#meme

ترجمه از این فرسته در ماستادون

@SohrabContents

اگه بکند کار میکنی و خوشت از فرانت نمیاد بزار بهت یه حقیقتی رو بگم فایل های css در واقع یه کانفیگ فایلن برای html به اسمش نگاه نکن فرض کن بجای css اسمش cfg هستش و مثلا داری یه چیزی رو کانفیگ میکنی


🐧 @Linuxor ~ Sezo

🔶 پیش نمایش پروژه مدیریت وظایف (تسک ها) با لاراول و لایو وایر - در حال ساخت

#لاراول
#لایوـوایر

@TheRaymondDev

قبل از DNS

بذارید یه نگاه به دوران قبل از DNS بندازیم. اون زمان خبری از این راحتی‌ای که الان داریم نبود. اینترنت بود، ولی به جای اینکه اسم سایت‌ها رو وارد کنید، باید با یه مشت عدد و رقم سر و کله می‌زدید. حالا ببینیم اون روزا مردم چطوری با اینترنت کار می‌کردن:

1. حفظ کردن آدرس‌های IP
قبل از DNS، شما برای باز کردن سایت‌ها مجبور بودید آدرس‌های IP مثل 192.168.1.1 یا 216.58.214.14 رو تایپ کنید. مثلاً اگه می‌خواستید به یه سایت خاص برید، باید آدرس IP اون رو از جایی پیدا می‌کردید و دستی وارد می‌کردید. کاملاً منطقیه که خیلی‌ها دفترچه‌ای کنار دست‌شون داشتن و توش آدرس‌های IP مهم رو می‌نوشتن، چون حفظ کردن این اعداد اصلاً کار ساده‌ای نبود.

2. فایل HOSTS
کامپیوترها اون زمان یه فایل به اسم `hosts` داشتن که مثل دفترچه تلفن عمل می‌کرد. تو این فایل، آدرس IP‌ها به اسم‌های خاصی (اگه وجود داشت) نگاشت می‌شدن. مثلاً نوشته می‌شد:

93.184.216.34 example.com
216.58.214.14 google.com

این فایل هم به‌صورت دستی به‌روزرسانی می‌شد. حالا تصور کنید اگه یه سایت جدید اضافه می‌شد یا سرور یه سایت تغییر می‌کرد، دوباره باید فایل رو باز می‌کردید، خط جدید اضافه می‌کردید یا آدرس قدیمی رو عوض می‌کردید. یه کار خسته‌کننده و وقت‌گیر!

3. کشف سایت‌ها؟ یه چالش واقعی!
یادمون باشه که اون زمان خبری از موتورهای جستجو مثل گوگل یا یاهو نبود. شما یا باید آدرس IP یه سایت رو از کسی می‌شنیدید، یا توی یه مجله یا کتاب می‌دیدید. اگه یه سایت جدید می‌خواستید پیدا کنید، باید امیدوار می‌بودید که کسی آدرسش رو بهتون بده.


4. مشکل هماهنگی
هر شبکه‌ای نسخه خودش از فایل hosts رو داشت. حالا اگه یه سایت جدید اضافه می‌شد یا تغییری توی یه آدرس IP رخ می‌داد، باید اون تغییر رو دستی به همه شبکه‌ها اطلاع می‌دادید. این هماهنگی برای شبکه‌های بزرگ‌تر شبیه یه کابوس بود.

#fun

@Syntax_fa

اگه یه وقتی پروژه ی qt با پایتون داشتین و خواستین از داکر استفاده کنین این ریپویی که درست کردم کمک تون می کنه.
قسمت دیزاینر رو هم توی داکر هاب قرار دادم که باز هم راحت تر باشید

https://github.com/zaaferani/pyqt-docker

@DevTwitter | <حسن زعفرانی/>

مایکروسافت امکان پشتیبانی از سخت‌افزارهای قدیمی‌تر در ویندوز ۱۱ را منتفی کرد.

با نزدیک شدن به پایان پشتیبانی ویندوز ۱۰، مایکروسافت اعلام کرد که الزام وجود TPM 2.0 برای ویندوز ۱۱ «غیرقابل مذاکره» است.

