composer update imanghafoori/laravel-microscope imanghafoori/php-token-analyzer imanghafoori/composer-json

من دارم ۴۱ ساله می‌شوم، اما حس جشن گرفتن ندارم.

نسل ما در حال از دست دادن وقت برای نجات اینترنت آزاد است که پدران ما برایمان ساخته‌اند.

آنچه زمانی وعدهٔ تبادل آزاد اطلاعات بود، در حال تبدیل شدن به ابزار نهایی کنترل است.

کشورهایی که زمانی آزاد بودند، در حال معرفی اقدامات دیستوپیایی هستند، مثل شناسه‌های دیجیتال (بریتانیا)، بررسی آنلاین سن (استرالیا) و اسکن انبوه پیام‌های خصوصی (اتحادیه اروپا).

آلمان هر کسی را که جرات کند از مقامات در اینترنت انتقاد کند، تحت پیگرد قرار می‌دهد. بریتانیا هزاران نفر را به‌خاطر توییت‌هایشان زندانی می‌کند. فرانسه رهبران تکنولوژی که از آزادی و حریم خصوصی دفاع می‌کنند را به‌طور کیفری مورد تحقیق قرار می‌دهد.

یک جهان تاریک و دیستوپیایی به‌سرعت در حال نزدیک شدن است — در حالی که ما خوابیم. نسل ما در خطر است که در تاریخ به‌عنوان آخرین نسلی ثبت شود که آزادی‌ها را داشت — و اجازه داد آن‌ها از بین بروند.

به ما دروغ گفته‌اند.

ما را وادار کرده‌اند باور کنیم که بزرگ‌ترین مبارزهٔ نسل ما نابود کردن همه چیزهایی است که پیشینیانمان برای ما گذاشته‌اند: سنت، حریم خصوصی، حاکمیت، بازار آزاد و آزادی بیان.

با خیانت به میراث نیاکانمان، خودمان را در مسیر خودویرانگری قرار داده‌ایم — اخلاقی، فکری، اقتصادی و در نهایت زیستی.

پس نه، امروز جشن نمی‌گیرم. وقت دارم تمام می‌شود. ما داریم وقت‌مان را از دست می‌دهیم.