شاید از کسایی که طرفدار emacs هستن اسم magit رو شنیده باشید. یه رابط کاربری خیلی خوب توی emacs برای کار با گیت هستش.
در خوب بودن اون که شکی نیست ولی اگه مثل من از emacs استفاده نمی‌کنید شاید gitu رو دوست داشته باشید. یه رابط کاربری تحت ترمینال برای کار با گیته که به نظرم ظاهر جذابی داشت و امکانات خوبی که داشت رو راحت در اختیار کاربر قرار می‌داد.
https://github.com/altsem/gitu


همچنین اگه به استفاده از گیت در یک برنامه ترمینالی علاقه دارید lazygit و gitui و tig هم شاید براتون جالب باشه.

لذت بردم از خوندن این مقاله
امروز مقاله‌ای خوندم به اسم «My AI Skeptic Friends Are All Nuts» نوشته‌ی Thomas Ptacek که خودش خیلی برنامه نویس با سابق ای هست، سعی کرده نگاهی صریح و جسورانه داشته باشه به این‌که چرا نادیده گرفتن ابزارهای AI در توسعه نرم‌افزار اشتباهه.

نکته‌ش چیه؟ AI قرار نیست خلاقیت رو حذف کنه، ولی واقعاً داره نحوه کدنویسی ما رو متحول می‌کنه. از درک ساختار کد تا اجرای تست‌ها — مدل‌های زبانی بزرگ فراتر از یک دستیار عادی هستن، بلکه شیوه کار کردن و کدنویسی رو متحول میکنن.

این مقاله نمی‌گه که هوش مصنوعی قراره برنامه‌نویس‌ها رو جایگزین کنه. بلکه پیام اصلیش خیلی ‌واقع‌بینانه‌تره:

برنامه‌نویس‌ها باید هوش مصنوعی رو بپذیرن — نه از ترسِ حذف شدن، بلکه چون می‌تونه اون‌ها رو چند برابر مؤثرتر کنه.

نویسنده مقاله منتقد کسانیه که بدون شناخت درست، ابزارهای AI رو دست‌کم می‌گیرن.
هوش مصنوعی قرار نیست تفکر خلاق، طراحی معماری، یا حل مسئله‌های عمیق رو جایگزین کنه. و نکته مهم اینه که این موارد همچنان قلب مهندسی نرم‌افزارن.
نکته مهم دیگه اینه که AI می‌تونه کارهای تکراری، روتین و وقت‌گیر رو مثل جست‌وجوی داکیومنت‌ها، درک کدهای بزرگ، یا نوشتن تست‌های ساده رو انجام بده.
برنامه‌نویسی که از AI به درستی استفاده کنه، ابزار قدرتمندی در دستشه. کسی که نادیده‌ش بگیره، ممکنه عقب بیفته — نه به این دلیل که حذف می‌شه، بلکه چون از بقیه عقب می‌مونه.


نکته آخر اینکه بحث «AI برای جایگزین برنامه‌نویس» نیست. بحث «برنامه‌نویسی به کمک AI در برابر برنامه‌نویسی بدون AI» هست.

قرار نیست AI جای برنامه نویس رو بگیره. اما برنامه‌نویسی که از AI استفاده می‌کنه، شاید جای کسی که از AI به درستی استفاده نمیکنه رو بگیره.


این لینک مقاله اصلی
https://fly.io/blog/youre-all-nuts



@gocasts

Ai for Software
@aicasts_ir

استفاده مسئولانه از هوش مصنوعی با Llama2 و ChatGPT
سیاست‌های استفاده این مدل‌ها رو ترجمه فارسیشو در گیت هاب قرار دادم که چه خط قرمز هایی وجود داره و اینکه استفاده نادرست چه اسیبی میتونه وارد کنه و ما چه مسئولیت هایی داریم
جزئیات در:
https://github.com/SamanBarahoie/llm-policy

@DevTwitter | <saman barahoie/>

تا حالا به حجم ایمیج داکرت زل زدی و با خودت گفتی "این توش چیه دیگه؟!" ایمیج‌های داکر گاهی بی‌دلیل حجیم می‌شن و پیدا کردن اینکه چی اضافیه کار حضرت فیله. dive بهت اجازه می‌ده لایه‌به‌لایه ایمیج رو بکاوی و ببینی دقیقاً چی فضا گرفته. دیگه از حدس و گمان خبری نیست! اینطوری فضای هدر رفته رو پیدا می‌کنی و ایمیج‌هات رو سبک می‌کنی. برای هرکسی که ایمیج داکر می‌سازه و دنبال بهینه‌سازیه، فوق‌العاده کاربردیه.


github.com/wagoodman/dive

@Linuxor

امروز با Neuron AI آشنا شدم که خیلی جالب بود!

