-راستی خانوادهٔ زنم عکسِ خونه‌شون رو توی غزه برام فرستادن؛ ببین چه خوشگل شده! فکر می‌کنم هالووینِ قشنگی می‌شه..

سرودِ فوق‌العاده زیبایِ سلام‌یامَهـدی به زبان‌هایِ مختلف خونده شده، شنیده بودید؟ «هرکـس به زبانی تورا می‌خواند؛ عالیجنابِ صبـــر..»

این «مَـرد» را با تمامِ نکته‌بینی‌هایش، با تمامِ دقتِ نظرش، با تمامِ اقتدارش در برابرِ بیگانه و رأفتش در برابرِ دوستان، با تمامِ شوخ‌طبعی‌ش، با تمامِ اشتیاقش برایِ شعرِ شاعـرانِ جوان و احترامش به بانوان، با تمامِ وطن‌دوستی‌ش، با تمامِ مظلومیتش، با تمامِ جهان‌بینیِ روشنش، با تمامِ امیدواری‌ش، با تمامِ ایمان و اعتمــادش، «با تمامِ جانم دوست می‌دارم.»

ای خوش آنها
که دَمی لایقِ دیـــدار شدند
که به خالِ لبت ای‌ دوست!
گرفتار شُدند
دِل پُر زخــمِ زمین،
گفته کسی می‌آید
زَده فَریاد!
که فریادرَسی می‌آید..

روح‌الرّوح..
قصه‌هایِ غزه را در تاریخ بنویسید؛ آخرین سلفی، آخرین وداع، آخرین نگاه به چشم‌هایِ فرزند، قوّتِ ایمان.. برایِ تاریخ روایت کنید آنان را که دیدند و گفتند «سیاست بماند برای سیاست‌مداران» و سکوت کردند، آنان را که برایِ خون ریختن و خون نوشیدن؛ از کلمات هم دریغ نکردند..

بنویسیدش، که دور نیست روزی‌که بنویسیم؛ «گردن‌کلفتانِ ثروت‌مندِ صاحب‌رسانه را فـراری دادند؛ مردمانی که از انتفاضهٔ سنگ به پیروزی و نُصــرَت رسیدند، تا روسیاهیِ تاریــخ بماند به نامردان، به سازش‌کاران با تاریکی..»

اَللّهُمَّ رُدَّ کُلَّ غَریبٍ، اَللّهُمَّ فُکَّ کُلَّ اَسیرٍ، اَللّهُمَّ اَصْلِحْ کُلَّ فاسِدٍ مِنْ اُمُورِ الْمُسْلِمینَ..

خبرِ آزادی اُسرایِ فلسطینی رو ثانیه به ثانیه دنبال می‌کنم و با هر خبر قلبم پر می‌کِشه اون‌جا؛ پسران و دخترانی که در اسارت قد کشیدند..

رَبَّنَا أَفْــرغْ عَلَيْنَا صَبْرًا وَثَبِّتْ أَقْدَامَنَا وَانصُـرنا عَلَى الْقَوْمِ الْكَافِرِينَ.

الان دیگه در آستانهٔ سی‌سالگی نیستم. الان در خودِ «سی‌سالگی»ام. قبلاً می‌ترسیدم با خروارها کارِ نکرده واردش بشم، ولی الان دیگه نمی‌ترسم. بالاخره رسید؛ هنوز هم با کوله‌باری از کارهایِ نکرده و اهدافِ نرسیده و تیک‌هایِ نزده. اما حقیـقتِ پیش‌رو درِ گوشم می‌گه که خدا بزرگ‌تر از ترس‌هایِ منه. امسال به دور از آدابِ سال‌هایِ گذشته «فقط تورا خواستم..»
آرامشِ حضورت را،عطرِ قدم‌هایت..

سلام لشکــــرِ تنهایِ وَلی،
سلام حضرتِ زهرایِ علی..

زن‌زندگی‌آزادی
منعِ خشونت علیهِ زنان!

۸ سال پیش درحالی‌که مشغول اسباب‌کشی بود؛ خودرویش دچار آتش‌سوزی شد، کپسولِ گاز داخلِ خودرو منفجر شد و باعث سوختگی و آسیبِ جدی او شد. رژیم صهیونیستی با ادعای اینکه او قصدِ حمله به یهودیان را داشته؛ با همان وضعیت وخیم دستگیرش کرد و به ۱۱ سال حبس محکومش کرد. کمپین‌های متعددی برای آزادیِ او تشکیل شده بود؛ اسیران آزاد شده می‌گفتند هیچ خدماتِ درمانی در زندان به ما ارائه نمی‌شود اما وضعیتِ «اسراء» از همه وخیــم‌تر است، او نیاز جدی به درمان دارد…
اسراء تنها یکی از زنانِ اسیر در زندان‌های اسرائیل است؛ اسرائیلی که شعارِ حمایت از زنانِ ایرانی سر می‌داد! او می‌گوید در زندان‌ دخترانِ اسیر کم سن ‌و سال موردِ انواع آزار و اذیت‌ها قرار می‌گیرند..


«اسراء‌ جعابیص» دیشب بعد از ۸ سال آزاد شد؛ درحالی‌که با ۶۰٪ سوختگی انگشتانِ دست خود را هم از دست داد، اما ایمانش را نه.
این سربلندی جز برایِ آزادگان مُیسّر نخواهد شد..
«اَللّهُمَّ فُکَّ کُلَّ اَسیرٍ…»

قسم به بغض‌هایِ شکسته‌ شده،
در دلِ چاه،
قسم به حال و روز حَسَـــن
در میانِ کوچه‌ها..
قسم به سکوتِ پر از حرفِ علی،
که ما محتــاجِ آمدنت هستیم،
برگرد..

