دلم سوخت…
این‌ها در زمان حیاتِ او یک کلمه حاضر نبودند این حرف‌ها را بگویند؛ این برجستگی‌ها را می‌دیدند، ولی کتمان می‌کردند و بلکه عکسِ آن را می‌گفتند، او جوابِ بی‌مهری‌ها را نمی‌داد؛ اما می‌آمد پیشِ من «مقــداری شکایت می‌کرد»..

-دلِ ما هم!
-دلِ ما هم…

«راهِ خدمت به مردم؛ راه خداست. راه کار جهادی برایِ مردم راه خداست. راه ادارهٔ کشور اسلامی راه خداست. راه پیشرفت نظام جمهوری اسلامی راه خداست. آقای رئیسیِ عزیز و همراهانش در راه پیشرفت کشور، در راه خدمت به مردم و در راه اعتلای جمهوری اسلامی کشته شدند.اینها مصداق آیهٔ شهادت هستند، اینها را اَموات ندانید؛ زنده هستند. بَلْ أَحْيَاءٌ! همان تعبیری که برایِ شهدا وجود دارد. ما این‌ها را شهدای خدمت می‌دانیم. همان‌طور که مردم گفتند؛ از دلِ مردم جوشید این تعبیر؛ #شهید_جمهور و شهید خدمت.»

-رهبر انقلاب | ۱۴ خرداد ۱۴۰۳.
- تصویر تزئینی نیست!

اون‌روزی که این پست رو گذاشتم؛ یک اسفند ۱۴۰۱. خیلی‌ها بهـم تاختن و از هیچ فحاشی‌ و توهینی دریغ نکردن. امروز برام مرور شد. البته بعضی از دوستان هم که توقع نبود؛ معرفت به‌خرج دادن و حمایت کردن؛ در اون شرایطی که تقریباً و غالباً پیام‌ها فحش بود!

اون‌موقع بغض‌م نترکید!
اما دروغ چرا؟ برای «دلم سوخت»ِ امروز ترکید.
ولی هنوز امیدوارم؛ چون صدا تو گوش‌م می‌پیچه «آروم باشید…»

#موقت‌است.

عبارتِ «رقابت بر سرِ تصاحبِ سبدِ آراءِ رئیسی» که این‌روزها در بعضی از این تحلیل‌های فلّه‌ای انتخاباتی می‌خونم، غمگینم می‌کنه.خیلی غمگین. دنیایِ بی‌معرفتیه.

جهانگیری گفته «حالِ ایران خوب نیست» و آخوندی گفته «نگرانِ ایران هستم»، هر دو هم ثبت‌نام کردن. نخندید! حرفم ادامه داره.

من از همین ابرازِ نگرانی و احساسِ مسئولیت و وقاحتی از جنسِ همین وقاحت و پررویی‌ها چهارستونِ بدنم لرزید. از این‌که رای بیارن؟! نه! بعید می‌دونم مردم دوباره عواملِ اصلیِ نگران‌کنندهٔ حالِ ناخوبِ یک‌دهه بیچارگی در تمامِ عرصه‌ها رو رویِ کار بیارن. بلکه از این دلم لرزید که «بدهی‌هایِ صاف شده و خزانهٔ پر و تفاهمنامه‌هایِ اعجاب‌آور و هزاران واحدِ صنعتیِ احیاءشده و تبدیلِ زمین سوخته به زمینِ قابلِ کِشت و …» این چنگ و دندون نشون دادن‌ها و احساسِ تکلیف‌کردن‌هایِ فلّه‌ای و ناگهانیِ مسئولین اسبق و سابق و حال و آینده رو هم داره.

یه وقتا فکر می‌کنم صفحهٔ مجازی بعضی چهره‌ها -مثلِ رائفی‌پور- دستِ خودشون نیست. اگه کانال رو بخونید دوسه‌بار از تلاش‌هایِ به‌حقی که کرده دفاع کردم؛ اون‌هم در برابر افرادی که از اون بازداشتِ موقتش در عربستان خوشحال بودن و حتی برایِ گرفتاری‌ش دعا می‌کردن. اون‌موقع وقتِ دفاع ازش بود. اما از زمان انتخاباتِ مجلس تا الان داره اتفاقاتِ عجیبی در عرصهٔ رقابت و تبلیغات میفته.


