☫•كآفِه رَحيـــٓــمی•☫
4.77K subscribers
1.88K photos
1.45K videos
31 files
1.24K links
«خداوندا! مرا پاكيزه بپذير...»

•نویسـندهٔ متـن‌هایِ طولانـی| متن‌ها کُپـی نیستند.
•بدونِ صلوات کُپی نکنید| گرچه فوروارد بهتر است.


• دورهمیِ کوچکِ غیرجدی‌:
https://t.iss.one/+7bGhUfdHZhw1ZTI0
Download Telegram
تا دیروز می‌گفتید ایران می‌ترسد! می‌گفتید با ترورِ سیدحسن دیگر کارِ مقاومت تمام است! می‌گفتید سیدعلی تنها شد!می‌گفتید سراغِ همه‌تان می‌آییم؛ ایران که چیزی در چنته ندارد! می‌گفتید آخ‌جان که اسراییل می‌آید و ایران را نجات می‌دهد! می‌گفتید ایران پشتِ مقاومت را خالی کرده! می‌گفتید خودت را کنار کشیدی! و ندیدید که سردارانِ ما در میانهٔ نبردِ با صهیونیست به شهادت می‌رسند؛ تیرِ طعنه‌هایتان را روانهٔ سردارانِ دیگری می‌کردید و ایران را «گنده‌گویِ منطقه» می‌دانستید. حالا چه شده که سکوت کردید؟ ترسیده‌اید؟

چشم‌هایِ وامانده‌تان را خوب باز کنید؛ سپاه برایِ اولین‌بار با موشک‌های هایپرسونیکِ فتّاح، رادارِ سپر دفاع موشکی هدایت‌کننده موشک‌هایِ آرو ۲ و ۳ را منهدم کرد؛ هاآرتص می‌گوید «چند ثانیه قبل از حملاتِ موشکی ایران یک حملهٔ سایبریِ وحشتناک؛ رادارهای گنبد آهنین را در خود هضم کرد و از کار انداخت! حجم عملیات سایبری با هیچ چیزی قابل مقایسه نیست. قدرت سایبری ایران حتی از موشک‌های آن‌ها نیز خطرناک‌تر است!»


راستی فیلم‌هایِ اصابتِ موشک‌های‌مان تمامِ دنیا را پر کرده؛ ترکیب‌ش با شعفِ مظلومان و آزادی‌خواهانِ جهان، و لرز و فرارِتان دیدنی‌ست! هرشب قبلِ خواب‌تان چندبار ببینید :)
«وَأَرْسَلَ عَلَيْهِمْ طَيْرًا أَبَابِيلَ»

از آسمان صدایِ خنده‌هایِ سیدحسن می‌آید؛ خنده‌های هنیة، حاج‌قاسم، سید ابراهیم، امیرعبداللهیان. طهـرانی‌مقدم. روح‌تان شاد! نیکانِ روزگار.
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
روزگـــار و امروزتون به زیبــاییِ این کلیپ :)
آیت‌الله سیدعلی خامنه‌ای (حفظه‌الله) در سخنرانیِ امروزش با نخبگانِ علمی گفت «من به جد عزادارم. فقدانِ سیدحسن نصرالله حادثهٔ کمی نیست! اما برنامه دیدار با نخبگان را به بعد موکول نکردم؛ زیرا جنس عزای ما همچون جنس عزای سیدالشهدا(ع) زنده‌کننده و پیش‌بَرنده است!»

شما فکر کنید که آدمی عزادار باشد، عزادارِ مُجاهدِ کبیری که در خط‌مقدم مبارزه با کفر شهید شد؛ مجاهدی که «در میدان بود» و هنوز یک‌هفته از شهادتِ او نگذشته باشد؛ دو روز قبل‌ش دشمن می‌گفت «سراغِ همه‌تان می‌آییم» و حالا صبحِ همان شبی که موشک‌ها بی‌امان و یک‌به‌یک به اهدافِ خصم می‌خورند؛ با نخبگانِ علمی جلسه‌ای زنده برگزار می‌کند و در ادامه از اهمیتِ ایجاد یک نهضتِ علمی سخن می‌گوید و آمار و ارقامِ پیشرفت‌های علمی را یادآوری می‌کند و می‌گوید «البته کافی نیست!» نه مِیدان را خالی می‌کند و نه در چهره‌ش ترسی دیده می‌شود؛ صبحِ همان شبی که نتانیاهو از پناهگاه، با دست‌هایِ لرزان بیانیه صادر می‌کند؛ او در جلسه‌اش حاضر می‌شود و باز هم به ما یادآوری می‌کند «وَلا تَهِنوا وَلا تَحزَنوا وَأَنتُمُ الأَعلَونَ إِن كُنتُم مُؤمِنينَ…»


