📝منیر هنر ایران

🖌#حسام_آبنوس درباره کتاب «آینه‌های بی‌کران» نوشت:

🔹«منیر» یا «منیر فرمانفرمائیان» عناوینی است که با آن‌ها شناخته می‌شود. شاهرودی در واقع نام خانوادگی خودش است و فرمانفرمائیان نام خانوادگی همسرش که بیشتر با آن شناخته می‌شود. در این کتاب او فراز و فرودهای زندگی‌اش و حضور در عرصه هنر را برای خواننده خود بازگو کرده و سعی کرده چیزی را از دید او پنهان نکند.

🔹منیر در این کتاب از کودکی و حتی پیشینه خانوادگی‌اش برای خواننده روایت کرده است. روایتی که می‌تواند برای آن‌ها که دنبال جزئیاتی از زندگی مردمان در سال‌های پیش از حکومت پهلوی‌اند و می خواهند اطلاعاتی کسب کنند، جالب باشد، همچنین او در خاطراتش از همکاران و افرادی که با آن‌ها دمخور بوده و از دغدغه‌های هنری‌اش با مخاطب گفت‌وگو کرده که همه این‌ها در کنار هم روایتی جذاب و هیجان‌انگیز ساخته است.

🔺متن کامل این نوشتار را در سایت مجله الکترونیک واو بخوانید.

📝روایت مریم مجدلیه در روزگار پهلوی

🖌#پروانه_حیدری درباره «فصل توت‌های سفید» نوشت:

🔹فصل توت‌های سفید، روایت مریم مجدلیه‌‌ای‌ست که مسیحش را می‌یابد، نگاه از گذشته تاریکش برمی‌گیرد و به آینده امیدوار می‌شود؛ حال آن که آینده آن هم در تهران دهه پنجاه خالی از تشویش نیست.

🔹کتاب از حضور موثر مرد خالی‌ست. مردان قصه زنان‌شان را از خود رانده‌اند و خود نیز در میانه داستان گم می‌شوند. زنان در این رمان چشم‌انتظارند، همواره پشت پنجره یا در کشوری غریب نشسته به انتظار تا سال‌‌های سال؛ اما فروغ این طومار طولانی انتظار را پاره می‌کند و این می‌شود عملی حماسی که شخصیت را از بی‌حرکتی نجات می‌دهد.

#کتاب_ماه

🔺متن کامل این نوشتار را در سایت مجله الکترونیک واو بخوانید.

📝فکرمی‌کنیم آزادیم

🖌#علی_حاجیلو درباره رمان «1984» نوشت:

🔹آنچه اورول در حوزه کنترل ذهن و اراده افراد در این کتاب در ذیل حکومت‌ توتالیتر اقیانوسیه برای ما ترسیم می‌کند، مهمترین پیش بینی کتاب است که امروزه به وقوع پیوسته است.

🔹اورول در این کتاب با فرض نبود حقوق اولیه انسان مثل عشق، آزادی و دانایی سعی می‌کند شما را قدردان وجود این مواهب کند. داستان در دنیایی روایت می‌شود که عاشق شدن نوعی مبارزه مدنی است. دنیایی که همه وجوه زندگی شما توسط دولت کنترل می‌شود.

🔺متن کامل این نوشتار را در سایت مجله الکترونیک واو بخوانید.

📝جای من تو فریاد بزن

🖌#فاطمه_خسروانی در روایتی از سخنگویی موسیقی نوشت:

🔹آن صدایی که از ساز درمی‌آمد، ملودی لالایی کودکی‌هایم بود که پدرم برایم زمزمه می‌کرد تا خوابم ببرد و حالا او کیلومترها از من فاصله داشت و من میان غریبه‌هایی که به‌تازگی همکارشان شده بودم و از همه‌شان کم‌سن‌تر بودم و باید نشان می‌دادم که به اندازه آن‌ها بزرگسال و جدی هستم، دلتنگ شده بودم و می‌‌باریدم.

