📝این کتاب شاید حالت را بهتر کند

🖌#یاسمین_فلاحتی درباره رمان «کتابخانه نیمه‌شب» نوشت:

🔹برای اهالیِ کتاب، کتابخانه‌ایست مابینِ مرگ و زندگی که کتابخانه نیمه شب نام دارد. در این کتابخانه قفسه‌های کتاب تا ابد ادامه دارند. در این جا شانس تجربه حسرت‌ها و انتخاب‌هایی به تو داده می‌شود که فرصت تجربه کردنشان را نداشته‌ای.

🔹با در نظر گرفتن این که هدف این کتاب فقط داستان‌گویی نیست و در مورد افسردگی و حسرت‌ها و انتخاب‌ها صحبت می‌کند، اما اگر به عنوان یک داستان عرضه شده است، پس حداقل باید کمی پایانش دور از انتظارتر باشد! نه اینکه از همان اول دقیقا بتوانیم پایان داستان را به درستی حدس بزنیم.

#کتاب_ماه

🔺متن کامل این نوشتار را در سایت مجله الکترونیک واو بخوانید.

📝روایتی از بیخ گوش مسعود رجوی!

🖌#علیرضا_ملوندی درباره کتاب «از تهران تا تیرانا» نوشت:

🔹این کتاب از آن جهت که به سراغ یکی از کادرهای مرکزی سازمان در برهه حساس دهه شصت و هفتاد رفته و مشاهدات بلاواسطه او از درون منافقین را نقل کرده دارای اهمیت است و کسانی که علاقه‌مندند با سازمان از نگاه یک عضو رده بالای آن آشنا شوند از مطالعه «از تهران تا تیرانا» پشیمان نخواهند شد.

🔹آنها که اخبار و اتفاقات مربوط به سازمان مجاهدین خلق یا همان منافقین را دنبال می‌کنند نام مسعود خدابنده را شنیده‌اند. فردی که تا اواسط دهه هفتاد از نفرات نزدیک به مسعود و مریم رجوی بود و شناخت بی‌واسطه‌ای از سازمان و اتفاقات مهم آن دارد و سال‌هاست از مخالفان جدی این سازمان است.

🔺متن کامل این نوشتار را در سایت مجله الکترونیک واو بخوانید.

📝قربانی شدن لیلا در الگوهای مردانه کار

🖌#مریم_شوندی در روایتی از خانه‌داری و زیست فرهنگی داشتن، نوشت:

🔹دفترهای برنامه‌ریزی ادعاهای بزرگی دارند. خیال می‌کنند با چهار خط و چند جدول می‌توانند افسار زمان را بکشند. یا از دقیقه‌ها لباس بدوزند و بکشند سر کارهای ما. این کارها اما یاغی‌تر از آن‌اند که با لباس و افسار به چنگ ما بیایند.

🔹اقعیت این است که همه چیز به همان الگوی مردانه کار برمی‌گردد. ما ز‌ن‌ها خیال می‌کنیم چون در مراودات و ساختار شغلی مردان، حضور بچه‌ها حذف شده، پس این یک اصل است. اگر اسم آن فراهم کردن شرایط بی‌نقص کار و پنهان کردن صدای بچه‌ها، «کمال‌گرایی» بود پس لابد «کمال» در شیوه مردانه کار است.

🔺متن کامل این نوشتار را در سایت مجله الکترونیک واو بخوانید.

📝پایانی به سبک اصغر فرهادی!

🖌#فاطمه_قربان_نیا درباره رمان «وقتی حیات خواب بود» نوشت:

🔹در «وقتی حیات خواب بود» با زنی خودسر و خودخواه مواجه هستیم که نه تنها برای دیگر مردمان، بلکه برای فرزند شیرخوار خودش هم اهمیت چندانی قائل نیست. به احتمال زیاد زنان با خواندن این کتاب خیلی حرص خواهند خورد!

🔹این کتاب حرف اضافه نمی‌زند و یکراست سراغ اصل مطلب می‌رود. شاید این موضوع برای کسی که حوصله شاخ و برگ اضافه و زیاده‌گویی ندارد، قابل توجه باشد. البته کاش نویسنده از آن طرف بام نمی‌افتاد و حداقل دلیل مرگ شبیر را می‌گفت!

🔺متن کامل این نوشتار را در سایت مجله الکترونیک واو بخوانید.

📝در جستجوی گناه نخستین!

