-

«امیدواری»ِ هنوز به «وعده‌هایِ» دیوانه‌ای چون «ترامپ» در دیوانه‌خانهٔ غرب، مرا می‌ترساند.
یک‌زمانی شبیه به همین نگرانی را بروز می‌دادیم؛ می‌گفتند تندروها باز ترسیدند. فلانی‌ می‌گفت «می‌ترسید؟ می‌لرزید؟ به جهنم! بروید جایِ گرم که نلرزید!»
علتِ نگرانی‌ و «واقع‌بینی»‌هایمان عیان شد؛ اما فلانی باز هم به «کُندروی»ِ خودش اقرار نکرد.

شاید «بازگشتِ فردوسـی‌پور» و «ریجستریِ ایفون» و امثالهم که این‌روزها در صدرِ اخبار مربوط به دولت برایش هشتگ می‌زنند؛ واقعاً مهم‌ترین دغدغه‌هایِ آدم‌هایی‌ست که حیاتِ سیاسی‌شان با حاشیه گره خورده!!!

-
«در سه ماهِ گذشته، سطحِ مخازنِ گازوئیل نیروگاه‌ها از پُرشدگیِ ۵۰٪ به ۳۵٪ کاهش یافته، با این حال وزیر نفت، دولتِ قبل را مقصرِ خاموشی زمسـتانِ امسال می‌داند!!!»

برای مواجهه با بحران برنامه لازم است؛ بلدی لازم است! گردن‌گیری هم از واجبات است!

-
«طبقِ آمار تا موعدِ دولت سیزدهم، سطح ذخایر گازوئیلِ نیروگاه‌ها در حال افزایش بود و در دولتِ چهاردهم این روند نزولی شده و به صورتِ مداوم میزانِ ذخایر درحالِ کاهش است؛ اما وزیر نفت مدعی‌ست که ذخایرِ خالی نیروگاه‌ها میراثِ دولت سیزدهم است!!!»

نامِ این‌ها تنها فرار رو به جلو نیست؛ نابلدی‌ست. بی‌برنامگی‌ست. از وفاق سخــن گفتن و در عمل طورِ دیگر رفتار کردن هم نابلدی‌ست!

آنقدر که «دلِ ما سوخت» دلِ هجر نسوخت؛ 
مرهـــمی هست اگر، رویِ دل ما بگذار…

ترامپ گفته ما به مدتِ چهارسال درگیرِ هیچ جنگی نبودیم؛ بلکه در نبرد با داعش تونستیم اونو شکست بدیم.
[نبرد با داعش! با ترورِ سردار سلیمانی که دشمنِ درجه‌یکِ داعش بود؟ یا با تجهیز و تاسیسِ داعش و گروه‌هایِ تروریستیِ مشابه داعش؟]


و بر اساسِ وعده‌هایِ جدیدش مبنی بر پایان ‌بخشیدن به جنگ‌ها [که در همهٔ اون‌ها امریکا پایِ ثابت بود] بعضی از سیاسیونِ داخلی، متاسفانه و طبقِ معمول ابرازِ امیدواری کردند. یکی از اعضایِ دولت دوازدهم هم گفته «اگر مواضعی که ترامپ در دوران رقابت‌های انتخاباتیِ اخیر مطرح کرده، بر مبنای تفکر و به شکلِ صادقانه مطرح شده باشد، با بسیاری از سیاست‌های هشت‌سال گذشتهٔ او در زمان ریاست‌جمهوری اولش متفاوت است!» حتی بعضی از چهره‌هایِ اصلاحات پیشنهاد دادند «با تبریک به ترامپ برایِ انتخاب بعنوان رئیس‌جمهور» مخاصمه رو حل کنیم بره. به همین راحتی! و همین‌قدر فانتزی.

اما ادعاهایِ ترامپ تا چه اندازه واقعیت داره؟ بر اساسِ تفکر و به‌شکلِ صادقانه؟!

