خوبه که قوهٔ‌قضاییه به‌عنوانی بنامِ «ترک‌ فعل» هم رسیدگی می‌کنه؛ چیزی‌که مدت‌هاست یه موضوع خاک‌خوردهٔ فرمالیته‌‌ست.

چای‌دبش در سال ۹۷ شروع شد و در دولت شهید‌رئیسی توسطِ خود دولت و با اهتمامِ ویژهٔ شخصِ شهید‌رئیسی شناسایی، پیگیریِ‌مستمر و به مراجع مربوطه گزارش داده شد؛ بنظر علتِ کینه و حملهٔ افراد ‌معلوم‌الحال به شهیدِ‌جامع‌الاطراف، ‌رئیسیِ‌عزیز رو باید همین‌جا جستجو کرد!
این پیگیریِ دولتِ وقت حلقهٔ ‌مفقودهٔ خیلی از مسائله! ما رئیس‌دولتی داشتیم که برای پیگیری «فسادِ» افراد نزدیکش اعلان‌جنگ می‌کرد. فساد! نه ترک‌فعل. ایضاً دولتی داشتیم که بابتِ اظهارِ عدم‌آگاهیِ بی‌مورد‌ و «ترک‌فعلِ» مسئولینش فاجعهٔ‌امنیتیِ‌آبان۹۸ اتفاق افتاد. مواردِ متعددِ مشابهی داریم که همچنان بابتِ «فعل» و ترک‌فعلِ عاملانِ اون‌ها بلاتکلیفیم! مثلِ کرسنت که هربار میلیاردها دلار خسارت به کشور وارد می‌کنه، مثلِ فعل و ترک‌فعل نهادهای مربوطه در رکوردِ جهش قیمت ارز و تورّم و رشدِ منفی اقتصاد؛ اهمال و ترک‌فعلِ وزراتِ‌نفت در ذخیرهٔ گازوئیل نیر‌وگاه‌ها و نتیجتاً قطعیِ‌برق و تعطیلی ‌تولید! ترکِ‌ فعلِ نظارتی در انتصابِ محکومینِ‌‌ امنیتی و… تکلیف چیه؟