خواندن خبر

@SohrabContents

تایپ‌های مختلف DNS رکورد و کاربردهای آن‌ها

1. A Record (Address Record)

کاربرد:
این رکورد، نام دامنه را به آدرس IPv4 تبدیل می‌کند. این نوع رکورد یکی از رایج‌ترین و مهم‌ترین رکوردها در DNS است.

مثال:
اگر کاربری آدرس example.com را وارد کند، DNS با استفاده از رکورد A، آدرس IP مربوط به آن (مثلاً 93.184.216.34) را برمی‌گرداند.

موارد استفاده:
- اتصال نام دامنه به آدرس IPv4 سرور

2. AAAA Record

کاربرد:
مشابه رکورد A است، اما برای آدرس‌های IPv6 استفاده می‌شود.

مثال:
اگر نام دامنه example.com از رکورد AAAA استفاده کند، ممکن است به آدرس IPv6 مانند 2606:2800:220:1:248:1893:25c8:1946 اشاره کند.

موارد استفاده:
- اتصال دامنه به آدرس IPv6

3. CNAME Record (Canonical Name Record)

کاربرد:
این رکورد نام یک دامنه را به دامنه دیگری اشاره می‌دهد. به جای ذخیره مستقیم آدرس IP، از این رکورد برای هدایت به نام دامنه‌ای دیگر استفاده می‌شود.

مثال:
اگر www.example.com یک رکورد CNAME داشته باشد که به example.com اشاره کند، تمامی درخواست‌ها به www.example.com به آدرس example.com هدایت می‌شوند.

موارد استفاده:
- تغییر مسیر زیردامنه‌ها.
- ساده‌سازی مدیریت DNS در صورت تغییر آدرس IP.

4. MX Record (Mail Exchange Record)

کاربرد:
این رکورد برای مشخص کردن سرورهای ایمیل دامنه استفاده می‌شود. رکورد MX مشخص می‌کند که ایمیل‌های ارسالی به دامنه باید به کدام سرور ارسال شوند.

مثال:
اگر رکورد MX برای example.com به mail.example.com اشاره کند، تمامی ایمیل‌ها به سرور mail.example.com ارسال می‌شوند.

موارد استفاده:
- تنظیم سرور ایمیل.
- مدیریت اولویت ارسال ایمیل (اولویت‌ها با اعداد مشخص می‌شوند).

5. TXT Record

کاربرد:
این رکورد برای ذخیره اطلاعات متنی استفاده می‌شود. معمولاً از آن برای تأیید مالکیت دامنه و اطلاعات امنیتی استفاده می‌شود.

مثال:
- تأیید مالکیت دامنه برای Google Search Console.
- پیاده‌سازی پروتکل‌های امنیتی مانند SPF، DKIM، و DMARC.

موارد استفاده:
- جلوگیری از اسپم و جعل هویت ایمیل.
- تأیید سرویس‌های خارجی.

6. NS Record (Name Server Record)

کاربرد:
این رکورد مشخص می‌کند که کدام سرورهای DNS مسئول مدیریت رکوردهای دامنه هستند.

مثال:
برای دامنه example.com، رکورد NS ممکن است به ns1.example.com و ns2.example.com اشاره کند.

موارد استفاده:
- تعیین سرورهای DNS اصلی یک دامنه.
- مدیریت و نگهداری رکوردهای دامنه.

7. SOA Record (Start of Authority)

کاربرد:
این رکورد اطلاعات پایه‌ای درباره دامنه و سرور DNS اولیه ارائه می‌دهد. SOA رکورد شامل اطلاعاتی مانند آدرس ایمیل مدیر دامنه و زمان به‌روزرسانی رکوردها است.

موارد استفاده:
- مشخص کردن سرور اصلی DNS.
- مدیریت به‌روزرسانی رکوردهای DNS.

8. PTR Record (Pointer Record)

کاربرد:
این رکورد برای جستجوی معکوس DNS استفاده می‌شود (تبدیل آدرس IP به نام دامنه). برخلاف رکورد A که دامنه را به IP تبدیل می‌کند، PTR آدرس IP را به نام دامنه تبدیل می‌کند.

موارد استفاده:
- تأیید هویت سرورها.
- جلوگیری از ارسال ایمیل‌های اسپم.

