-
پستِ خوب از استاد خوب.

الله اکبر!
یا فاتحِ خیبــــر…

زمانه بر سرِ جنگ است؛
یاعلی مددی…
مدد ز غیرِ تو ننگ است؛
یا علی مددی…


باشد که خداوند؛
ما را از همراهیِ بدْ‌دلان و شَکاکان بی‌نیاز سازد..

دیدن و شنیدنِ صدای شادیِ فلسطینی‌ها؛ و ترس و وحشتِ صهیونیست‌ها از «مـوجِ اول» حملاتِ سپاه پاسداران خیلی لذت‌بخشه.

لذت‌بخش‌ترین سکانسِ دنیا! بیش‌باد!
تا سِیَه‌روی شود؛ هرکه در او غَش باشد…

مُعزِالمؤمنین…
فخرِ ایران! فخرِ اسلام!

سیدجان؛
از آسمان ببین و بخند :)♥️

اگه گفتید الان وقتِ چیه؟ :))☕️😎

شما ببین این یک دقیقه رو! من چقدر اشک‌هایِ این خبرنگارِ مشهور فلسطینی رو می‌دیدم وقتی دنبالِ تکه‌هایِ بدن زن و بچه‌های غزه می‌گشت؛ و حالا خنده و شــوق و الله‌اکبـــر گفتن‌ش همراه با مردمِ غزه؛ از دیدن موشک‌هایِ سپاهِ عزیزِ ما!

غیرتِ ایرانیِ ما دیدن دارد :)♥️

تا دیروز می‌گفتید ایران می‌ترسد! می‌گفتید با ترورِ سیدحسن دیگر کارِ مقاومت تمام است! می‌گفتید سیدعلی تنها شد!می‌گفتید سراغِ همه‌تان می‌آییم؛ ایران که چیزی در چنته ندارد! می‌گفتید آخ‌جان که اسراییل می‌آید و ایران را نجات می‌دهد! می‌گفتید ایران پشتِ مقاومت را خالی کرده! می‌گفتید خودت را کنار کشیدی! و ندیدید که سردارانِ ما در میانهٔ نبردِ با صهیونیست به شهادت می‌رسند؛ تیرِ طعنه‌هایتان را روانهٔ سردارانِ دیگری می‌کردید و ایران را «گنده‌گویِ منطقه» می‌دانستید. حالا چه شده که سکوت کردید؟ ترسیده‌اید؟

چشم‌هایِ وامانده‌تان را خوب باز کنید؛ سپاه برایِ اولین‌بار با موشک‌های هایپرسونیکِ فتّاح، رادارِ سپر دفاع موشکی هدایت‌کننده موشک‌هایِ آرو ۲ و ۳ را منهدم کرد؛ هاآرتص می‌گوید «چند ثانیه قبل از حملاتِ موشکی ایران یک حملهٔ سایبریِ وحشتناک؛ رادارهای گنبد آهنین را در خود هضم کرد و از کار انداخت! حجم عملیات سایبری با هیچ چیزی قابل مقایسه نیست. قدرت سایبری ایران حتی از موشک‌های آن‌ها نیز خطرناک‌تر است!»


راستی فیلم‌هایِ اصابتِ موشک‌های‌مان تمامِ دنیا را پر کرده؛ ترکیب‌ش با شعفِ مظلومان و آزادی‌خواهانِ جهان، و لرز و فرارِتان دیدنی‌ست! هرشب قبلِ خواب‌تان چندبار ببینید :)

«وَأَرْسَلَ عَلَيْهِمْ طَيْرًا أَبَابِيلَ»

از آسمان صدایِ خنده‌هایِ سیدحسن می‌آید؛ خنده‌های هنیة، حاج‌قاسم، سید ابراهیم، امیرعبداللهیان. طهـرانی‌مقدم. روح‌تان شاد! نیکانِ روزگار.