-
عجب است!
تنش‌هایِ بین‌المللی بخاطرِ توحّشِ غرب و رژیم صهیونیستی رو به افزایش است؛ که هر دو دارایِ سلاح هسته‌ای‌اند و یکی دکمهٔ بمباران اتمی‌اش را یک‌بار بر سرِ هیروشیما زده و دیگری بیش از ۷۵ سال است که نسل‌کشی می‌کند؛ اما اقای گروسی تِز می‌دهد «دولتِ ایران باید درک کند وضعیت تنش‌هایِ بین‌المللی رو به افزایش است!»

از نظرِ این‌ها برنامهٔ هسته‌ایِ ایران که بارها حُسنِ نیت انجام تعهدات برجامی‌اش را ثابت کرده و یک‌بار تا تعطیلیِ صنعت هسته‌ای‌اش پیش رفته و «تقریباً هیچ» از برجامِ بی‌فرجام عایدَش شده؛ و در عینِ‌حال هیچ‌گاه اغازگرِ جنگی نبوده؛ یک برنامهٔ بلندپروازانه‌ست! نه بمب‌هایِ ممنوعهٔ امریکایی که به دستِ اسرائیل بر سرِ زنان و کودکانِ منطقه آوار می‌شود.

«راه‌حل‌هایِ دیپلماتیک» را خوب آمدید اقای گروسی! چه پدیدهٔ تازه‌ای! جایِ تضمین و راه‌حلِ دیپلماتیکِ قبلی‌تان که هنوز خوب نشده.

با این‌که در اوجِ غائله صحنه بر خیلی‌ها عیان بود؛اما ریزش‌ها‌ و رویش‌هایی رو شاهد بودیم؛ حالا که اپوزیسیون هرکدوم به نحوی به آوارگی و فلاکت و ناکامی دچار شدن؛ با دیدنِ این چند‌ثانیــه یادِ این بخش از خطبهٔ ۹۳ نهج‌البلاغه افتادم:
«فتنه‏‌ها وقتی كه روى آرند؛ عاملِ اشتباه شوند، و چون از ميان بروند؛ حقيقتِ آن بر همه معلوم گردد. فتنه‌‏ها‌ به وقتِ آمدن ناشناس‌‏اند، و هنگام رفتن شناخته می‌شوند…»

کارفرما خیلی وقته نقاب از چهره برداشته؛ خواه پند گیر و خواه ملال!

امام‌صادق(ع) از قولِ پیامبر(ص) فرمودند «نور فاطمه(س) پیش از آفرینشِ زمین و آسمان‌ها آفریده شد…»
خدا به ما منّت گذاشت و شما رو بهمون داد…

ما که جز اهل‌بیت کسی رو نداریم که حتی برایِ جنبه‌هایِ مادی و پایینِ حیات‌مون بهشون توسّل کنیم؛ اما جفاست که با اهل‌بیت در جنبه‌هایِ پایینی ارتباط داشته باشیم اما در جنبه‌هایِ بالا این ارتباط‌مون کور بشه؛ اون‌ها می‌خوان، مشکل از سمتِ ماست…


چقدر این کلیپِ استاد شجاعی خوب بود!

مصیبتِ اعظــم؛ محرومیتِ مردم از متخصصِ معصوم؛ و محرومیتِ امام از حاکمیت بر فرزندانش برای رسوندنِ اون‌ها به هدف خلقته!
حضرت زهرا(س) به ما یاد می‌دن؛ جایی که مصیبتِ اعظم قراره برای جامعه پیش بیاد؛ ما باید به مصیبتِ عظیم تن بدیم! یعنی با همهٔ وجودت وسط بیای تا نگذاری معصوم از حاکمیتِ برحقِ خودش محروم بشه.

