بنظرم یسری مباحث ریاضی برا مغز مثل ورزش کردن برا ماهیچه تاثیر میزاره و هر از گاهی کنجکاوی کردن راجبش باحاله.
تو ریاضی به عددی که مجموع مقسوم علیه های مثبت واقعیش (بجز خودش) برابر خودش باشن میگیم عدد کامل (perfect number)

مثل: 6
جمع 1, 2, 3 میشه 6

حالا یسری فکت جالب راجبش هست و اون اینکه همه اعداد کامل شناخته شده زوج ان و ما هنوز نمیدونم عدد فرد کاملی وجود داره یا نه
حالا یک رابطه هم با اعداد اول دارن و اینطوریه که

اگر (2 به توان p) منهی 1 عدد اول باشد
(2 به توان p-1) ضرب در (2 به توان p) منهی 1 عدد کامل است

مثلن اگه p برابر با 2 باشه عبارت اول عدد 3 رو بهمون میده که فرده و عبارت دوم عدد 6 رو میده که کامله.

راجب فرد نبودن اعداد کامل، این نکته هم جالبه که تا عددی حدود 10 به توان 1500 رو ریاضی دان ها بررسی کردن

ورزشش اینجاست که بشینید یه عدد کامل فرد پیدا کنید🤣

یک پروژه وجود داره به اسم GIMPS مخفف
(Great Internet Mersenne Prime Search)
دنبال بزرگترین عدد اول مرسن هستن.
عدد اول مرسن عددیه که به فرم 2 به توان p منهای 1 در حالی که p هم خودش عدد اول باشه نوشته میشه.
تو این پروژه میشه مشارکت هم داشت اینطوری که نرم افزارشو اجرا می‌کنی و یه حجمی از محاسبات رو با سیستمت انجام میده و گویا درصورتی که اولین نفر عدد بزرگتر رو پیدا کنی جایزه هم داره.
در حال حاضر بزرگترین عدد اول مرسن اینه:
2¹³⁶²⁷⁹⁸⁴¹-1

اسم انیمیشن: A Brief Disagreement

https://youtu.be/9x7FGbW3IVc?si=hmVXLRVfcsOyAmLz

داخل ادیتور vim وقتی بزنیم

:q!

فایل رو بدون ذخیره کردن میبنده.
راجب اینکه معنیش چی میتونه باشه خودمم گیجم شاید منظورش اینه هیچوقت ذخیره نکرده بیرون نرو.

دوستان اشاره کردن که "never quit" یا "هرگز دست نکش" منظورشه
البته داخل ویم میتونیم با دستور

:wq

تغیراتی که ایجاد کردیم رو ذخیره کنیم و بعد دست بکشیم.

ی گوشی روت میکنیم
بهش اسکریپت میدیم که وصل شه به سرور
حالا چرا؟ دیگه فیلترینگ نداریم
از سرعت سرور استفاده میکنیم
و از حجمش دیگه پول بسته نمیدیم

حالا چی جور کار میکنه؟ وای فای باید وصل شه به گوشی روت شده از گوشی روت شده که مستقیم وصله به سرور از اینا استفاده کنیم

حالا مشکل کجاس؟ چی جوری ی کاری کنیم که انگار خود سرور داره اونکارو انجام میده نه ی گوشی یا ی مودم
انگار خود سرور داره اینستا نگاه میکنه

سرور ها معمولن یک سرعت بالا و ترافیک زیادی دارن. برادر منظورش این است که به نحوی بین گوشی خودمون و سرور ارتباط lan ایجاد کنیم به شکلی که اینترنتی از ما مصرف نشود و فقط از ترافیک سرور مصرف شود.
ولی این شدنی نیست
چون ارتباط رو هوا نمیتونه برقرار بشه.

توی بعضی مصاحبه‌های شغلی یه سوال تکراری می‌پرسن:
"بزرگ‌ترین دستاوردت توی زندگی چی بوده؟"
اگه از قبل بهش فکر نکرده باشی سر این سوال ذهنت کامل گیج میشه که واقعن بزرگترین دستاوردت تو زندگی چی بوده؟ و خب سوال ساده ای هم نیست.

