فیزیک اندیشه

🔶 معنی و مقیاس هوش چیست؟

👥《#نیل_دگراس_تایسون》

#فیزیک_اندیشه
🆔 @endishea

👍2

1.62K viewsedited 09:07

#ورنر_هایزنبرگ در سال های که با مسئله فیزیک اتمی رو به رو بود با ذکر خاطره ای اینطور توصیف می‌کند

در اواخر پاییز سال 1924 با برخی از دوستانم در جنبش جوانان، در کوه های میان کرویت و دریاچه آخن رفته بودیم هوا دره در آن روز گرفته بود و ابرها هم کوه ها را در پرده خود کاملا پوشانده بود با بالا رفتن از کوه هم ابرها را هر چه بیشتر بر ما تنگ تر می‌کرد. به طوری که خود را هر چه بیشتر در میان کلاف سردرگمی از صخره ها و رستنی ها یافتیم
که در آن دیگر راه از چاه، هر چند که می‌کشیدیم ممکن نبود. اما ما هم به بالا رفتن ادامه میدادیم، شاید هم با این دلهره که آیا اصلا می‌توانیم در صورتی که حادثه ای بروز کند راه برگشت باز هم پیدا کنیم. اما همچنان که بالا میرفتیم. تغییر شگفت پدیدار میشد. مه در جاهایی آنچنان غلیظ بود که همدیگر را نمی‌دیدیم و تنها با جار زدن می‌توانستیم چیزی به همدیگه بگوییم. اما ناگهان بالای سرمان روشن تر شد و روشنایی به یک باره تغییر کرد. پیدا بود که ما در میدانی از مه وارد شده بودیم که از بالای سرمان رد میشد، یکدفعه هم توانستیم از میان دو توده غلیظ لبه روشن دیواره صخره ای بلند را ببینیم.
که در میان نور خورشید پدیدار شده بود که از روی نقشه راه در پی اش بودیم. چند نگاهی به آن ور اون ور کافی بود تا یه تصویری روشن از چشم انداز کوهستانی برسیم که شاید پیش روی ما و بالای سر ما بود. و پس از آنکه ده دقیقه دیگر باز هم سر بالایی تند بالا رفتیم. به گردنه ای رسیدیم که بر فراز آن دریای مه بود و خورشید در آن پیدا. در جنوب، ستیغ کوه های زون وند و در پشت آن قله های پوشیده از برف آلپ مرکزی با وضوع هر چه تمام تر دیده می‌شد به طوری که دیگر جایی برای دودلی باقی نمیگذاشت.
در فیزیک اتمی هم در زمستان 1924/1925 شاید در آن حوضه وارد شده بودیم که در آن مه هم، گاه چشم چشم را نمی‌دید، اما شاید بتوان گفت که بالای سرمان هوای روشن تر می‌نمود. آن گرگ و میش هوا، نوید از چشم اندازی تازه میداد که برایمان بسیار اهمیت داشت

#فیزیک_اندیشه
🆔 @endishea

1.46K viewsedited 09:47