چقدر محبت دارید...

خدایا؟
مهمونی داره تموم می‌شه!
صاحب مجلس بهتر از کجا پیدا کنم؟

لطفا برای آرامش قلب دوستم که خیلی ناگهانی مادرشون به رحمت خدا رفتند، دعا کنید و برای مادرشون فاتحه بخونید.. ممنونم

خدایا؟
دنیا خیلی جای عجیبیه!
انگار همه‌ش هر بُرهه از زندگی دائم منتظریم!
همش انتظار می‌کشیم و وقتی چیزی که می‌خوایم اتفاق میفته میریم تو شرایط بعدی و باز انتظار چیزای جدید...
ازدواج می‌کنیم بعد تا رفتن سر خونه و زندگی و مراسم و... انتظار می‌کشیم! ذوقشو داریم اما زودی میاد می‌گذره و میره! بعد توی زندگی چیزای جدید و انتظار اومدن نی نی و... و بعد با هر سال بزرگ شدنش انتظار چیزای جدید...
دقت کردین؟
ما کل زندگی‌مونو تو دنیا منتظر می‌مونیم و بعد که بهش می‌رسیم انتظار چیزای بعدی...

آبت الله فاطمی نیا که رفتن، احساس کردم که یه چراغ از شهرمون کم شد... انگار دونه دونه داره از چراغای این شهر کم میشه...

احساس می‌کنم دنیا دیگه جای خوبی نیست...
اتفاق پشت اتفاق...
#آبادان

خدایا؟
بگم اگر یه روزی خواستی بنده‌‌ی کوچیکت رو بزرگ کنی چی بهش ببخشی؟
بی توقع شدن نسبت به همه...

تا همین امروز صبح فکر می‌کردم همه چیز خیلی واضحه، اما امروز طی بحثی که با یه دوستی داشتم فهمیدم اتفاقا انقدرم واضح نیست... شاید بخش زیادیش واضح باشه ولی همش نه...
فهمیدم خیلی چیزا هستن که من نمی‌دونمشون و تا ندونم نمی‌تونم و نباید درباره همه چیز اظهارنظر کنم!
مگر جایی که بحث واضحه مثل توهین به مقدساتمون...
می‌خوام بگم، برای اینکه تحلیل سیاسی درستی داشته باشیم نمی‌تونیم بعد از دیدن و شنیدن یه کلیپ یا دیدن یه گوشه از یه ماجرا سریع دست به کار بشیم و پست و استوری منتشر کنیم!
باید مسائل رو با هم دید. هم راستا دید.
و تنها چیزی که می‌دونم اینه که نیاز دارم فارغ از این هیاهو اول وضعیتمو مشخص کنم! صفر تا صد... که سوار هیچ موجی نشم و تحت تاثیر هیچ موجی ام قرار نگیرم...

به بهانه این ایام و بازگشت به دچار...

خدایا، از
این پریشانی‌ها
این سردرگمی‌ها
این دلتنگی‌ها
این خستگی‌ها
این ترس‌ها
این‌ محبت‌ها
این نگرانی‌ها
این تردیدها
این غصه‌ها
به تو پناه می‌برم!

برنامه مهمونی
همونی که ایرج طهماسب ساخته.

بعد از مدت‌ها سلام

این روزا یه سریال فوق‌العاده‌ می‌بینم که دوست دارم آدم‌های بیشتری ببیننش:
“اتاق قرمز”
توی معرفی‌اش همین بس که ازتون بخوام یه قسمت ببینیدش!
البته ناگفته نمونه که از کشور ترکیه توقع ساخت چنین شاهکاری رو نداشتم :)

توی زندگی‌مون آدم‌های زیادی وجود دارن: اعضای خانواده، شاید اعضای خانواده همسرمون، دوستامون، همسایه‌هامون و…
اختصاص دادن وقت برای هرکدوم‌شون بعضی وقتا خیلی عجیب و طاقت‌فرسا به‌نظر می‌رسه و این در حالیه که ما به جز اختصاص وقت به این‌ افراد، زمانی رو برای رسیدگی به کارهامون، همسرمون و شاید بچه‌هامون نیاز داریم.
معمولا این وسط مهم‌ترین چیزی که گم می‌شه، اختصاص دادن وقت به خودمونه… جدا از کار، ورزش و تمام کلاس‌های دیگه‌ای که می‌گذرونیم…
یه چیز خیلی جالبی رو از فیلم اتاق قرمز متوجه شدم. این‌که ماها واقعا از فکر کردن به گذشته فرار می‌کنیم. گاهی حتی توی تنهایی هم‌ دوست نداریم اتفاقات تلخ رو مرور کنیم. خیلی کم خودمون رو می‌بینیم و هرچی از خودمون می‌بینیم توی ظواهر خلاصه می‌شه. صورتمون، پوستمون، بدن‌مون، لباس‌هامون و در کل سرووضع‌مون.
من تا پیش از این خیال می‌کردم با خوندن کتاب‌ها، با حرف زدن‌هام با خودم، با نوشتن و پادکست گوش دادن دارم به خودم رسیدگی می‌کنم. اما ما واقعا وقت‌های کمی رو به خودمون اختصاص می‌دیم.
برای هر کسی هم یجوریه. خودش باید بگرده و پیدا کنه که چطور باید یاد بگیره و برای خودش وقت بذاره.

تاحالا شده ذهنتون بهم ریخته باشه و یک سری گزاره نامنظم و بی‌ربط رو همینطور روی کاغذ بنویسید؟!
اگر نه تجربه‌ش کنید.


۰تنهایی ساختن بعضی‌وقتا سخته ولی ارزششو داره
۰ چیشد بهمون یاد دادن که در هر حالی وقتی کسی حالمون رو می‌پرسه باید بگیم خوبیم؟ چرا نمی‌تونیم بگیم ناراحتیم، خسته‌ایم، بی‌حوصله‌ایم یا…
۰ کاش سریال اتاق قرمز هیچ‌وقت تموم نشه و بتونم تا مدت‌ها به دیدنش ادامه بدم، تکرار فیلم‌ها هیچ‌وقت لذت اولیه‌شون رو نداره برام، مگر بعد مدت‌ها که دیگه یادم رفته باشه!
۰ حتما نمی‌تونستم که سرکلاس حاضر نشدم
۰ باید متنی درباره جذابیت‌های از دور بنویسم!
۰ وسایل سفر رو آماده کنم
۰ خواب عجیبی که حالمو بد کرد رو یادم نمیاد! در کل خواب خیلی خیلی عجیب و ترسناکه! اون‌ها چیه که ما می‌بینیم؟چطور؟

خدایا؟
تو واقعا خدای خوب منی و همه کار برام می‌‌کنی و من هیچ کار برات نمی‌کنم!