🔹ساز صدای زندگی می‌داد. این اولین مواجهه جدی من با ساز بود. پس از آن بود که فهمیدم با اینکه کارم «کلمه» است، گاهی کلمه برای بیان آنچه در دل آدمی می‌گذرد کافی نیست و چه رستگارند آنان که نواختن می‌دانند.

🔺متن کامل این نوشتار را در سایت مجله الکترونیک واو بخوانید.

📝توصیف شاعرانه مصائب

🖌#فاطمه_سادات_حسینی درباره مجموعه داستان «آقایی از سان‌فرانسیسکو» نوشت:

🔹بونین خواننده را در داستان‌ها و شخصیت‌هایش حل می‌کند. ما آن خانه‌ها، دیوارها، پنجره‌ها، کف‌پوش‌ها و پرده‌ها، آن شخصیت‌ها، خلق‌وخو‌ها، گفتگوها، هیجانات و احساساتشان را با گوشت و پوستمان حس می‌کنیم. او مانند یک نقاش تمام جلوه‌ها و بازی‌های نور، سایه و رنگ را در طبیعت پیش چشمانمان می‌آورد.

🔹تک‌تک لحظات مهم زندگی انسان‌ها در این مجموعه وجود دارند. ما برای لحظاتی دنیا را از چشم یک سرباز، یک عاشق، کودک، پیر، مسافر و حتی یک حیوان می‌‌بینیم و داستان دوری و هجران، مرگ، عشق و زندگی را می‌شنویم. درست است که با هر داستان، فقط چند صفحه می‌توانیم با شخصیت‌ها همراه شویم، اما تصویر بعضی از آن‌ها هیچ‌وقت از یادمان نمی‌رود.

🔺متن کامل این نوشتار را در سایت مجله الکترونیک واو بخوانید.

📝به قول امروزی‌ها «دارک»

🖌#فاطمه_کمالی درباره رمان «فصل توت‌های سفید» نوشت:

🔹فصل توت‌های سفید از آن کتاب‌هاست که انگار تو را به دنیای درون خود می‌کشند و بعد از یک مدت خواندنش احساس می‌کنی که روزگاری در خانه گیلاس خانم زندگی کرده‌ای، در سختی‌ها با آن‌ها خون دل خورده‌ای و در خوشی‌ها در آن حیاط با صفا، قاه‌قاه خندیده‌ای! با بهرامِ هیز، پسر منیژه، سر کارهای مسخره‌اش بگو مگو کرده‌ای؛ انگار که تو هم این عشق پنهان و نگرانی شدید در برابر امیر را در وجود خود حس می‌کنی و حتی گاهی از وجود این عشق، خجالت می‌کشی!

🔹در کتاب، به موضوعات اجتماعی جامعه در آن عصر به خوبی توجه شده و مشکلات به وضوح لمس می‌شوند؛ می‌توان گفت موضوعی که در هرجای این کتاب ردپایی از آن به چشم می‌خورد، در اصل مظلومیت زنان است؛ چه ایرانی و چه خارجی مثلا لهستانی… مظلومیتی که بسیار ساده اما شدیداً عمیق است.

#کتاب_ماه

🔺متن کامل این نوشتار را در سایت مجله الکترونیک واو بخوانید.

📝قصه‌گو و خودمانی

🖌#هاجر_شهابی درباره کتاب «خیمه ماهتابی» نوشت:

🔹زبان داستان به‌گونه‌ای انتخاب شده است که گویی خیمه خودش را روی زمین پهن کرده است و مخاطبان را دور خود جمع کرده و دارد برای آنها با لحنی شیوا و دلنواز قصه کربلا را تعریف می‌کند.

🔹نویسنده تا جایی که برایش مقدور بوده کلمات را ساده انتخاب کرده است تا مخاطب خیلی درگیر کلمات قلمبه‌سلمبه نباشد و نوشته برایش قابل فهم باشد. موسوی با نوع زبانی که انتخاب کرده توانسته‌ اطلاعات لازم را در خود متن به خورد مخاطب بدهد تا سوالی ذهن کودک یا نوجوان را گیج نکند.