خیلی ادعاها بدونِ ارائه به مرجع قضاییِ صالح، بدون ارائهٔ مدرک، بدونِ رعایتِ تذکراتِ مکررِ رهبری داره مطرح می‌شه و ادامه‌داره. رهبری کم ‌مونده لقمهٔ این تذکر‌ها رو بجوعه بذاره دهنِ این فعالین مجازی! «تهمت‌پراکنی و لجــن‌پراکنی کمکی به پیشرفتِ کار نمی‌کند و به آبرویِ ملّی لطمه می‌زند!»
می‌دونید یعنی چی؟! یعنی با این حرف‌ها مخاطب رو از شرکت در انتخاباتی که به فرمایشِ رهبری «تکمیل‌کنندهٔ حماسهٔ تشییعِ شهداست» دلسرد می‌کنید؛ به مخاطب یاد می‌دید هر حرفی رو بدونِ سند در روندِ یک‌کلاغ و چهل‌کلاغ و صرفاً با تیکه ‌و کنایه بپذیره. به «فرصت‌طلبانِ بدسابقه» فرصتِ دوباره برایِ به گندکشیدنِ بیشتر می‌دید. اونم در بستری مثل توییتر که شما با همهٔ ملیت‌ها در ارتباطید. یا تویِ همین تلگرام که احتمالاً با رای ‌اولی‌هایِ زیادی مواجه هستید. هم لَهِ کاندیدی و هم علیهِ کاندیدی!

تعدادی از نامزدهایِ انتخاباتی «واقعاً» کارنامه یا برنامهٔ خوب و قابل‌قبولی دارن؛ علتِ این‌که من زمانِ انتخابات ۹۶ و ۱۴۰۰ از اول تویِ پیج پایِ رای و تبلیغ برایِ اقای رئیسی وایستادم بخاطرِ قطعیتِ صد درصـدی‌م رویِ ایشون بود! چیزی‌که الان «فعلاً» بهش نرسیدم و منتظرِ بررسیِ بیشتر یا اجماعِ احتمالی‌ام. تا سابقهٔ انتخابات ۹۲ تَکرار نشه.
دعوا داره؟ حتماً باید با تخریب و طعنه و کنایه و هشتـگ بینِ این چندنامزدِ انتخاباتیِ قابل‌قبــول، تبلیغ و انتخاب کنید؟! اونم در شرایطی که هم خود اقای دکتر جلیلی به حامیان‌ش گفته «ایجابی کار کنید و پاسخی به تخریب‌ها- حتی از ناحیهٔ انقلابی‌ها- ندید» و هم اقای قالیباف در بیانیه‌ش گفت «جدال‌هایِ سیاسی باعث به حاشیه رفتنِ اصل موضوعه.»


بعضی توییت‌هایِ ایشون فقط یه مثالِ ملموس از این مسیرِ خطرناک و آسیب‌زننده‌ست! چرا تذکراتِ رهبری رو به خودتون نمی‌گیرید؟!

«شَرُّالنّاسِ مَنْ باعَ آخِرَتَهُ بِدُنْیاهُ، وَ شَرٌّ مِنْ ذلِک مَنْ باعَ آخِرَتَهُ بِدُنْیا غَیرِهِ.»
بدترین افراد کسی است که آخرتِ خود را به دنیایش بفروشد، و بدتر از او آن کسی خواهد بود که آخرتِ خود را برای دنیایِ دیگری بفروشد.


-حضرتِ پیامبر(ص)
من‌لایحضره‌الفقیه، ج ۴، ص ۳۵۳، ح ۵۷۶۲.

- «اگر منِ خمینی را دوست دارید…»

نقل است که امام(ره) نامه‌ای خطاب به رزمندگان و پاسدارها نوشته بود. دخترش را صدا زد که احمد را صدا بزنید، کارِ فوری دارم. حاج‌احمد که آمد امام پرسید نامه را اگر منتشر نکردید، بیاورید. نامه در دفتر بود، نامه را آوردند و به امام دادند و امام فقط یک کلمه از آن را خط زد. پرسیدند موضوع چه بود؟ امام گفت در نامه نوشته بودم با همهٔ توانم برای شما دعا می‌کنم، “همه” را خط زدم؛ چون شاید نتوانم با “همهٔ توان” برایشان دعا کنم.

