شرکت Midjourney، که پیش از این به دلیل قابلیت‌های پیشرفته هوش مصنوعی در تولید تصویر شناخته شده بود، با بهره‌گیری از منابع مالی قابل توجه و استقلال از فشارهای سرمایه‌گذاری، به حوزه پزشکی ورود کرده و از دستگاه Midjourney Scanner رونمایی کرده است.
این دستگاه یک اسکنر فراصوت تمام‌بدن است که با استفاده از آرایه‌ای از حسگرهای فراصوت، برش‌های عمودی از بدن را ثبت می‌کند. فرایند اسکن با قرارگیری فرد در محفظه‌ای پر از آب آغاز می‌شود. در این محیط، هزاران حسگر کوچک فراصوت، امواج را از زوایای مختلف ارسال و بازتاب آن‌ها را دریافت می‌کنند تا یک نقشه سه‌بعدی دقیق از بدن ایجاد شود.
خروجی این اسکنر دارای دقتی کمتر از یک میلی‌متر است و کیفیتی نزدیک به تصاویر MRI ارائه می‌دهد، با این تفاوت که در مدت زمان بسیار کوتاه‌تر (حدود 60 ثانیه) انجام می‌شود و نیازی به میدان‌های مغناطیسی قوی یا قرار گرفتن در معرض تشعشعات مضر ندارد. این امکان به کاربران می‌دهد تا به صورت سالانه یا حتی روزانه بدن خود را اسکن کرده و تغییرات ناشی از رژیم غذایی و ورزش را با دقت بالا اندازه‌گیری و پیشرفت خود را پایش کنند.
@carestan

ایده جالب برای نگه داری نوشیدنی در تابستان
@carestan

چراغ های تزئینی خورشیدی
مخصوص حیاط، باغ، رستوران
اهل کارآفرینی هستید ؟ بفرمایید کارآفرینی
@carestan

هم قیف هم شیلنگ
وسیله ای جالب و به دردبخور در خانه، مزرعه، کارگاه و خودرو
اهل کارآفرینی هستید؟ بفرمایید کارآفرینی
@carestan

در چنین روزی از سال ۱۹۲۹، جورج ال. پیرس گواهی ثبت اختراع شماره ۱,۷۱۸,۳۰۵ آمریکا را برای «توپ بسکتبال» دریافت کرد. این اولین پتنت رسمی برای توپی بود که مخصوص این ورزش طراحی شده بود.

اما پیرس نه بسکتبال را اختراع کرده بود و نه حتی اولین توپ بسکتبال را. این ثبت اختراع به شرکت معروف Spalding واگذار شد؛ شرکتی که سال‌ها پیش از آن، توپ بسکتبال تولید می‌کرد و نقش مهمی در تجهیز این ورزش داشت.

داستان پیرس، نمونه‌ای جذاب از «اختراع پس از اختراع» است.

بازی قبلاً وجود داشت، توپ هم وجود داشت، بازار هم شکل گرفته بود. آنچه پیرس ثبت کرد، بهبود یک محصول موجود بود. او روی جزئیاتی تمرکز کرد که اغلب دیگر تولیدکنندگان به آن‌ها توجه نمی‌کنند: شکل پنل‌های چرمی، قرارگیری درزها، استحکام نواحی قطبی، موقعیت سوپاپ، تعادل توپ و بهینه‌سازی مصرف مواد در تولید.

بزرگ‌ترین و باارزش‌ترین ثبت اختراع‌ها همیشه آن‌هایی نیستند که یک چیز کاملاً جدید خلق می‌کنند. گاهی پتنت‌هایی که یک محصول موجود را قابل اعتمادتر، بادوام‌تر، آسان‌تر برای تولید و بهتر برای استفاده روزمره می‌کنند، در بلندمدت تأثیر عمیق‌تری می‌گذارند.