🖌#حسام_آبنوس درباره رمان «زمان اشتباه، مکان اشتباه» نوشت:

🔹اجازه بدهید از جایی شروع کنم که ممکن است اغلب ما در آن نقطه اشتراک داشته باشیم. حرف بر سر اشتباه است. ما همه در طول زندگی اشتباهاتی داشته‌ایم، اشتباهاتی که گاهی پی به اشتباه بودن آن‌ها برده‌ایم و گاهی شاید تا پایان زندگی‌مان متوجه‌شان نشده باشیم.

🔹شاید زمان اشتباه، مکان اشتباه را بتوان اثری روانشناختی یا هر عبارت دیگری نامید ولی آنچه در این اثر در سایه این تعابیر ممکن است فراموش شود، اهمیت زندگی است.

🔺متن کامل این نوشتار را در سایت مجله الکترونیک واو بخوانید.

📝در این داستان بدون حسرت زندگی کنید

🖌#مهرسا_صفرخانی درباره رمان «کتابخانه نیمه‌شب» نوشت:

🔹مت هیگ، در طی سفری کوتاه همراه با نورا، جهان انتخاب‌هایمان، فرصت‌ها و مسیرهای پیش‌رویمان را ترسیم می‌کند و با زبانی از دل کتابخانه نیمه‌شب به ما می‌گوید که زندگی در پس این پرده سیاه حسرت است که جلوی دیدمان را گرفته و اجازه عبور نوری را نمی‌دهد.

🔹نورا سید، شخصیت اول داستان، ما را با جهانی غرق در افسردگی و ناامیدی آشنا می‌کند؛ جهانی که هجوم رنگ سیاه در آن، به ما فرصتی برای نگریستن به رنگ‌های دیگر نمی‌دهد و تمام تصاویر زیبا در پرده‌ای از حسرت‌ها، پوشیده شده‌اند.

#کتاب_ماه

🔺متن کامل این نوشتار را در سایت مجله الکترونیک واو بخوانید.

📝اگر من هم اتاقی داشتم!

🖌#فاطمه_سادات_حسینی درباره کتاب «اتاقی از آن خود» نوشت:

🔹وولف در این کتاب بیشتر از اینکه در مورد نوشتن صحبت کند، در مورد مراحل قبل از نوشتن مثل وضعیت اقتصادی و اجتماعی زنان صحبت کرده است. او این سوال را مطرح می‌کند که چرا زنان در گذشته به خصوص در عصر الیزابت، کم‌تر می‌نوشتند؟

🔹نکته جالبی که ویرجینیا وولف به آن اشاره می‌کند این است که وضعیت زنان در ادبیات، زنانی که نویسندگان مرد شخصیت آن‌ها را خلق کرده و پرورانده‌اند، کاملا برعکس وضعیت واقعی آن‌ها ترسیم شده است.

🔺متن کامل این نوشتار را در سایت مجله الکترونیک واو بخوانید.

📝ایستادن مثل یک زن

🖌#حسام_آبنوس درباره کتاب «پاییز آمد» نوشت:

🔹این اثر در کنار آثار مشابهش، حکم تک‌مضراب‌هایی در فضای مردانه حاکم بر روایت جنگ است که نشان می‌دهد زنان چه نقشی در میدان فعالیت‌های جنگ داشتند.

🔹گلستان جعفریان در قامت نویسنده این کتاب سعی کرده تصویری از حضور یک زن در لحظه‌لحظه زندگی را به تصویر بکشد. ما در این کتاب کمتر حضور نویسنده را حس می‌کنیم و در واقع باید گفت جعفریان در کناری ایستاده تا مخاطب راوی کتاب را تماشا کنند.

🔺متن کامل این نوشتار را در سایت مجله الکترونیک واو بخوانید.

📝این کتاب، رمان نیست!

🖌#آزاده_جهان_احمدی درباره «فصل توت‌های سفید» نوشت:

🔹نحوه نگاه و زاویه ایستادن خانم موسوی در نظر به شهر نو یکی از قابل‌تحسین‌ترین ویژگی‌های این داستان است. نویسنده در نگاه به شهر نو و حتی زنان و مردانش مطلقا در نقش داور و قاضی قرار نگرفته است.

🔹آنچه در این میان به این داستان ضربه می‌زند خود قصه است. فصل توت‌های سفید داستان تختی دارد. بدون فراز و نشیب خاص، بدون تکانه حتی بدون غافلگیری ویژه و یا حتی ساده. تنها نقطه تعلیق اثر سرنوشت امیر و جستجوی فروغ است. گویی فقط متکفل بازنمایی تصویر یک دختر ایرانی با شرایط خاص زیستی در ایران دهه پنجاه است.