🔺متن کامل این نوشتار را در سایت مجله الکترونیک واو بخوانید.

📝نوشتن و فراموشی یک رنج

🖌#فاطمه_سلیمانی در روایتی درباره نوشتن نوشت:

🔹هوش و حواسم مثل ناآرامی‌های ذهن زنی ‌است که یک جین بچه‌ دارد. بچه‌هایی که از دیوار راست بالا می‌روند و مادرشان را از تک و تا انداخته‌اند؛ یک ذهن پرهیاهو و خسته که گاهی ساده‌ترین چیزها را هم فراموش می‌کند.

🔹بارها شده درحال انجام کاری یا در حین صحبت با کسی بودم که موضوعی برای نوشتن به ذهنم خطور کرد. این موقع‌ها پشت سر هم جمله به ذهنم هجوم می‌آورد. جمله‌هایی کاملا مرتبط که کلماتش مثل دانه‌های تسبیح کنار هم‌اند. همان زمان که دارم از چینش کلمات در ذهنم لذت می‌برم، نخ تسبیح پاره می‌شود. این موقع‌ها یخ می‌کنم. تنها کاری که از دستم برمی‌آید این است که همان چند دانه تسبیحی که هنوز توی نخ مانده را با یادداشت کردن نجات دهم.

🔺متن کامل این نوشتار را در سایت مجله الکترونیک واو بخوانید.

📝همیشه عاشق

🖌#مهدیه_جاهد درباره کتاب «اشک حوا» نوشت:

🔹اشک حوا را می توان یکی از کتاب‌های برتر حوزه روایت همسران شهدا دانست. در عین حال کتابی است که در آن زن و رسالت او در نقش‌های مختلف دختری، همسری و مادری در کمال خود به تصویر کشیده شده است.

🔹در کنار اینکه زندگی همسر شهید به عنوان رکن اصلی درخت مقاومت بیان می‌شود خود شهید نیز در سرتاسر روایت حضور پررنگ دارد و این دو در متن داستان از یک‌دیگر جدا نیستند.

🔺متن کامل این نوشتار را در سایت مجله الکترونیک واو بخوانید.

📝کدام مهم است، پیمانه یا دانه؟

🖌#حسام_آبنوس درباره کتاب «فصل توت‌های سفید» نوشت:

🔹فصل توت‌های سفید، خرده‌روایت‌های جذابی دارد و تصویری که از سال‌های دهه پنجاه و قبل از آن ارائه می‌کند دلنشین و باورپذیر است. جسارت سیده عذرا موسوی را در پرداختن و اشاره کردن به شهر نو را باید ستود. از دیگر سو تصویری که او از زنان و زیست زنانه در آن سال‌ها نشان می‌دهد هم برای خواننده جذاب است.

🔹ماجراهایی که شخصیت اول داستان برایش اتفاق می‌افتد قرار است در خدمت یک اتفاق باشد، اتفاقی که شاید بتوان گفت هیچ‌وقت روی نمی‌دهد. من در مواجهه با کتاب پیوسته منتظر بودم تا آن اتفاقی که نویسنده قرار است رقم بزند زمینه‌هایش فراهم شود.

#کتاب_ماه

🔺متن کامل این نوشتار را در سایت مجله الکترونیک واو بخوانید.

📝روایت زنانی که رویای جسورانه زیستن دارند

🖌#زینب_مرتضایی_فرد درباره کتاب «درد سنگ» نوشت:

🔹درد سنگ» روایتی آشنا از عشق است. آن‌قدر آشنا که حس کنی جایی همین نزدیکی‌ات رخ داده و تو جای یکی از شخصیت‌ها ایستاده‌ای. یا عشقی بزرگ و پنهانی را تجربه کرده‌ای و یا در گوشه و کنار آن حضور داشته‌ای.