@carestan

طراحی صنعتی راه حفاظت از شکل های اصیل و خلاقانه کالاست
این ظرف های زیبا و خلاقانه رستوران و کافه و خانه شما را خاص می کنند
@carestan

نقش سیستم داوری اختراعات در پازل نفوذ و فرسودگی علمی: تاراج مخفیانه دستاوردهای ملی
در پازل استراتژی نرم و نفوذ ساختاری دشمن، یکی از بحرانی‌ترین و در عین حال مغفول‌ترین بخش‌ها، سیستم مالکیت فکری و فرآیند ثبت و داوری اختراعات در کشور است. این حوزه که مستقیماً زیر نظر ساختارهای علمی و قضایی اداره می‌شود، به دلیل ضعف‌های بنیادین، به یکی از گلوگاه‌های اصلی فرار نخبگان، سرقت ایده و تضعیف توان بومی تبدیل شده است.
بررسی وضعیت داوری اختراعات در ایران، ابعاد عمیق‌تری از پیوند میان«ناکارآمدی ساختاری»، «فساد علمی» و «تهدیدات امنیتی » را آشکار می‌سازد.
‏۱. داوری‌های غیر تخصصی و رد بی‌رویه: دیواری در برابر نخبگان
در حالی که در کشورهای پیشرو، داوری اختراعات توسط متخصصان ارشد حوزه مربوطه و با تسلط کامل بر قوانین بین‌المللی مالکیت فکری انجام می‌شود، در ایران این فرآیند با چالش‌های جدی روبرو است:
‏• عدم تسلط به قوانین و فلسفه مالکیت فکری: بسیاری از داوران دانشگاهی و سازمانی، مرز میان «مقاله علمی» و «اختراع (پتنت)» را نمی‌دانند و با تکیه بر فرمول‌های سنتی دانشگاهی، طرح‌های کاربردی و صنعتی را رد می‌کنند.
‏• نرخ رد بی سابقه و فراتر از استاندارد جهانی: نرخ رد اظهارنامه‌های ثبت اختراع در ایران به شکل غیرعادی چندین برابر میانگین جهانی است. این رد کردن‌های بی‌دلیل و سلیقه‌ای، مخترع را ناامید و فرآیند تجاری‌سازی فناوری در کشور را متوقف می‌کند.
‏۲. سرنوشت اطلاعات افشا شده: این داده‌ها به کجا می‌روند؟
مهم‌ترین وجه امنیتی این فرآیند، افشای کامل جزئیات فنی طرح‌ها در مراحل ثبت است. مخترع ناچار است برای ثبت، تمام فرمول‌ها، نقشه‌ها و نکات فنی را ارائه دهد. در این میان دو سناریوی تاریک رخ می‌دهد:
‏• سرقت و کپی‌برداری داخلی : ایده یا اختراعی که در بوروکراسی اداری رد می‌شود، مدتی بعد با تغییراتی جزیی به نام افراد متصل به بدنه قدرت یا داوران همان پرونده سر برمی‌آورد.
‏• خروج اطلاعات و سوءاستفاده خارجی:بانک اطلاعاتی اختراعات ثبت‌نشده (که حاوی بکرترین ایده‌های جوانان کشور است) به راحتی در اختیار سرویس‌های بیگانه قرار می‌گیرد.
‏۳. رابطه لازم و ملزوم: ناامیدی مخترع، مهاجرت ایده و نفوذ دشمن
عملکرد مخرب سیستم داوری اختراعات، کاتالیزور اصلی اهداف دشمن در جنگ نرم است:
‏• مهاجرت اجباری ایده و مغزها: مخترعی که طرحش در داخل به صورت بی‌دلیل رد می‌شود، ترجیح می‌دهد ایده خود را در سیستم‌های بین‌المللی ثبت کند.
‏• تخلیه بنیه دفاعی و صنعتی کشور: وقتی مخترعان حوزه الکترونیک، هوش مصنوعی، متالورژی یا داروسازی به بن‌بست می‌خورند، کشور از دستیابی به فناوری‌های کلیدی محروم می‌ماند. این دقیقاً همان هدفی است که دشمن با حملات سایبری یا ترور دانشمندان دنبال می‌کند؛ اما این بار، سیستم داوری داخلی این کار را بدون هزینه برای دشمن انجام می‌دهد.
‏• رخنه اطلاعاتی بدون ردیابی: نفوذ در سامانه‌های ثبت اختراع بدون ثبت آن، به سرویس‌های اطلاعاتی دشمن این امکان را می‌دهد تا پیش از آنکه یک فناوری بومی به مرحله تولید دفاعی یا صنعتی برسد، از فرمول و نقشه آن باخبر شده و پادزهر یا روش هک آن را طراحی کنند.
‏
وضعیت اسف‌بار داوری اختراعات در ایران، نمونه بارزی از هم‌پوشانی فساد اداری-علمی و نفوذ امنیتی است. رد بی‌رویه اختراعات تنها یک اشتباه اداری ساده نیست، بلکه سیستمی است که نخبگان را سرخورده کرده، ایده را به تاراج می‌برد و مسیر دستیابی کشور به استقلال تکنولوژیک را مسدود می‌کند.
@carestan