#_کتاب_ماه

🔺متن کامل این نوشتار را در سایت مجله الکترونیک واو بخوانید.

📝به سیرت و صورت، ژاپنی

🖌#نگین_عظیمی درباره رمان «آوای کوهستان» که نویسنده‌اش برنده نوبل ادبیات است، نوشت:

🔹اگر نگوییم آثار یاسوناری کاواباتا همچون سبک زندگی‌اش آرام و کم‌حاشیه است، دست‌کم می‌توانیم آن را آنچنان که خودش نیز اذعان داشته، به هایکو شبیه بدانیم.

🔹«آوای کوهستان» یکی از همین «رمان‌ـ‌هایکوهای» کاواباتاست که هم نامش و هم محتوایش به عناصر و جلوه‌های طبیعت تکیه زده است. گویا کاواباتا حریری از صوَر و اصوات طبیعت ژاپنی را روی روایتش از یک خانواده ژاپنی کشیده و مخاطب را با روح هایکوگون حاکم بر داستانش پیش می‌برد.

🔺متن کامل این نوشتار را در سایت مجله الکترونیک واو بخوانید.

📝بحر در کوزه

🖌#منصوره_رضایی درباره کتاب «به زبان مادری گریه می‌کنیم» نوشت:

🔹جستارهای این کتاب برخلاف اسمش، که برگرفته از جستار پایانی‌ست، لحن مفرح، طنزگونه و شوخی‌وار دارند و نویسنده خاطرات شخصی خود از کودکی تا بزرگسالی را به زبانی صمیمی بیان می‌کند و آن‌ها را به دنیای زبان و واژگان پیوند می‌زند.

🔹وقتی کتاب را می‌بندیم فهرستی از آثار ادبی و هنری در دست داریم که باید مثل مورابیتو با نگاهی نو به سراغشان برویم و از پس کلمات و تصاویرشان، زندگی را تماشا کنیم.

🔺متن کامل این نوشتار را در سایت مجله الکترونیک واو بخوانید.

📝تو دوستش داشته باش!

🖌#فاطمه_دولتی در روایتی از اصل سخت مادری نوشت:

🔹کم‌رو و خجالتی‌ست؟ تو دوستش داشته باش. بیش‌فعالی دارد؟ تو دوستش داشته باش. بدغذاست؟ تو دوستش داشته باش. تنبل است؟ تو دوستش داشته باش. فرمول‌های ریاضی در سرش فرو نمی‌رود؟ تو دوستش داشته باش… نه در قلب. که اینبار دوست داشتن قلبی کافی نیست. قلبی و لفظی، به او عشق بورز و در لحظه‌های ضعف، لحظه‌های شکست، لحظه‌های کم آوردن، پشتش در بیا. نقصش را کوچک کن، توانایی‌ها و علایقش را بزرگ تا بداند توی این دنیا کسی هست، که همیشه دوستش دارد. هر طور که باشد.

🔹حالا مدت‌هاست من این اصل را تمرین می‌کنم. مثلا هر شب، قبل از خواب چند جمله تکراری زیر گوش زینب می‌گویم و یکی از آن‌ جمله‌های تکراری این است: «زینب، تو هر چی باشی، هر جور باشی، هر کجا باشی، همیشه‌ همیشه مامان، دوستت داره.»

🔺متن کامل این نوشتار را در سایت مجله الکترونیک واو بخوانید.

📝نویسنده‌ای که جایزه برایش مهم نبود

🖌#سعیده_ملایی درباره نجیب محفوظ نوشت:

🔹نوشته‌های نجیب محفوظ، چه در رمان و چه در داستان کوتاه، به دغدغه‌ها و مسائلی با ماهیت انسانی و متافیزیکی مانند مرگ، ناشناخته‌ها، سرنوشت‌گرایی، ترس، ناتوانی، بی‌‌معنایی، انزوا، بیگانگی، ناامیدی، پوچی و بیهودگی و دیگر مسائل وجودی می‌پردازد.

🔹محفوظ یکی از بدبینان بزرگ قرن بیستم است و این بدبینی نه به معنای یأس و نه به معنای فرار از مواجهه با واقعیت، بلکه نمایانگر دیدی بسیار واقع بینانه از واقعیتی فاسد است که باید آشکار شود، از بین برود، و دروغ، فریب و عدم تعادلی که در آن وجود دارد در معرض دید همگان گذاشته بشود.

🔺متن کامل این نوشتار را در سایت مجله الکترونیک واو بخوانید.