غرض کمالِ صداقت و تهذیبِ نفْسِ این مَرد بزرگِ تاریخ‌ساز و آرمان‌ساز است؛ امام نه اهلِ مبالغه‌ست و نه کتمانِ حقیقت. او اهلِ تقواست و توحید. بدانید وقتی گفت «اگر گمان بکنید که در تمام دنیا، رئیس جمهورها و سلاطین و امثالِ اینها، یک نفر را مثل آقای خامنه‌ای پیدا بکنید که متعهد به اسلام باشد و خدمتگزار، و بنای قلبی‌اش بر این باشد که به این ملّـت خدمت کند، پیدا نمی‌کنید» پس پیدا نمی‌کنید…

-نیست ممکن؛ که دلِ ما زِ وفا برگردد…

هَمستر به جان‌مان افتاده و دعواهایِ همراه با بی‌اخلاقیِ انتخاباتیِ این روزها یادمان بُرده که «او همچنان خدمت می‌کند..»

امروز ۲۸ پروژهٔ آب و برق در سیستان و بلوچستان افتتاح شد؛ که پروژهٔ آب‌شیرین‌کنِ فراساحلی به عنوانِ بزرگ‌ترین پروژهٔ آب‌شیرین‌کنِ جهانی‌ از جمله آنهاست.
این طرحِ تامین آب‌اضطراری هیچ وابستگی به آب رودخانهٔ هیرمند ندارد. حدود ۷۳ حلقه چاه برای دسترسی به منابعِ آبی حفاری شده بود و همزمان خطوط برق‌سازی و نیرورسانی نیز انجام می‌شد؛ از تیرماه ۱۴۰۲ مطالعه روی پروژهٔ آب‌شیرین‌کن به منظور شیرین‌سازی آبِ چاه‌ها آغاز و حدوداً در آبان ماه بود که طراحی، خرید و اجرایِ این پروژه شروع شد و امروز به افتتاح رسید.

همچنین با افتتاحِ ۷ طرح بزرگِ گازی در این استان؛ ۱۳ شهر و ۱۴۴ روستا از نعمتِ گاز بهره‌مند می‌شوند. در دولتِ شهید رئیسی به ۹شهر و ۱۳۰ روستا در استان سیستان و بلوچستان گازرسانی شده بود و عملیاتِ اجرایی به ۲۰ شهر و ۳۵۰ روستا نیز در حالِ اجراست…
بیمارستانِ فوق تخصصیِ پارس هم بعنوانِ یکی از بزرگترین بیمارستان‌هایِ بخش خصوصی و مجهــز به تجهیزاتِ روز امـروز در زاهـــدان به بهره‌برداری رسید.



-او همچنان خدمت می‌کند؛
خیلی دلم می‌خواست امروز او را در قابِ تمام این افتتاح‌ها می‌دیدم و باز بلند می‌گفتم «خدا خیرت بده سیّد! که در این ســه‌‌سال اندازهٔ سـی‌سال کار کردی!» ولی حسرتَش ماند!
-اللهــم‌انّا‌لانَعلــمُ‌منه‌الّا‌خیراً…

- حاج‌آقا حامدکاشــانی از مظلومیتِ ناگفتــهٔ نورِ چشم حضرت رضا؛ جوادالائمه(ع) می‌گه. و دارم به این فکر می‌کنم این فرمایشِ امیرالمومنین(ع) که «بسيــارند عبرت‌ها، و چه اندک است عبرت گرفتن» تا کدوم نقطهٔ تاریخ، کارسازه؟ تا منتهی‌الیهِ تاریخ...

خیلی وقت‌ها مغزم پُر از حرف می‌شه ولی کلمه‌ای برایِ نوشتن یا بیان‌ش ندارم. مثلِ الآن و این ایّام. این وقت‌هایِ دردمندی و بی‌درمانی؛ دوایِ درد من امام‌رضاست. برم بشینم ‌تو حرم و بی‌هیچ‌ حرف و توضیح و توجیهـی «آرام» بشم. تا بیشتر بفهمم چرا حضرت جوادالائمّه(ع) امام‌رضا رو «فَرحة‌القُلوب‌وفَرجِ‌المَکروب» خطاب می‌کنن. الان اما دلم حرم می‌خواد، تا بشینم یه گوشـه از صحنِ انقلاب و بگم؛
«قربانِ بودنتان بروم آقا! قربانِ صحن و سَرای‌تان. قربانِ نگاه‌ه‌تان به بنده‌هایِ خوبِ خدا، که فرمود بگذار هرچه می‌خواهند بگویند؛ اصل همین است: تُعزّمن‌تشاء. قربانِ رئوف بودن‌تان که همیشه دست روی زخم‌هایِ ما می‌کشید و غرغرهایِ ما را با لبخند راهی می‌کنید؛ قربانِ صدای استکان و نعلبکیِ چای‌خانه‌تان. قربان‌تان بروم آقا. تسلیت یا حضرتِ سلطان…»

