-
بخشی از مقالهٔ ظریف در نشریهٔ فارن‌افرز!
کاش اقای ظریفِ قانون‌مدار، یه‌ذره بازش می‌کرد؛ که «شاید موارد بیشتر» شاملِ چه چیزایی می‌شه از نظرِ ایشون؟ فراتر از هسته‌ای؟ درون‌منطقه‌ایِ غرب آسیا؟ یا چیزِ دیگه‌ای؟

در بخشِ دیگه‌ای از این مقاله اومده:
«غــرب نیاز به رویکــردی سازنده‌تر دارد.‌ که به اعتماد‌ به‌نفسِ به‌دست‌آمدهٔ ایران احترام بگذارد، ایران را به‌عنوان بخشی جدایی‌ناپذیر از ثباتِ منطقه‌ای بپذیرد و به دنبال راه‌حل‌هایِ مشترک برای چالش‌هایِ مشترک باشد. چنین چالش‌هایِ مشترکی می‌تواند تهران و واشنگتن را ترغیب کند تا به مدیریتِ‌تعارض و نه تصعیدِ آن بپردازند. تمامِ کشورها، شاملِ ایران و ایالات متحده، منافع مشترکی در رفع علل ریشه‌ای بی‌ثباتی در منطقه دارند.»

—————————-
خوب می‌شد اگه «چالــش‌‌هایِ مشترک» ما و غرب رو هم توضیح می‌دادن؛ تا بعد به راه‌حلِ مشترک بینِ ما و غرب برسیم. غرب بعنوان یکی از عواملِ اصلی چالش و تنش‌زایی در منطقهٔ غرب آسیا، چطور می‌تونه با ما -بعنوانِ مخالفِ حضور امریکا در منطقه- به راه‌حل مشترک برسه؟ بهتر بپرسم؛ حضورِ غرب بعنوانِ اصلی‌ترین چالشِ منطقه، چطور به چالش‌زدایی منجر خواهد شد؟
چطور بینِ ایران و امریکا دنبالِ منافع مشترک می‌گردید؟

در چنین شرایطِ حساسی با وجودِ «نقشِ عریانِ غرب در تنش‌هایِ منطقه» ترامپ باید چه اقدامات عملی‌ای انجام بده که آمادگی خودتون رو برایِ مذاکره و مدیریتِ تنش‌هایی که طرفِ مقابل نشون داده که هیچ علاقــه‌ای به تنش‌زدایی و مدیریت نداره؛ نشون بدید؟ با وجودِ تبیینِ چندبارهٔ علتِ بدبینی به اعتماد به غرب توسطِ رهبری؛ تضمینی هم در‌بارهٔ این اصرارِ محیرالعقول‌تون می‌دید؟!
چون می‌دونید که؛ این «شخــص» قبلاً چند‌بار اقدامِ عملی انجام داده؛ خروج از برجام- ترورِ حاج‌قاسم؛ که این‌روزها به‌واسطهٔ حمایتِ غرب و صهیونیست‌ها از تکفیری‌ها، جای خالی‌ش بسیار حس می‌شه- و توییتِ «نه مرسی!» به پیشنهاد مذاکرهٔ شما.

سوال مهــم‌تر اینه‌؛ چرا با این‌که گاهی بعضی از مواضعِ پزشکیان با شما فرق می‌کنه؛ اما نقشِ بلندگوی دولت در سیاست‌خارجه رو ایفا می‌کنید؟ جایگاهِ شما از نظرِ «قانونی» در دولت چیه؟ وزیر خارجه‌اید یا سخنگو؟ یا شاید رئیس‌جمهور؟

هدف از «برجامِ منطقه‌ای» چیست؟
خشکاندنِ جـریان‌هایِ اســلامی و مقاومت در منطقه.
برایِ دشمن؛ این برجـام، یک برجام‌سه‌ضلعی‌ست! نه یک‌ضلعی. تصور می‌کنید اگر ما در برجامِ۲ شرکت کردیم در منطقه؛ و آمدیم برجام۲ را انجام دادیم؛ تمام می‌شود؟ نه!
برجامِ اصلی، در داخلِ ایران است.


