حافظ | غزلیات | غزل شمارهٔ ۴۵۶

نوبهار است در آن کوش که خوش دل باشی
که بسی گل بدمد باز و تو در گل باشی
من نگویم که کنون با که نشین و چه بنوش
که تو خود دانی اگر زیرک و عاقل باشی
چنگ در پرده همین می دهدت پند ولی
وعظت آن گاه کند سود که قابل باشی
در چمن هر ورقی دفتر حالی دگر است
حیف باشد که ز کار همه غافل باشی
نقد عمرت ببرد غصه دنیا به گزاف
گر شب و روز در این قصه مشکل باشی
گر چه راهی ست پر از بیم ز ما تا بر دوست
رفتن آسان بود ار واقف منزل باشی
حافظا گر مدد از بخت بلندت باشد
صید آن شاهد مطبوع شمایل باشی

#حافظ | گنجور
📍@iipoem

دیشب اتفاق جالبی که برای ما فارسی زبان ها افتاد تو مراسم معرفی اندروید xr گوگل بود

شهرام ایزدی مدیر بخش xr گوگل، عینک گوگل رو با زبان فارسی تست کرد

با این عینک شما میتونید با طرف مقابلتون( هر زبانی که بلد هست) بدون اینکه هیچ زبان دیگه ی بلد باشید در لحظه مکالمه کنید

هوش مصنوعی به مترجم های زبان و کلاس های اموزش زبان هم داره میگه خدافظ

@DevTwitter | <Alfie/>

به پلاسما ۶.۳.۹۰ (بتای پلاسما ۶.۴.۰) به‌روزرسانی کردم.


@SohrabContents

ویژگی‌های جالبی بهش اضافه شده، اسپکتکل به‌روز شده و الان اگر دوتا مانیتور داشته باشید تولبار اسکرین‌شات با حرکت نشانگر وارد مانیتور دوم میشه.


حالا یکمی باهاش کار می‌کنم ببینم چیا بیشتر برای ارائه داره :)


@SohrabContents

سیستم مانیتور (پایشگر سامانه) خیلی بهتر شده، ظاهرش زیباتر شده و همینطور الآن هم مصرف پردازنده گرافیکی رو نشون میده.


@SohrabContents

افزونه آب و هوای کی‌دی‌ای :)


@SohrabContents

واقعاً این جوابه وقتی می‌خوای یه ابزار بسازی که هم سبک باشه، هم سریع، هم واکنش‌گرا، Dear ImGui یه UI لایبرری آنی (Immediate Mode) برای C++ئه که به طرز عجیبی ساده و قابل کنترله.

برای وقتی که می‌خوای یه پنل دیباگ، یه ادیتور یا حتی یه ابزار شخصی‌سازی درست کنی، بدون اینکه بری تو دردسر UI کلاسیک.

github.com/ocornut/imgui

@Linuxor

نمونه زاییدن AI وقتی کدبیس بزرگه و قرار نیست یه توپ که می‌خوره در و دیوار رو کد بزنه
https://github.com/dotnet/runtime/pull/115762