حافظهٔ تاریخی!
ما با حافظه‌هایِ تاریخیِ ضعیفِ جمعی ولو کوتاه‌مدتی طرف هستیم. بعضی‌ جریان‌ها و افرادِ سیاسی در برهه‌ای در همین انتخابات به قدرت رسیده‌اند و به نقل قول از خودشان «۳۲ سال قدرت دستِشان بوده» اما امروز بیانیه می‌دهند که «اگر پیشنهادِ جبههٔ اصلاحات محقق شود؛ در انتخابات شرکت می‌کنیم.» برخی از این بیانیه بعنوانِ مشارکتِ فعال در انتخابات یاد کرده‌اند، اما من نامَش را می‌گذارم «مشارکتی همراه با خط و نشان.»

پیشنهادشان را در سه گزینه محدود کرده‌اند؛ آقایان اخوندی، جهانگیری و پزشکیان که صلاحیتِ پزشکیان توسط شورای نگهبان تایید شد. البته همین‌که اخوندی با آن سابقهٔ نامقبول، در بینِ جبههٔ اصلاحات بیشترین رای را داشت جای تعجب دارد! پزشکیان در همین ابتدایِ امر حمایتِ تمام‌قد توییتریِ دامادِ روحانی و فعالین اصلاح‌طلب را با خود همراه کرده و خودش هم در پاسخ به این سوال که از محمدجواد ظریف استفاده خواهد کرد یا خیر؟! واکنشِ مثبت نشان داد؛ به فرضِ حضور ظریف در سیاستِ خارجهٔ دولت احتمالیِ او؛ یعنی سیاست‌خارجه‌ای درست در نقطهٔ مقابلِ سیاستِ‌خارجهٔ دولتِ شهید رئیسی، که رهبری بارها از آن بعنوان سیاستِ خارجهٔ موفقی که نام بردند که «ایران را در چشمِ رجال سیاسی دنیا بزرگ کرد». به‌هرحال سابقهٔ هرکدام مفصل و برایِ مخاطبِ بیناضمیر، روشن است.
باتوجه به این طیفِ حمایتی بنظر می‌رسد اقای پزشکیان بیشتر باید پاسخگویِ عملکردی باشد که به اذعانِ خودشان، عمدهٔ سال‌هایِ قدرت اجرایی را در دست داشته‌اند.

اقایِ خاتمی در ابتدایِ این بیانیه از استقرارِ سامان «مردم‌سالاری» گفته‌اند. اما شاید شما یادتان نیاید؛ سال ۸۸ انتخابات با مشارکتِ ۸۵درصدی داشتیم که دوستانِ اقای خاتمی طی یک سخنرانیِ پیش‌ازموعدِ اعلام نتایج، خودشان را پیروز میدان معرفی کردند؛ گفتند اقای موسوی دامادِ لرستان است و خودش هم تُرک! پس محال است که لرها و آذری‌ها به غیرِ او رای دهند! وقتی نتایج بابِ میل‌شان نبود؛ زیرِ میزِ «انتخاب مردم‌سالارانه» زدند و ادعای تقلب کردند. بارها از آنها در جلساتِ رسمی یا غیرعلنی دعوت شد تا مدارک خود را ارائه دهند اما آنها درخواستِ ابطالِ انتخابات- ابطالِ آراء مردم را داشتند! چون منتخب نشده بودند. نتیجه‌ش شد ما‌هها ناآرامی و تحریم‌هایِ سنگینی که باراک‌اوبامایِ مهربانِ غرب‌گراها به ایران تحمیل کرد. اوباما بعدها از این‌که بیشتر و علنی‌تر از آن ناآرامی‌ها حمایت نکرد؛ اظهارِ پشیمانی کرده بود! کلینتون گفته بود ما هرگز قادر نبودیم تا این حد فشارِ اقتصادی بر ایران وارد کنیم! آشفتگی‌هایِ سال ۸۸ به ما این امکان را داد.

