ولی دوره روحانی بیشتر خوش می‌گذشت. هرچقدر دلت می‌خواست فحش می‌دادی و نقد می‌کردی‌. هیچکس هم کاریت نداشت.
الان دیگه این کارا "مصلحت" نیست 😞

بعضی از دوستان وقتی آماری از ایران میذارم جبهه گیریهای عجیبی غریبی دارن.
من همیشه تفاوت فرهنگ و نگاه برام مهمه، چیزی که خیلی بیشتر از گرونی و سیاست های دولتی و .. در زندگی مردم موثره. وقتی نگاه درست نباشه، یا آموزش داده نشه، هرچقدر هم سیاست عوض بشه و تورم از بین بره نتیجه ای بدست نمیاد.
دنبال آمار خودرو سواری در ایران و ژاپن بودم، دوتا تیتر خبری خیلی جالب نظرمو جلب کرد.
تیتر مربوط به ژاپن میگه: «چطور توکیو به بهشت ضد خودرو تبدیل شده. بزرگترین تولید کننده خودروی جهان و شهری که تقریباً تمام مردمش هرروز خارج از خونه کار میکنن»
تیتر مربوط به ایران میگه« نابرابری و بی‌عدالتی در مالکیت خودروی شخصی، هنوز درصد بالایی از ایرانیان خودروی شخصی ندارند».
متوجه منظورم شدین؟
عدالت در ژاپن، مالکیت خودرو نیست، دسترسی به حمل و نقل عمومیه. توکیو، یکی از پرجمعیت ترین و پرمشغله ترین شهرهای جهان، پایین ترین آمار خودروی سواری در شهر رو داره.
ولی در ایران وقتی نگاه به عدالت اینه که «همه» باید ماشین داشته باشن، حمل و نقل عمومی یه مطالبه جدی نیست، آلودگی هوا و ترافیک و بیتحرکی و زندگی تنبلانه بعدش هم چندان مهم نیست.

نه من ترسو نیستم فقط وقتی سریال from رو نگاه کردم خوابم نبرد.
(جرات ندارم بقیه‌ش رو ببینم)

درسته که رنگ نداره ولی خب بهرحال کشیدمش
#نقاشی

آقای تاج اومده تلوزیون در مقابل سوال: " چرا پول پخش باز‌های فوتبال که متعلق بیت‌المال هست رو نمی‌دید"

جواب می‌ده: "چون پخش فوتبال یه چیز ضروری برای صداسیماست‌. اگر فوتبال نباشه تلوزیون چی می‌خواد به جاش پخش کنه؟"

فیلمای خانواده گرامیتون هست آقای تاج. اونا رو پخش می‌کنن مردم هم بیشتر سرگرم می‌شن‌ پول بیت‌المالم هدر نمی‌ره.

عاقل كسى است كه زبانش را از بدگويى پشت سر ديگران، نگه دارد.
- امیرالمومنین | غررالحكم، ح 1955

مدیریت بحران در جمهوری اسلامی ایران:

من اگر ماشین زمان داشتم؛ با شاتگان می‌رفتم کربلا کمک امام حسین. تو برای مذهبت چیکار می‌کردی؟

‌ ‌ ‌‌‌ ‌
از اونجایی که پیشگیری بهتر از درمانه ما از خود سقیفه شروع میکردیم🗿

‌ ‌ ‌‌‌ ‌
من جنگیدن بلد نیستم.
اگر میرفتم کربلا بلندگو میبردم آهنگ ای خلیفه‌‌‌... رو میذاشتم 🗿

یه طراحی مجدد داشته باشیم
#نقاشی

به نوبه خود، منم رنگین کمان رو مشاهده کردم‌

ضمنا فردا روز خبرنگاره بزرگواران
از همین الان بهتون اطلاع میدم که تبریکی کادویی چیزی داشتید رو دستتون نمونه 💅

حالا به عمد یا سهو، خیلی فرقی نمی‌کنه؛ کسی که بخواد کاری رو انجام بده، قطعا انجام می‌ده. اگر هم نخواد روی طنابش ماست پهن می‌کنه.