#DNS_records

@Syntax_fa

۲ مدل دیگه تا ۱ ماه آینده در دسترس میشه، یعنی Gemini 2.0 Pro و Gemini 2.0 Ultra. کاملا بازی رو تغییر میدن.
کلا این ماه ژانویه معرفی زیاد داریم و شاید مدل بعدی claude هم بیاد.
google
@geekalerts

الان میتونید تو لیست انتظار پروژه Mariner گوگل شرکت کنید.
یه دستیار هست تو مرورگر کروم، کار‌هایی که بهش میگید رو خودش انجام میده، جاتون تو گوگل سرچ میکنه، تو اینترنت میگرده، پیدا میکنه، متن مینویسه و یه دستیار AI وب‌گردی هست.
از اینجا میتونید ثبت نام کنید.
@geekalerts

همچین چیزی فقط از مایکروسافت برمیاد :))

برنامه نیتیو کوپایلت که برای ویندوز ۱۱ منتشر شده، وبسایت کوپایلت رو بارگذاری می‌کنه.

خواندن خبر


@SohrabContents

اگه نمیخواید خیلی کانفیگ های mysql رو تغییر بدید وقتی دارید بین سرور ها cross database، جوین کوعری میزنید تو لاراول ، joinSub() رو استفاده کنید. کار کثیفیه ولی چون DB layer کار نمیکنید این راه حل مناسبیه. وگر نه توی mysql میتونید از فیچر Federated Storage Engine استفاده کنید.

اپروچ های مختلف برای این کار. تو خود mysql و laravel. البته درستش اینه که شما همه این ها رو Store Procedure کنید و تو app layer فقط اون ها رو کال کنید.

البته بگم این کار خیلی تمیز ترم میشه تو PostgreSQL که فیچرش میشه
‏FWD (foreign data wrapper)
‏که البته پیشنهاد من اینه که کلا از postgres برای این مدل query ها استفاده کنید.

@DevTwitter | <iman/>

بجای انتظار کشیدن؛ ویدئو ببینیم
Youtube Video

وسط build, compile, .... پروژه شرکت دیروز این رو شروع کردم و امروز دارم ویدئوهای بعدی رو ادامه میدم.
بسیار بسیار ویدئو خوبی هست.

کتاب Fastapi واقعا یکی از بهترین منابع برای یادگیری Fastapi هست.
اگه دوست دارید fastapi یادبگیرید حتما بخونیدش

#کتاب

🔆 CHANNEL | GROUP

کتاب Fastapi واقعا یکی از بهترین منابع برای یادگیری Fastapi هست.
اگه دوست دارید fastapi یادبگیرید حتما بخونیدش

#کتاب

🔆 CHANNEL | GROUP

یوتیوب شروع کرده به دوبله کردن ویدیوهای جدید، اونارو از انگلیسی به فرانسوی، آلمانی، هندی، اندونزیایی، ایتالیایی، ژاپنی، پرتغالی و اسپانیایی دوبله می‌کنه.
این ویژگی خودکار، برای بعضی ها منتشر شده و کاری لازم نیست بکنید، میتونید به بخش Languages برید و هر زبانی خوب نبود پاک کنید.
پ.ن. احتمالا میشه انتظار داشت یه زمانی تمام ویدیوهای یوتیوب رو بشه به زبان فارسی گوش داد.
youtube
@geekalerts

یه استارتاپ هلندی به اسم CarbonX داره ماده جدید آند (قطب منفی باتری) رو در اروپا صنعتی میکنه.
گرافیت نیمی از وزن یه باتری لیتیوم-یون معمولی رو تشکیل میده. این کمک میکنه به اروپا که وابستگی خودش‌رو به باتری‌های چینی کاهش بده.
الان ۱۰۰ درصد گرافیت اروپا از چین وارد میشه.
thenextweb
@geekalerts

نیاز به ocr داشتم که از زبان فارسی و انگلیسی بصورت همزمان پشتیبانی کنه، رسیدم به این ریپازیتوری که به راحتی کارم را راه انداخت و حتی زبان شخمی چینی هم ساپورت می کنه.

https://github.com/thiagoalessio/tesseract-ocr-for-php

@DevTwitter | <Reza275/>