البته اقای خاتمی در یک صوتِ دیرمنتشرشده‌ اظهاراتِ جالبی کردند [علاوه بر این‌که در آن دومِ خرداد را یک حادثهٔ بی‌برنامه می‌دانند] گفتند «من نمی‌گویم که تقلب شده». اما درحالی‌که سال‌ها از ادعایِ مضحکِ تقلب که از اصلی‌ترین عواملِ دوقطبی‌گری و تحمیلِ خسارت به کشور بود، می‌گذرد؛ نه تنها صدایی از این اعترافِ دیرهنگامِ پُرهزینه بلند نشد؛ بلکه همچنان به استنادِ این ادعایِ دروغ، انتخابات را یک نهادِ مهندسی‌شده قلمداد می‌کنند و در انتخاباتِ مجلسِ ۱۴۰۲ نیز [علیرغمِ داشتنِ لیست] شرکت نمی‌کنند.
تعارضِ عجیبی‌ست.

ما از مشارکتِ فعال احزاب در انتخابات استقبال می‌کنیم؛ اصل مشارکتِ فعال است. اما کاش اگر شعار می‌دهند؛ مثلِ شعار رفعِ تحریم؛ اولاً به سابقهٔ خود نگاه کنند، دوماً سابقهٔ تحریم‌کنندگان را هم ببینند که یک‌طرفه تحریم کردند و یک‌طرفه از رؤیایِ برجام خارج شدند و بنایِ رفعِ تحریم و تعطیلیِ راکتورها و اخراجِ تیم هسته‌ایِ ایران هم اگر باشد؛ ذیلِ آن قاعدهٔ معروف است که «هرزمان تو یک‌قدم عقب‌نشینی کردی، دشمن صدقدم به جلو می‌آید و تا خلعِ‌سلاحِ تو دست برنمی‌دارد» آن هم دشمنی که بارها قطع‌نامهٔ بشردوستانهٔ آتش‌بس در غزه برای توقفِ کُشتار زنان و کودکانِ فلسطینی‌ را وِتو می‌کند و از طرفی رویِ موشک‌ها امضا ثبت می‌کند، و گاهی «کمی» هم اظهارِ نگرانی!
بعلاوه تجربهٔ سه‌سالهٔ دولت شهید رئیسی نشان داد نه تنها «دنیا فقط غرب نیست»، بلکه احیایِ خطوطِ تولید هم نمایانگرِ تکیه به‌توانِ داخلی‌ست؛ نه لبخندِ غربی‌ها. چه بسا در همان شرابط تحریمی، رکورد جذب سرمایه‌گذاری خارجی را هم شکست. و سوماً اگر نماینده‌ای از هرحزبی را «مردم» نخواستند؛ اصلِ انتخاباتی که به واسطهٔ آن سال‌ها در قدرت بوده‌اند را زیرسوال نبرند. همانطور که سال ۱۴۰۰ بیانیهٔ محکم و حمایتی‌ای در توصیه به انتخابِ همّتی صادر کرده بودند اما وقتی همّتی که نمایندهٔ هشت‌سال دولتِ روحانی بود؛ حتی با اجماعِ مهرعلیزاده هم تعداد آراء قابل‌توجهی نداشت؛ باز هم اصلِ انتخابات را زیرسوال بردند!

ببینید.
این‌که تا می‌خوای با این موضوع عادی برخورد کنی ولی باز یه چیزِ جدید متوجه می‌شی و مثلِ روزِ اول این داغ، تازه می‌شــه؛ یعنی واقعاً «او نصابِ تازه‌ای به وجود آورد»

باید بینِ «الگوسازی» و «مقـدس‌سازی» تمایز قائل شد. بعضی‌ به قدری در سیاست‌بازی غرق شدن که نه‌تنها متوجه فرقِ این دو نمی‌شن؛ بلکه افراد رو محکوم به تقدیس می‌کنن. انگار «رقابت به هرقیمتی» تنها الگوی رقابتِ مقبولِ این‌هاست.
اقای رئیسی دربارهٔ تغییرِ معاونِ وزیر سکوت کرد. باتوجه به سِمَت‌هایِ قضایی که داشت از پروندهٔ افرادی که تهمت می‌زدن آگاه بود؛ بازهم سکوت ‌کرد و ‌گفت «اخــلاق و قانون اجــازه نمی‌دهد چیزی بگویم» چرا؟ چون معتقد بود جامعه ظرفیتِ جنجالِ جدید نداره.

خدمت شبانه‌روزی در سایهٔ اخلاق‌مداری، مرزبندیِ صریح با دشمن، عدمِ اعتماد به لبخند دشمن، تقوایِ سیاسی، انتقادپذیــری، بند نکردنِ آینده به شعارهایی از جنسِ برجام [به نحوی‌که در تجارتِ غیرنفتی رکورد زد] ولایت‌پذیریِ واقعی و …
اینا ویژگی‌های یک مسئولِ ترازه. انتزاعی نیست؛ بلکه دراین‌ سه‌سال عینیت یافته. همون‌طور که در کلامِ رهبری واضحه. در آستانهٔ مناظرات باید مُرور کرد تا «عبرت» گرفت.