وقتی غم و سوگِ عمیقی رو می‌گذر‌ونی؛ دلداری‌ها و همدلی‌های بقیه برات کفایت نمی‌کنه. بالاخره یه‌جا تموم می‌شه، یه‌جایی قطع می‌شه، یه‌جا همهٔ آدم‌ها می‌رن سراغِ زندگی‌شون و راه و کارشون رو ازت جدا می‌کنن. تو اون‌برهه احساسِ «نفهمیده‌شدن» می‌کنی؛ تنهایی تا بیخِ گلوت بالا میاد و مطمئنی که تو ساعاتِ آینده تنهایی. تنهای تنها. و تنهاترین لحظاتِ زندگی‌ت رو سپری می‌کنی؛ بالاخره یه‌جایی آدم‌های دورت خوابشون می‌گیره، خسته می‌شن، تلفن‌شون زنگ می‌خوره، برایِ لحظاتی تنهاترین نمونهٔ خودت می‌شی. شب‌ها که بقیه خوابن؛ می‌ری تو تاریکی یه گوشهٔ خلوت پیدا می‌کنی و می‌شینی رو زمین و تنهاییِ اون لحظه‌ت رو از دیدِ یه دوربینی که بالاسرته؛ نگاه می‌کنی.دوربین می‌ره بالاتر! تو تویِ ساختمون تنهایی، بالاتر! تویِ شهر تنهاترینی! بالاتر؛ تویِ استان، تویِ کشور، تویِ قاره، رویِ کرهٔ زمین، بینِ سیاره‌ها، تویِ کهکشان! بینِ انبوه کهکشان‌ها گم می‌شی، بینِ این‌همه ستاره و سیاره دیگه دیده نمی‌شی، تو که هیچی! سیارهٔ محلِ زندگی‌ت هم دیگه نیست؛ جلویِ ابرسیاره‌ها کم میاری، پیشِ میلیاردها ستاره و کهکشان احساسِ‌حقارت می‌کنی؛ پیشِ سیاه‌چاله‌ها و صورت‌فلکی‌هایِ تازه کشف‌شده حتی دیگه با ریزترین لنزها هم دیده نمی‌شی؛ نه تو! نه همهٔ اون‌هایی که رویِ زمین خدایی می‌کنن و به هیچ‌خدایی بنده نیستن! ولی تهِ تهش؛ تهِ همهٔ تنهایی‌هات یه حقیقت کوبیده می‌شه رو صورتت…
این‌که بعنوانِ ذره‌ای نادیده و حقیر و گُم و پنهان و بی‌اهمیت بینِ این‌همه پدیده؛ یه «خدایی» هست که پیدات می‌کنه و بهت اهمیت می‌ده و به حرف‌هایِ به‌زبون‌نیاورده‌ت گوش می‌ده و حرف‌ها و کارهات از زیرِ نظرش پنهان نمی‌مونه و خمیازه نمی‌کشه و خوابش نمی‌گیره و تلفن‌ش زنگ نمی‌خوره و وسط حرف زدن‌هات؛ سرش رو تویِ موبایل نمی‌بره و برای ساعاتی آفلاین نمی‌شه و به‌موقع سین می‌زنه و همزمان که این‌همه پدیدهٔ شناس و ناشناس رو هندل می‌کنه؛ برای توام وقت می‌ذاره و نمی‌گه «شما در صفِ انتظار هستید…» حالا تو در تنهاترین ساعاتِ زندگی‌ت هم، احساسِ فهمیده‌شدن می‌کنی! احساسِ خوبِ فهمیده‌شدن توسطِ خدایی که گاهی نوکِ بینی‌ت رو محلِ از پیش معین‌شدهٔ فرودِ یک قطرهٔ بارون مُقدّر می‌کنه و فرشته‌ای رو مسئولِ فرود آوردنِ اون قطره رویِ نوکِ بینیِ تو قرار می‌ده. دیگه تنها نیستی! خدایی هست که بخاطرت فرشته‌هارو به صف می‌کنه…
وَهُوَ مَعَكُمْ أَيْنَ مَا كُنْتُمْ…

تقریباً انواعِ جرایم رو می‌تونی تو کارنامهٔ این شرورِ معروفِ ایذه -ابول کورکور- ببینی، از چاقوکشی و مزاحمت و زورگیری، تا قاچاقِ مواد‌مخدر و سرقتِ مسلحانه و …
شَرورِ سابقه‌داری که توی محاصرهٔ نیروهای امنیتی و انتظامی از ترسِ دستگیری خودکشی کرد و از مخفی‌گاهش چندین قبضه کلاشینکف و فشنگ و … کشف شد؛ حالا شده قهرمانِ برانداز و اسرائیل به‌ فارسی و اینترنشنال و باقیِ شرکاء! همون‌هایی که از قهرمان‌سازی از هیچ اراذل و اوباشی دریغ نکردن تا‌بحال.

حالا می‌شه دقیق‌تر متوجه شد بازوانِ ایجادِ ناامنی که در ‌مجازی اُتراق کردن؛ چه کسانی هستن! وقتی این‌طور برایِ یک شرورِ معروفِ تحتِ‌تعقیبِ سابقه‌دار یقه پاره می‌کنید؛ فردا هم برایِ هر مجازاتی که در حقِ اون زورگیرانِ قاتلِ دانشجوی جوانِ دانشگاه‌تهرانی صادر بشه هشتگ می‌زنید و دفاع می‌کنید!
همزادپنداری، تقسیمِ‌کار و همدستی از راهِ دور این‌شکلیه.


ما هم می‌پذیریم که قهرمان‌هاتون از همین طیف هستن؛ اما لااقل جهتِ حفظ‌آبرویِ خودتون؛ برایِ سابقـه‌‌داری که از ترسِ دستگیری با اسلحـه‌ای که دستشه خودکشی می‌کنه هشتگِ قهرمـان نزنید!

🔞سوریهٔ آزاد!