@DevTwitter | <Arman/>

از آمفی تئاتر Arles تا پل‌های Saarbrücken
صرفا بهانه‌ای برای گفتگو
——————————

دو سه هفته مونده بود ترم پیش شروع بشه که روپاک یه ایمیل زد بهم گفت که میخواد یه درسی راجع به Software Verification ارائه بده و آیا من دوست دارم که TA بشم و بعدش یک syllabus بسیار tentative برام فرستاد که هیچکدوم از تاپیک‌هاش به جز دو سه مورد برام آشنا نبود. خب تقریبا شوک بزرگی بود. حسابش رو بکن این همه سال درس خوندی و توی این حوزه کار کردی، ولی هیچ اسم و رسمی از این مباحث رو نشنیدی و انگار که تا الان تو این رشته نبودی. هم خوشحال بودم هم ناراحت. خوشحال از اینکه قراره منم همراه با دانشجوها یاد بگیرم و ناراحت که سن خر پیر رو دارم هنوز هیچی بلد نیستم. شما که غریبه نیستید، اینجا بالاخره یه فرصتی گیر آوردم که یکم درد و دل کنم. این روزا به شدت آدم تاریک و غمگینی‌ام. احساس میکنم که خیلی عقبم و زمان زیادی رو هم از دست دادم. همیشه طلب دارم. خیلی خیلی زیاد طلب دارم. قدیما نمی‌ذاشتم طلبام تلنبار بشه. قدیم. هر چیزی قدیمیش بهتره. دیروز از امروز بهتر بود. صبح از امشب بهتر بود. حتی خود قدیمیم رو خیلی بیشتر دوست دارم. خود قدیمیم خسته نمیشد. زود جا نمیزد. وایمیستاد. جلوی همه وایمیستاد. اگر خود قدیمیم اون روز توی سفارت مراکش بود، احتمالا تو روی دربون وایمیستاد. داد میزد. فریاد میزد. خشم، خشم، خشم. چقدر خشم فرو خوردم. چقدر خشم طلب دارم. همیشه توی ذهنم خشن ترم. توی ذهنم خود قدیمم زندگی میکنه. کاش موهام سفید نشن. خیلی زوده. عجله. باید عجله کنم. همیشه دیر کردم. همیشه دیر رسیدم. کدوم قبری وایساده بودم. وایسادم چی رو تماشا کنم؟ هر چی میدوم تموم نمیشه. هر چی میدوم چیزی معلوم نمیشه. یک جاده‌ی بی‌نهایت. خالی از سکنه. پس بقیه کجان؟ چطور انقدر جلوترن؟ چرا پس من نمیرسم بهشون؟ همش دویدن بود. دویدم و دویدم و دویدم غیر از رد پای آدما چیزی ندیدم.

ترم که شروع شد من باید هفته‌ای یک جلسه کلاس tutorial برگزار میکردم و تقریبا اینطوری بود که روپاک میومد سر کلاس ایده‌ی کلی مبحث رو میگفت و جزئیات و اثبات‌ها میموند برای کلاس tutorial. یه مشکل خیلی بزرگ این بود که هیچ تکست‌بوکی وجود نداشت که مطالب رو پوشش بده و با یک حجم زیادی از مقالات مواجه بودیم که هر کدوم دیدگاه و سبک فرمال خودشون رو داشتن و یک دست کردنشون خیلی چالش بود. ولی خب تا یه حد خوبی تونستیم از پسش بربیایم و اون ترم تونستم هر چیزی که رو میخوام سر کلاس توضیح بدم رو دست نویس بنویسم. دانشجوها هم خیلی درس رو دوست داشتن و جلسه‌ی آخر که ازشون فیدبک خواستیم خیلی از سبک و جدید بودن مطالب تعریف کردن. تصمیم گرفتم که این ترم بشینم برای این درس Lecture notes بنویسم و کی میدونه شاید یه روزی کتاب هم شد. یه دیدگاه خیلی خوبی که روپاک تو دوران دکتری بهم داده اینه که همیشه باید به وریفیکیشن برنامه‌های Large-scale فکر کنم و اگر قراره ایده‌هام فقط از پس یک سری toy example بربیان بدرد نمیخوره. راستش رو بخواید اصلا برای همین بود که مطالب جدید بود. توی این Lecture notes ها هم میایم راجع به ایده‌های کلاسیک صحبت می‌کنیم و هم سعی ‌میکنم به فریمورک خودمون یعنی DPOR تعمیمش بدیم.