🔹بیست فصل کوتاه «درد سنگ» را یک‌نفس خواندم، تا یکی دو هفته حسابی درگیرش بودم و کتاب را به همه زنانی که دوستشان دارم و فکر می‌کنم جسارت زیستن در جهان رویاهایشان را دارند، هدیه دادم. زن‌هایی که می‌دانند می‌شود در عالم خیال طور دیگری زیست و پناه می‌برند به این عالم مقدس!

🔺متن کامل این نوشتار را در سایت مجله الکترونیک واو بخوانید.

📝روایتی تازه از ایمان و عشق

🖌#پروانه_حیدری درباره رمان «غمسوزی» نوشت:

🔹غمسوزی داستان آدم‌های خوبی‌ست که نقش بازی نمی‌کنند، تصنعی در کلام و رفتار ندارند و تا آن جا که باید در بستر قصه شکل گرفته‌اند. منش و کردار این شخصیت‌ها توی ذوق نمی‌زند و آنچنان خوب ساخته‌ شده‌اند که گاه نقص‌های اثر را هم می‌پوشانند و آن را به درستی پیش می‌برند.

🔹خوب و بد شخصیت‌ها، عصبانیت‌شان، طلبکاری‌شان از همدیگر و شیطنتی که در واگویه‌های ذهنی‌شان است، به خصوص در اسوف، از آن‌ها بت نمی‌سازد و بیشتر در دل مخاطب جایشان می‌کند.

🔺متن کامل این نوشتار را در سایت مجله الکترونیک واو بخوانید.

📝هر که زنده‌ست در خطر باشد

🖌#فاطمه_امی درباره رمان «آواز کشتگان» نوشت:

🔹کتاب «محاکمه» کافکا را خوانده‌اید؟ به خاطر بیاورید «یوزف. ک»، شخصیت اصلی داستان، صبح از خواب بیدار شده و متوجه می‌شود به جرمی که هیچ‌‌وقت نمی‌فهمد چیست، محکوم شده است. محمود شریفی، شخصیت اصلی، کتاب آواز کشتگان هم اتفاقی مشابه برایش می‌افتد.

🔹شخصیت اصلی آواز کشتگان، استاد دانشگاه است و الگو و قهرمان دانشجویان اما داستان حول محور مبارزه دانشگاهیان و استادها می‌چرخد و مبارزات دانشجویی در پس‌زمینه داستان درحال وقوع است و به طور مفصل به آن پرداخته نشده است.

🔺متن کامل این نوشتار را در سایت مجله الکترونیک واو بخوانید.

📝انقلابِ آیت‌الله

🖌#مهدیه_جاهد درباره کتاب «ماموریت ویژه آیت‌الله» نوشت:

🔹این کتاب روایت داستانی و رمان‌گونه از مبارزه صد ساله بر مبنای صدها برگ گزارش آشکار و اسناد محرمانه در روند شکل‌گیری نهضت اسلامی مردم ایران تا پیروزی انقلاب اسلامی به رهبری امام خمینی است که توسط نویسنده جمع‌آوری شده است.

🔹کتاب مستندوار تنها اتفاقات را روایت نکرده است بلک اتفاقات را طوری کنار هم چیده است تا در این میان شخصیت و ویژگی‌های آیت‌الله بر اساس آن و در خلال رویدادها خودش را نشان دهد.

🔺متن کامل این نوشتار را در سایت مجله الکترونیک واو بخوانید.

📝قطعاتی کوچک از سال‌های طولانی فرزندی

🖌#نجمه_نیلی_پور درباره کتاب «از طرف فرزند کوچک شما» نوشت:

🔹این اثر، کتابی است روایی به قلم کودکان بزرگ‌شده‌ای که اکنون هر کدام برای خودشان صاحب منصب و کلمه شده‌اند. کودکانی که به سبب قرار گرفتن در شرایط ویژه زیست والدینشان دچار مخاطراتی شده‌اند و سرنوشتشان به گونه‌‌ای که دلخواهشان بوده رقم نخورده است.

