مَع‌المُقاومة.

این تصاویر بخشِ کوچکی از واقعیتِ سوریهٔ آزاد!! و توحّشِ تروریست‌ها علیهِ مردمه؛ حملاتِ بدونِ مانعِ امریکا و اسرائیل و نابودیِ تمامِ زیرساخت‌ها، و اشغالِ مناطق استراتژیکِ سوریه توسطِ اسرائیل یک‌طرف؛ وحشی‌گریِ تروریست‌هایِ آنکاردشده و کت‌شلواری در رسانه؛ و داعش‌مسلک در کفِ خیابان یک‌طرف!

این همون‌چیزیه که رهبری تحتِ عنوانِ «نتیجهٔ ضعفِ ارتش و کم‌شدنِ روح مقاومت» ازش یاد کردن.

«وقتی روح ایستادگی و مقاومت کم بشود، این‌[جور] می‌شود. این مصیبت‌هایی که امروز بر سرِ سوریه دارد می‌آید -که خدا می‌داند تا کِی ادامه پیدا کند؛ تا کِی جوان‌هایِ سوریه ان‌شاءالله بیایند در میدان و جلویش را بگیرند- بر اثر همان ضعف‌هاست.» ۱۴۰۳/۹/۲۱.

+ مقاومت نباشد…

آپدیت :))
خب حالا دیگه دوبار قطعیِ برق در شبانه‌روزِ زیبایِ پائیزی داریم! یکی ظهـر، یکی شب. دولت می‌خواد غافلگیرمون کنه، اطلاع‌رسانی هم نمی‌کنه که یه تنوعی باشه.عوضش با‌ارائهٔ اطمینانِ وزرایِ‌ مربوطه به نمایندگان مجلس!!! بلاتکلیف.

اقای سیدابراهیم رئیسی؛ تولدتان، حالا در آسمان‌ مبارک. حالا که «شهید» قبلِ اسم‌تان می‌آید؛ حالا که شهیدِ پرواز شدید، خادمِ امام‌رضا بودید؛ حالا همسایهٔ امام‌رضـا شدید. اگر بگویم «کاش بودید» که خودخواهی می‌شود؛ که باز زخــم‌‌زبان می‌شنیدید! اگر نگـویم هم…
آقای «یکی از بهترین‌هایِ زیرِ این آسمان!» حالا در آسمان تولدتان مبارک…

ضعفِ امروزِ سوریه؛
نتیجهٔ غفلت از فرصت‌سازیِ حاج‌قاسم..

بعدها متأسّفانه خودِ مسئولانِ نظامی سوریه از آن صرف‌نظر کردند؛ از چیزی‌هایی‌که به‌نفعِ خودشان بود! ۱۴۰۳/۹/۲۱.

این کلیپ درکِ بهتری از این بخش از بیاناتِ رهبری می‌ده.
———————————
پ.ن: تو رفته‌ای؛
امّا در خونِ تو پیوندهاست..

-
کاش کسی از مسئولینِ برجام حساب می‌کشید که چرا و با چه منطقی زیرِ بارِ همچین شرطی رفتید؟ چرا از خطوط قرمزِ تاکیدشده عدول کردید؟ طبق کدوم نتیجهٔ مثبتی که گرفتید؛ همچنان می‌گید برجام یک دستاورد بین‌المللیه؟ دستاورد برایِ کی؟ برایِ لوله‌هایِ رآکتور اراک؟ چرا می‌گفتید چیزی بنامِ مکانیسم ماشه در برجام وجود نداره؟! چرا همچنان اصرار به مذاکره با این جماعتِ بدعهدِ بدنیّت دارید؟ دقیقاً چه‌چیزی از مذاکــره با این‌ها نصیبتون شده؟ چرا زیرِ بار اشتباهات خسارت‌بارِ خودتون نمی‌رید؟ چرا با ذوق از آغازِ مذاکرات با همین اروپایی‌ها حرف می‌زنید؟ چرا این‌همه اصرار و تقلّا برایِ این‌که «ما باید به این‌ها ثابت کنیم دنبالِ دعوا نیستیم» جواب نمی‌ده؟ چرا بهشون ثابت نمی‌شه؟ چرا باید به این‌هایی که از برجــام خارج شدند و به تعهداتِ خودشون عمل نکردن و همیشه دنبالِ دعوا بودن؛ چیزی رو ثابت کنید؟ نمی‌توانیم، نمی‌شود، نداریم، ممکن نیست، چاره‌ای نداریم؛ مگر با مذاکره؟

دیروز داشتم دنبال عکسِ شناســنامهٔ شهید‌رئیسی می‌گشتم که تاریخ تولد رو ببینم؛ چشمم خورد به توییتِ توهین‌آمیز از یه فعالِ مجازی معروف نسبت به شهید‌رئیسی! و واقعاً تا چند دقیقه یه گوشه نشسته بودم از بُهتِ رسمِ این دنیا!

