«دشمن از پول، از سلاح، از امکانات و از تبلیغات‌ جهانی برخوردار است، طرفِ مقابل مومنین، مجاهدین سبیل الله، عشری از اعشارِ آن امکانات را هم ندارند، اما در عین حال آن کسی که پیروز است طرف مجاهد فی سبیل‌الله است. مقاومتِ فلسطین پیروز است. حزب‌الله پیروز است.»


- رهبر انقلاب- ۱۴۰۳/۷/۴.
اصلِ حرف رو از صاحب‌سخـن باید به گوشِ جان شنید؛ دشمن مقابلِ حزب‌الله امکانات و تجهیزات دارد اما در نهایت حزب‌الله پیــروز است! مرهمی باشد بر قلوبِ مقاومت :)

.
«هوچی‌بازی‌»هایی‌که گاهی مشاهده می‌شود از بعضی‌ها که «اقا با همه قهریم و با همه بدیم» نه با همه قهر نیستیم. بد نیستیم. با نظامِ سلطه مخالفیم، با تسلطِ امریکا مخالف هستیم.
۱۴۰۳/۷/۴.

- با تسلطِ امریکا [به هرنحو ] جایِ آشتی نیست.

-آخرین صحبت امروز من این است:
من می‌گویم رزمندگان ما، مجاهدان ما برای اینکه پرچم دشمن در مرزهای ما برافراشته نشود، جان خودشان را قربانی کردند، فداکاری کردند. جوانان مبارز و مجاهد خانواده‌هایِ خودشان را داغدار کردند برای اینکه پرچـمِ دشمن در مرزهایِ این کشور بالا نرود.

-نمی‌شود ملت ایران قبول کند که همان پرچم‌ها به وسیلهٔ «افرادِ نفـوذی» به وسیلهٔ «انسـان‌های فریب‌خورده» در داخلِ کشور برافراشته بشود. باید مراقبت کرد. همه موظفند، در وزارت آموزش و پرورش، صدا و سیما، مطبوعات، وزارتِ‌علوم و وزارت بهداشت…
۱۴۰۳/۷/۴.

پ.ن: خیلی واضح! اونی‌که نخواد بفهمه حتی اگه تویِ جلسه حضور داشته باشه؛ نمی‌فهمه! #وفاق

-

«امریکا می‌خواهد پشتِ مرزهای خودتان، خودتان را محـبوس کنید. دستتان را خالی کنید. صنایع دفاعی‌تان را تعطیل کنید.اگر می‌خواهید مشکلتان با امریکا حل بشود؛ باید مرتّب باج بدهید. کدام ایرانیِ باغیرتی حاضـر می‌شود چنین باجی بدهد؟امریکا به‌کمتر از‌این قانع نیست.چرا‌ نمی‌فهمند؟» ۱۴۰۱/۹/۵.

چندین‌بار این کلیپ رو دیدم؛
و هربار با دقتِ بیشتر به «تاکید» روی «کلماتِ خاص» از زبانِ یک دیپلمــاتِ کاربلد. و هر روز بیشتر از قبل می‌فهمم که چرا رویِ سنگِ مزارش نوشته؛
«صـدایِ رسـایِ مقاومت…»

صـدایِ
عزتمندِ
صـریحِ
رســایِ
مقاومت!

با یکی از دوستانِ لبنانی‌م که فعال رسانه‌ای هم هست حرف می‌زدم. می‌گفت من تعجب می‌کنم چرا توی ایران فعالینِ رسانه‌ای انقدر کم به تحلیلِ عمیق و کاربردی بیانات آیت‌الله خامنه‌ای می‌پردازن؟ نه تنها ما؛ بلکه تمام خبرگزاری‌هایی که می‌شناسم تحلیلِ خط به خطِ بیانات ایشون از اولویت‌هاشونه. مثلاً سخنرانیِ اخیرشون! واقعاً مهم بود. پر از نکته و هشدار! در این فضای منطقـه انعکاسِ این حرف‌هایی که از موضعِ قوّته خیلی مهمه.