خط ساده و جالب خلال سیب زمینی
اهل کارآفرینی هستید؟ بفرمایید کارآفرینی
@carestan

با پیر شدن جمعیت جهان، بیماری‌های مرتبط با سن مثل آرتروز زانو در حال افزایشه. همین الان هم بیش از ۵۲۸ میلیون نفر در سراسر جهان تحت تاثیر این بیماری هستن! این موضوع باعث شده تعداد جراحی‌های تعویض مفصل زانو زیاد بشه، که هم منابع زیادی رو مصرف می‌کنه و هم فشار زیادی رو به سیستم‌های بهداشتی که از قبل هم تحت فشار بودن، وارد می‌کنه.
‏راه حل نوآورانه:
یه شرکت نوپا یه راه حل عالی برای متحول کردن دوران نقاهت ارتوپدی پیدا کرده. اون‌ها با ترکیب گجت‌های پوشیدنی هوشمند و هوش مصنوعی، سیستمی به نام KIMIA Recover رو توسعه دادن. این سیستم:
‏ برنامه‌های ورزشی شخصی‌سازی شده و بازی‌گونه (gamified) برای بیماران ایجاد می‌کنه.
‏ به پزشکان اجازه میده تا پیشرفت بیمار رو از راه دور نظارت کنن.
‏ابتکار بزرگ‌تر:
‏Kinexcs بخشی از "ابتکار جهانی نوآوری طول عمر"(Global Longevity Innovation Initiative) است.این یه همکاری بین UpLink، Manulife و مرکز سیستم‌های مالی و پولی مجمع جهانی اقتصاد هست. هدف این ابتکار، ساختن یه اکوسیستم نوآوری از "تغییردهندگان"(changemakers) هست که به مردم کمک می‌کنه بهتر و برای مدت طولانی‌تری زندگی کنند
@carestan

در چنین روزی در سال ۱۹۶۲، گواهی ثبت اختراع شماره ۳,۰۴۳,۶۲۵ ایالات متحده برای "کمربند ایمنی" به نیلز بولین اعطا شد. این اختراع به یکی از مهم‌ترین اختراعات ایمنی در تاریخ خودروسازی تبدیل گشت.
بولین از صفر شروع نکرده بود. کمربندهای ایمنی از قبل وجود داشتند، از جمله کمربندهای دور کمر، کمربندهای اریب و سایر سیستم‌های مهارکننده. اما بسیاری از آن‌ها ناراحت‌کننده، نامناسب یا ناکارا بودند.
راه حل بولین کمربند ایمنی سه نقطه‌ای بود. نوآوری در پیچیدگی نبود.بلکه در هندسه، توزیع بار و قابلیت استفاده روزمره بود.
در حالی که درخواست‌های ثبت اختراع هنوز در حال بررسی بودند،ولوو کمربند سه نقطه‌ای را در خودروهای تولیدی خود معرفی کرد.
سپس ویژگی ایمنی ولوو را به یک استاندارد صنعتی تبدیل کرد. ولوو تصمیم گرفت اختراع کمربند ایمنی سه نقطه‌ای را بدون حق امتیاز در اختیار سایر تولیدکنندگان قرار داد و به گسترش این طراحی در تمام صنعت خودروسازی کمک کرد.
پتنت به ولوو کنترل می‌داد. ولوو از این کنترل استفاده کرد تا اختراع جهانی شود. یک پتنت می‌تواند ابزاری برای انحصار باشد، اما همچنین می‌تواند ابزاری برای گسترش یک اختراع باشد.
@carestan
‏

جعبه تا شونده، با مکش هوا
ایده جالبی برای نگه داری و مرتب سازی لباس ها و پارچه ها در کمترین فضا
اهل کارآفرینی هستید؟ بفرمایید کارآفرینی
@carestan