اتفاقاتِ تلخ این‌روزهایِ سوریه کاملاً ‌پیش‌بینی می‌شد، ولی حسین رونقی‌ها و شُرکایِ‌ داخلی و خارجی‌شان ترجیح می‌دادند نامش را بگذارند «آزادی» و آن را برایِ ایران آرزو کنند! روی دیوارِ سفارتِ‌ایران در سوریه هم می‌نوشتند: «زن‌زندگی‌آزادی»!
جولانیِ‌داعشی را بزک کردند و با استقبالِ‌عربستان تا داخلِ کعبه بردند؛ کت‌شلوار تن‌ش کردند و ترکیه و غرب و چند کشورِ عربی این تروریست را «دیپلمات» جا زدند؛ ریشش را آنکارد کردند تا بشود قهرمانِ براندازها و ‌روشنفکرنماهایِ داخلیِ ما! از همان‌روزِ اولِ «آزادی!» اسرائیل بارها سوریه را بمباران کرد تا تمامِ زیرساخت‌هایش نابود و «خلع‌سلاح» شود؛ مردمش کفِ‌خیابان شکنجه و کُشته شدند و سوریه شد جولانگاهِ جولانی‌ها.
در عربستان میلیون‌ها دلار خرجِ سریالی کردند تا معاویه (لعنة‌الله‌علیه) را هم مانندِ جولانیِ امروز به زورِ گریم و توهّم بزک کنند؛ هیچ‌نیازی به دیدنِ سریال نیست! ببینید چه بر سرِ مردمِ سوریه و علویان می‌آورند این تفاله‌هایِ بنی‌امیه؛ وحوشـی که جلویِ حملات اسرائیل کور و کَر و مُرده‌اند!

نام آنهایی که‌ این «فردایِ‌آزادی» را برایِ ایران آرزو می‌کنند؛ به خاطر بسپارید.

دلم برایِ رئیسی سوخت…

مخاطبینِ مشخصِ این جملهٔ رهبری سا‌ل‌هاست از هیچ توهین و تخریب و دروغی علیهِ شهیدی که در راهِ خدمت به مردم جان‌ش رو از دست داد؛ نمی‌گذرن. چه در زمانِ حیات که تمامِ دستاوردهایِ مورد «تمجیدِ» رهبری که به قولِ ایشون «در زمانِ حیاتِ او این برجستگی‌ها را می‌دیدند امّا کتمان می‌کردند، بلکه عکسِ آن را می‌گفتند و او را می‌آزردند» رو با حواشیِ زرد و ناجوانمردانه تمسخر می‌کردن؛ چه حالا که ما‌ه‌ها از شهادتِ این سیدِ عزیز و مظلوم می‌گذره ولی بجایِ پرداختن به اولویت‌ها، گویا مأموریتـی بجز تخریبِ این سید ندارن!
همین جملهٔ شهید برایِ جواب به این دسته از قدرت‌طلبان که گمان می‌کنن الی‌الابد دنیا بهشون فرصتِ زیستن و تاختن می‌ده؛ کفایت می‌کنه:

- شما قبل از هرکس؛ در محضرِخدا هستید! خسته نشدید از اینهمه تهمت‌زدن و اهانت‌کردن؟ اگه مشکلاتِ مردم با اهـانت به من حل می‌شـه؛ اشکال نداره… :)

«عشق»

عشق تمامِ دارایی‌‌ رو در راهِ عاشقی صرف کرد؛ که فرمود «مثلِ ‌خدیجه پیدا نخواهد شد، آن‌هنگام که مردم مرا تکذیب کردند، خدیجه مرا تصدیق نمود..» وقتیِ همه انکارِ حقانیتِ‌ معشوق ‌کردند؛ ثروتِ عاشق که هیچ! دل و آبرویِ عاشق فرشِ زیرِ پای معشوق شد، تا روزِ وداع که حتی کَفنی برایِ تدفین نبود؛ جبرئیل از جانبِ حضرتِ‌حق حاملِ پیغام شد که «ای محمّد! همانا کفنِ خدیجه، از سویِ ماست که او مالش را در راهِ ما صرف کرد. این کفن، از کفن‌هایِ بهشتی‌ست که خداوند آن را به خدیجه هدیه داده‌ست…» و عَبایِ معشوق شد کفنِ جانِ بی‌جانِ این جانِ عزیز…
عشق اشکِ دلتنگی‌ست از دیدگانِ معشوق! وقتی پرسیدند: «چرا از قربانی‌ها به دوستانِ خدیجه هم می‌دهید؟» فرمود: «من دوستانِ خدیجه را هم دوست می‌دارم…»