بهترین جواب بنظرتون؟ یه جایزه؟ یه پروژه؟ یه معدل بالا؟

قاعدتن نباید بزرگترین دستاوردت تو زندگی کوچیک و بی ارزش باشه. میشه واقعن بهش فکر کرد و یه جواب خوب داد و یا اگه خواستید یجور قشنگی سوال رو بپیچونید بگید "این‌که تونستم از یه ذهن شلوغ و بی‌برنامه، برسم به آدمی که می‌تونه هدف بچینه، پیگیری کنه، شکست بخوره، دوباره بلند شه و ادامه بده." که هم دستاورد بزرگیه و هم برا همه میتونه صدق کنه.
‍
من ولی یکم مکث کردم سر این سوال یکم عمیق و صادقانه بهش فکر کردم و تنها چیزی که بنظرم واقعن دستاورد بزرگی بود و حقیقت هم بود "تلاشم برای اینکه مستقل شم. از لحاظ مالی، از لحاظ تصمیم‌گیری، از لحاظ اینکه زندگیمو خودم بچرخونم." و خب اینو هم ذکر کردم که هنوز کامل نشده اما درنهایت بنظرم تو زندگیم "تلاش برای استقلال، بزرگ‌ترین دستاوردم بوده."

از این شکل سوالای فلسفی که شما رو به فکر واداره زیاد میپرسن تو مصاحبه و چون باید سریع جواب بدید فرصت نمیکنین بهترین جوابو بدین.

قانون 37 درصد که با عنوان "قانون بهینه توقف" و همچنین "قانون منشی" هم شناخته میشه اولین بار دهه ۱۹۵۰ تو یک مجله آمریکایی مطرح شد.
مسئله اولی اینطوری بود که N تا منشی داریم و هرکدوم سطح خودشون رو دارن و کاملا تصادفی چیده شدن. حالا مسئله اینجاست که منشی ای که رد بشه دیگه فراخوانده نمیشه. چطوری بهترین منشی رو پیدا کنیم؟ با رد کردن ۳۷ درصد منشی اول و انتخاب بهترینشون به عنوان معیار یک منشی خوب.

این عدد از کجا اومده؟ تو ریاضی، عدد ۳۷ درصد (یا دقیق‌تر ۱/e، که تقریباً ۰.۳۶۸ هست) از حل یه مسئله بهینه‌سازی میاد. اگه تعداد گزینه‌ها (n) زیاد باشه، بهترین استراتژی اینه که حدود ۱/e از گزینه‌ها رو صرفاً برای جمع‌آوری اطلاعات ببینی و بعد از اون، اولین گزینه بهتر از بهترینِ گروه اول رو انتخاب کنی. این عدد جادوییه چون تعادل بین «اطلاعات جمع کردن» و «تصمیم‌گیری به‌موقع» رو برقرار می‌کنه.

تو ارتباطات عاطفی با اینکه احساسات هم دخیلن، ولی به هر حال قانون ۳۷ درصد یه چارچوب منطقی می‌ده. البته که تو روابط عاطفی نمی‌شه دقیق گفت «چند درصدیم» چون نه تعداد گزینه‌ها معلومه، نه زندگی مثل یه مسئله ریاضی مرتب و منظمه!

درکل منطقش اینه که به جای اینکه با اولین آدمی که باهاش آشنا می‌شی سریع وارد رابطه بشی، یه مدت زمان صرف کن تا بفهمی چی برات مهمه (مثلاً ارزش‌ها، رفتار، یا حس خوب باهم بودن).
بعد از یه مدت تجربه (مثلاً چند تا قرار یا آشنایی)، یه معیار ذهنی از «پارتنر خوب» برای خودت درست کن.
وقتی یکی رو دیدی که از معیارت بهتره، زیادی منتظر نمون و بهش یه شانس بده.

"An idiot admires complexity. A genius admires simplicity" -Terry A. Davis

یک احمق پیچیدگی را تحسین می‌کند؛
یک نابغه سادگی را.