تیمی متشکل از شش نفر در هکاتون ۴۸ ساعته "Hard Mode 2026" دانشگاه MIT، پروژه‌ای خیره‌کننده به نام Human Operator را ساختند. این اختراع یک گجت پوشیدنی است که به هوش مصنوعی اجازه می‌دهد برای مدت کوتاهی کنترل حرکات بدن شما را به دست بگیرد! ‏چطور کار می‌کنه؟
۱. دید هوش مصنوعی: یک دوربین که روی بدن کاربر قرار دارد، دقیقاً همان چیزی را می‌بیند که شما می‌بینید.
۲. فرمان صوتی: کاربر یک فرمان صوتی به سیستم می‌دهد (مثلاً "این خودکار را بردار").
۳. پردازش هوش مصنوعی: هوش مصنوعی Claude از شرکت Anthropic، فرمان صوتی و ورودی بصری را پردازش می‌کند.
۴. نقشه‌برداری به عضلات: Claude حرکت مورد نیاز برای اجرای فرمان را محاسبه کرده و آن را به سیگنال‌های الکتریکی تبدیل می‌کند که به عضلات کاربر فرستاده می‌شوند
‏این‌که چنین سیستمی در تنها ۴۸ ساعت ساخته شده، نشان‌دهنده پتانسیل عظیم و سرعت پیشرفت فناوری‌های هوش مصنوعی و سخت‌افزاری است.
‏ استفاده از Claude، که یک مدل زبان بزرگ پیشرفته است، نشان می‌دهد که این هوش مصنوعی قادر به درک پیچیدگی‌های جهان فیزیکی و ترجمه آن‌ها به دستورات حرکتی است
@carestan

راهکار نوین پژوهشگران دانشگاه ام.آی.تی برای درمان نارسایی کبد

چالش‌های فعلی در درمان نارسایی کبد
محدودیت در درمان قطعی: در حال حاضر، پیوند کبد تنها راهکار درمانی قطعی برای بیماران مبتلا به نارسایی کبد محسوب می‌شود.
بحران دسترسی و توان‌بخشی: حدود ۸۵ درصد از بیماران نیازمند به پیوند، به دلیل دو عامل کلیدی از دریافت عضو محروم کمبود عضو اهدایی مناسب.
عدم توانایی جسمی بیمار برای تحمل جراحی سنگین پیوند.
رویکرد نوآورانه: توسعه تقویت‌کننده عملکرد کبد
هدف استراتژیک: طراحی و ساخت یک دستگاه یا ساختار کوچک که بتواند به عنوان جایگزین موقت یا کمکی برای کبد بیمار عمل کرده و عملکردهای حیاتی آن را بازیابی کند تا وضعیت سلامت بیمار بهبود یابد.
مکانیسم فنی:
استفاده از کره‌های سلولی به عنوان واحد اصلی سازنده.
تلفیق سلول‌ها با دانه‌های هیدروژل برای ایجاد ساختار حمایتی.
ترکیب دو نوع متفاوت از این گوی‌های سلولی-هیدروژلی برای شبیه‌سازی و انجام طیف گسترده‌ای از عملکردهای کبد در خارج از محل اصلی عضو
@carestan

پیامک مادر یکی از سربازان کشته شده در بمپور
چیزی برای گفتن نیست....

جنگ است و هوا گرم
این هم‌پنکه سقفی متناسب با این حال و روز
@carestan

#فراخوان

💠 فراخوان معرفی طرح‌های فناورانه متقاضی جذب سرمایه

🔺ویژه شرکت‌های دانش‌بنیان و فناور عضو شهرک علمی و تحقیقاتی اصفهان

🔹مزایای حضور در فراخوان:
▪️ارزیابی تخصصی طرح‌های سرمایه‌پذیر
▪️معرفی به سرمایه‌گذاران و نهادهای تأمین‌مالی
▪️برگزاری جلسات ارائه و مذاکرات سرمایه‌گذاری
▪️تسهیل فرآیند تجاری‌سازی و توسعه کسب‌وکار

🔻شرایط عمومی طرح‌ها:
▫️تأیید صلاحیت شرکت متقاضی از نظر مالی، مدیریتی، عملکردی و فنی توسط مدیر دوره فعلی
▫️برخورداری طرح از سطح آمادگی فناوری (TRL) ۶ یا بالاتر
▫️برخورداری از مدل کسب‌وکار و برنامه تجاری (Business plant) قابل قبول
▫️داشتن تیم مدیریتی و فنی توانمند
▫️آمادگی ارائه (Pitch) و مستندات موردنیاز در جلسات ارزیابی

⏳مهلت ارسال طرح‌ها: ۲۰ مردادماه ۱۴۰۵

حالا که دانشجویان و دانش آموزان از هوش مصنوعی برای جواب پرسش ها، استفاده می کنند
پس چرا، استادان و دبیران، برای تصحیح برگه ها از هوش مصنوعی استفاده نکنند؟
@carestan