•سردار شهید حاج‌قاسم‌سلیمانی•
+ «چرا نمی‌فهمند؟!»

هرچقدر با سوال پرسیدنِ صریحِ المیرا شریفی‌مقدم حال می‌کنم؛ با جواب دادنِ پزشکیان اینجوری‌ام که :«خندهٔ تلخِ من از گریه غم‌انگیزتر است!»

باید حدس می‌زدم بابتِ سوالات و لحنِ صریح «همیشگی» شریفی‌مقدم، خط مجازیِ اصلاح‌طلب‌های رادیکال شروع می‌کنن به تخریب. درحالی‌که یکی از دستاوردهای(!) پزشکیان این بود که در این دولت نسبت به دولت‌های قبلی به زنان امکانِ فعالیت بیشتری داده شده؛ اصلاحات‌نیوز نوشته «شریفی‌مقدم مجری زنِ تلویزیون بارها بر مسئلهٔ افزایش قیمتِ بنزین تاکید کرد و بنا داشت این مسئله را از زبان رئیس جمهور بیرون بکشد! مجریِ زن این گفتگو کمتر اجازهٔ پرسش به مجریِ مرد را داد!»

این‌ها درحالیه‌که بعضی‌هاشون دستاوردِ گفتگوی امشب رو در این خلاصه کردن: «یکی از مزایایِ این دولت اینه که مجری‌ها راحت‌تر می‌تونن بپرن وسطِ حرفش! تا همین چندماه پیش حقِ این کار رو نداشتیم!»
عجب. پس حقِ تخریب و تهمت و دروغ و تحقیر داشتید؛ ولی حقِ پریدن وسط حرف رو نداشتید.


بی‌برنامگی و بلاتکلیفی! حتی در دستاوردسازی!

اصلاح‌طلب‌ها یه جوری از شریفی‌مقـدم شاکی‌ان که چرا انقدر صریح سوال می‌پرسیدی که پزشکیان هول کنه؛ که از فردا دیگه فقط رشیدپور رشیدپور رشیدپور!
کو پس اون شعارِ به زنان امکانِ فعالیت بدهید و نبندید دهان‌ها را و افتخارِ ما این است که به زنانِ سرزمینم امکانِ فعالیت داده‌ایم؟!

اوضاعِ الان اینجوریه که افتادی دنبالِ بچـه‌‌ای که به زور می‌خوان بهش راه رفتن یاد بدن، و با هربار که میفته زمین، می‌زنن تو سرِ زمین و می‌گن «اَی زمینِ بد! عیب نداره عزیزم دوباره امتحان کن!»

راهِ زهرا(س) تنها راهــه؛
غیر از این می‌شه بیراهه
سایهٔ چـادر زهـــرا(س)
رویِ ســرِ حـزب‌‌‌اللّه‌ه..

مادرِ خوبی‌های عالَم، مادرِ بچه‌هایِ ایران، مادرِ کودکانِ غزه، مادرِ بچه‌هایِ لبنان…
-از جمله هیئت‌هایِ تراز!

من دوست دارم فکر کنم که ممکن است در میانِ آنهــایی باشم که حضرت فاطمــه(س) در قیامت شفاعت‌شان می‌کند…

«یادم دادین پایِ اعتقادم بمونم.»
یا‌فاطمةالزهــــرا سلام‌الله‌علیهـٰا..

-
«سیره» را باید درست فهمید؛
و ‌در زندگی‌ «جــاری»‌ش کرد.

من خود را در مُصیبت‌هایِ روزگار،
به تو آرام می‌ساختم…
حال بعد از تو، چه کسی را خواهم داشت؟
ای دخترِ پیامبر…

ناگَه ندا آید که مادرجــان!
من قاســـم‌ام؛
اعزامــی از کرمان..