امّ‌المومنین! مادرِ ام‌ّابیها، تربیت‌کنندهٔ علی‌ع‌ در کودکی، کسی‌که جبرئیل در شبِ معراج؛ سلامِ خدا و خودش رو از طریقِ پیغمبر به او ابلاغ کرد. مُزدِ این عاشقی رو آفریدگارِ عشق حساب کرد، عاشق که رنگ‌ و‌ بویِ معشوق گرفت؛ خودش هم محبوبِ‌معشوق شد! این عاشقی چقدر زیباست..

سلامِ‌خدا بر این عشـق،
سلامِ‌خدا بر این عاشق!
و سلامِ‌خدا بر آن معشوق…

-
حاج‌آقای طباخیان دارن دوره‌ای برگزار می‌کنن بنام دورهٔ «خطوط نور و نیرنگ» که دربارهٔ جنگ روانی و رسانه‌ایِ معـاویه در زمانِ امیرالمومنیـنه. مهلتِ ثبت‌نامش رو الان دیدم که تا آخر امشبه.
باتوجه به این‌که با بیانات ایشون در برنامهٔ وقتِ سحرِ شبکهٔ افق آشنایی دارید؛ گفتم اگر تمایل به شرکت دارید مطلع باشید.

-
ان‌شاءالله شجاعت و بصیرتِ بی‌لُکنتِ و بی‌تعارفِ علوی این سیدِ‌ بزرگوار تو رگ‌هایِ همه جاری بشه؛ سیدالقائد.

-
خواهشم اینه که اولاً تمامِ‌بخش‌های سخنرانی‌های رهبــری رو دقیق بخونید و ببینید و بشنوید، دوماً این بخش رو دوبار بخونید.

هشت‌دقیقه مواضعِ‌صریح و کامل رهبری دربارهٔ «مذاکره، تحریم، سلاح‌هسته‌ای و تهدیدِ نظامی امریکا» رو ببینید و بشنوید. تاریخی و نقطه‌زن! گرچه مواضعِ ایشون در بابِ مذاکره بارها تکرار و تبیینِ منطقی شده و چندین تجربهٔ غیرقابل‌کتمان دربارهٔ بدعهدی طرفِ غربی هم به این بیانات به پیوست گفته شده؛ تجربیاتی که یقیناً هر‌کسی که اندک‌ علاقه‌ای به عزت و استقلالِ وطن داره رو به فکر فرو می‌بره؛ «وقتی می‌دونیم عمل نمی‌کنه، چه مذاکره‌ای؟!»
اما تکــرارِ ‌چندباره، دقیق‌تر و صریح‌تر این مسائل نشون می‌ده که همچنان بعضی‌ افرادِ صاحب‌تریبون سهواً یا عمداً سعی در دادنِ آدرسِ غلط به مخاطب دارن. آدرسِ غلطِ اعتماد چندباره به طرفِ بدعهدِ زورگویی که نه تنها به تعهداتش با شما؛ بلکه حتی به سایرِ توافقاتِ بین‌المللی و متحدینِ دیرینهٔ خودش هم پایبند و وفادار نیست!
فلان عنصرِ داخلی مقاله‌‌نویسِ فلان روزنامه..‌.

ببینید.

بعد از این‌که ترامپ از الحالقِ کانادا بعنوان یکی از ایالت‌هایِ امریکا گفت و تعرفهٔ سنگین به کالاهایِ کانادایی اعمال کرد؛ کانادا هم قیمت برق رو بالا برد. ترامپ هم تو توییتش کانادا رو این‌طور تهدید کرد که «چنان تاوانی بدهند که تا سال‌ها در کتاب‌هایِ تاریخ در موردش خوانده شود!»
قسمتِ جالب اینه:
کانادا این‌قدر حقیر شده که می‌خواهد از برقِ خود به عنوانِ اهرمی علیه‌‌ایالات متحده برای چانه‌زنی استفاده کند و زندگی انسان‌هایِ بیگناه را تحت تاثیر قرار دهد!