خیلی این والپیپره جزئیات داره. گردنبند طرح vim یا دستور echo رو گردنش (عمل پرینت رو انجام میده)
کمربند tar (آرشیو و فشرده سازی میکنه)
قفل openssl و کارت پوشه /.ssh
از همش باحال تر چکش با نوشته gcc😂

بچه که بودم یبار که از اتوبان رد میشدیم به جای آدم واقعی یدونه از این ماکت ها گذاشته بودن کنار خیابون به عنوان traffic flagger بعد بابام گفت که شغل ینفر آدم رو از بین بردن با این عروسک. برا اون ادمی که به عنوان شغل نگاه میکرد به این کار، این عروسک ها حکم Ai داشت برا برنامه نویس های الان😂

از اونموقع این تو ذهن من مونده بود که آیا حق با بابامه و باید ینفر آدم میذاشتن اونجا که یک پولی دربیاره یا نه چون عروسک به نفعشون بوده پس چرا پول اضافه خرج کنن.

اصن بنظرتون چرا شغل ها وجود دارن، چرا دستمزد ها متفاوتن؟

شغل‌ها درست شدن چون آدما فهمیدن بهتره هر کی تو یه چیزی متخصص بشه. یکی نون درست کنه، یکی خونه بسازه، یکی مریضی خوب کنه. به این می‌گن «تقسیم کار». بعدم شروع کردن به معامله: من بهت نون می‌دم، تو منو درمان کن.
و خب منطقی بود که درآمدت متناسب باشه با کاری که میکنی، اینطوری چرخ اقتصاد میچرخه تو جامعه ثبات ایجاد میشه و همه راضی ان.
دستمزد یه جور آینه‌ست. بازتاب می‌ده که جامعه چه‌جوری به یه کار نگاه می‌کنه، چقدر سختی داره، چقدر کمیابه، و چه فایده‌ای برای بقیه داره.

پول، باید دنباله‌ی ارزش باشه
نه اینکه خود هدف بشه

باز محدودیت تعداد کاراکتر خوردم.

بقیه برا پولی که دستشونه ارزش قائل ان و فقط درصورتی حاضرن اونو به شما بدن که ارزش آفرینی کنین براشون، باعث بشین زندگیشون ساده تر بشه، یک نیازی رو رفع کنید براشون، و تا وقتی همچین قابلیتی داشته باشین قطعن میتونید پول دربیارید.

شغل ها همیشه هست چون به جامعه کمک میکنه هرکس جایگاه خودش رو پیدا کنه. حتا اگه شغل ها ساده تر و راحت تر بشن که قطعن همینطوره ولی همچنان باقی میمونن.
ینفر که شغلش تکون دادن پرچم کنار خیابونه واضحه که ارزش زیادی ایجاد نمیکنه و یک عروسک که دستش قابلیت تکون خوردن داشته باشه هم میتونه جاشو بگیره.

اینکه اخبار رو دنبال نکنی،
یه‌جوری زندگی آروم و ایده‌آلی به نظر میاد
ذهنِ خلوت، اعصاب راحت، بی‌دردسری...

ولی یه‌جایی ته ذهن آدم، یه صدایی هست
که می‌گه:
تو از جامعه‌ت جا موندی
داری بی‌خبری رو با آرامش اشتباه می‌گیری
و این ناآگاهی، یه جور حماقته
از اون جنس حماقتایی که اولش شیرینه، بعدش سنگین

نه می‌خوای بدونی، چون حالتو می‌گیره
نه می‌تونی ندونی، چون وجدانت راحت نیست

یه جوری وسط موندیم
بین حق دانستن
و حقِ سالم موندن

تنها کاری که بنظرم میشه کرد اینکه سعی کنیم اجازه ندیم اخبار روی روحیه فردیمون تاثیر بزاره.

به هر حال به امید فردایی بهتر❤️

روش‌های دسترسی به اینترنت آزاد که توی وضعیت فعلی جواب‌گو هستن:
filtershekan.sbs/Khordad/