نوشته‌اند «شیر، در عزایِ عزیزان هم شیر است.» من اما می‌گویم فرماندهٔ ما مِیدان را خالی نمی‌کند. اعتمادش به خدا سلب نمی‌شود. عزایَش او را ماتم‌زده نمی‌کند؛ افسرده نمی‌کند. از «میدان» فراری‌اش نمی‌دهد. عزایِ او زنده‌ست. از جنسِ عزایِ امامِ شهیدمان! و این یعنی حرارتِ غم‌ش می‌شود یک مُشتِ گره‌کرده؛ تا آن‌روزِ موعود. شاید اگر تاریخ بخوانید؛ می‌فهمید ماجرا از چه قرار است و این حماسه‌سرایی‌ها چیست! این خاک روزگاری را به خود دیده که هنوز کفتری در آسمان پرواز نکرده بود؛ شاهِ مملکتش را با آن‌همه قُلدری‌اش اخراج کردند و قوایِ نظامی‌اش با آن‌همه دب‌دبه؛ بدونِ هیچ مقاومتی خاک را تحویل داد. این خاکِ زخمیِ التهابِ دوران‌ها؛ حالا سال‌هاست که زنده‌ست. زنده به آرمان مقاومت.
جواد قارایی خطاب به اونی‌که گفته «چندشم می‌شه وقتی می‌گی ایرانِ جان»:
- هموطنِ عزیزم. شما از بنده و سخنِ بنده چندشتان نمی‌شود. شما از وطن و اقتدارِ ایران و ایرانی، از مبارزهٔ ایران با رژیم جنایتکارِ اسراییل چندشتان شده است.


شرافت این‌جوریه!
غالبِ افرادی که می‌بینید صبحِ امروز پاشدن که دیدن که «عه‌وا؟ ایران جوابِ اسراییل رو داده؟ ای‌ وای که چقدر جنگ‌طلب‌اید! اصلاً نه به جنگ!» افرادی هستن که تا دیروز می‌گفتن هِی دارید می‌خورید و می‌ترسید که جواب نمی‌دید. از طرفی با شعارِ «نه غزه، نه لبنان جانم فدایِ ایران» چشم روی جنایاتِ اسراییل بسته بودن. حالا که ورق برگشته؛ موضع هم عوض شده. ایران رو بابت این‌که «بخشی» از جوابش رو نسبت به جنایت‌هایِ اسراییل داده و جهانی رو مُتحیر کرده؛ مقصر جلوه می‌دن. کو «جانم فدایِ ایران؟» البته تا قبل از این‌که پیاده‌نظامِ فارسی‌زبان اسراییل از مَنگی بربیاد و تو گوش‌شون بخونه که «اصلاً هم درد نداشت!»
روندِ تکراری.

پ.ن: تکلیفِ این افرادی که همیشه تو این دورِ تسلسل گیر می‌کنن که روشنه؛ اما برایِ اون‌هایی که «واقعاً ناآگاهن» شمایید که مثل جواد قارایی می‌تونید ایفایِ نقش کنید.
یه‌روزی با یکی تو مجازی وارد بحث شدم، دیدم دوستمون خیلی اصرار داره بگه که خیلی آگاهه و اینا همش کارِ خودشونه و این من و امثالِ منن که شدیم بازیچهٔ سیاست و ایشون تجربهٔ وَزینی در این زمینه دارن؛ منم گفتم خب احترام می‌ذارم و خیلی جدی با فکت و استدلال جواب می‌دادم.