-دفترچه خاطرات Eva، اردیبهشت ۱۴۰۰

روی طناب ماست یا ارزن پهن کردن یعنی دلیل غیر منطقی برای انجام ندادن کاری آوردن.
آوردن بهانه‌های خنده‌دار.

امروز روز جهانی گربه بود.
(منصفانه نیست که با روز خبرنگار هم‌پوشانی داشته باشه و نتونم دوتا کادو ازتون بخوام)

اگر شهید محسن حججی در سوریه شهید نمیشد و به خیل شهدا نمی‌پیوست ؛
زمانی که به رده خدمتی باز می گشت ، قرار بود کمیسیون اخراج شهید انجام شود.
نمره پاسداری سالیانه شهید زیر پنج بود و در نمایندگی و انضباطی دارای پرونده بود.

روایت مکتب حضرت امام (ره)

#یادداشت

یکی از خانومایی که جای خواهر منه و اتفاقا توی بسیج هم فعالیت داره به مناسبت روز خبرنگار برام یه ویدیو از آقای خامنه‌ای فرستاده بود. یعنی ویدیو رو فرستاده بود و زیرش به وضوح نوشته بود:«اینم به مناسبت روز خبرنگار»
ویدیو رو باز کردم. خلاصه حرف‌هایی که آقا توش زده بودن این بود:«هرکس مردم رو با هر روشی ناامید کنه، داره تو تیم دشمن بازی می‌کنه.»
از اون خانوم تشکر کردم و چیزی نگفتم. ایشون دوباره بعد چند دقیقه برام نوشت: «خدا عاقبت همه ما رو بخیر کنه. نکنه یه روزی دشمن ملت خودمون بشیم.»

مجدد ازش تشکر کردم ولی برام خیلی دردناک بود که یکسری از هموطن‌هایی که اتفاقا فرهیخته و باسواد هم هستن، به بهانه «ناامید نکردن مردم» انتظار دارن همه یکی یدونه ماله بگیرن دستشون و چشماشونو رو اتفاقات غیر زیبایی که اطرافمون میوفته ببندن. وقتی هم که به این رفتار و این منطق خفقان‌ساز اعتراضی ببینن، سریع می‌رن چندتا سخنرانی از آقای خامنه‌ای پیدا می‌کنن و ربطش می‌دن به موضوع که راه نقد رو ببندن.
این دسته از آدم‌ها نه فساد رو می‌بینن نه چیزی از لزوم مردمی بودن رسانه می‌دونن. تعریف ناامیدی رو هم بلد نیستن. نمی‌دونن که یک انتقاد اگر به صورت درست و به جا وارد بشه اتفاقا میتونه منشا امید و حرکت ملت باشه. این دسته از آدم‌هایی که شخصا، با احترام، «ماله‌کش» صداشون می‌کنم، حتی حرف‌های آقای خامنه‌ای رو هم به صورت سلیقه‌ای و بخش-بخش گوش می‌دن و انتقادهای صریح ایشون نسبت به ساختار رو نادیده می‌گیرن.

هیچ‌وقت در هیچ گوشه از جهان و هیچ قسمتی از تاریخ، مشکلی پیدا نمی‌شه که با نادیده گرفته شدن حل بشه. چیزی که مردم رو ناامید می‌کنه انتقاد به فساد و ظلم نیست. چیزی که مردم رو ناامید می‌کنه، محصولات کشاورزی‌ایه که با کلی زحمت و هزینه بار اومده ولی حالا داره گوشه مزرعه خاک می‎خوره. هنرمندیه که سال‌ها اجراش رو تمرین کرده و در نهایت بخاطر برخورد سلیقه‌ای اجراش لغو می‌شه. رستوران داریه که برای گذاشتن بنر تبلیغاتی رستورانش دم در، باید چندین میلیون به اماکن هزینه بده. دختریه که صرف جنسیتش از فعالیت‎های مذهبی و انقلابی به صورت کامل کنار گذاشته می‌شه. خبرنگاریه که ساعت‌ها برای یک گزارش تحقیق می‌کنه و تهش با یه تماس، مجبوره همه حرف‌هاش رو پاک کنه.
خلاصه من که خودم رو خبرنگار نمی‎دونم. ولی با تاخیر روز خبرنگار مبارک