حالا ببینید الان کی بالاسرِ ما نیست و ما از چه کسی محروم هستیم؟
امام‌زمان آمدنی نیست؛ آوردنی‌ست!
تو کجایِ این ماجرایی؟ باید شروع کنی آرزوهاتو دست‌کاری کنی؛ غصه‌هاتو با غصه‌هایِ حضرت زهرا(س) و امام‌زمان(ع) یکی کنی…

•چقدر عجیب بود و مناسبِ حالِ هرکسی که تو بلاتکلیفیِ این روزایِ خودش غرقه… |گوش بدیم.|

نوشته بود:
ما در دنیایی هستیم که حضرت زهرا(س) طعــمِ آرامش را نچشیده. در دنیایی که علی(ع) را کافر خواندند و بر نمازش کنایه زدند که «چون مشـرک شوی همهٔ اعمالت بر باد است»؛ تو از قضاوت‌ها و تهمت‌ها دلگیری؟

-
به شانه کشیدی غمِ سینه‌ش را؟
و یا چون بقیــه، تو سربارِ یاری…

خدایا به رویِ درخشانِ مهدی(عج)
مرا دائم‌الاشتیاقش بگردان..

آن‌روزها تا منتقدینِ برجام دهان باز می‌کردند، عاشقانِ دوآتیشهٔ برجام به آنها می‌تاختند که ای تندر‌ها! به جهنم که می‌ترسید؛ بروید جایِ گرم که نترسید! اصلِ حرف را نفهمیدند؛ برجام را با آن‌همه خسارتِ از پیش تعیین‌‌شده گرفتیم و همهٔ تعهدات را هم انجام دادیم و ماه‌ها صبر کردیم و «هیچ» نگرفتیم؛ حالا ماندیم با این‌همه خسارتِ آتی که خودمان امضا کردیم! بی‌آنکه باز چیزی بگیریم.

آقای عراقچی هم دیشب همین‌ها را دربارهٔ برجام گفت. همین‌هایی که ثابتی هم ‌گفته بود، ولی به او هم تاختند! اما هنوز عده‌ای می‌گویند «نه آقا! شما با همهٔ دنیا- صرفاً غرب- قهرید! مذاکره کنید برود؛ تحریم‌ها تمام شود و دنیا گلستان شود و ترامپ بیاید با ما گلف بازی کند و دلار بریزد از سر و رویِ‌مان! بروید تو راهرو‌ها ببینید ترامپی، ایلان‌ماسکی و پمپئویی چیزی گیر می‌آورید که یه عکس یادگاری‌ای چیزی بگیرید؟ هرکسی هم که می‌گوید توافق نه؛ تندرو و کاسبِ تحریم و جهان‌سومی‌ست!»

ذوق‌زده تیتر می‌زنند «با دشمنان مدارا!» درحالی که نه‌تنها خودشان را به بی‌خبری از خساراتِ آتی برجام می‌زنند؛ بلکه همچنان تضمینی هم برای برجام‌هایِ بعدی نمی‌دهند!
خسارتِ محض!

بخاطر یک‌نفر، می‌خواهند قانون را عوض ‌کنند؟

دولتی‌ها میانِ این‌همه دغدغه و اولویتِ فوری؛ دور هم نشسته‌اند یک لایحه‌ای تنظیم کرد‌ه‌اند و به مجلس تحویل داده‌اند مبنی بر آنکه «قانون نحوهٔ انتصابِ اشخاص در مشاغل حساس» را اصلاح کنند و به واسطهٔ آن آقای ظریف که احتمالاً خانواده‌ش دو تابعیتی محسوب می‌‌شوند -توضیح خاصی دراین‌باره ارائه نداده‌اند!- را بتوان در دولت به‌کار گرفت! چون به‌کار‌گیریِ ظریف در دولت خلافِ قانون است! کارشناسانِ این حوزه می‌گویند اگر انگیزهٔ حضور در عرصهٔ خدمت را داری؛ تابعیت مضاعف‌ات را می‌توانی ترک کنی. که امروز مجلس طیِ یک حرکتِ مبارک با رایِ قاطع ۲۰۷ نمایندهٔ مخالف با فوریتِ این لایحه مخالفت کرد تا به‌ صورتِ عادی به کمیســیونِ اجتماعی ارجاع شود.
نماینده‌ای گفت «مگر قحط‌الرجال است؟! الان مگر دغدغهٔ ما در این شرایط دوتابعیتی‌هاست که می‌نشینید لایحه با فوریت برایش تنظیم می‌کنید؟!»

فعلاً اوضاع همین است. و بله واقعاً عجیب است؛ یک بلاتکلیفیِ فاحش و زیست در حاشیهٔ دولت! هشــتگ‌هایی در دنیایِ موازی؛ در میانِ لیستی از اولویت‌هایِ فوری!