یکی از این ایده‌ها Induction in Compositional Model Checking هستش. این ایده میاد روی سیستم‌های concurrent ای که پراسس‌های روی یک ordered set ای تعریف شدن، یک reduction تعریف می‌کنه و بعد سعی‌ میکنم روی اون دومین reduce شده induction بزنه. نکته‌ی جالبش اینه که برای انجام قدم‌های induction برخلاف اکثر روش‌ها که از deduction استفاده میکنند از model checking استفاده میکنه، به عبارت دیگه برای بررسی یک مدل روی دومین بی‌نهایت از یک روشی که روی مدل‌های finite عمل میکنه استفاده میکنیم و چی از این بهتر! منتهی بدی این روش اینه که نمیشه کامل automate اش کرد و لازمه که برنامه‌نویس برای انجام reduction یک سری information مشخص کنه. ما میخوایم این نیاز رو رفع کنیم و سوار DPOR کنیمش و بریم سراغ وریفیکیشن سیستم‌های infinite state.

یه چیز خیلی جالبی که بهش برخوردم اینه که تعدادی از مقالات خوب این حوزه توی یک کنفرانسی چاپ شدن به اسم CHARME که من هیچ اسمی ازش نشنیده بودم. خلاصه نظرم رو جلب کرد و یکم پی‌اش رو گرفتم. متوجه شدم که کنفرانس CHARME یا همون Advanced Research Working Conference on Correct Hardware Design and Verification Methods اولین بار سال ۱۹۹۳ توی شهر Arles فرانسه برگزار شده و بعد از اون هر سه چهار سال یک بار توی اروپا برگزار میشده. نکته جالبی که خیلی نظرم رو جلب کرد به خودش این بود که آدمای خیلی خفن و مقالات خیلی کلیدی‌ توی این سری از کنفرانس‌ها چاپ شدن و خیلی‌هاشونم در مورد وریفیکیشن سافتور بودن، منتهی چون اون زمان برای اینکه بتونی ایده‌های وریفیکیشنی رو بفروشی می‌باید می‌چسبوندیش به هاردور، اینا هم اومدن و مقالاتشون رو اینجا چاپ کردن. این کنفرانس آخرین بار سال ۲۰۰۵ توی شهر خودمون Saarbrücken برگزار شد و دیگه خبری ازش نشد.

ما از این دست کنفرانس‌ها زیاد داریم که مثلا اون موقع یه چیزی روی بورس بوده و اومدن اسم کنفرانس‌ رو بر اساس اون انتخاب کردن ولی چون خیلی اعتبار گرفته نیومدن اسمش رو تغییر بدن ولی مورد کاربریش رو چرا. یه مثال خوب کنفرانس OOPSLA هستش که مخفف Object-Oriented Programming, Systems, Languages & Applications هستش ولی خب الان یکی از کنفرانس‌های تاپ حوزه‌ی PL/FM هستش و شاید فقط ۵ درصد مقالاتش مربوط به OOP باشه.

روپاک هم توی CHARME مقاله چاپ کرده. از مراکش که برگشت باید ازش بپرسم که چرا CHARME دیگه تموم شد و ادامه‌اش ندادن. شاید اطلاع داشت.

حالا که دارین با پروژه هاتون فلکس میکنین منم اینو اضاف کنم:

نصب کوبر به صورت production ready
https://github.com/ramed6273/k8s-production-ready

@DevTwitter | <بوم بر بوم به/>

دعوت به مشارکت در پروژه Quick Connect

اگر دنبال یه پروژه‌ی مدرن، متن‌باز، با ساختار تمیز و چالش‌های جذاب می‌گردی که بتونی هم یاد بگیری هم یچیز بدرد بخور بسازیم، بیا سمت Quick Connect

درباره کوئیک کانکت
پلتفرمی سبک، مقیاس‌پذیر و کلاد نیتیو برای ارتباط بهتر با کاربران اپلیکیشن‌ها
با قابلیت‌هایی مثل:
- چت آنلاین
- داشبورد مدیریتی
- نوتیفیکیشن‌ها
- استوری‌های کاربرمحور

کیا میتونن مشارکت کنن؟

1. فرانت‌اند دولوپرهایی که بتونن با WebSocket، ارتباطات real-time و رابط کاربری جذاب کار کنن.
اگر با React، Vue یا هر ابزار فرانت مدرنی راحتی، اوکیه

2. طراح UI/UX
به سلیقه‌ت نیاز داریم

3. و البته بک‌اند دولوپرهای Go هم اگر خیلی مشتاق باشن و خوب کد بزنن.