این جماعتی که امروز روزهٔ واضحِ سکوت گرفتن و با دهن‌کجی هر حرفی رو پشتِ‌پا به وفاق تلقــی می‌کنن و تویِ روزنامه‌هایِ زنجیره‌ای‌شون تیتر پُر می‌کنن و با گردن‌کلفتی قانون دور می‌زنن و منّتِ «بی‌برنامگی‌هاشون» رو سر بقیه می‌ذارن؛ روزگاری نه‌چندان دور در نفرت‌پراکنی‌هایِ بی‌امانِ دنباله‌دارشون از اسمِ پدرِ سیدابراهیم ‌رئیسی هم حاشیه می‌ساختن و حتی به نماز خوندن‌ش هم رحم نمی‌کردن. چه توقعِ بی‌جاییه؛ توقعِ انصاف از بعضی‌ها.

و سلام بر تو آن‌هنگام که گفتی:
«ای کاش فرزندانم و تمامیِ آنچــه در زمین است، فدایِ حسین می‌شد..»

استاد صفایی‌حائری یه بیانِ خیلی عجیب داره که این‌روزها خیلی حسش می‌کنم:

«وقتی‌كه دنيا برايت تنگ شده باشد، وقتی آسمان آنقدر كوتاه شود كه نتوانى سرت را بلند كنی و مجبور باشی سرت را روىِ زانوانت بگذاری و گريه کنی؛
اگر اين آسمانِ پايين و اين دنياى‌تنگ را احساس كردى، آن موقع به امامت، به ولايت، به رسالت، به دين، به وحى، به غيب محتاج می‌شوی..»


و همهٔ ما گاهی این تنگیِ دنیـا و کوتاهیِ آسمان و سر رویِ زانو گذاشتن‌ها و گره‌ها رو با تمامِ وجود حس می‌کنیم؛ و تازه اون لحظه‌ست که می‌فهمیم تو این غوغایِ روزمرگی‌ها و دویدن‌های بی‌وقفـه و باعجله؛ معنایِ نیاز به توکّل و توسّل یعنی چی!

+ ممنــون می‌شم این‌روزها برام، و برایِ باز شدنِ بعضی از این گره‌ها دعا کنید.🌱

مستند «جاذبه» ساعت ۱۹:۳۰ شبکهٔ یک.

«بعضـی از این‌ کسانی‌که رفتند در دفاع از حــرم شرکت کردند، شیعه هم نبودند‌! یعنی ممکنه فقهِ اهل‌بیت رو عمـل نمی‌کردند؛ اما “آرمانِ‌اهل‌بیت” رو چرا..»

رهبرِ انقلاب.
بخشی از مستندِ واقعاً زیبایِ «جاذبه».

-
نشــانِ «مَردِ خدا» آن است
که او را ببینی، از خدا یاد آید..
همین!🤍

-
رسانه‌هایِ حامیِ دولت در شرایطِ سوءمدیریت فاحشِ فعلیِ ناشی از بی‌برنامگی و بلاتکلیفی در اولویت‌بندی‌ها؛ در کنتــرلِ قیمتِ ارز [۷۷هزار تومان!] و بازگشتِ قطعی‌هایِ برق و تعطیلیِ کل کشور با نتایجِ خسارت‌بار! بازگشتِ حق‌ماموریت‌هایِ دلاری که در دولتِ قبل لغو شده بود، زمزمهٔ زیگزاگیِ گرانی بنزین و گرانیِ ۳۰درصدیِ شبانهٔ خودرو و انتصاباتِ غیرقانونی و … همه در همین ۱۰۰ و اندی‌روزِ ابتدایی، از «ورود زورخانه‌ایِ پزشکیان» دستاورد می‌سازن! یه نفر که گفته بود «دستاورد می‌خوای گل‌پسر؟! همین‌که مملکت برای چهارسالِ اول دستِ شما نیفتاد کافیه، تمام!» عجب.