به مناسبتِ ده سالگیِ طاقچـه؛ تعدادِ زیادی از کتاب‌های موجود در این نرم‌افزار تخفیف‌هایِ خوبی خوردن. مثلا «خار و میخک» که شهید یحیی‌سنوار در طولِ سال‌های طولانی اسارت در زندان‌های اسرائیل نوشته، ۷۰٪ تخفیف خورده. اگر خواستید از این فرصت استفاده کنید.

در ابتدای سر دادنِ شعار «وفاق» می‌پرسیدیم خب محدودهٔ این وفاق کجاست؟ منظورتان از وفاق چیست؟ وفاق با چه کسی و به چه منظوری؟ هرکسی سازِ خودش را می‌زد. حالا با مرورِ زمان بیشتر مشخص می‌شود. روزنامهٔ سازندگی بخاطر مخالفتِ ۲۰۷ نماینده با فوریتِ لایحهٔ دولت مبنی بر تغییرِ قانون برای حضور یک‌نفر در دولت؛ تیتر زده «پشتِ پا به وفاق!»

یعنی از نظرِ این طیفِ همیشه طلبکارِ مدعی، اگر نماینده‌ای اعتراض کند که اقای دولت! در میانِ این‌همه اولویتِ فوری؛ مثلِ بازگشتِ قطعی‌هایِ برق و خساراتِ وارده به مردم به واسطهٔ آن، خالی شدنِ ذخایرِ گازوئیل نیروگاه‌ها در سه‌ماهــهٔ گذشته، گرانیِ دستوریِ ۳۰درصدیِ خودرو- دقیقا نقطهٔ مقابلِ شعارتان در ایام انتخابات- بودجهٔ تورم‌زایی که تنظیم کرده‌ای؛ برنامه‌ت برایِ اصلاحِ قیمت سوخت- برای جلوگیری از تکرارِ فاجعهٔ آبان ۹۸! مسئلهٔ ارز و نان و … الان چه وقتِ فوریتِ لایحهٔ اصلاح فلان قانون است؟ آن‌هم بخاطرِ یک‌نفر؟ به «وفاق» پشتِ پا زده. پس وفاق یعنی هرچه ما می‌گوییم کسی مخالفت نکند، موافقت کنید تا خش برندارد چینیِ نازکِ وفاقِ ما. بی‌برنامه و بلاتکلیف!

-
در حالی‌که اقای عراقچی می‌گفت «ابراز علاقه از سمتِ کشورهایِ اروپایی برای انجامِ مذاکرات وجود دارد» اتحادیهٔ اروپا کشتیرانیِ ایران را تحریم می‌کند. این یعنی در هیچ سطحی؛ تمایل طرفِ مقابل برایِ مذاکره، بی‌طمع نیست و هیچ حُسنِ‌نیتی در طرف‌هایِ مذاکره وجود ندارد. آنها اگر نتوانند به لحاظِ نظامی ما را خلع‌سلاح کنند؛ به گزینه‌هایِ دیگر رو می‌آورند. البته سوءنیتِ طرفین غربی و اروپایی از روز روشن‌تر است و در همین یک‌سالهٔ نسل‌کشی در غزه هم ریاکاریِ مدعیان حقوق‌بشر عیان‌تر شد؛ اما همچنان در داخل روزنامه‌هایِ طیفِ غرب‌گرا معتقدند مذاکره -که برجام و FATF به پیوستِ آن است- تنها راهِ نجات ماست!