هروقت کم آوردم، شما رسیدید. غصّه که جانم را گرفت و سیاهی قلبم را پر کرد؛ آرام در گوشم گفتید:
«آن روزها که خرمشهر ۵۷۸ روز در اشغال بود؛ نبودی! و نبودند آنهایی که امروز در گوش‌تان زمزمهٔ شکست و ناامیدی می‌خوانند؛ ما بودیم و دیدیم که شهر سقوط کرد؛ اما ایمان‌مان نه! شهر را پس گرفتیم، چون ایمان‌مان را خدا حفظ کرده بود. در خیبر و والفجر و کربلایِ ۵، در فکّه و مجنون؛ نبودی! رفقایمان که یکی‌یکی ‌می‌رفتند؛ خدا لشکرهایی از ملائک برایمان فرستاد! در آن شب‌هایِ سرد، با نوایِ آهنگران! “ای لشکرِ صاحب‌زمان…” نبودی! زهرا(س) چادرش را پناهِ جان‌هایِ سردمان کرده بود. در آن التهابِ “ماجراهایِ نیم‌روزِ” روزهایِ دههٔ ۶۰ نبودی! تازه شکُفته بودیم که ترور و جنگ و منافق و کومله و خائن و صَدام از هر سو و قصدِ جانِ نهال انقلاب را کرده بود! که ماندیم! که خدایِ دههٔ ۶۰، همان خدایِ امروز است. خدایِ زهــرا(س). خدایِ قومِ سلمــان. خدایِ رزق‌هایِ لایُحتَسَب. خدایِ أَنَّ‌ٱلۡأَرۡضَ يَرِثُهَا عِبَادِيَ‌ ٱلصَّـٰلِحُونَ.»

@CaffeRahimi

خیلی وقته که تو قابِ تلویزیون نبودی!
آقا‌سید ابراهیم..

مستندِ «دولتِ دانشگاه»

یک‌بار سردبیر سازندگی نوشته بود: «محال بود مرحوم رئیسی تریبون به منتقدین بدهد!» عجب. این‌ها از هرکسی بهتر، خبر از واقعیت دارن؛ ولی کاش یک‌دور همین مستند رو ببینن و «منصفانه» قلم بزنن! گرچه «سیدابراهیم رئیسی» دیگه بینِ ما نیست…

«وَ مَنْ يَتَّقِ‌اللَّهَ يَجْعَلْ لَهُ مَخْرَجاً وَ يَرْزُقْهُ مِنْ حَيْثُ لايَحْتَسِبُ وَ مَنْ يَتَوَكَّلْ عَلَی‌اللَّهِ فَهُوَ حَسْبُهُ إِنَّ‌اللَّهَ بالِغُ أَمْرِهِ قَدْ جَعَلَ‌اللَّهُ لِكُلِّ شی‏ءٍ قَدْراً»

اگر کسی با منِ خدا معامله بکنه، خط قرمز‌هایِ منو زیرِ پا نذاره و تقوا داشته باشه؛ من راه رو براش باز می‌کنم. و از اونجایی که تو محاسباتش نمی‌گُنجه؛ براش کمک می‌فرستم!
این آیه مالِ «بن‌بست‌ها و گرفتاری‌ها»ست. اما لازمه‌ش اینه که در بحران‌ها، نبُری و نترسی!

———————-
این سخنرانیِ استاد عالی در محضرِ رهبر انقلاب، یکی از بهترین و به‌موقع‌ترین سخنرانی‌ها بود! در این وانفسایِ انواعِ تحلیل‌ها؛ حتماً گوش بدید و در تحلیل‌هاتون، از سنت‌هایِ الهی غافل نشید.

لطفاً و حتماً بشنوید.

دیدم رئیسـی خادمِ روضـــه‌ست؛
تقدیمِ زهـرا(س) می‌کند، جان را..
سیدحســن با خویـش آورده‌ست؛
مردانِ حزب‌اللهِ لبنـان را..
زهرا(س) میانِ جمع می‌گردد؛
تا که ببیند؛ مردِ میدان را..

- عجب تکمله‌ای شد از این هیئتِ تراز!
«بارون اومده..»

برابر با هیچ!