ناحلة الجســـم یعنی؛
نحیف و دل‌شکسته میری
جوونی؛ اما مادرِ پیری!
بهونهٔ سفــر می‌گیری..

زهــــرا در آتَش بود،
حِیـــدَر داشت می‌سوخت..

ما تُرکیم و مداحی‌هایِ ترکی جورِ دیگه باهامون حرف می‌زنه، برامون مُجسّم می‌کنه و مارو پرت می‌کنه وسطِ یک غمِ زنده و حَیّ و حاضر، از خدابیامُرز محمدباقر منصوری اردبیلی و مرحوم موذن‌زاده بگیر تا همین نوحه‌هایِ هیئت‌هایِ محله‌ای، ولی حُزنِ صدای حاج مهدی رسولی -چه ترکی چه فارسی- هم یه احوالاتِ دیگه داره، انگار نظرِ خاصی به صدا و مفهومِ مداحی‌هاشه. نمی‌دونم! داغ‌دیده و غم‌کِشیده؛ یا هرآنچه از دل برآید و بر دل نِشیند می‌خونه..
مثلاً اون‌جا که می‌گه «حیدر و این‌همه غَم؟ یا ربّ اِرْحَم..» یا وقتی می‌خونه «باز مشغولِ کاری با لبخند؛ که انگار نه انگار، که ازت دوتا دنده شکسته، بینِ در و دیوار..» یا وقتی می‌خونه که «یارالی زهــرا! گِت سَنی تاپشیردیــم آلله‌ها..»
زمین دهن باز نمی‌کنه از بی‌شرمیِ اَشقیاء؟

۷۵ سال+۷ اکتبر به بعد.

موضوعِ فلسطین مربوط به ۷ اکتبر به بعد نیست؛ فقط مربوط به حماس نیست؛ اگر جایی دیدید حرف از آغازگریِ خشونت و جنگ توسطِ حماس به میون اومد، جنایتِ «طنطورة» و «دیریاسین» رو یادآوری کنید. اگر جایی دیدید حرف از تروریست بودنِ مقاومت حرفی زده شد، تعدادِ «کودکانی» که در سنینِ کمتر از ۱۶ سال توسطِ اسرائیل زندانی شدن و در اسارت قد کشیدن رو یادآوری کنید. اگر جایی دیدید که حرفی از راه‌حلِ سازش با صهیونیست‌ها حرفی زده شد؛ مستندِ «وداع با اسلحه» رو ببینید و یادآوری کنید؛ سرگذشتِ زمین گذاشتن اسلحهٔ مقاومت توسط یاسر عرفات و به رسمیت شناختنِ اسرائیل توسطِ اون؛ همین چندروز پیش اسرائیل تندیسِ عرفات در کرانهٔ باختری رو تخریب کرد. تندیسِ کسی که پرچمِ سازش با اسرائیل رو برافراشت و بعدها متوجهِ اشتباه جبران‌ناپذیرِ خودش شد.
اگر کسی گفت «حماس» عاملِ حمله به غزه بود؛ جنایات و کُشتار در کرانهٔ باختری رو براش یادآوری کنید که تحت سیطرهٔ دولت خودگردان فلسطینه؛ نه حماس. به ریاست محمود عباسِ سازش‌کار. «اردوگاهِ جنین» اسمِ پرتکرار این روزهاست؛ که در کرانهٔ باختری قرار داره و هرساله بارها موردِ تجاوز صهیونیست قرار می‌گیره و تعدادی شهید و مجروح می‌شن. اگر کسی حرفی از چراییِ مقاومت به میون آورد؛ سرگذشتِ سازش با غاصب رو در تمامِ این سال‌ها براش یادآوری کنید؛ تکیه کلامِ اهالیِ مقاوم غزه رو براش یادآوری کنید، جملهٔ «همهٔ ما فدای مقاومت…»

اگر کسی این روزها به شما گفت حماس برخلافِ سیرهٔ اسلام عمل می‌کنه؛ مصاحبهٔ «زنِ اسیرِ صهیونیست» پس از آزادی رو براش یادآوری کنید که می‌گفت اون‌ها حتی برایِ زنان هم وسایل بهداشتی مخصوص آماده کرده بودن؛ اون‌ها مسلمان هستن و به زنان تعدی نمی‌کنن؛ نحوهٔ خداحافظی اسیران اسرائیلی با نیروهای مقاومت رو نشون بدید که با لبخند و دست‌تکون دادن باهاشون خداحافظی می‌کنن؛ مقایسه کنید با توحّشِ اسرائیل و حرف‌های اسرای فلسطینیِ آزاد شده.
اگر کسی این روزها حرف از «دشمنِ اهل‌بیت» بودن فلسطینی‌ها زد، مسجدِ «علی‌ابن‌ابیطالب» و «فاطمة‌الزهرا» رو در فلسطین بهش نشون بدید؛ ویدیویِ مادری که پسرش شهید شده بود و می‌گفت «خونِ تو از حسن و حسین رنگین‌تر نیست!»
اگر کسی گفت در دنیا فقط جمهوری‌اسلامی از فلسطین حمایت می‌کنه؛ ویدیوی تظاهرات حمایتیِ میلیونی کشورهای مختلف رو نشونش بدید و با افتخار اعلام کنید؛
«آره! اگه جمهوری‌اسلامی پرچم‌دار و آغازگرِ بیداری برایِ حمایت از مظلومه؛ ولی امروز فقط جمهوری اسلامی نیست که حمایتگرِ مظلومه؛ این بیداری برایِ غربالِ بشریّت ادامه‌دار خواهد بود..»