زمین تنها یک شوخی ست، با خیال راحت به بقیه کارهایمان برسیم...

@explorermindset 🌐 ذهن کاوشگر

"خود بودن در دنیایی که پیوسته تلاش میکند شما را به چیز دیگری تبدیل کند، بزرگترین دستاورد است."

- رَلف والدو امرسون (۱۸۰۳-۱۸۸۲) فیلسوف و نویسنده امریکایی
او یکی از مروجین مکتب فردگرایی و منتقد فشارهای مختلف اجتماعی در امریکا بود. او فردی مذهبی بود ولی بسیاری از روشها و سیاستهای کلیسا را نقد میکرد. او بعدها مکتب "تعالی گرایی" را پایه گذاری کرد که بر باور وحدت وجود همه ی موجودات و نیکی ذاتی و طبیعی بشر استوار بود. معتقدان به این مکتب باور دارند که اگر مردم مستقل و متکی بر وجدان خود باشند بهترینشان خواهند بود، ولی این جامعه و نهادهای آن هستند که معصومیت مردم را از آنها میگیرند.

@explorermindset 🌐 ذهن کاوشگر

‍‍🧬 به مناسبت زادروز روزالیند فرانکلین، زنی که تحقیقاتش منجر به کشف ساختار مولکلولی DNA شد و طبق روال تاریخ از اعتبار آن محروم ماند.
✍🏻 ذهن کاوشگر

۹۹ سال پیش در تاریخ ۲۵ جولای ۱۹۲۰، روزالیند فرانکلین در خانواده ای ثروتمند و با نفوذ در لندن متولد شد. او با همه ی سختی هايى که به عنوان یک زن داشت، تحصیلات خود را در رشته شیمی در دانشگاه کمبریج تمام کرد و به عنوان محقق در زمینه بلورنگاری اشعه‌ی X مشغول به فعالیت شد.

تحقیقات او و تصویربرداری مشهورش از مولکول DNA که با نام "تصویر ۵۱" شناخته می‌شود، باعث شد دو دانشمند دیگر، یعنی جیمز واتسون و فرانسیس کریک، ساختار این مولکول حیاتی را پیدا کنند و بعدها در سال ۱۹۶۲ به خاطرش جایزه‌ نوبل دریافت کنند. آن‌ها بدون اطلاع فرانکلین از تصاویر ثبت‌‌ شده‌ی او در تحقیقاتشان استفاده کردند و حتی در مقاله خود اشاره‌ای به نام او نکردند. کریک سال‌ها بعد اعتراف کرد فرانکلین در درک ساختار DNA چند قدم از آن‌ها جلوتر بوده است.

متاسفانه عمر روزالیند کوتاه بود و در سال ۱۹۵۸ در سن ۳۸ سالگی بر اثر سرطان جان سپرد. قوانین نوبل به افراد درگذشته اجازه نامزد شدن و بردن جایزه را نمیدهد. به‌همین ‌دلیل، فرانکلین حتی پس از مرگش نیز جایزه‌ی نوبل را دریافت نکرد. در عوض افتخارات دیگری به نام او ثبت کردند. یکی از آنها "جایزه روزالیند فرانکلین" است که از سال ۲۰۰۳ توسط انجمن سلطنتی علوم انگلستان برای محققان برجسته زن در حوزه‌های علوم، تكنولوژى، مهندسی و ریاضیات (STEM) در نظر گرفته شده است.

@explorermindset 🌐 ذهن کاوشگر

ایندیپندنت: "یک دانشجوی دختر بعد ازینکه استادش به او گفت شلوارکش زیادی کوتاه است، لباسهایش را درآورد و با لباس زیر از تزش دفاع کرد"

خبر مال پارساله ولی الان یکهو شبکه های اجتماعی رو پر کرده. دیروز که این خبر رو دیدم، لینکش رو برای همکارانم فرستادم و به شوخی گفتم دیگه جرئت نداریم به دانشجو حرف بزنیم، سریع وسط کلاس لخت میشند. ولی بعد از دیدن موج مثبت و حمایتگری که اطراف این خبر در شبکه های اجتماعی راه افتاد، به نظرم رسید که یه جای کار میلنگه و باید در موردش بنویسم.

ترم پیش یک زوج دانشجو داشتم که سر کلاس کنار هم مینشستند، دست گردن هم می انداختند و گاهی وقتها همدیگر را وسط کلاس میبوسیدند. همه ی اینها هم نه در گوشه و ردیف آخر، بلکه وسط در وسط کلاس. در طول این همه سال تحصیل و تدریس خارج از ایران چنین چیزی ندیده بودم. اینجا آزادی کامل هست ولی هر کی میدونه جای هر چیز کجاست! اولین باری که این رفتارشون رو دیدم، کمی سرخ و سفید شدم و به روی خودم نیاوردم. پیش خودم گفتم لابد منِ خاورمیانه ای امل هستم و ازین چیزا ندیدم، جوونند، تازه با هم آشنا شدند، بذار به هوای دلشون برسند... هفته ی بعد دوباره همون زوج و همون رفتار. این بار حرفم رو قطع کردم و برای چند ثانیه بهشون نگاه کردم، پسره که مشغول بود و اصلا حواسش نبود، دختره سقلمه ای بهش زد و خودشون رو جمع و جور کردند.