منطقاً موفقیتِ دولتِ رسمـی بعنوانِ یک قوهٔ مهم از قوایِ سه‌گانه، فراتر از تقسیم‌بندی‌هایِ سیاسی؛ موفقیتِ یه مملکته! این باید فهمِ اصلی باشه. اما اگر هدفِ شما در یک شویِ عجیب رسانه‌ای و رقابتی و دستاوردسازی از هیچ و به ابتذال‌کشیدنِ مسیر هواداری از دولت و فریاد‌زدن بر سر المیرا شریفی‌مقدم‌ها خلاصه می‌شه؛ بفرمایید، اصلاً چهارسالِ دوم هم مالِ شما!


زیست در‌حاشیه!
بلاتکلیف و بی‌برنامه!
دستاوردسازی‌هایِ عجیب‌!
هشتگ‌هایی در دنیایِ موازی!
اولویت‌هایِ غیرضـروریِ «فرضی»!

یه مدته که گوش دادنِ چندباره به صوت‌هایِ کامل بیانات رهبری رو بعنوان یه روتین تو برنامه‌م قرار دادم؛ و بعد اگر بتونم، خوندنِ متنِ کامل. و وقتی فیلم یا صوتِ کامل رو در جلسات یا موضوعات مختلف می‌بینم و می‌شنوم؛ تعجب می‌کنم از بعضی برداشت‌هایِ ابتر و ناقص که در فضای مجازی منتشر می‌شه! برداشت‌هایی که بعضاً -نه همه‌شون- انقدر به حواشی می‌پردازه که حرف‌هایِ اصلی رو کمرنگ می‌کنه؛ و حتی معنیِ متفاوتی از اصلِ بیانات داره! فکر می‌کنم باید «همــه» بیشتر در راسـتایِ امانت‌دار بودن تلاش کنیم.

-
الحمدلله دلیلِ جدید رونمایی شد؛ چون تا قبل، همین خانم در جوابِ مجری که گفت «قطعی‌برق که صرفاً به خانه‌ها منحصر نمی‌شه! قطع شدنِ سیستم‌ها و چراغ‌های راهنمایی و …مشکلات عدیده‌ای پیش میاره!» می‌گفت قطع برق مردم، بخاطرِ سلامتی خودشونه، مازوت‌سوزی باید قطع بشه!
اما بعد که سهمِ ناچیزِ مازوت در تامینِ برق، و کاهشِ ذخیره‌سازی گازوئیل نیروگاه‌ها از شهریورِ امسال مشخص شد؛ دلایلِ جدید یکی پس از دیگری رونمایی می‌شن.

-

دیشب -به وقتِ ما- نمایندهٔ انگلیس و امریکا تو جلسهٔ شورای امنیت دربارهٔ برجام، اظهار کردن که ما مطمئن نیستیم که اهدافِ ایران صلح‌آمیزه. ما نسبت به فعالیت‌های هسته‌ای ایران نگرانیم؛ ایران مُدام داره امنیتِ منطقه رو به هم می‌زنه!