🔹روایت‌های کتاب «از طرف فرزند کوچک شما» نیز هم‌چون روایت‌های دیگر، قطعه‌های کوچک شده سال‌های واقعی فرزندانی است که در مواجهه با پدرها و مادرهایشان سال‌ها آن‌ها را به دوش کشیده‌اند و حالا فرصتی یافته‌اند تا آنها را در کلمات کادوپیچ کنند و به خوانندگانشان هدیه دهند.

🔺متن کامل این نوشتار را در سایت مجله الکترونیک واو بخوانید.

📝ماجراجویانه و پرکشش

🖌#حسام_آبنوس درباره رمان نوجوان «روز اول، روز آخر» نوشت:

🔹بزرگ شدن و تحول شخصیت اتفاقی است که به عنوان غایت این اثر باید به آن اشاره کرد. رضا و مسعود در مسیر کشف حقیقتی که برای یافتنش پا در مسیری سخت گذاشته‌اند بزرگ می‌شوند و دیگر نوجوان‌های خودسر و ترسو ابتدای کتاب نیستند.

🔹«روز اول، روز آخر» قصه‌ای پرضرب و کشش‌دار است که خواننده نوجوان را می‌تواند راضی کند. به عبارتی باید گفت میرابوطالبی رگ خواب نوجوان را خوب می‌شناسد و تلاش کرده آن را در داستانش به خوبی به کار ببندد تا مخاطبش را با قصه‌اش و روند تحول شخصیتش همراه کند.

🔺متن کامل این نوشتار را در سایت مجله الکترونیک واو بخوانید.

🎤تحت تاثیر نگاه سیاسی، نگاه انسانی را فراموش می‌کنیم/ در سخنرانی‌ها می‌گویند جنگ روایت‌ها ولی معنایش را نمی‌فهمند

🔹ما یک دولتی داریم، دولت یک موضعی دارد ولی دلیل نمی‌شود رسانه‌های ما همان موضع دولت را داشته باشند. یعنی دیدگاه متفاوت خبرنگار به معنای ضدمنافع ملی بودن یا ضدایرانی بودن آن نیست. ما می‌توانیم مثل الجزیره و قطر باشیم، در یک جاهایی الجزیره الزاماً منافع رسمی دولت قطر را پیگیری نمی‌کند، ولی در کلان به عنوان یک قدرت نرم محسوب می‌شود که دارد منافع قطر را پیش می‌برد.

🔹من از ابتدای اتفاقات سوریه می‌خواستم بروم ولی در چارتی که برای اعزام آدم فرهنگی نوشته بودند، اولین اولویت با مستندساز بود، دومین اولویت با عکاس بود و اصلاً تعریفی از خبرنگار نداشتند و می‌گفتند خبرنگار به چه درد ما می‌خورد؟

🔺تیترهای دیگری از این گفت‌وگو:
ــ خودم به استقبال ممیزی می‌روم
ــ چون از شکست نمی‌نویسیم مخاطب پیروزی ما را هم باور نمی‌کند
ــ خبرنگار غربی وقتی خودش گیر می‌کند نمی‌تواند بی‌طرف باشد

🖌گفت‌وگوی حامد هادیان درباره کتاب «خبرنگار دو دلاری» را با #حسام_آبنوس در سایت مجله الکترونیک واو بخوانید.

📝فروپاشی و آن‌ها که باور نمی‌کنند!

🖌#الهام_اشرفی درباره رمان «نه فرشته، نه قدیس» نوشت:

🔹یکی از شخصیت‌ها درگیر خاطرات پدر و مادرش است که شیفته کمونیسم بودند، چرا که آن را ناجی خود می‌دانستند؛ ناجی‌ای که آن‌ها را از اردوگاه‌های کار اجباری زمان هیتلر و تسلط فاشیسم بر دنیا نجات داد. به‌قول کریستینا پدرش اعتقاد کورکورانه‌ای به حزبش داشت که نمی‌گذاشت بی‌عدالتی‌های جاری در اطرافش را ببیند.

