صبح روزی که مُردم با مادرم خداحافظی نکرده‌بودم.
توی مسیر، هم جنازه موش توی جوب را دیدم هم کبوتری که ماشین ها بارها از روی سرو کله‌اش رد شده بودند.
بعضی از روزها از همان اول یه‌جوری هستند. نامانوسند، انگار کَجند. روزی که مُردم هم کَج بود.
فقط من سعی می‌کردم نادیده‌اش بگیرم.
#هجویات

امروز سی و یک تیر بود به مناسبت امروز آدمای سمی رو از زندگیتون...

یه‌جا خوندم ‏بهترین و واجب ترین صفتی که یه انسان می‌تونه داشته باشه؛ امن بودنه.

وقتی تقریبا باهامون غریبه اید ولی میاید جلومون بقیه مردم رو مسخره می‌کنید یعنی امن نیستید.
وقتی پیشمون از آدمای دیگه بدگویی می‌کنید یعنی امن نیستید.
وقتی مداوم "تهدیدات بالقوه شخصیتی" خودتون رو به رخ کسی می‌کشید یعنی امن نیستید.
وقتی به صورت "غیر ضروری" و "واضح و صریح" پنهان کاری می‌کنید یعنی امن نیستید.

این امن نبودنتون باعث میشه توی آدما مشکل اعتماد کردن به وجود بیارید و آدما وقتی کنارتونن حس خوبی نداشته باشن.

به شخصه هیچ تمایلی ندارم با کسی که "به اندازه کافی" صمیمی و راحت نیستم درباره کسی غیبت کنم.
با بدگویی و غیبت و مسخره کردن آدمای دیگه، از چشم من میوفتید. باعث می‌شید فکر کنم "همه آدما نا امن هستن" و به همین دلیل تمایلم رو به ادامه ارتباط باهاتون از دست میدم

بچه‌ها دقت کردید که تاحالا نشده من و بتمن باهم یه جا حضور داشته باشیم؟😏

اگر بتمن اکس من بود سرنوشت من یه جوری میشد که من مجبور باشم جای آلفرد پنی ورث باشم.
نه تنها هر روز ببینمش بلکه کارهاشو هم بکنم.
درباره شانس من چی فکر کردی؟ 😂

من هرگز به روزهای گذشته بازنگشتم.
حتی در روشن ترین روزهای زندگی ام جای زخم هایی که روی تنم کشیده بودی درد میکند.
منظورم این است که خوشحالم. اما روزهایی را به خاطر دارم که خوشحال تر از این بودم.
#هجویات

"شبیه‌ترین انسان به رسول‌الله از لحاظ اخلاقی و ظاهری" عبارتی است که تلویحا گرایِ "امامت" را می‌دهد.

فقط به این جمله فکر کنید:
روز عاشورا اباعبدلله با گفتن این عبارت به حضرت علی اکبر، جان امام سجاد را حفظ کرد...
صلی الله علیک یا اباعبدلله🖤

انقدری که امشب تو هیئت حاج محمود کریمی آشنا دیدم تو کل مهمونی‌های عید امسال آشنا ندیده بودم.

اگر امشب کربلا بودی،
َمنظورم ۱۴ قرن قبل‌تر از امشب
آیا پس از خاموشی چراغدان‌ها می‌ماندی؟
یا چیزی بود/ هست که تو را از حلقه بلا بخواند؟
و بروی.
آیا اگر می‌رفتی
پشیمان می‌بودی؟
۱۴ قرن بعدی را از خشم، اشک می‌ریختی؟
یا جوری پشت سرت را هم نگاه نمی‌کردی
انگار که تابحال نبودی؟
آیا اگر کربلا به خانه‌ات بیاید؛
امشب نه،
منظورم مدتی بعد از حالا
آیا می‌مانی؟

#یادداشت

امشب به مناسبت عاشورا، مترو تا ۱۲ شب کار می‌کرد و از ساعت ده و نیم به بعد، اکثریت قریب به اتفاق مردمی که از مترو تهران استفاده می‌کردن عزاداران اباعبدلله بودن.
چندتا نکته خیلی قابل توجه بود:

-هیچ آقایی نیومد تو واگن خانوم‌ها و باعث مزاحمت نشد

-هیچکس سر "جای نشستن" دعوا نکرد، بلکه همه جا رو به همدیگه تعارف می‌کردن

-علی رغم جمعیت زیاد، خراب بودن تهویه مترو( یا خاموش بودنش) نه کسی کسی رو هل داد نه کسی شروع کرد به غر زدن (بعضا کل مترو باهم صلوات می‌فرستادن😂؟)

-بالای ۵ بار دیدم افراد جاشون رو به آدمای مسن‌تر می‌دادن (حتی با اصرار)

-صف‌های خیلی طولانی برای گرفتن بلیط تشکیل شده بود(جمعیت حاضر توی مترو بالای دو-سه هزار نفر بود) اما هیچ‌کس نه غر می‌زد و نه از صف جلو می‌زد.


نکته قابل توجه این‌جاست که این رفتارها اتفاقی نبودن و همه‌شون اعم از "احترام به بانوان و فضای خصوصی‌شون" ، "نظم" ، "احترام به بزرگتر" ، "از خود گذشتگی" ، "صبر" و "ضایع نکردن حق دیگران" جزو آموزه‌های دینی و مذهبی شیعیانه.
حتی برای کار جزئی‌ای مثل "جای دادن دیگران ‌کنار خود" توی قرآن آیه هست.

در حق قشر مذهبی و معتقد ایران نامردی‌های زیادی شده ولی به‌نظرم بدترینشون همین چهره‌‌ی غیر واقعی‌ای هست که رسانه‌ها (اکثرا داخلی) بی انصافانه ازشون به تصویر کشیدن.

به شخصه شاید با خیلی از ویژگی‌های جمع شیعیان سخت کنار بیام ( یا نیام)
اما واقعا "متمدنانه رفتار کردن" چیزیه که نمی‌تونم درباره‌شون انکار کنم.

حسن ختام حرفم هم این باشه که -یادم نمیاد کجا، ولی- همین اواخر خوندم که درباره "کار هیئتی" نوشته بودن:
بی‌انصافیه که لفظ "هیئتی" برای کارهای بی‌نظم و یِلخی به کار برده بشه.
هیئت نمونه کامل "کار تشکیلاتی و منظم"یه که توسط مردم عادی اداره می‌شه.

سوار مترو بودم داشتم تو موبایلم ژاپنی تمرین می‌کردم.
یهو خانومی که کنارم بود پرسید: خانوم این چه زبانیه که داری میخونی😂
گلس پرایوسی چنده دوستان؟