چی کار می‌کنه؟
یک AI Agent که میتونید ازش توی اپ‌های PHP استفاده کنید.
تو این مقاله اومده باهاش ویدئو‌های یوتیوب رو خلاصه کرده که میتونه خیلی بدرد‌بخور باشه.
این ابزار:
- متن ویدیو رو از YouTube API می‌گیره
- با Claude AI تحلیل می‌کنه
- خلاصه‌ای مفصل و نکات کلیدی ارائه می‌ده

چرا جالبه؟
- راحت توی پروژه‌های Laravel/Symfony ادغام میشه
- کاملاً ماژولاره
- مانیتورینگ داخلی برای production داره

به چه دردی می‌خوره؟
- آموزشی: بررسی سریع محتوای آموزشی
- خبری: تحلیل ترندهای ویدیویی
- محتوایی: تولید خلاصه برای پست‌ها

لینک مقاله کامل:
https://inspector.dev/php-ai-agent-summarizing-youtube-videos/

مستندات Neuron AI:
https://www.neuron-ai.dev/

@DevTwitter | <Milad Niroee/>

توی این ویدئو با هم فورجیو (Forgejo) رو روی یک سرور لینوکسی نصب کردیم. همه‌ی مراحل رو قدم‌به‌قدم جلو رفتیم.

ویدئو رو می‌تونید از لینک‌های زیر ببینید:

یوتیوب:
https://youtu.be/l5h2jK5m5Ho

پیرتوب:
https://tubedu.org/w/tqFEkzHfiTktGQohS6pHoA

برای مشاهده‌ی لیست کامل دستورات استفاده‌شده در ویدئو:
https://framagit.org/-/snippets/7501

وب‌سایت رسمی فورجیو:
https://forgejo.org


مقاله من درمورد خودمیزبانی:
https://blogfa.sohrabbehdani.ir/whyselfhosting/



@SohrabContents

از چند وقت پیش که در حال ساخت مدل زبانی بودم، ساختار شبکه‌ی عصبی اونها منو کاملاً بهم ریخت. چون متوجه شدم که هر جوری اونو بسازم نمیتونم دقیقاً جوابهای اونو حدس بزنم! یعنی هر چی دامنه‌ی لغات و یادگیری بالا بره، احتمالات تودرتو در انتخاب کلمات اونقدر متنوع میشن که عملاً دیگه اون مدل صاحب آگاهی میشه و از یک روبات دقیق با کارهای تعریف شده فاصله می‌گیرن! برای همین متوقف شدم! دیدم حتا تصورش هم ترسناکه که برنامه‌ی تو موبایلم در مورد خودم نظر داشته باشه!
حالا با اینکه شبکه های عصبی رو دنبال نمیکنم باز متعجب میشم چون فقط یک امکان جمله سازی آزاد که بهش دادم باعث شد اونو تبدیل به یک شاعر شوریده کنه! چون جملات جدیدی که حتا به کمک جملات انتخابی و دقیق و آموزش داده شده می سازه هم باز فلسفی و تکان دهنده میشن!
بزرگترین درس در این مسیر برای خودم این بود که پس ما هم جز روبات یا ماشین های تنظیم شده نیستیم! اون برداشتی هم که نسبت به احساسات خودمون داریم توهماتی بیش نیستن. بله خود ما روبات های کربنی و کاملاً (تأکید میکنم) کاملاً برنامه ریزی شده هستیم! دغدغه‌ی این روزهام حالا گاهی هک کردن خودمه! یعنی عملکردی فارغ از روتین بگیرم!