این‌که کانادا هم بعنوانِ یکی از متحدینِ دیرینهٔ امریکا از تمامیت‌خواهی و زورگوییِ امریکا در امان نیست، نکته‌ایه که باید بارها راجع بهش نوشت و نظرِ حامیانِ «مذاکره به هر‌قیمت» رو دراین‌باره پرسید؛ دقیقاً مثل کاری که با اوکراین کرد. آیا از نظرشون این‌جا هم مقصر ایدئولوژی و شعاره؟
امریکا دربارهٔ خودش معتقده استفاده از تهدیدها و اهرم‌فشارها علیهِ کشوری، تحت‌تاثیر قرار دادنِ «انسان‌هایِ بیگناه» و نشونهٔ حقارتِ عاملِ این کاره؟ خب. پس تحریم‌هایِ طولانی و بدعهدی‌هایِ متوالی و پیشنهادِ مذاکره زیر سایهٔ فشار حداکثری و دستورِ ابلهانهٔ خلع‌سلاح و تهدیدِ نظامی و … نشونهٔ چیه؟

صوتِ‌کامل بیاناتِ رهبر‌انقلاب در دیدارِ رمضانی دانشجویان. ۱۴۰۳/۱۲/۲۲.

- هربار که صوتِ «کامل» بیانات رو گوش می‌دم، برام سوال ایجاد می‌شه که چند‌درصدِ مخاطب و به‌خصوص فعالینِ مجازی بطورِ کامل بیانات رو می‌خونن و می‌شنون و می‌بینن؟ خیلی بده اگه این درصد کم باشه و برایِ همینه که باوجودِ صراحتِ کلام؛ باز‌هم شاهدِ تحریف و تقطیع هستیم! بخشِ مهمـی از ابهاماتِ ذهنیِ ما همین‌جا سرنخِ جواب رو می‌گیره. کامل بشنوید، کامل!

-
«…سال‌گذشته در مثلِ امروزی که با شما دانشجوها جلسه داشتیم، شهید‌رئیسی زنده بود، شهید سید‌حسن نصرالله در کنار ما بود، شهید هنیه، شهید صفی‌الدین، شهید سنوار، شهید ضیف و چندین‌شخصیت برجستهٔ‌انقلابی‌بزرگ، در میانِ ما یا در کنار ما حضور داشتند، امسال نیستند. نگاه‌ناقص و بی‌پشتوانه و سطحی، از‌سوی دشمنان و مخالفان و رقیبان جمهوری‌اسلامی یک برداشتِ‌ غلطی را از این حادثه می‌کند.من می‌خواهم در نقطه مقابل حرفِ آنها، با اطمینان کامل به شما بگویم: بله؛ این برادران بسیار ارزشمند بودند و واقعاً نبودن‌شان برای ما خسارت است؛ در این تردیدی نیست. اما ما امسال که اینها را نداریم، نسبت به سال گذشته در مثل همین روز، در برخی از مسائل، قوی‌تر از سال‌گذشته هستیم، در بعضی از مسائل، ضعیف‌تر نیستیم اگر قوی‌تر نباشیم…»


- این بخشی از بیاناتِ رهبری در دیدار رمضانی با دانشجوهاست. در تاریخِ ۱۴۰۳/۱۲/. اما اون‌هایی که با تحریفِ‌آشکارِ حرف‌های رهبری؛ واژهٔ «مُهمل» رو به شهید‌رئیسی نسبت می‌دادن؛ نسبت به این عبارات واکنشی ندارن، دربارهٔ ویژگی‌هایِ خاصِ شهید‌رئیسی در کلامِ رهبری هم واکنشی نداشتن؛ کمااین‌که دربارهٔ تبیینِ همه‌جانبهٔ چراییِ عدم‌ مذاکره با امریکا هم هیچ واکنشی ندارن و پشتِ ایشون پنهان نمی‌شن. این تحریف مختصِ این افراد نیست؛ که اگه بود بعد از این عباراتِ رهبری که «بدگویی‌کردن، تهمت‌زدن، لجن‌پراکنی کردن، کمکی به پیشرفت کارها نمی‌کند، به آبروی ملّی هم لطمه می‌زند» در سطوحِ مختلف از فعالین‌مجازی نباید شاهدِ رقیب‌هراسیِ ادامه‌دار با انواعِ روش‌ها و دروغ‌هایِ جدید و نوآورانه می‌بودیم! و نباید با برداشت‌هایِ «تک‌خطی» از بیاناتِ «همه‌جانبهٔ» ایشون، جزوِ تحریف‌کنندگانِ آشکاری قرار می‌گرفتیم که خودخواهانه همچنان در حال و هوایِ «رقابت‌»‌اند! واقعا حیف.