دیگه من روم نشد بهش بگم بعضی از ماهایی که ادعامون هم می‌شه؛ معمولاً ترجیح می‌دیم بعد گذشتِ این‌همه مدت از انتخابات؛ همچنان به جونِ هم بیفتیم و جلیلی-قالیباف رو چُماق کنیم سرِ هم؛ شما اوجِ بلوغِ سیاسی رو ببین :))
دیگه خیلی بخوایم از خودمون هزینه کنیم قربون صدقهٔ قد و بالایِ رهبر می‌ریم؛ البته اگه قبل‌ش از ایشون برایِ خودمون هزینه نکرده باشیم. دریغ از توجه به توصیه‌ها، دغدغه‌ها و هشدار‌هایِ پرتکرارِ ایشون!

«برائتی‌»ها که بجز توسل به الگوهایِ هیجانی و فحاشی و توهین و مراسم‌هایِ «کران‌به‌کران قرمز» روشی نمی‌دانند؛ ولی نه برایِ مظلومیت غزه [مسلمانِ اهل‌سنت] صدایی از آنها درآمد و نه برای لبنان [مسلمانِ شیعه] غیرتی نشان دادند؛ این ویدیو را ببینند.
رهبرانقلاب حدیثی از امام‌صادق(ع) نقل می‌کنند: «زینت ما باشید.» زینتِ ما بودن یعنی چه؟ یعنی جوری عمل کنید که وقتی کسی نگاه کرد بگوید: به‌به! شیعیانِ امیرالمؤمنین چقدر خوبند!»


و شیعیانِ ایران و یمن و حزب‌الله که در میانِ بی‌غیرتیِ فاحش حاکمان عرب؛ در مقابل دشمنِ کفر تنها حامیانِ واقعی فلسطین‌اند؛ اینطور زینتِ اهل‌بیت(ع) می‌شوند؛ نه با فحاشی‌ها و مراسم‌های وهن‌انگیز که بسیاری از بزرگانِ ما به صراحت آن‌هارا رد کرده‌اند!
بعد از خواندنِ سراسریِ سرود «سلام یامهدی» حالا ژانرِ جدیدی در تیک‌تاک در‌حال اتفاق افتادن است. موجِ گرویدن به تشیّع! ببینید.

هم ببینید؛ هم بخونید.
انتقادِ زیادی به بعضی جملاتِ اخیر رئیس‌جمهور وارده. [البته دلسوزانه.] اما استدلال‌هایِ درستِ ایشون رو هم باید منتشر کرد.

یکی می‌گه تلفن رو بردارید و با امریکا مشکلات‌تون رو حل کنید!اقای پزشکیان در جواب می‌گه «امریکا تا همه‌چیز رو از ما نگیره دست از ما نمی‌کشه! ما زیر بارِ تحقیر نمی‌ریم.» احسنت!
-
البته اقای پزشکیان! اونایی‌که بعنوانِ «تندرو» در ماجرای برجام ازشون یاد می‌کنید، به استنادِ همین دلایل امروز شما منتقدِ برجام‌ بودن. «واقع‌بین» کلمهٔ بهتری برای توصیفه. واقعیتی‌که افرادی در اطرافِ شما بعد از سال‌ها بهش رسیدن.[ان‌شالله!] واقعیتی برگرفته از بازبینیِ دقیقِ رفتارهای غرب.

سیاست‌هایِ استعماری غرب مادامی که دست از «استقلال و آرمان» برنداریم؛ همینه. انگلیس با قراردادِ دارسی تا دهه‌ها نفتِ مارو غارت می‌کرد؛ اما به ما می‌گفت «این مادهٔ سیاه بدبویی‌ست که به دردتان نمی‌خورد!» الان هم انرژیِ هسته‌ای [و بعدها موشکی و نظامی] مادهٔ سیاه بدبوی دیگه‌ایه که غربی‌ها بعنوانِ اولین‌مجرمینِ اتمیِ جهان؛ بابتش برای ما شرط می‌ذارن. دوراندیشی تندروی نیست.

یمنِ عزیز…🇾🇪

همیشه از این صبح‌هایِ‌ کلهٔ‌سحـری که از خوابِ منگیِ قرص‌ها می‌پرم، می‌ترسم. خدایا ضعفِ ایمان دارم اما به تو اعتماد دارم و به آن نهایتِ خوشی که برایِ ما مقرر کرده‌ای؛ «أَنَّ ٱلۡأَرۡضَ يَرِثُهَا عِبَادِيَ ٱلصَّـٰلِحُونَ». می‌دانم که باید آب‌دیده شویم، می‌دانم همین سنگلاخیِ جان‌کاهِ مسیر قرار است ما را به آبادیِ نهایی برساند تا بالاخره پاهایِ زخمی‌مان را تویِ خنکیِ آب تسلّیٰ دهیم، می‌دانم در این مسیر تنها آنان که اراده‌هایشان پولادین است و قلب‌هایشان مطمئن؛ به سرمنزلِ مقصود خواهند رسید و نمازِ عشق را به امامتِ آن «موعود» خواهند خواند؛ می‌دانم...