📝نفت و روزگار سیاه مردمان این خاک

🖌#فاطمه_قربان_نیا درباره رمان «دشت‌های سوزان» نوشت:

🔹صادق کرمیار در این کتاب به جنوب کشور می‌رود و حماسه و قهرمانی مردمان جنوب را در برابر استعمار پیر روایت می‌کند. در این کتاب بیشتر از زندگی شیخ خزعل، از شیوخ قبایل خوزستان در دوره قاجار، می‌خوانیم.

🔹کرمیار برای «دشت‌های سوزان» خوزستان را دید و شنید. به خواندن تاریخ اکتفا نکرد. به قول خودش در قهوه‌خانه‌های کوت عبدالله هویزه قلیان کشید و با مردم یکی شد. همین پایبندی نویسنده برای توصیف دقیق روایتی که ارائه می‌دهد، باعث جذابیت و ماندگاری اثر می‌شود.

🔺متن کامل این نوشتار را در سایت مجله الکترونیک واو بخوانید.

📝منیر هنر ایران

🖌#حسام_آبنوس درباره کتاب «آینه‌های بی‌کران» نوشت:

🔹«منیر» یا «منیر فرمانفرمائیان» عناوینی است که با آن‌ها شناخته می‌شود. شاهرودی در واقع نام خانوادگی خودش است و فرمانفرمائیان نام خانوادگی همسرش که بیشتر با آن شناخته می‌شود. در این کتاب او فراز و فرودهای زندگی‌اش و حضور در عرصه هنر را برای خواننده خود بازگو کرده و سعی کرده چیزی را از دید او پنهان نکند.

🔹منیر در این کتاب از کودکی و حتی پیشینه خانوادگی‌اش برای خواننده روایت کرده است. روایتی که می‌تواند برای آن‌ها که دنبال جزئیاتی از زندگی مردمان در سال‌های پیش از حکومت پهلوی‌اند و می خواهند اطلاعاتی کسب کنند، جالب باشد، همچنین او در خاطراتش از همکاران و افرادی که با آن‌ها دمخور بوده و از دغدغه‌های هنری‌اش با مخاطب گفت‌وگو کرده که همه این‌ها در کنار هم روایتی جذاب و هیجان‌انگیز ساخته است.

🔺متن کامل این نوشتار را در سایت مجله الکترونیک واو بخوانید.

📝روایت مریم مجدلیه در روزگار پهلوی

🖌#پروانه_حیدری درباره «فصل توت‌های سفید» نوشت:

🔹فصل توت‌های سفید، روایت مریم مجدلیه‌‌ای‌ست که مسیحش را می‌یابد، نگاه از گذشته تاریکش برمی‌گیرد و به آینده امیدوار می‌شود؛ حال آن که آینده آن هم در تهران دهه پنجاه خالی از تشویش نیست.

🔹کتاب از حضور موثر مرد خالی‌ست. مردان قصه زنان‌شان را از خود رانده‌اند و خود نیز در میانه داستان گم می‌شوند. زنان در این رمان چشم‌انتظارند، همواره پشت پنجره یا در کشوری غریب نشسته به انتظار تا سال‌‌های سال؛ اما فروغ این طومار طولانی انتظار را پاره می‌کند و این می‌شود عملی حماسی که شخصیت را از بی‌حرکتی نجات می‌دهد.

#کتاب_ماه

🔺متن کامل این نوشتار را در سایت مجله الکترونیک واو بخوانید.

📝فکرمی‌کنیم آزادیم

🖌#علی_حاجیلو درباره رمان «1984» نوشت:

🔹آنچه اورول در حوزه کنترل ذهن و اراده افراد در این کتاب در ذیل حکومت‌ توتالیتر اقیانوسیه برای ما ترسیم می‌کند، مهمترین پیش بینی کتاب است که امروزه به وقوع پیوسته است.

🔹اورول در این کتاب با فرض نبود حقوق اولیه انسان مثل عشق، آزادی و دانایی سعی می‌کند شما را قدردان وجود این مواهب کند. داستان در دنیایی روایت می‌شود که عاشق شدن نوعی مبارزه مدنی است. دنیایی که همه وجوه زندگی شما توسط دولت کنترل می‌شود.

🔺متن کامل این نوشتار را در سایت مجله الکترونیک واو بخوانید.