🔞سوریهٔ آزاد!

جولانی که یک‌شبه، بدون ‌هیچ انتخاباتی از یک تروریستِ معروف تبدیل به رئیس‌جمهور شد و کراوات زد و شد مطلوب و آزادی‌آورِ لیبرال‌ها و وزرایِ دولتش را از بینِ سربُرهای سابقه‌دار انتخاب کرده بود؛ این روزها ماشینِ آدم‌کشی‌اش متوقف نمی‌شود! در همین چند روز هزاران نفر از مردم قتل‌عام شدند، چطور؟ تروریست‌هایِ تحت‌فرمانِ جولانی همزمان که مردم را تحقیر و شکنجه می‌کنند و رویشان می‌نشینند و می‌گویند زوزه بکش؛ تفریحی اسلحه‌شان را سمتِ آنها می‌گیرند و شلیک می‌کنند و فیلم می‌گیرند! زن و بچه‌هارا قتل‌عام می‌کنند و می‌خندند و با افتخار می‌گویند علویان را کُشتیم.از آنطرف اسرائیل هم مُدام بمباران می‌کند و اشغال می‌کند و می‌تازد و اسلحهٔ تروریست‌هایِ حاکم بر سوریه؛ جلوی اسرائیل غلاف است. اینترنشنال می‌گوید «اسرائیل پایگاه‌هایِ حکومتِ پیشین سوریه را بمباران کرد!» حکومتِ پیشین که سقوط کرد و «آزادی» آمد؛ هنوز بمباران می‌کنید و زیرساخت‌ها را نابود می‌کنید و زن و بچه‌ و مرد را شکم می‌‌دَرید و سر می‌بُرید؛ تحریم‌ها را هم برنمی‌دارید؟! صدایی هم از آن‌هایی‌که «این آزادی» را تبریک می‌گفتند درنمی‌آید؛
آزادی است آقا! آزادی.

-
باور کنیم که تاریخ برایِ «عبرت‌گرفتن» است؛ نه خاک خوردن رویِ طاقچه. بجایِ نِق‌زدن، «تبیین» را در مقابلِ دستگاهِ‌رسانه‌ایِ عریض و طویلِ معاویه انتخاب کنیم!

بی‌پناهم؛
پناهی!
«بِعَلیٍ» الهی..
روسیاهم؛
نگاهی!
«بالحُسینِ» الهی..

🕊️هرکه دعـایِ مجیر را در «ایام البیـــض»؛ روزهای ۱۳،۱۴،۱۵ ماهِ رمضان بخواند گناهانش آمرزیده می‌شود؛
هرچند به عدد دانه‌هایِ باران و برگهای درختان و ریگ‌هایِ بیابان باشد. خواندنِ آن برای شفایِ بیمار و ادای دین و بی‌نیازی و توانگــری و رفع و اندوه سودمند است.

-کفعمی، بلدالامین•

برنامهٔ امروز «محفل» دربارهٔ شهید‌رئیسیِ عزیز و مظلوم بود؛ برنامه‌ای که بسیار دوست می‌داشتم..
منتظر واکنش و حملاتِ مغرضینی باشید که چه در دورانِ حیات و چه بعد از شهادت و «سوختن»ِ این سیدِ مظلوم؛ از هیچ تخریب و توهین و دروغی علیه‌ش دریغ نکردن :)

فِي قُلُوبِهِمْ مَرَضٌ فَزَادَهُمُ‌اللَّهُ مَرَضًا..