به خیر بگذران؛ ما تو را داریم…
﴿فَاللَّهُ خَيْرٌ حَافِظاً وَهُوَ أَرْحَمُ الرَّاحِمِينَ﴾

همه‌چیز بیش از اندازه فانتزی است! در صحن‌هایِ بین‌المللیِ نایس حرف از «با هیچکس دعوا نداریم» زده می‌شود؛ در همان صحن‌ها قاتلِ هزاران فلسطینی و لبنانی حاضر می‌شود و از همان صحن‌ها هم دستورِ بمباران لبنان را صادر می‌کند که یعنی «ما با همه دعوا داریم. ما و بمب‌هایِ made in USA با هر انسان و انسانیتی دعوا داریم و اصلاً آمده‌ایم که دعوا کنیم و گاز بگیریم و بکُشیم و کیفور شویم از این کشتن‌ها و خون‌نوشیدن‌ها!» و در همان صحن‌ها سیاسیونِ در تلهٔ‌تعارف افتادهٔ دنیا منتظرند یک شیرپاک‌خورده‌ای پیدا بشود و از شورای‌امنیتی که ناامن‌کنندگان در آن تصمیم می‌گیرند؛ قطعنامه‌ای چیزی علیهِ این قاتلین صادر کند!

ترامپ روزِ قبل می‌گفت «چون ایران مرا تهدید می‌کند به او بگویید که بزرگترین شهرایش را و اصلا کلِ کشورش را با خاک یکسان خواهم کرد!» و حالا می‌گوید «مذاکره؟ توافق؟ بله من مذاکره می‌کنم. باید به توافق برسیم چون عواقبِ آن بسیار بد است!»
رافائل گروسی-مدیر آژانس بین‌المللی انرژی اتمی می‌گوید «خب برجام در گذشته بوده اما الان فقط اسمی از آن باقی مانده! ما نیاز به یک نسخهٔ به روز شده از توافق داریم؛ ایران از نظرِ فناوری و تولید مواد هسته‌ای پیشرفت چشم‌گیری داشته!» و این یعنی چون پیشرفت داشته‌اید؛ برنمی‌تابیم. حالا ما آمادهٔ مذاکره‌ایم تا پیشرفت‌هایتان باز در قالبِ یک «برجام» و ترکمانچایِ شیک و فُکُل‌کراواتی دود کنیم برود هوا؛ دستتان که خالی شد، لُختتان که کردیم در بازار برده‌فروش‌ها بفروشیمتان. و غربگراها ذوق‌زده می‌گویند «اوف! دیدی زبانِ دنیا را بلدیم؟! ترامپ خودش از برجام خارج شد و خودش می‌خواهد برگردد!» و این دورِ تسلسلِ غم‌انگیز.

همه‌چیز بیش از اندازه عبرت‌آموز است!

وَمَن يَتَوَلَّ اللَّهَ وَرَسولَهُ وَالَّذينَ آمَنوا
«فَإِنَّ حِزب‌اللَّهِ هُمُ الغالِبــــون.»
سورهٔ مائده- آیه۵۶.

- این را فرســتاد و گفت:
«نشانه‌ها را دنبال کن..»

حاج‌قاسم دربارهٔ رهنمود‌هایِ رهبری در جریانِ جنگ ۳۳ روزه می‌گفتن که رهبری فرمود «به رزمندگان بگویید دعایِ جوشن‌صغیر بخوانند، دعایِ جوشن صغیــر؛ دعایِ انسـانِ مُضطر است…»

برای پیروزیِ جبههٔ مقاومت بخوانیم.
دریغ نکنیم…

-
عزیزِ جان، عزیزتر از جان، مرهمِ جان.
«عَلَم» دستِ توست.

حجّت تمــام است.

«وجـودِ مُغتنمِ تو»
حجّتِ موجّه ماست.