📝جای من تو فریاد بزن

🖌#فاطمه_خسروانی در روایتی از سخنگویی موسیقی نوشت:

🔹آن صدایی که از ساز درمی‌آمد، ملودی لالایی کودکی‌هایم بود که پدرم برایم زمزمه می‌کرد تا خوابم ببرد و حالا او کیلومترها از من فاصله داشت و من میان غریبه‌هایی که به‌تازگی همکارشان شده بودم و از همه‌شان کم‌سن‌تر بودم و باید نشان می‌دادم که به اندازه آن‌ها بزرگسال و جدی هستم، دلتنگ شده بودم و می‌‌باریدم.

🔹ساز صدای زندگی می‌داد. این اولین مواجهه جدی من با ساز بود. پس از آن بود که فهمیدم با اینکه کارم «کلمه» است، گاهی کلمه برای بیان آنچه در دل آدمی می‌گذرد کافی نیست و چه رستگارند آنان که نواختن می‌دانند.

🔺متن کامل این نوشتار را در سایت مجله الکترونیک واو بخوانید.

📝توصیف شاعرانه مصائب

🖌#فاطمه_سادات_حسینی درباره مجموعه داستان «آقایی از سان‌فرانسیسکو» نوشت:

🔹بونین خواننده را در داستان‌ها و شخصیت‌هایش حل می‌کند. ما آن خانه‌ها، دیوارها، پنجره‌ها، کف‌پوش‌ها و پرده‌ها، آن شخصیت‌ها، خلق‌وخو‌ها، گفتگوها، هیجانات و احساساتشان را با گوشت و پوستمان حس می‌کنیم. او مانند یک نقاش تمام جلوه‌ها و بازی‌های نور، سایه و رنگ را در طبیعت پیش چشمانمان می‌آورد.

🔹تک‌تک لحظات مهم زندگی انسان‌ها در این مجموعه وجود دارند. ما برای لحظاتی دنیا را از چشم یک سرباز، یک عاشق، کودک، پیر، مسافر و حتی یک حیوان می‌‌بینیم و داستان دوری و هجران، مرگ، عشق و زندگی را می‌شنویم. درست است که با هر داستان، فقط چند صفحه می‌توانیم با شخصیت‌ها همراه شویم، اما تصویر بعضی از آن‌ها هیچ‌وقت از یادمان نمی‌رود.

🔺متن کامل این نوشتار را در سایت مجله الکترونیک واو بخوانید.

📝به قول امروزی‌ها «دارک»

🖌#فاطمه_کمالی درباره رمان «فصل توت‌های سفید» نوشت:

🔹فصل توت‌های سفید از آن کتاب‌هاست که انگار تو را به دنیای درون خود می‌کشند و بعد از یک مدت خواندنش احساس می‌کنی که روزگاری در خانه گیلاس خانم زندگی کرده‌ای، در سختی‌ها با آن‌ها خون دل خورده‌ای و در خوشی‌ها در آن حیاط با صفا، قاه‌قاه خندیده‌ای! با بهرامِ هیز، پسر منیژه، سر کارهای مسخره‌اش بگو مگو کرده‌ای؛ انگار که تو هم این عشق پنهان و نگرانی شدید در برابر امیر را در وجود خود حس می‌کنی و حتی گاهی از وجود این عشق، خجالت می‌کشی!

🔹در کتاب، به موضوعات اجتماعی جامعه در آن عصر به خوبی توجه شده و مشکلات به وضوح لمس می‌شوند؛ می‌توان گفت موضوعی که در هرجای این کتاب ردپایی از آن به چشم می‌خورد، در اصل مظلومیت زنان است؛ چه ایرانی و چه خارجی مثلا لهستانی… مظلومیتی که بسیار ساده اما شدیداً عمیق است.

#کتاب_ماه

🔺متن کامل این نوشتار را در سایت مجله الکترونیک واو بخوانید.

📝قصه‌گو و خودمانی

🖌#هاجر_شهابی درباره کتاب «خیمه ماهتابی» نوشت:

🔹زبان داستان به‌گونه‌ای انتخاب شده است که گویی خیمه خودش را روی زمین پهن کرده است و مخاطبان را دور خود جمع کرده و دارد برای آنها با لحنی شیوا و دلنواز قصه کربلا را تعریف می‌کند.

🔹نویسنده تا جایی که برایش مقدور بوده کلمات را ساده انتخاب کرده است تا مخاطب خیلی درگیر کلمات قلمبه‌سلمبه نباشد و نوشته برایش قابل فهم باشد. موسوی با نوع زبانی که انتخاب کرده توانسته‌ اطلاعات لازم را در خود متن به خورد مخاطب بدهد تا سوالی ذهن کودک یا نوجوان را گیج نکند.

🔺متن کامل این نوشتار را در سایت مجله الکترونیک واو بخوانید.