دربارهٔ مناظرات من دوتا نگرانی دارم.

اول) در حینِ این بیانیه‌‌خوانی‌هایِ جِناحی فراموش کنن که ما به تازگی یک فردِ عزیز رو از دست دادیم و نتیجتاً حرمتِ اون شهید و شهدا رو به سیاقِ مناظراتِ قبلی زیرسوال ببرن. فرق‌ش اینه که این‌دفعه اقای رئیسی حضور نداره که بگه «اگه مشکلات با اهانت به‌من حل می‌شه، عیب نداره!»
دوم) با توسل به حواشیِ شعارهایِ عوام‌فریبانهٔ قابل‌پیش‌بینی، احیاناً تجربه‌ای حاصــل بشه که ما یک عقب‌گردِ جبران‌ناپذیر به اون دورهٔ رکودِ تولید، تعطیلیِ یک‌دهه‌ایِ مملکت، صعودِ خسارت‌ها و سیاست‌خارجهٔ ناموفقِ محدودِ لبخند(!) داشته باشیم، و زحماتِ زیرساختیِ سه‌سالهٔ دولت شهید رئیسی هدر بره.

گرچه یقیناً کلّه‌خیر! البته اگر هوادارانِ نامزدهایِ مقبولِ خوش‌سابقهٔ جبههٔ انقلاب؛ به پختگی و بلوغ در بینشِ سیاسی برسن. صرفِ شنیده‌هایِ تلگرامی و توییتری از نامزدها ابلیسِ ناکارآمدِ بی‌برنامهٔ بی‌کارنامه نسازن. با گیس و گیس‌کِشی، لج‌بازی و انشقاق مِیدان رو برایِ عقب‌گرد آماده نکنن. طرف می‌گه اگه نامزدِ مطلوب من به نفعِ اون‌یکی کنار بکشه؛ من به رقیب‌ش که می‌دونم صلاحیت نخواهد داشت رای می‌دم! خب این چه‌جور منطقیه؟ برای تشخیصِ اصلح و صالح «خودتون» باید پیشِ خدا حجّتِ شرعی داشته باشید. تحقیق کنید. صرفِ شنیده‌ها از ادمین و … اکتفا نکنید!

دیشب نشد ولی الان اولین برنامهٔ تلویزیونیِ اقای پزشکیان رو دیدم؛ [این‌جا] و بعد واکنشِ طیف اصلاحات به این برنامه رو. باتوجه به موج‌سواریِ اصلاحات رو این اسم.

عبارت‌هایِ پُرتکرار ایشون تو این برنامه اینا بود:
-برنامهٔ ما همون برنامهٔ دولته. دولت‌ها قرار نیست ریل و مسیر رو عوض کنن. ما همین برنامهٔ دولت رو ادامه خواهیم داد.
- هدفِ ما رسیدن به فرموده‌ها و سیاست‌هایِ مقام معظم رهبریه.
حرف‌ها همچنان تو فضایِ نمایندگی مجلس و قانون‌گذاری و این‌ها بود؛ و درواقع برنامهٔ جدید و پاسخِ مرتبطی به سوالات مجری ارائه نداد.
و نکتهٔ بعدی تاکید ایشون بر اجرایِ FATFِ داخلی برایِ شفافیتِ داده‌ها و پیشگیری از فساد بود. درحالی‌که در سالِ ۱۴۰۰ معتقد بود اطلاعات اموالِ مدیران، شخصی‌ست.

بعد نگاهی به سوابقِ مواضع‌‌ش نسبت به همین FATF انداختم:
-قبلاً هم بر کلیدواژهٔ FATF تاکید کرده بود. یک‌بار معتقد بود اگه FATF اجرا بشه، پولی در کشور گم نمی‌شه. یک‌بار گفته بود نمی‌دونم FATF چیه، اظهارِ ندونستن هم عیب نیست.
-با این‌حال در یک مصاحبه هم سابقاً تاکید کرده بود که «با این ساختار و اینکه FATF رو قبول نمی‌کنیم، اگر برجام و گفت‌وگو‌های بعدی رو هم نپذیریم و نتونیم با دنیا گفت‌وگو کنیم و بعد بگیم توسعه پیدا می‌کنیم، کار سختیه!»
باتوجه به این‌که دولت شهیدرئیسی در شرایطِ مشابه تحریم و بدون برجام، سیاستِ خارجیِ موفقی داشت، این مواضعِ یکی‌درمیان نشون از عدمِ‌تسلط اقای پزشکیان در مباحثِ سیاستِ ‌خارجه می‌ده.