پ.ن:
من در این مدت فکر می‌کنم آنچه اقای عراقچی در پیش گرفته با آنچه که به تفکّرِ «بدیم بره» مشهور است؛ تا حدی فاصله دارد. گرچه نگرانی‌هایی وجود داشت و کماکان وجود دارد. اما تفاوت‌هایی هم وجود دارد؛ مثلاً اقای عراقچی برخلافِ وزیر امور خارجهٔ اسبق به چاله‌های بحرانیِ برجام که بطور پیش‌فرض در آینده هم دست از سرمان برنمی‌دارد-اسنپ‌بک و مکانیسمِ ماشه- اذعان می‌کند؛ اما اقای ظریف در یک گفتگوی ویژهٔ خبری سال ۹۹ می‌گفت اصلا چیزی بنام مکانیسم ماشه و اسنپ‌بک نداریم! مثلاً اقای عراقچی بعد از خروجِ امریکا از برجام گفت «رهبر انقلاب هیچ‌گاه نسبت به مذاکره و نیتِ طرف‌هایِ مقابل خوش‌بین نبودند. مشخص هم شد که حق با ایشان بود و در همهٔ موارد این مسئله روشن شد.» اما اقای ظریف کماکان از برجام -با چنین چاله‌هایی- بعنوانِ دستاورد بی‌بدیلِ دیپلماسی یاد می‌کند! مثلاً اقای ظریف معتقد است روزی توییت‌هایش مانعِ جنگ شد اما اقای عراقچی در جمعِ فرماندهانِ سپاه گفته «آنچه جلوی جنگ را می‌گیرد، آمادگی برایِ جنگ است. اگر می‌خواهید از جنگ جلوگیری کنید؛ باید با قدرت آمادگی خود برای جنگ و دفاع را اعلام کنید و نشان دهید.»

با این‌حال؛ تجدیدنظر دربارهٔ «تنها چارهٔ نجاتِ ما، مذاکره با امریکا و اروپا» بعنوانِ آنچه که از دولتِ چهاردهم به افکارِ عمومی منتقل می‌شود؛ مستلزمِ پذیرشِ این واقعیت است که عشق به مذاکراتِ بی‌نتیجه‌ای که به‌جز تعهداتِ یک‌طرفه و امتیاز دادن‌هایِ یک‌طرفه؛ عایدی نداشته، عشقی یک‌طرفه‌ست!

حاج‌آقا حاج‌علی‌اکبری در پاسخ به سوالی دربارهٔ این‌که از نظرِ رهبر انقلاب در چنین شرایطی برایِ موفقیتِ جبههٔ مقاومت، چه دعای بخوانیم بهتر است؟ گفتند:
رهبرِ عزیزمان، خواندنِ سورهٔ فتح، دعای چهاردهم صحیفه سجــادیه و دعایِ توسل را برای موفقیتِ جبههٔ مقاومت توصیه کردند.

بخوانیم.🌱
که وعــدهٔ خــدا، حق است؛
«فَانَّ حِزبَ‌الله هُمُ‌الغالِبون»

۱۴ کشور به قطعنامهٔ آتش‌بس در غزه رأی مثبت دادند، آمریکا برای چهارمین‌بار آن را وتو کرد. این پیشنهاد رد و از دستور کار خارج شد.

دقت کنید؛ هنوز دولتِ ترامپ روی کار نیامده! آن‌وقت در ایران یک طیفِ سیاسی منتظر بودند که کاملا‌هریسِ دموکرات بیاید و با او مذاکره کنند و از مذاکره با طرفی که آتش‌بس را از زنان و کودکانِ غزه دریغ می‌کند؛ دستاورد کسب کنند. برجام را هم با دولتِ دموکرات اوباما بستند و در همان دورهٔ دموکرات‌ها هم ۷ بار نقض شد و در نهایت ترامپِ جمهوری‌خواه از آن خارج شد! ما ماندیم و تعهداتی که تا خرخره انجام دادیم و امتیازی که نگرفتیم و چاله‌هایی که پیشِ روی ماست؛ چطور ممکن است زیرِ بار تعهدی بروی که چه انجام بدهی چه انجام ندهی؛ عاقبتش از چاله به چاه است؟! و آن را دستاوردِ بی‌بدیل هم بدانی! چطور ممکن است «عبرت» در هیچ‌کجایِ حیات سیاسی‌ات جایی نداشته باشد؟ حالا دوباره واردِ این سیکلِ معیوب شده‌اند و به مذاکره با ترامپ و وعده‌هایِ آتش‌بسِ این موجودات دل بسته‌اند. دورِ تسلسلی که پایانی ندارد.