…
رسانهٔ رسمیِ غزة‌؛
از حالِ خوب مظلومانِ فلسطین نوشت :)
الحمدلله‌علیٰ‌هذه‌النّعمه…🤍

روزگـــار و امروزتون به زیبــاییِ این کلیپ :)

آیت‌الله سیدعلی خامنه‌ای (حفظه‌الله) در سخنرانیِ امروزش با نخبگانِ علمی گفت «من به جد عزادارم. فقدانِ سیدحسن نصرالله حادثهٔ کمی نیست! اما برنامه دیدار با نخبگان را به بعد موکول نکردم؛ زیرا جنس عزای ما همچون جنس عزای سیدالشهدا(ع) زنده‌کننده و پیش‌بَرنده است!»

شما فکر کنید که آدمی عزادار باشد، عزادارِ مُجاهدِ کبیری که در خط‌مقدم مبارزه با کفر شهید شد؛ مجاهدی که «در میدان بود» و هنوز یک‌هفته از شهادتِ او نگذشته باشد؛ دو روز قبل‌ش دشمن می‌گفت «سراغِ همه‌تان می‌آییم» و حالا صبحِ همان شبی که موشک‌ها بی‌امان و یک‌به‌یک به اهدافِ خصم می‌خورند؛ با نخبگانِ علمی جلسه‌ای زنده برگزار می‌کند و در ادامه از اهمیتِ ایجاد یک نهضتِ علمی سخن می‌گوید و آمار و ارقامِ پیشرفت‌های علمی را یادآوری می‌کند و می‌گوید «البته کافی نیست!» نه مِیدان را خالی می‌کند و نه در چهره‌ش ترسی دیده می‌شود؛ صبحِ همان شبی که نتانیاهو از پناهگاه، با دست‌هایِ لرزان بیانیه صادر می‌کند؛ او در جلسه‌اش حاضر می‌شود و باز هم به ما یادآوری می‌کند «وَلا تَهِنوا وَلا تَحزَنوا وَأَنتُمُ الأَعلَونَ إِن كُنتُم مُؤمِنينَ…»


نوشته‌اند «شیر، در عزایِ عزیزان هم شیر است.» من اما می‌گویم فرماندهٔ ما مِیدان را خالی نمی‌کند. اعتمادش به خدا سلب نمی‌شود. عزایَش او را ماتم‌زده نمی‌کند؛ افسرده نمی‌کند. از «میدان» فراری‌اش نمی‌دهد. عزایِ او زنده‌ست. از جنسِ عزایِ امامِ شهیدمان! و این یعنی حرارتِ غم‌ش می‌شود یک مُشتِ گره‌کرده؛ تا آن‌روزِ موعود. شاید اگر تاریخ بخوانید؛ می‌فهمید ماجرا از چه قرار است و این حماسه‌سرایی‌ها چیست! این خاک روزگاری را به خود دیده که هنوز کفتری در آسمان پرواز نکرده بود؛ شاهِ مملکتش را با آن‌همه قُلدری‌اش اخراج کردند و قوایِ نظامی‌اش با آن‌همه دب‌دبه؛ بدونِ هیچ مقاومتی خاک را تحویل داد. این خاکِ زخمیِ التهابِ دوران‌ها؛ حالا سال‌هاست که زنده‌ست. زنده به آرمان مقاومت.

«واللهِ‌العظیـــم؛
من از روزِ اول تا امروز، یک‌روز هم ناامید نشده‌ام..»

جواد قارایی خطاب به اونی‌که گفته «چندشم می‌شه وقتی می‌گی ایرانِ جان»:
- هموطنِ عزیزم. شما از بنده و سخنِ بنده چندشتان نمی‌شود. شما از وطن و اقتدارِ ایران و ایرانی، از مبارزهٔ ایران با رژیم جنایتکارِ اسراییل چندشتان شده است.