این چشم چرخیدن‌ها برای تکذیبیه و نگرانی‌ها و لرزشِ قلب‌ها برای سلامتی سیدِ مقاومت؛ یعنی آن دسته از مجازی‌بازها که ژست می‌گرفتند و مواضعِ سید را مسخره می‌کردند که بلوف می‌زنی و جرات نداری و همه‌ش چهارتا راکت می‌زنی! ببینند همان‌ موقعی که شما گوشی‌به‌دست توهّمِ جهاد داشتید و از رویِ مِنو سفارشِ جهاد می‌دادید؛ سیدحسن نصرالله دقیقاً در خطِ مقدم نبرد با جبههٔ کفر بود؛ هست و خواهد بود؛ خستگی‌ناپذیر و مجاهد. تحتِ لوایِ ولایت‌فقیه. و سخنرانی‌هایش را که شماها آن را «بلوف» می‌پنداشتید؛ همگی برگرفته از اعتقادِ راسخِ قلبی به سنّتِ الهی‌ست. همان چیزی که شماها توی کتاب‌ها و کلاس‌هایتان نه می‌بینید و نه می‌شنوید.

اگر در زمانِ حصرِ آبادان بودید چه می‌گفتید؟ آن‌روزهایی که خرمشهر ۵۷۸ روز در اشغالِ بعثی‌ها بود هم می‌زدید تویِ سر خودتان یا خودی‌هایتان؟ آن‌موقعی که امام(ره) گفت «حصرِ آبادان باید شکسته شود» چه می‌گفتید؟ ما که هیچ‌سلاحی نداشتیم؛ می‌گفتید «بلوف می‌زنی؟» به جهان‌آرا چه می‌گفتید که گفت «شهر اگر سقوط کرد پسش می‌گیریم؛ مراقب باشید ایمان‌تان سقوط نکند»؟ می‌گفتید «ایمان کیلویی چند؟ تو هم با دستِ خالی بلوف می‌زنی»؟
بعضی وقت‌ها حرف نزدن؛ هم به انصاف نزدیک‌تر است و هم به تعقّل.

«سیّد»
بعــد از
«سیّد»

یا‌صاحب‌الزمان..

تا به‌حال تکه‌تکه شدنت را فهمیده‌ای؟ و هربار تکه‌هایِ جانت را یک گوشه‌ای جا گذاشته‌ای؟ و با هربار تکه‌تکه شدن درد کشیده‌ای؟ و با هربار جا گذاشتن، تَه کشیده‌ای؟

انگار تکه‌تکه شده‌ام و تکه‌هایِ جانم را هربار جایی جا گذاشته‌ام. تکه‌تکه شدن‌م را حس کرده‌ام. صدایِ بُریدنِ تکه‌های جانم را شنیده‌ام. همان‌قدر دردناک. جا گذاشته‌ام؛ همان‌قدر دردناک. در ۱۳ دی‌ماهِ ۹۸، ۳۱ اردیبهشت ۱۴۰۳، و حالا ۷ مهر ۱۴۰۳. و هربار درد رویِ درد. من از ۱۳ دی‌ماهِ ۹۸، ساعت ۱:۲۰ بامداد یک کوه خستگی‌ام. که بهار ندید.

حالا اگر بشنوم قاتلینِ تو و مانندِ تو به درَک واصل شده‌اند هم دردم دوا نمی‌شود؛ اگر به چشم ببینم تیرِ غیبی بهشان خورده و هلاک شده‌اند هم برایم جبران نمی‌شود، چطور بگویم دوایِ دردم همان است که سیدمرتضی آوینی گفت؟
-امام به ما آموخت «انتظار در مبارزه است» و این بزرگترین پیامِ او بود، و پس از او، اگر باز هم امیدی ما را زنده می‌دارد؛ همین است که برایِ ظهور آخرینِ حجتِ حق مبارزه کنیم…

درمانِ تمام دردهایِ بشر همین است، درمانِ تمام دردهای من هم. وصل‌کنندهٔ تمامِ تکه‌هایِ جانم. جبران‌کنندهٔ خستگی‌هایم. ببینم روزی را که عَلَم‌دارِ این خیمه [که خداوند باقیِ جانم را به او ببخشد] با همان دستِ جانبازش پرچم را به دستِ صاحبش می‌رساند…