برای اینکه مطمئن بشم برخورد قانونی با چنین مسئله ای در آینده چیه، دفعه بعد که مدیر آموزش رو دیدم، مسئله رو مطرح کردم و ازش پرسیدم چی کار باید کرد. تعجب کرد و با خنده گفت: این ازون موارد نادره، اینجا هم سر کلاس کسی ازین کارها نمیکنه. دفعه بعد اگر موردی دیدی، بهشون تذکر خصوصی بده و بگو اگر میخوان ادامه بدند باید کلاس رو ترک کنند.

این خاطره رو گفتم که در مورد مفاهیم مهمی چون Dress code و Code of conduct (منشور یا استاندارد رفتاری) صحبت کنم.
یک سری هنجارهای اجتماعی در دانشگاه، محیط علمی و کلاس درس وجود دارند که بعضی هاشون به صورت نوشته و قانونی دراومدند و بعضی هاشون هم نانوشته رعایت میشند. مثل اینکه شما نمیتونی با مایو سر کلاس ظاهر بشی، نیمتونی سر کلاس و بین درسِ استاد موسیقی پخش کنی و برقصی، و نمیتونی وسط کلاس خودارضایی کنی چون در اون لحظه میل جنسی داشتی. همه ی اینها رو میتونی خارج از کلاس درس، کنار دریا و یا در محیط خونه ات داشته باشی. جایی که من زندگی میکنم، دانشجوها وسط کمپس لباس شون رو درمیارند و تو چمن دراز میکشند و آفتاب میگیرند، کسی هم حرفی بهشون نمیزنه. تو فضای سبز دانشگاه پیک نیک میکنند، موسیقی پخش میکنند و میرقصند، مشروب میخورند، همدیگر رو بغل میکنند و میبوسند، باز هم کسی بهشون کاری نداره. ولی فضای کلاس همچنان محیط استحفاظی استاده، همه کسانی که سر کلاس جمع شدند برای هدف مشخصی اونجا هستند و اون گوش دادن به بحث علمی و یادگرفتنه. حضور غیاب هم که طبق قوانین دانشگاه غیرقانونیه، یعنی دانشجوهایی که چنین هدفی ندارند، کاملا آزادند بدون هیچ جریمه ای در هر مکانی غیر از کلاس باشند. پس اگر سر کلاس هستند، نهایت بی احترامی به استاد و بقیه دانشجوهاست، اگر کاری برخلاف هنجارهای معمول کلاس و هدف مشترک حاضرین انجام بدند.

حالا حکایتِ لباس درآوردن این دانشجوییه که برای دفاع از تزش حاضر شده. همه جای دنیا برای ظاهر شدن روبروی جمع و سخنرانی علمی dress codeای وجود داره که شامل لباسهای رسمی، مرتب و ساده ست. رسمی و مرتب به خاطر اینکه نشون بدیم به مخاطب که وقت گذاشته و به حرف ما گوش میده احترام میگذاریم و ساده یعنی تلاشمون رو میکنیم که ظاهر فروتنی داشته باشیم تا تاثیرگذاری مطلب و ماهیت علمی ارائه، از تاثیرگذاری خودمون و ظاهرمون بیشتر باشه. به این میگند اخلاق حرفه ای در محیط آکادمیک.

مسلما هستند کسانی که چنین هنجارهای ساده ای رو درک نکنند و متفاوت عمل کنند. بیشتر استادان هم تا وقتیکه اخلال در محیط علمی و هدف اصلی که آموزشه صورت نگیره، به خودشون اجازه نمیدند که به این اشخاص تذکر بدند. یعنی اصلا در شان یک استاد نیست که به لباس دختر مردم گیر بده. حالا یکی تذکر داده و یکی هم با کار بدتر backlash کرده (واکنش نشان داده). کار هر دو به نظرم غلط بوده و اینهمه حمایت در شبکه های اجتماعی بی مفهومه.

تا اینجاش را خیلی با خودم موافقم (از کرامات شیخ ما نه عجب) ولی بعد به ایدئولوژی ها نگاه میکنم که از همین الگوهای فرهنگی-اخلاقی سرچشمه میگیرند و یکهو در ابعاد بزرگتر جدی و خطرناک میشند. مثل کد سفت و سخت لباس زنان در اکثر کشورهای اسلامی که اعتقاد دارند همه ی جامعه متعلق به مردان ست و زنان باید جوری لباس بپوشند که آنها تحریک نشوند، یا یونیفرمهای بدریخت و یک شکل کمونیست ها که به سیستم سرمایه داری دهن کجی میکرد، ممنوعیت موی بلند برای مردان در کره شمالی، ممنوعیت دامن کوتاه برای زنان در اوگاندای به شدت مسیحی، ...

مرز بین آزادی فردی، هنجار و قانون دقیقا کجاست؟ چطور باید هر کدوم رو تعریف و اجرا کنیم بدون اینکه نه ازین ور بوم و نه ازون ور بوم بیفتیم؟


@explorermindset 🌐 ذهن کاوشگر

https://www.independent.co.uk/news/world/americas/student-thesis-presentation-underwear-cornell-university-new-york-a8348716.html