واکنشِ طیفِ حمایتی اصلاحات تا قبل از این برنامه موج‌سواری برایِ جذب قشر خاکستری بود؛ عباس عبدی نوشته بود «معتقدم پزشکیان می‌تونه قشرِ خاکستری رو پای صندوق‌هایِ رای بیاره.» و البته اشاره‌ای به سوابقِ خودشون برای تاثیرِ منفی در مشارکت، از جمله سیاست‌هایِ غلط دولتِ روحانی و یا فتنهٔ تقلب در سال ۸۸ نمی‌کنن.
طیفِ رادیکالِ اصلاحات صرفاً از اظهاراتِ سابق پزشکیان دربارهٔ حجاب و اظهاراتِ عجولانه‌ش در ابتدایِ اغتشاشات پاییز ۱۴۰۱ بعنوانِ دستاویزی برای جذب قشر خاکستری استفاده می‌کنه اما بعد از این برنامه؛ به طرزِ واضحی شوکه شده بود. چرا که توقع داشتن تا اولاً در همون مرحلهٔ اول مثلِ همّتی و روحانی با تندی موضع بگیره، دوماً توقعِ تاکید و تکرارِ فرامینِ رهبری رو هم نداشتن. سوماً توقعِ ارائهٔ یک برنامهٔ خاصِ حداقلی و مستقل رو هم داشتن. در توییتر هم که قشری از براندازان ساده‌لوحانه از اقای پزشکیان بعنوانِ اهرمی برای تغییرِ سیاست‌های جمهوری‌اسلامی به سمتِ سکولاریسم یاد می‌کنن؛ که البته این ساده‌لوحی جایِ بحث نداره!

این بی‌برنامگی در همین ابتدایِ کار می‌تونه ناشی از دست‌پاچگیِ تایید صلاحیت هم باشه. حالا سوال این‌جاست که با این عدمِ تسلط به سوالاتِ مجری، چطور می‌شه توقع تدوینِ یک برنامهٔ جامع در این مدت کوتاه رو داشت؟ گرچه بنظرم پزشکیان یک اصلاح‌طلبِ رادیکالِ عبورکرده از نظام محسوب نمی‌شه، اما به‌هرحال باتوجه به این‌که طیفِ حمایتیِ ایشون [از جهانگیری و ظریف، تا اخوندی، مهرعلیزاده و …] از سوابقِ نامطلوبِ نامقبولی برخورداره و باتوجه به عدم ارائه برنامه‌ای مستقل؛ احتمالاً برایِ جذب آراء جبههٔ اصلاحات، تو مناظرات شاهد مواضعِ جدیدترِ متأثر از اون طیفِ حمایتی هم باشیم؛ و این تاثیرپذیریِ محتمل؛ دستوری از ناحیهٔ همین طیف خواهد بود.

و البته همین عدمِ‌تسلط به مباحث‌اقتصادی و سیاستِ‌خارجـــه در مواضعِ ایشون، احتمالِ تاثیرپذیری از شعارهایِ دوقطبی‌ساز و قابلِ پیش‌بینیِ طیفِ حمایتیِ اصلاحات در آینده رو تقویت می‌کنه. مگر این‌که این جبهه «عبور از پزشکیان» رو کلید بزنه.

اگر این‌روزها زیاد دربارهٔ بریکس می‌شنوید؛ مرهونِ دیپلماسیِ موفق دولت شهیدرئیسی‌ه که به تحجّر متهم‌ش می‌کردن.
معاون وزارت امورخارجه می‌گفت «آقای رئیسی شخصاً با اعضایِ بریکس تماس می‌گرفت تا خلَلی در روندِ عضویتِ ایران در بریکس به‌وجود نیاد.»

به‌دلیلِ تمرکزِ دولتِ سابق رویِ غربی‌ها [باسابقهٔ بیشترین دشمنی با ایران] برای بقیهٔ کشورها نسبت به ایران یک بی‌اعتمادی حاصل شده بود؛ و این بی‌اعتمادی با دیپلماسی دولتِ شهید رئیسی به سمتی رفت که ایران بدونِ نیاز به برجام و FATF به عضویتِ‌رسمی این گروه دراومد؛ و امروز پایانِ سفر اقای باقری‌کنی-سرپرستِ وزارت خارجه- به روسیه برایِ شرکت در اولین اجلاسِ بریکس بود.