درواقع، اولین‌ مجرمِ‌اتمیِ جهان که یک‌بار بمبِ اتم‌ش رو بر سرِ مردم آوار کرده و همچنان آثارِ سوءِ ناشی از اون در نسل‌هایِ بعدی دیده می‌شه؛ نگرانِ فعالیت‌هایِ هسته‌ایِ کشوری شده که هرگز آغازگرِ هیچ جنگی نبوده. و از قضا اون‌هایی که منطقهٔ ما هیچ‌ربطی بهشون نداره ولی کیلومترها تا اینجا لشکر کشیدن و تقریباً به هیچ ملّت و کشوری در راستایِ جنگ‌طلبی‌هاشون رحم نکردن؛ سال‌ها حملهٔ نظامی به عراق، افغانستان، سوریه، فلسطین، لبنان و … و سال‌ها تحریم‌ و دخالت در امورِ داخلی کشورها رو با خودشون به ارمغان آوردن؛ به ما اتهام می‌زنن که شما عاملِ بی‌ثباتی منطقه‌اید! و مضحک‌تر از همهٔ اینا؛ اینه که یه «عده» اطرافِ ما وجود دارن که کماکان معتقدند تنها راهِ نجات؛ مذاکره و سازش با کشورهاییه که حتی یک‌مورد «عمل به تعهد» و یا ذره‌ای «حُسنِ نیت» در کارنامه‌شون دیده نمی‌شه! عده‌ای که فریادِ ناکامیِ ناشی از اعتمادِ اشتباه‌شون رو بر سرِ خودی‌ها می‌زنن. و حتی بابتِ این‌که چرا زیرِ‌بار مکانیسمِ مبتنی بر «خودزنی» بنام مکانیسمِ‌ماشه رفتن هم توضیحی ارائه نمی‌دن.
نمایندهٔ بعضی اعضا -مثل چین و روسیه- تو این جلسه به نقضِ برجام توسطِ امریکا اشاره کردن و اقداماتِ ایران رو یک واکنشِ منطقی و طبیعی دونستن؛ اما از نظرِ این «عده» ما مقصریم که با دنیایِ مطلوبِ اون‌ها قهریم. دنیایی صرفاً متشکّل از چند طرفِ بدعهد با استانداردهایِ دوگانه؛ که هیچ فرصتی رو در راستایِ جنگ، بحران، آشوب، دعوا و تنش از دست نمی‌ده.

این اگه سندرومِ استکهلم نیست؛ پس چیه؟

بخشی از مخاطب، «بازیگری» رو دوست داره و با بهانه‌هایِ متفاوت براش توجیه می‌تراشه؛ بازیگری به معنیِ ظاهربینی! اکت‌های نمایشی و پربازدید رو می‌پسنده؛ براش مهم نیست که بطنِ ماجرا چیه! مدل راه‌رفتن؛ یه‌کَتی و لاتی! کج یا راست! غر زدن‌هایِ بی‌راه‌حل و بدونِ داشتن یک‌ خط ‌برنامه، اصطلاحات عامیانه، حرکت‌هایِ عوامانه، تِیک‌آف‌هایِ خلبانیِ ویوبگیرِ مناسبِ تیتر! انگلیسی‌ حرف زدن‌هایِ بدونِ توجه به محتوا! هشتگ‌هایِ عــوام‌فریبانه، تیترهایِ زرق و برق‌دارِ رسانه‌هایِ خاصِ جنجال‌سازی که به استانداردهایِ دوگانه مشهورند، اولویت‌هایِ هشتگ‌سازِ مناسبِ دعوا و سروصدا! مثلِ قومیّت و جنسیت و مذهب و… مجموعه‌ای از این‌ فاکتورهایِ صرفاً شکلیِ تیترساز رو می‌پسنده و معیارِ انتخاب قرار می‌ده؛ خواه دربارهٔ اونی که برایِ خوانندگی مناسب نیست اما کلیپِ آواز خوندن‌ش میلیون‌ها ویو می‌گیره؛ خواه دربارهٔ بازیگری که اساساً بازیگرِ خوبی نیست؛ اما چهرهٔ زیبایی داره پس فروشِ بیشتری داره! یا فیلمی که سناریویِ زننده و بی‌محتوایی داره اما بخاطر حضور سلبریتی‌هایِ معروف رکورد فروش رو می‌زنه!
و یا دربارهٔ فرد و تیمی که -هرچند فاقدِ سوء‌نیت- بدیهی‌‌ترین فاکتور برایِ قرار‌گرفتن در مهم‌ترین مسئولیتِ سیاسی در قوهٔ مجریه رو نداره؛ مثل «لااقل یک‌خط برنامه»، «یک ایدهٔ کلی و حداقلی نسبت به مسائلِ ‌پیش‌رو» و «تسلّطِ کافی یا حداقلی به مطالبِ مورد ارائه در جلساتِ مهم»، اما…

شاید برایِ همینه که یه عده «رسانه‌ساز» و «رسانه‌باز» در واکنش به بعضی از اتفاقاتِ مشابهِ این توصیف‌ها، این‌روزا می‌گن «خب چی می‌شه مگه؟ چی شده مگه؟ اخّی. چه اکت‌هایِ خوبی!» و بی‌تفاوت به اصل و اولویت‌ها و سوءمدیریت‌ها و بی‌برنامگی‌ها، مشغولِ دستاوردسازی‌ از همین حاشیه‌هان.