بعدها خیلی اتفاقی متوجــه شدم که این دوستِ چریکِ وصــل‌مون که معتقد بود «نه داداش تو نمی‌دونی! من تو این مسیر مو سپید کردم»، اولِ مهر که می‌شده دنبالِ جا مدادی‌ای می‌گشته که با کیفش سِت شه؛ یه مدت هم بابت پایانِ غم‌انگیز اَنیمهٔ مورد علاقه‌ش قهرِ همگانی کرده بوده و شام نمی‌خورده. واقعاً این مجازی جایِ عجیبیه.
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
لشکـــری از ملائک خواهند آمد. حالا دستِ «شهید» بازتر است، شهید زند‌ه‌ست و نزدِ خدا روزی می‌بیند، خدایی‌که «خیلی کَــریم است..»
عزیزان! ما جنگ‌طلب نیستیم. تاریخ را ورق بزنید ببینید کِی بوده که ما آغازگرِ جنگی باشیم؟ اما جنگ‌بلدیم.

بروید از همان کشورهایی بپرسید که در ۸ سال جنگِ تحمیلی به کمکِ صَدام آمده بودند تا یک‌شبه تهران را فتح کند و فاتحهٔ ایران را بخواند. از آن‌هایی که آبادان را ۵۷۸ روز اشغال کردند و می‌گفتند مرزهایتان را برداشتیم و به خودمان ملحق کردیم؛ از «عملیاتِ شکستِ حصرِ آبادان» بپرسید و از آن جوانانی که دستِ خالی جنگیدند و شهرِ اشغال شده‌مان را پس گرفتند. برعکسِ سال‌هایی که بدونِ هیچ جنگی، تکه‌پاره‌های ایران را می‌بخشیدند و می‌گفتند «عروسش کردیم بحرین را!» از جهان‌آرا بپرسید که گفت «شهر اگر سقوط کرد؛ پسش می‌گیریم. ایمان‌تان سقوط نکند» که حساب‌مان با کرام‌الکاتبین است. ایمان اگر نباشد؛ می‌شود قصهٔ ۸۰ سالِ پیش که می‌گفتند نمی‌دانم چندمین ارتشِ بزرگِ جهان را داریم ولی آمدند و در یک‌شبانه‌روز ایران را گرفتند و عیش و نوش کردند و تعدّی و تجاوز کردند و همان «خانی» که امروز سلبریتیِ اینستاگرامِ فارسی شده و از فتوحاتِ نکرده‌ش افتخار می‌سازند؛ فِلنگ را بست و رفت! انگار نه انگار!

امروز ماجرا فرق می‌کند! صهیونیست‌ها وقیحانه تهدید می‌کنند؛ خون می‌ریزند؛ خون می‌نوشند و به شما می‌گویند که همه‌چیز از ۷ اکتبر شروع شده! دروغ می‌‌گویند تمیزتر از راست؛ تاریخ نخوانده‌اید؟ ۷۵ سال پیش آمدند اشغال کردند و شهرک‌سازی کردند و کُشتند و بردند و نامش را گذاشتند «اسرائیل»، که نه یک کشور؛ یک پادگانِ نظامی‌ست متشکل از زنان و مردانِ مُسلحِ نظامی که اگر ساعاتی هم در لباسِ نظامی هم نباشند؛ از پشت‌بام لانه‌هایِ غصبی‌؛ تکه‌پاره شدنِ زنان و بچه‌های فلسطینی را می‌بینند و می‌نوشند به‌سلامتیِ غاصبانِ قاتل! شما که بزنم به تخته؛ دست به سرچ‌تان خوب است؛ ببینید چند نظامیِ اسرائیلی در همین المپیک در لباس ورزش‌کاری آمدند و فُکل‌کراواتی‌هایی که برایِ حقوق‌بشرشان ضعف می‌روید؛ کَکشان نگزید که ای‌وای حقوق‌بشر چه می‌شود؟ بمب‌های امریکایی حقوق‌بشر را خَش‌دار نمی‌کند؟!

