داشتم یه پست از Nimrod Kramer میخوندم، می‌گفت:


کافیه دیگه. مهندسی پرامپت، مهندسی نیست. (Prompt engineering is not engineering)

چسبوندن کلمه‌ی «مهندسی» به «نوشتن پرامپت»، مثل اینه که به مهندسی اجتماعی بگیم یک شاخه از مهندسی نرم‌افزار. مسخره است، ولی به طرز عجیبی برای معتبر نشون دادنِ کار، جواب می‌ده.

بیاین روراست باشیم... نوشتن یه پرامپت خوب برای هوش مصنوعی می‌تونه هوشمندانه، نکته‌سنجانه و حتی هنرمندانه باشه. اما این مهندسی نیست. نه طراحی سیستمی در کاره، نه ریاضیاتی، نه تکرارپذیری و نه منطقِ قابل آزمایش. فقط آزمون و خطاست و (گاهی وقتا) حس و حال.

این کار بیشتر به وِرد خوندن شبیهه تا توسعه نرم‌افزار.

«مهندسی» خطاب کردنش، یکی از بزرگترین دروغ‌های تبلیغاتیه از وقتی که پای هوش مصنوعی به زندگی ما باز شد. این عنوان، یه کار ساده مثل تبلیغ‌نویسی رو به یه شغل با حقوق‌های نجومی تبدیل کرد. باعث شد آدما فکر کنن دارن سیستم می‌سازن، در حالی که فقط داشتن با مدل‌های زبان بزرگ (LLMها) وَر می‌رفتن.

بله، پرامپت نوشتن می‌تونه کار مهمی باشه. اما اگه به این کار ادامه بدیم و بهش بگیم مهندسی، داریم هم به خودمون دروغ می‌گیم و هم به نسل بعدی توسعه‌دهنده‌ها که سعی دارن بفهمن تسلط فنی واقعی یعنی چی.

بیاید به کلمات احترام بذاریم. هر چیزی که بوی تکنولوژی می‌ده، لازم نیست لباس مهندسی تنش کنه.


---

💡 مثل همیشه کنجکاو بمونید :)

🆔 @MdDaily