🔹رمان پر است از اشاره به وقایعی تاریخی که در دنیای واقعی به وقوع پیوسته است؛ از مجازات برخی از سران آلمان نازی و اشاره به نام آن‌ها تا ارجاع به وقایع سیاسی و تظاهرات جوانان در دوره‌های مختلف و مرگ خودخواسته ویرجینیا وولف و گفت‌وگوهای حول مذهب و خدا و آفرینش و…

🔺متن کامل این نوشتار را در سایت مجله الکترونیک واو بخوانید.

📝روانشناسانه، اجتماعی و غیرموعظه‌گر

🖌#هاجر_شهابی درباره رمان «لی‌لی» نوشت:

🔹داستان با وجود روان‌شناسانه بودنش یک داستان اجتماعی هم محسوب می‌شود. اجتماع ما پر است از زندگی‌های مشترکی که زن و مرد آنها درگیر فراز و فرود مشکلات شده‌اند و هر کدامشان یک الگوی مواجهه خاص خودشان را با آن مشکلات انتخاب کرده‌اند.

🔹نویسنده در این کتاب دوربین نگاهش را نزدیک کرده است به زندگی زوجی که پنج سال از زندگی مشترکشان می‌گذرد. زوج داستان در حال دست و پنجه نرم‌کردن با مشکلات خود هستند. هسته اولیه داستان روی زندگی همین زن و مرد بنا شده است اما در کنار آنها زندگی چند نفر نزدیک به آنها هم بررسی می‌شود.

🔺متن کامل این نوشتار را در سایت مجله الکترونیک واو بخوانید.

📝اندونزی به روایت نویسنده مصری

🖌#سعیده_ملایی درباره رمان «زیبای جاکارتا» نوشت:

🔹این رمان روایت تلاش حزب کمونیست اندونزی برای به ثمر رساندن انقلاب کمونیستی سراسری در اندونزی و دست‌یابی به سلطه است. نویسنده شخصیتی ضد کمونیست بود و روابط ایدئولوژیک بین مصر و اندونزی الهام‌بخش نوشتن این رمان بوده است.

🔹در تمام طول داستان، فاطمه شال سفیدی به سر دارد که به زعم نویسنده، نمادی از پاکی روح مسلمانان اندونزی است که دست رد بر پیشنهادات بی‌شرمانه کمونیست‌ها زده‌ و آلوده جنایت‌ها نشده‌اند. نویسنده در این داستان تقابل بین روح و ماده را در باورهای مسلمانان و کمونیست‌ها به تصویر می‌کشد.

🔺متن کامل این نوشتار را در سایت مجله الکترونیک واو بخوانید.

📝اعتراف به شکست انسان

🖌#فاطمه_سادات_حسینی درباره رمان «اشتیلر» نوشت:

🔹اشتیلر داستان یک فرار است، فرار از خود و هویت‌مان، داستان یک سرخوردگی و عصیان. داستان کسی که می‌خواهد گذشته‌اش را پاک کند. اشتیلر شاید روایت انسان‌های معاصر ماست، کسانی که نمی‌خواهند ننگ زندگی در چنین دنیایی را بپذیرند؛ کسانی که نمی‌خواهند در کنار انسان‌هایی زندگی کنند که حاضرند به هر قیمتی در این دنیا وجود داشته باشند.

🔹نویسنده تقریبا در تمام صفحات وضعیت سیاسی اروپا به خصوص سوییس را نقد کرده است؛ حتی وقتی که دارد از زبان اشتیلر، معماری سوییس را نقد می‌کند هم مشغول نقد کردن از وضعیت سیاسی روزگارش است.

🔺متن کامل این نوشتار را در سایت مجله الکترونیک واو بخوانید.