بازارِ داغِ تحلیل‌ها -خصوصاً از ناحیهٔ ناتحلیلگرها- به قدری صفر و صَدی‌ست که نه‌تنها هیچ‌چیز به مخاطب اضافه نمی‌کنه؛ بلکه از اعتمادش کم هم می‌کنه!
در واقع در این بازارِ شامِ خبرهایی که بینِ تایید و تکذیب در رفت و آمدند، این فعالینِ عزیز خواسته یا ناخواسته دارن ذهنِ مخاطب رو که بصورتِ پیش‌فرض پر از سواله؛ به انحراف می‌کشن و در قبالِ این ساده‌سازی‌هایِ پُر مغلطه هم مسئولیتی رو نمی‌پذیرن!
چرا مسئولیت نمی‌پذیرن؟ چون متوجه نیستن یکی از ابزارِ ناامنی؛ ناامنیِ روانی و بی‌اعتماد کردنِ مخاطب نسبت به انواعِ تحلیل‌ها و تحقیرِ قوایِ نظامیِ مملکته.

ایا راهش اینه که سکوت کنیم بشینیم یه گوشه؟ خیر. راهش چیه؟ اگر خودتون رو خیلی عالِم به امور یا دلسوز می‌دونید؛ مطالبه کنید. مطالبهٔ شفاف‌ساز! اما مطالبه هم آدابی داره؛ کجای آدابِ مطالبه زیرسوال بردنِ سربازانِ کشوره؟ کجای آداب مطالبه ارائهٔ تز از زیرِ پتو و تحقیر و تمسخرِ اون‌هاییه که امروز آماجِ توهین‌هایِ شمان، و فردا به محضِ شهادت می‌شن «رفیقِ شهید»ِ شما؟ و یا کجایِ آدابِ مطالبه، ذکرِ ‌مصیبتِ مُدامِ «من می‌دونم! ما موفق نمی‌شیم! من می‌دونم! کارمون تمومه!» به سبکِ فلان شخصیتِ کارتونِ گالیوره؟

نمی‌دونم کجا و از چه کسی نقلِ قولی شنیدم که رهبرِ انقلاب- این سیدِ عزیز که امروز جایگاهِ او و فرماندهان‌ش رو مُدام به سخره می‌گیرن و فکر می‌کنن مطالبــه‌گرن!- ایران رو از ۷ جنگِ قطعی عبور داده! و بیش از ۴۰ سال در حصارِ پایگاه‌هایِ نظامی غربی به شما امکانِ زیستن در یک امنیتِ استثنائی داده. لذا اهمیتی نداره که این «امنیت» رو چقدر به تمسخر می‌گیرید!


در این آشفته‌بازارِ تحلیل و خلاء رسانه! منِ نوعی بعنوان یک مخاطبِ عادیِ بدونِ هیچ‌ تخصص نظامی؛ به رهبریِ رهبرِ عزیز، نقطه‌زن و نکته‌سنج، و به اون فرماندهانی که عمدهٔ سال‌هایِ عمرشون رو در جبهه‌هایِ مختلف سپری کردن و بارها شاهدِ پرپر شدنِ عزیزان‌ و رفقاشون بودن- رشادت‌هایی که صرفاً پُز دادن‌ش برایِ ما بوده- و نه عُشاقِ مذاکره‌هایِ ساده‌لوحانهٔ بی‌نتیجه و بدنتیجه؛ بیشتر از این تحلیل‌هایِ صفر و صدی اعتماد دارم. و البته منِ فردِ عادی هم مخاطبِ این فرمایشِ ولی‌فقیه‌ام: «کسانی‌که با فضای مجازی ارتباط دارند، به این نکات توجّه کنند! همه‌چیز را، هر چه به ذهن انسان می‌رسد، در فضای مجازی نبایستی منتشر کرد؛ ملاحظه کنید اثرش چیست؛ ببینید روی مردم، روی فکر مردم، روی روحیهٔ مردم چه تأثیری می‌گذارد!»

این روزها و این صبح‌هایی که در ۱۴۰۳ دیدیم رو «صبح‌هایِ بُهت‌زدگی» نام‌گذاری می‌کنم؛ ولی نااُمید نه! هرگز.
و بله! راست می‌گفت که روزگاری می‌رسه که از «امید» گفتن و نوشتن، از مُد میفته و به سُخره گرفته می‌شه. اما باورِ قلبیِ من همینه؛ مبتنی بر وعده‌هایِ تخلّف‌ناپذیر.