شرافت این‌جوریه!
غالبِ افرادی که می‌بینید صبحِ امروز پاشدن که دیدن که «عه‌وا؟ ایران جوابِ اسراییل رو داده؟ ای‌ وای که چقدر جنگ‌طلب‌اید! اصلاً نه به جنگ!» افرادی هستن که تا دیروز می‌گفتن هِی دارید می‌خورید و می‌ترسید که جواب نمی‌دید. از طرفی با شعارِ «نه غزه، نه لبنان جانم فدایِ ایران» چشم روی جنایاتِ اسراییل بسته بودن. حالا که ورق برگشته؛ موضع هم عوض شده. ایران رو بابت این‌که «بخشی» از جوابش رو نسبت به جنایت‌هایِ اسراییل داده و جهانی رو مُتحیر کرده؛ مقصر جلوه می‌دن. کو «جانم فدایِ ایران؟» البته تا قبل از این‌که پیاده‌نظامِ فارسی‌زبان اسراییل از مَنگی بربیاد و تو گوش‌شون بخونه که «اصلاً هم درد نداشت!»
روندِ تکراری.

پ.ن: تکلیفِ این افرادی که همیشه تو این دورِ تسلسل گیر می‌کنن که روشنه؛ اما برایِ اون‌هایی که «واقعاً ناآگاهن» شمایید که مثل جواد قارایی می‌تونید ایفایِ نقش کنید.

یه‌روزی با یکی تو مجازی وارد بحث شدم، دیدم دوستمون خیلی اصرار داره بگه که خیلی آگاهه و اینا همش کارِ خودشونه و این من و امثالِ منن که شدیم بازیچهٔ سیاست و ایشون تجربهٔ وَزینی در این زمینه دارن؛ منم گفتم خب احترام می‌ذارم و خیلی جدی با فکت و استدلال جواب می‌دادم.

بعدها خیلی اتفاقی متوجــه شدم که این دوستِ چریکِ وصــل‌مون که معتقد بود «نه داداش تو نمی‌دونی! من تو این مسیر مو سپید کردم»، اولِ مهر که می‌شده دنبالِ جا مدادی‌ای می‌گشته که با کیفش سِت شه؛ یه مدت هم بابت پایانِ غم‌انگیز اَنیمهٔ مورد علاقه‌ش قهرِ همگانی کرده بوده و شام نمی‌خورده. واقعاً این مجازی جایِ عجیبیه.

لشکـــری از ملائک خواهند آمد. حالا دستِ «شهید» بازتر است، شهید زند‌ه‌ست و نزدِ خدا روزی می‌بیند، خدایی‌که «خیلی کَــریم است..»

عزیزان! ما جنگ‌طلب نیستیم. تاریخ را ورق بزنید ببینید کِی بوده که ما آغازگرِ جنگی باشیم؟ اما جنگ‌بلدیم.

بروید از همان کشورهایی بپرسید که در ۸ سال جنگِ تحمیلی به کمکِ صَدام آمده بودند تا یک‌شبه تهران را فتح کند و فاتحهٔ ایران را بخواند. از آن‌هایی که آبادان را ۵۷۸ روز اشغال کردند و می‌گفتند مرزهایتان را برداشتیم و به خودمان ملحق کردیم؛ از «عملیاتِ شکستِ حصرِ آبادان» بپرسید و از آن جوانانی که دستِ خالی جنگیدند و شهرِ اشغال شده‌مان را پس گرفتند. برعکسِ سال‌هایی که بدونِ هیچ جنگی، تکه‌پاره‌های ایران را می‌بخشیدند و می‌گفتند «عروسش کردیم بحرین را!» از جهان‌آرا بپرسید که گفت «شهر اگر سقوط کرد؛ پسش می‌گیریم. ایمان‌تان سقوط نکند» که حساب‌مان با کرام‌الکاتبین است. ایمان اگر نباشد؛ می‌شود قصهٔ ۸۰ سالِ پیش که می‌گفتند نمی‌دانم چندمین ارتشِ بزرگِ جهان را داریم ولی آمدند و در یک‌شبانه‌روز ایران را گرفتند و عیش و نوش کردند و تعدّی و تجاوز کردند و همان «خانی» که امروز سلبریتیِ اینستاگرامِ فارسی شده و از فتوحاتِ نکرده‌ش افتخار می‌سازند؛ فِلنگ را بست و رفت! انگار نه انگار!