ربات خورشیدی ژاپنی
مخصوص از بین بردن آفات و علف هرز شالیزارها
@carestan

سال‌هاست که اختراع را از سه زاویه متفاوت تجربه کرده‌ام؛ هم به‌عنوان یک مخترع، هم به‌عنوان مشاور صدها مخترع و شرکت دانش‌بنیان، و هم به‌عنوان داور بنیاد ملی نخبگان. به همین دلیل می‌دانم پشت هر گواهی ثبت اختراع، فقط یک برگ کاغذ نیست؛ سال‌ها مطالعه، آزمون و خطا، شکست، ساخت نمونه اولیه، پرداخت هزینه از جیب شخصی و عبور از داوری‌های علمی و حقوقی سخت‌گیرانه نهفته است.

به همین دلیل، از هر اقدامی برای قدردانی از نخبگان استقبال می‌کنم. حتی اگر این حمایت تنها ۷ میلیون تومان باشد، باز هم نشان می‌دهد که تلاش علمی دیده شده است. اما سؤال اینجاست که آیا این میزان حمایت، با ارزشی که یک مخترع برای آینده کشور خلق می‌کند، تناسب دارد؟

این روزها خبر پرداخت حدود ۱۴۰ میلیارد تومان پاداش به تیم ملی فوتبال منتشر شده است؛ تیمی که در نهایت، دستاوردی فراتر از حضور در رقابت‌ها کسب نکرد. قصد من کوچک شمردن زحمات ورزشکاران نیست؛ آنها نیز برای موفقیت تلاش می‌کنند و شایسته احترام هستند. اما نمی‌توان از این تناقض بزرگ چشم پوشید.

چگونه ممکن است برای حضوری که هیچ افتخار ویژه‌ای برای کشور به همراه نداشته، صدها میلیارد تومان پاداش در نظر گرفته شود، اما سهم کسی که سال‌ها برای خلق یک فناوری، ثبت یک اختراع، حل یک مسئله صنعتی یا تولید دانش تلاش کرده، تنها ۷ میلیون تومان باشد؟

این مقایسه، مقایسه «علم و ورزش» نیست؛ مقایسه «نظام ارزش‌گذاری» است. وقتی برای مصرف و هیجان، صدها میلیارد تومان هزینه می‌کنیم، اما برای تولید دانش و فناوری، حداقل‌ها را نیز با سخت‌گیری پرداخت می‌کنیم، نباید انتظار داشت جوانان مستعد، مسیر پرهزینه و دشوار پژوهش و اختراع را انتخاب کنند.

سال‌هاست در جلسات داوری، مخترعانی را دیده‌ام که برای ساخت نمونه اولیه، وام گرفته‌اند، دارایی فروخته‌اند یا از نیازهای شخصی خود گذشته‌اند تا ایده‌ای را به فناوری تبدیل کنند. بسیاری از آنان حتی پس از ثبت اختراع نیز برای تجاری‌سازی، آزمایشگاه، سرمایه اولیه و حمایت حقوقی تنها مانده‌اند.

اگر واقعاً اقتصاد دانش‌بنیان، نوآوری و فناوری اولویت کشور است، باید این اولویت در بودجه‌ها و سیاست‌های حمایتی نیز دیده شود؛ نه فقط در سخنرانی‌ها و شعارها.

حمایت واقعی از نخبگان، صرفاً افزایش مبلغ جایزه نیست. تأمین هزینه ساخت نمونه اولیه، حمایت از ثبت بین‌المللی اختراع، دسترسی به آزمایشگاه‌های تخصصی، سرمایه‌گذاری برای تجاری‌سازی، تسهیلات کم‌بهره و کاهش موانع اداری، بسیار ارزشمندتر از یک پاداش نمادین است.

پرسش من ساده است؛ آیا کشوری که آینده خود را بر پایه علم و فناوری می‌خواهد بسازد، می‌تواند برای یک مخترع ۷ میلیون تومان و برای یک حضور بدون دستاورد ویژه در فوتبال ۱۴۰ میلیارد تومان در نظر بگیرد و همچنان ادعا کند که اولویتش «تولید علم و فناوری» است؟

اگر پاسخ منفی است، وقت آن رسیده که در نظام ارزش‌گذاری خود تجدیدنظر کنیم؛ زیرا آینده کشور را نه هیجان ۹۰ دقیقه‌ای، بلکه اندیشه‌هایی می‌سازند که سال‌ها در سکوت، در آزمایشگاه‌ها و کارگاه‌ها شکل می‌گیرند.
@carestan