ما ولی فرق می‌کنیم. اصلا همه‌چیز فرق کرده. نمی‌شود بیایی روی آنتنِ زنده بگویی «خب اول که از عراق و افغانستان شروع کردیم؛ بعد هم که سوریه و غزه و لبنان را زدیم و آخر می‌آییم سراغِ ایران و تک‌تک‌تان را سر می‌بُریم!» و ما بنشینیم به مذاکره و تماشایِ اشغال و تعدی به مملکت‌مان و واق‌واقِ سگ‌هایِ هاری که شامِ شب‌شان خون است و تکه‌هایِ بدن کودکان؟ تو هم قول بدهی که «آره خلاصه به غیرنظامی‌هاتان کاری نداریم» و عده‌ای بگویند «به‌به!» که انگار نه انگار ۴۰ هزار انسانِ غیرنظامی را در غزه و ۲ هزار غیرنظامی را در لبنان تکه‌تکه کرده‌ای، بیمارستان و مدرسه و خبرنگار و پزشک را به خاک و خون کشیده‌ای و پشتِ تریبون‌هایت فریاد بزنی که «مانند استر و مردخای که در زمان خشایارشاه ۷۵ هزار ایرانی را سلاخی کرد؛ شما را هم می‌کُشیم» و کسی جرات نکند ترمزت را بکشد؟
از این خبرها نیست! ما که جنگ‌طلب نیستیم؛ تاریخ گواهی می‌دهد که چه کسانی همیشه آغازگرِ جنگ‌های کُشندهٔ حقوق بشر بوده‌اند؛ اما ما جنگ را؛ «دفاع» از مرزهایِ شرافت‌مان را که فراتر از مرزهای جغرافیایی‌ست؛ خوب بلدیم.
اخبار رهبر شهید انقلاب 🇮🇷
📣رهبر انقلاب اسلامی به نماز جمعه می‌آیند
-
حضــورِ خلوت‌اُنس است و
دوستان جَمع‌اند؛
«و اِن‌يَکٰاد بخوانيد و درفــراز كنيد..»
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
«از سرزمینِ فلسطین، از گردانِ جنین به جمهوری اسـلامیِ ایران، امام سیّد‌علـی خامــنه‌ای و سپـاهِ اسلام درود می‌فرستیم!
به امیدِ خدا، به زودی در قـدسِ شریف جشــن خواهیم گرفت و حکومتِ امام‌مهدی را به زودی برپا خواهیم کرد…»


- جهاد تا روزِ موعود! نه به سبکِ بی‌طرفانِ معرکه؛ و گوشه‌نشینانِ نهایتاً قرمز‌پوشِ فحاش.
این‌روزها چهرهٔ خنّاسانی که برای اختلاف‌افکنی و القایِ ناامیدی بینِ جبههٔ مقاومت و ایرانِ‌اسلامی از هیــچ‌کاری دریغ نکردن هم دیدنیه!
ساعت ۵ صدقه دادیم و راه افتادیم سمتِ مصلی. تویِ راه صفحاتِ تاریخ جلوی چشمم رژه می‌روند. تکه‌پاره شدنِ ایران در دورهٔ قاجار. تسخیرِ ایران در دورهٔ پهلوی. در اولی بدونِ ارتش و در دومی با ارتش! فرارِ شاه مملکت در دورهٔ پهلویِ اول؛ در هنگام جنگ. فرارِ چندبارهٔ شاه مملکت در دورهٔ پهلوی دوم؛ در هنگامه‌هایِ بحران. آخرین‌بار که فرار کرد گفت می‌روم کمی استراحت کنم! با نام مُستعار در یک غربتی بستری شد و مُرد. در جنگ‌ جهانی از شمال و جنوب دوره‌مان کردند و در آن «قحطیِ بزرگ» میلیون‌ها ایرانی قتل‌عام شدند. با آن‌که ایران اعلام بی‌طرفی کرده بود.
-
تاریخ ورق می‌خورد. انقلاب می‌شود، هواپیمایِ امام با علم به تمامِ تهدیدها از ربودن تا ترور، در تهران فرود می‌آید. در نماز جمعهٔ سال ۶۳ بمب‌گذاری می‌شود، آیت‌الله خامنه‌ای اما خطبه را ترک نمی‌کند. جنگ می‌شود. خاک اگر بگیرند؛ پس می‌گیریم. دیگر تعدّی به خاک‌مان را بی‌جواب نمی‌گذاریم. حالا صفحات اسرائیلی پس از پاسخِ موشکیِ مقتدرانهٔ ایران؛ نوشته‌اند «رهبرِ ایران در جایی امن پنهان شده!» و امروز جمعه؛ رهبرِ ایران قرار است نماز جمعه را اقامه کند و نمازگزاران را میزبانی. در مکانی با مختصاتی مشخص. خطبه بخواند سلاح بر دست. من هم آمده‌ام؛ اولین‌بار است که در نمازِ جمعه شرکت می‌کنم. هربار به نحوی نشد اما این‌بار به هر دَری زدم که بشود. که حتی اگر شده؛ جز سیاهی‌لشکرِ امام جامعه باشم؛ تا آن روزِ موعود. ما ترکناکَ یابن‌الحیدر.