امروز ماجرا فرق می‌کند! صهیونیست‌ها وقیحانه تهدید می‌کنند؛ خون می‌ریزند؛ خون می‌نوشند و به شما می‌گویند که همه‌چیز از ۷ اکتبر شروع شده! دروغ می‌‌گویند تمیزتر از راست؛ تاریخ نخوانده‌اید؟ ۷۵ سال پیش آمدند اشغال کردند و شهرک‌سازی کردند و کُشتند و بردند و نامش را گذاشتند «اسرائیل»، که نه یک کشور؛ یک پادگانِ نظامی‌ست متشکل از زنان و مردانِ مُسلحِ نظامی که اگر ساعاتی هم در لباسِ نظامی هم نباشند؛ از پشت‌بام لانه‌هایِ غصبی‌؛ تکه‌پاره شدنِ زنان و بچه‌های فلسطینی را می‌بینند و می‌نوشند به‌سلامتیِ غاصبانِ قاتل! شما که بزنم به تخته؛ دست به سرچ‌تان خوب است؛ ببینید چند نظامیِ اسرائیلی در همین المپیک در لباس ورزش‌کاری آمدند و فُکل‌کراواتی‌هایی که برایِ حقوق‌بشرشان ضعف می‌روید؛ کَکشان نگزید که ای‌وای حقوق‌بشر چه می‌شود؟ بمب‌های امریکایی حقوق‌بشر را خَش‌دار نمی‌کند؟!

ما ولی فرق می‌کنیم. اصلا همه‌چیز فرق کرده. نمی‌شود بیایی روی آنتنِ زنده بگویی «خب اول که از عراق و افغانستان شروع کردیم؛ بعد هم که سوریه و غزه و لبنان را زدیم و آخر می‌آییم سراغِ ایران و تک‌تک‌تان را سر می‌بُریم!» و ما بنشینیم به مذاکره و تماشایِ اشغال و تعدی به مملکت‌مان و واق‌واقِ سگ‌هایِ هاری که شامِ شب‌شان خون است و تکه‌هایِ بدن کودکان؟ تو هم قول بدهی که «آره خلاصه به غیرنظامی‌هاتان کاری نداریم» و عده‌ای بگویند «به‌به!» که انگار نه انگار ۴۰ هزار انسانِ غیرنظامی را در غزه و ۲ هزار غیرنظامی را در لبنان تکه‌تکه کرده‌ای، بیمارستان و مدرسه و خبرنگار و پزشک را به خاک و خون کشیده‌ای و پشتِ تریبون‌هایت فریاد بزنی که «مانند استر و مردخای که در زمان خشایارشاه ۷۵ هزار ایرانی را سلاخی کرد؛ شما را هم می‌کُشیم» و کسی جرات نکند ترمزت را بکشد؟
از این خبرها نیست! ما که جنگ‌طلب نیستیم؛ تاریخ گواهی می‌دهد که چه کسانی همیشه آغازگرِ جنگ‌های کُشندهٔ حقوق بشر بوده‌اند؛ اما ما جنگ را؛ «دفاع» از مرزهایِ شرافت‌مان را که فراتر از مرزهای جغرافیایی‌ست؛ خوب بلدیم.

-
حضــورِ خلوت‌اُنس است و
دوستان جَمع‌اند؛
«و اِن‌يَکٰاد بخوانيد و درفــراز كنيد..»

«از سرزمینِ فلسطین، از گردانِ جنین به جمهوری اسـلامیِ ایران، امام سیّد‌علـی خامــنه‌ای و سپـاهِ اسلام درود می‌فرستیم!
به امیدِ خدا، به زودی در قـدسِ شریف جشــن خواهیم گرفت و حکومتِ امام‌مهدی را به زودی برپا خواهیم کرد…»


- جهاد تا روزِ موعود! نه به سبکِ بی‌طرفانِ معرکه؛ و گوشه‌نشینانِ نهایتاً قرمز‌پوشِ فحاش.
این‌روزها چهرهٔ خنّاسانی که برای اختلاف‌افکنی و القایِ ناامیدی بینِ جبههٔ مقاومت و ایرانِ‌اسلامی از هیــچ‌کاری دریغ نکردن هم دیدنیه!