کوانتوم و ایدئولوژی

مارکسیسم یه ایده بود تو شوروی که میگفت چطور می‌شه یک جامعه عالی و برابر ساخت که در اون همه چیز مال همه باشه و کسی فقیر یا ثروتمند نباشه. بعد ۱۹۱۷ کمونیست‌ها به رهبری لنین به قدرت میرسن و میگن ما میخوام با دستورالعمل‌های مارکس کشور رو اداره کنیم. بحث‌هایی داشتن که این ایده وقتی خوب جواب میده که همه کشورهای دنیا اجراش کنن ولی خب شوروی تنها کشوری بود که اجراش کرد.

رهبر بعدی یعنی استالین که قدرت میگیره، میگه اشکالی نداره ما میتونیم دور خودمون دیوار بکشیم و نتیجه شوروی شد یک کشور بسته و نظامی، کشوری همیشه در حالت آماده باشه.

ایده‌های اصلی مارکسیسم میگفتن همه چیز در تاریخ و جامعه «قطعی» و «قابل پیش‌بینی» هست. مثل یک ماشین دقیق که می‌شه آینده‌اش رو حساب کرد. همون موقع‌ها یه علم جدید اومد به اسم «فیزیک کوانتوم» که میگفت در دنیای ذرات خیلی ریز (اتم‌ها)، همه چیز بر اساس «شانس و عدم قطعیت» کار می‌کنه. یعنی دنیا در پایه‌ای‌ترین سطحش، قابل پیش‌بینی نیست.

این ایده دقیقا مخالف چیزی بود که شوروی تبلیغ می‌کرد، علم ایدئولوژی‌های اون‌هارو زیر سوال میبرد و نیاز داشتن کنترلش کنن، به خاطر همین دانشمندان رو مجبور کردن تا ضد کوانتوم صحبت کنن و بگن این ایده‌ای غربی هست. اونجا نقطه‌ای بود که رولد ساگدیف دانشمند اهل شوروی اون رو سقوط علم در شوروی میدونه. میگه علم تو شوروی با وجود شروع قدرتمندش، از درون پاشید چون علم با ایدئولوژی نمیخوند. [L]

🤓 @geekalerts