ماشاءالله‌لاحَول‌ولاقوّة‌الاالله.
ذوالفقـــارِ حیـــدری؛ در دستِ او؛
طاعتَـش میثاق و پیمانِ من است..
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
«ما ملتِ امام‌حسینیم» یعنی همین! نماز می‌خوانی در دلِ معرکه؛ مانندِ آقایت حُسین(ع)..

دیروز را بارها مُرور کردم. ده‌ها بار. از لحظه‌ای که آمدید و من از آن دور‌ قد‌بلند می‌کردم تا ببینمتان، پسربچه‌ای از رویِ پله‌ها‌ داد زد «رهبر اومد!»
هرکار کردم نشد ببینمتان، صدایتان را که از پشت میکروفون شنیدم که به حاضرین سلام دادید؛ دستِ خودم نبود؛ ناخودآگاه و بلند گفتم «سلام دورِ شما بگردم!» بُغضِ گلو ترکاندم. سر چرخاندم اطرافم را ببینم؛ همه همین بودند. آن خانمی که می‌گفت «راستش من زیاد حجاب بلد نیستم؛ خوب مقنعه‌م رو سر کردم؟» دیدم گریه ‌کرد؛ تمامِ مدت ایستاده بود.
یکی گفت «فکر نکنم اقا نماز عصر رو بخونن!» من که نمی‌دانستم، تا پشت بلندگو گفتند «نماز عصر به امامتِ ولی‌امرِ مسلمین!» من ندیدمتان. اما چشمم را بستم، دیدم که با مُهر تربتِ کربلا محاسن‌تان را متبرک می‌کنید. دیدم حتی عجله‌ای برایِ رفتن ندارید. خطبه‌هارا با آرامش می‌خوانید، نمازتان را! که باید از شما آموخت. باید برایِ تبیینِ راهِ شما هزاربار آموخت.


دیروز را نمی‌شود به این راحتی با «کلمه» توصیف کرد، شاید برایِ همین است که خیلی‌ها با وقفه دست به قلم برداشته‌اند…
جمعهٔ دیروز رو در یک دیدِ کلی، باید دید. از نماز جمعهٔ نصر با حضور رهبری در شرایطِ تاریخی و حساس! تا سفر وزیر امور خارجه اقای عراقچی به لبنان. مجموعه‌ای با نامِ مانورِ «اقتدار و اتحاد». افرادی رو دیدم از تمامِ طیف‌هایی که می‌شناختم. خانم‌هایِ محجبه تا افرادی که برایِ نماز حجابشون رو محکم‌تر می‌کردن؛ اقایونی با تتویِ روی دست تا آقایونی با ظاهری حزب‌اللهی. حضورِ آقایان پزشکیان؛ جلیلی و قالیباف. افرادی از قومیت‌هایِ مختلف؛ با لباس‌هایِ محلی. همگی حول محورِ نعمتی بنامِ «ولایت‌فقیه» جمع بودن.
یکی از بخش‌هایِ بیانات رهبر انقلاب این قسمت بود: «هروقت سیاستِ تفرقه‌افکنی دشمن در یک کشور موفق شد، یعنی موجب سیطره بر یک کشور شد و خاطرشان از یک کشور آسوده شد، به سراغ کشورِ دیگر می‌روند.»
من این بیانات رو هم در بابِ اتحادِ بین دولت‌های اسلامی در مقابلِ دشمن صادق می‌دونم؛ و هم در بابِ اتحاد بین مردمِ یک کشور؛ اتحاد در مقابلِ دشمن واضح.