پروژه به صورت Monorepo توسعه داده می‌شه و کل ساختار کد، مستندات، و ابزارهای توسعه توی یه ریپو جمع شدن (به جز SDK).

اگه علاقه‌مندی به مشارکت، پیوی پیام بده:

@ayeef

@Syntax_fa

دعوت به مشارکت در پروژه Quick Connect

اگر دنبال یه پروژه‌ی مدرن، متن‌باز، با ساختار تمیز و چالش‌های جذاب می‌گردی که بتونی هم یاد بگیری هم یچیز بدرد بخور با هم بسازیم، بیا سمت Quick Connect

درباره کوئیک کانکت
پلتفرمی سبک، مقیاس‌پذیر و کلاد نیتیو برای ارتباط بهتر با کاربران اپلیکیشن‌ها
با قابلیت‌هایی مثل:
- چت آنلاین
- داشبورد مدیریتی
- نوتیفیکیشن‌ها
- استوری‌های کاربرمحور

کیا میتونن مشارکت کنن؟

1. فرانت‌اند دولوپرهایی که بتونن با WebSocket، ارتباطات real-time و رابط کاربری جذاب کار کنن.
اگر با React، Vue یا هر ابزار فرانت مدرنی راحتی، اوکیه

2. طراح UI/UX
به سلیقه‌ت نیاز داریم

3. و البته بک‌اند دولوپرهای Go هم اگر خیلی مشتاق باشن و خوب کد بزنن.

پروژه به صورت Monorepo توسعه داده می‌شه و کل ساختار کد، مستندات، و ابزارهای توسعه توی یه ریپو جمع شدن (به جز SDK).

اگه علاقه‌مندی به مشارکت، پیوی پیام بده:

@ayeef

#quick_connect

@Syntax_fa

Because the wheel did not turn to the taste of a wise man
If you want to count the world as seven, or even eight
While you must die and put down all your wishes
Whether ants eat you at the grave, whether wolves at the plain

👤Khayyam

گوگل در کنفرانس دیشب از  Gemini Diffusion رونمایی کرد. یه مدل آزمایشی که به‌جای پیش‌بینی کلمه‌به‌کلمه، از تکنیک "دیفیوژن" (پخش تدریجی) برای تولید متن استفاده می‌کنه. این سیستم دقیقا مشابه چیزیه که قبلا در مدل های خانواده Mercury دیده بودیم.

برخلاف مدل‌های زبانی سنتی که متن رو کلمه‌به‌کلمه تولید می‌کنن، Gemini Diffusion از روشی الهام‌گرفته از تولید تصویر استفاده می‌کنه: اصلاح نویز طی چند مرحله.

این سیستم با یه سری نویز تصادفی شروع می‌کنه و کم‌کم اون‌ رو به بخش‌های کامل و منسجم متن تبدیل می‌کنه. این روش اجازه می‌ده در میانه‌ی مسیر، اصلاحات انجام بشه و کنترل بیشتری روی خروجی داشت. به گفته‌ی دیپ‌مایند، این کار باعث می‌شه خروجی‌ها منسجم‌تر و از نظر منطقی، مرتبط‌تر باشن؛ چیزی که مخصوصاً برای کارهایی مثل تولید کد و ویرایش متن خیلی مؤثره، چون دقت، انسجام و امکان بازبینی تو این حوزه‌ها خیلی مهمه.


‏Gemini Diffusion به‌جای اینکه متن رو از چپ به راست و به‌صورت خطی تولید کنه، یک‌باره بخش‌های کامل از متن رو تولید می‌کنه — و این کار رو خیلی سریع‌تر از مدل‌های سنتی انجام می‌ده. دیپ‌مایند گفته این سیستم می‌تونه با سرعت ۱۴۷۹ توکن بر ثانیه (بدون احتساب سربار سیستم) کار کنه و تأخیر اولیه‌ی اون فقط ۰.۸۴ ثانیه‌ست.