بریکس ساز و کاری برای پایان دادن به یک‌جانبه‌گراییِ امریکاست که ۴۰٪ جمعیت جهان رو شامل می‌شه و در سال ۲۰۲۱ حدودِ ۳۵۵ میلیارد دلار سرمایه‌گذاریِ خارجی داشته. ایران فقط با جذبِ ۳٪ از این مقدار می‌تونه سالانه ۱۰.۶۵ میلیارد دلار سرمایه‌گذاری خارجی رو جذب کنه.

علاوه بر اون اخلاق‌مداری، تقوا و اخلاصِ زبان‌زد؛ چنین همّتِ خستگی‌ناپذیری نیازه. حواس‌مون باشه با کلیدواژه‌هایِ عوام‌فریبانه، عقب‌گردی بر ما تحمیل نشه.

اگر به نویسندگی علاقمندید، پیشنهاد می‌کنم دورهٔ نویسندگیِ آقای مولایی رو از دست ندید.

ایشون جواد امام، سخنگوی جبههٔ اصلاحاته. همون‌طور که پیش‌بینی می‌شد مجموعه‌ای از انتقادات‌شون برای اینه که درخواست تغییرِ ادبیات اقای پزشکیان برایِ ادامهٔ روند تبلیغات رو دارن. اگه یه چرخی تو توییـتر زده باشید؛ طیفِ رادیکالِ اصلاحات غالباً از ادبیاتی مثلِ «با درود بر روانِ بنیانگذار انقلاب- سیاست‌هایِ رهبر انقلاب-ادامهٔ برنامهٔ دولت و …» بیشتر از عدمِ تسلط به موضوع و برنامه‌نداشتن؛ گله‌مند بودن.

دقت کنید:
-ادبیاتِ متناسب با انتظاراتِ اکثریت منتقد برای میدان آوردنِ آراء خاموش!

امشب آقای جلیلی در گفتگوی ویژهٔ خبری؛ در بابِ «مشارکتِ مردم و نقشِ تنظیم‌گریِ دولت» هپکو اشاره کردن که سال ۸۶ وقتی هپکو دولتی بود بیش از ۱۸۰۰ ماشینِ سنگین تولید می‌کرد؛ ولی بعد از خصوصی‌سازیِ غلط، شد ۸ دستگاه! و اشاره به زحمات آقای رئیسی از ابتدای ریاست در قوهٔ ‌قضاییه نسبت به هپکو کردن.


یادِ قابی در حاشیهٔ عزاداری کارگران هپکو افتادم که نوشته بود «ناجیِ هپکو خداحافظ!»
این ویدیو خلاصه‌ای‌ست از ارتباطِ شهید رئیسی با هپکو…
یکی از فعالینِ کارگری هپکو دربارهٔ نقش شهید رئیسی در احیای هپکو می‌گفت «او انقدر خودش را پایین آورد تا بتواند صدایِ یک کارگر را از پایین بشنود؛ تمام درخواست‌هایی که از ایشان داشتیم برعکس دولت‌مردانِ سابق گوش کرد…»
یکی از کارگرها هم می‌گفت «ما تو این‌سه‌سال خوابِ راحت داشتیم. به آقای رئیسی گفتم می‌ترسم! آقای رئیسی گفت “تا من زنده هستم نترسید…”»

وقتی از این کامنت‌ها زیرِ پست‌های انتخاباتی‌ زیاد دیده می‌شه؛ یعنی یه‌جایِ کار غلطه. یعنی شما به قصدِ تبلیغ برایِ یک نیرویِ انقلابی، با تخریب و اهــانت به یک نیرویِ انقلابیِ دیگه، داری ضربهٔ بزرگتری به خودِ جبههٔ انقلاب وارد می‌کنی.

یعنی به قولِ یامین‌پور:
«خسارتِ کدورت و تفرقــه میان جبههٔ انقلاب، چه‌بسا از خسارتِ شکستِ سیاسی بیشتر است. فتنهٔ پیش‌روی ما که شعله‌اش ایمان و اخوّتِ ما را خواهد سوزاند؛ کینـه و حقــد و بددلی میان برادران است. هيزمِ این آتش نباشیم.»