با این حال؛ بعضی جاها اظهاراتی می‌خوندم که سفرِ عراقچی در این شرایطِ به‌خصوص به لبنان و سفرِ پزشکیان به قطر رو بی‌اهمیت جلوه می‌دادن؛ بعضی‌ها هم همچنان در حال و هوایِ انتخابات مشغولِ «جلیلی‌ستیزی-قالیباف‌ستیزی‌اند». فکر می‌کنم شاید وقتِ اون رسیده که باور کنید اوضاعِ منطقه و روزهای پیش‌رو؛ فراتر از دعواهایِ حاشیه‌ایِ شما بر سرِ قالیباف و‌ جلیلی‌ست. دشمن این‌روزها نقاب انداخته و جایِ دیگه‌ایه؛ اما بعضی‌ها بدونِ درک از شرایطِ موجود؛ همچنان در حالِ تاختن به همدیگه‌ان. آدم متحیّر می‌مونه از این‌همه موقعیت‌نشناسی و نابالغی؛ و البته ‌ادعا.


این حرف‌ها به معنیِ نداشتنِ موضعِ مشخص و انتقادِ سازنده نکردن نیست؛ چه بسا تو این کانال، من انتقاداتِ تندتری نسبت به بعضی مواضعِ پزشکیان یا عراقچی هم داشتم و دارم؛ مثلِ به‌کار گرفتن افرادی با سابقه‌هایِ امنیتی در سمَت‌هایِ دولتی؛ و بازگشتِ دانشجو«نما»هایِ هتّاک، به‌نامِ وفاق!
اما از هرگونه اقدام در راستایِ تضمین و مُخابرهٔ اقتدار و امنیتِ ایرانِ اسلامی از جانبِ هر جناحی استقبال خواهم کرد.
«موضــعِ من ایران است! ایرانِ اسلامیِ عزیز؛ فراتر از مرزهایِ جغرافیایی.»
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
عبدالباری عطوان تحلیلگرِ برجستهٔ عرب:

سیدعلی‌خامنه‌ای پشتِ تریبون می‌رود و در هوای آزاد خطبه می‌خواند! اینها اقداماتِ یک ملتِ مضطرب و ترسو نیست؛ ایرانی‌ها اعتماد به‌نفس غیرطبیعی دارند! رهبر ایران با زبان عربیِ فصیح با ما سخن گفت درحالی‌که ما رهبرانِ عـربی داریم که حتی نمی‌‌توانند از اسراییل انتقاد کنند…

____
پ.ن: البته که ایرانی‌ها و رهبرِ ایرانی‌ها اعتماد به «خدا» دارند :) لاحول‌ولاقوة‌الابالله.
وقتی بازتاب‌هایِ بین‌المللی نمازجمعــهٔ دیروز رو می‌خونم و می‌بینم، بیشتر متوجه می‌شم که در جهان هیچ‌قشری به‌اندازهٔ براندازهایی که در حمایت از اسرائیل از هیچ لودگی‌ای دریغ نمی‌کنن؛ لایقِ دلسوزی و در‌عینِ حال آوارگی و خفّتی بیش از این نیستن.
توصیه می‌کنم کمتر در معرضِ اخباری باشید که امروز تایید می‌شه و فردا تکذیب می‌شه؛ و این‌که کمتر هر اخبار تایید‌نشده‌ای رو منتشر کنید. چون توسط مخاطب تبدیل به زنجیرهٔ اخبارِ تایید نشده می‌شه و در نتیجه در یک جنگ-تله‌ای با بارِ روانی منفی سهیم می‌شید.
دعا برای‌مرزداران و سربازان
Montazer.ir
به‌جاش، در همه‌حال، همیشه و هرشب دعایِ ۲۷ صحیفهٔ سجادیهٔ عزیز رو بخونید.🌱
می‌فرماد که:
«و آنان‌را به گروه‌هايى از ملائكه كه پی‌در‌پى، از پسِ هم به ياری‌شان فُرود می‌آيند، يارى‌ بفرما…»🤍
_____________
به‌قولِ استاد شجاعی؛
واقعاً صحیفهٔ سجادیهٔ هنرِ خواستن رو یاد می‌ده!