به‌گفته‌ی «برندن اوداناهیو»، پژوهشگر دیپ‌مایند، این مدل توی کارهای برنامه‌نویسی حتی می‌تونه به سرعت ۲۰۰۰ توکن در ثانیه هم برسه، حتی وقتی سربارهایی مثل توکنیزیشن، آماده‌سازی و بررسی‌های ایمنی رو هم در نظر بگیریم.

«اوریول وینیالز»، معاون پژوهش دیپ‌مایند و یکی از مدیران پروژه Gemini، عرضه‌ی این مدل جدید رو یه دستاورد شخصی توصیف کرده و گفته: «همیشه آرزو داشتم بتونم نیاز به تولید متن از چپ به راست رو حذف کنم.» توی نسخه‌ی نمایشی مدل، سرعت خروجی اون‌قدری بالا بوده که برای دیدن عملکردش، مجبور شدن ویدیو رو آهسته پخش کنن.

در آزمون‌ها، Gemini Diffusion عملکردی تقریباً برابر با نسخه‌ی Gemini 2.0 Flash Lite داشته. توی وظایف برنامه‌نویسی مثل HumanEval (با دقت ۸۹.۶٪ در مقابل ۹۰.۲٪) و MBPP (۷۶٪ در مقابل ۷۵.۸٪) نتایج تقریباً مساوی بوده.

حتی توی برخی آزمون‌ها مثل LiveCodeBench (۳۰.۹٪ در مقابل ۲۸.۵٪) و LBPP (۵۶.۸٪ در مقابل ۵۶٪)، Gemini Diffusion کمی بهتر ظاهر شده. با این حال، توی حوزه‌هایی مثل استدلال علمی (GPQA Diamond) و آزمون چندزبانه‌ی Global MMLU Lite ضعیف‌تر عمل کرده و به‌ترتیب امتیازهای ۴۰.۴٪ و ۶۹.۱٪ رو گرفته، در حالی که مدل Flash Lite امتیازهای بالاتری به‌دست آورده (۵۶.۵٪ و ۷۹٪).

به این ترتیب، برای اولین‌بار یه مدل زبانی مبتنی بر تکنیک دیفیوژن تونسته به سطح عملکرد مدل‌های رایج فعلی برسه — حتی با وجود اینکه Gemini 2.0 Flash-Lite یه مدل اقتصادی‌تر و قدیمی‌تر از گوگله.

«جک ری»، دانشمند ارشد دیپ‌مایند، این دستاورد رو یه «لحظه‌ی تاریخی» دونسته. تا پیش از این، مدل‌های خودبازگشتی (autoregressive) همیشه توی کیفیت متن عملکرد بهتری داشتن و مشخص نبود که مدل‌های دیفیوشن بتونن بهشون برسن. ری این موفقیت رو نتیجه‌ی تحقیقات متمرکز و حل «تعداد زیادی» از چالش‌های فنی دونسته.

@aipulse24

مدل
Devstral: the best open source model for coding agents

با ۲۴ میلیارد پارامتر روی ollama اضافه شد.


Ollama

حجم بسیار کم، نتایج بسیار عالی (بنچمارک) از ویژگی‌های این مدل هست.

سمنتیک یو آی یه فریم‌ورک UI مثل Bootstrap ولی با کلاس‌های قابل خواناتر. مثلاً به‌جای btn-primary، مینویسی ui primary button — خود جمله‌ست.

خودت بخونش، راحت‌تر درکش می‌کنی.

برای ساخت سریع UI تمیز و قابل کاستوم، تو پروژه‌های MVP یا دمو واقعاً می‌درخشه.

github.com/Semantic-Org/Semantic-UI

@Linuxor