شكيبائى و انتظارِ فَــرج چقدر نیکوست.
آيا گفتهٔ خدا را شنيديد كه فرمود «شما منتظـر باشيد، كه من هم با شما منتظرم»،
و همچنين فرمود: «انتظار بِکشید كه من هم با شما از انتظارکِشندگانم.» بنابراين صبور باشيد، چون فرج بعد از زمانِ يأس و نااميدى مى‌رسد
و افرادِ قبل از شما صبورتر بودند..


-حضرت‌رضا(علیه‌السلام)
بحارالانوار،ج۵۲،ص۱۲۹.

این ایمان، توکّل و روحیهٔ عجیب فلسطینی‌ها رو تو ویدیوها می‌بینید؟ همه‌شون می‌گن «همه‌چیز فدایِ قدس، فدایِ فلسطین، فدایِ مقاومت» این همون «حُبّ‌الوطَن مِنَ‌الایمانه».

همون مفهومی که برانداز و بی‌وطن نمی‌فهمنش. نه حُبِّ وطــن دارن؛ و نه طبیعتاً ایمان. لذا توقع نداشته باشید آرمانِ فلسطین و مقاومت رو درک کنن و زبان به چیزی جز تمسخُر و لودگی باز کنن.

اومده پی‌وی بهم می‌گه باهات مخالفم. می‌گم در چه مورد؟ می‌گه کلاً مخالفم باهات. حالا چرا؟ چون موضع‌م ایران است؛ چه به نام، چه به ننگ!
و بابتِ این موضوع، دربارهٔ مظلومیتِ فلسطین و ظالم بودنِ اسرائیل باهام مخالفه. واقعاً گاهی عِناد آدم رو دربرابرِ بدیهیات هم کور و کَر می‌کنه.

بعد از پســر، «دلِ پدر» آماجِ تیــر شد؛
«مادر» زمین‌گیر شد؛
حالا دیگر کابوسِ «دختــر» تعبیر شد..

کاش در میانِ بارشِ بُمب‌‌ها؛
در میانِ نالهٔ مظلوم‌ها، بچه‌ها، مادرها..
ناگهان صدایی بیاید که بگوید:
«یااهلَ‌العالَم، أنا امامُ‌القائــــم؛
إنّ‌جدّی‌الحسین قتلوهُ‌عطشانا..»

تصاویرِ عجیب تظاهـراتِ مردم دنیا و هوادارانِ تیم‌هایِ فوتبال دنیا برای حمایت از فلسطین رو می‌بینم و در کنارِ اراجیف بعضی فارسی‌زبانانِ بی‌هویّت می‌ذارم و بیشـتر به این حرفِ آیت‌الله حائری‌شیرازی مطمئن می‌شم. اسرائیـل آمده بیعت بگیرد تا شرکِ پنهانِ عالمِ اسلام را آشکار کند؛ پس صفوفِ پاکانِ عالَم حتی اگر در دلِ خودشان، و اروپا و امریکا هم باشند؛ از آنان جدا می‌شود و به ما می‌پیوندد..

وقتی راه‌هایِ ارتباطی با غـزه قطع بود، مدعیانِ ارتشِ اخلاق‌مدارِ حامی حقوق‌بشر این بَلا رو سرِ غزه آورد. و اون‌هایی‌که در ابتدایِ عملیـات در برخورد با نظامیانِ صهیونیست دنبالِ «تحلیلِ اخلاقِ جنگی» می‌گشتن، برای این صحنه‌ها لالِ مادرزادن.

«وَلَا تَحْسَبَنَّ اللَّهَ غَافِلًا عَمَّا يَعْمَلُ الظَّالِمُونَ ۚ إِنَّمَا يُؤَخِّرُهُمْ لِيَوْمٍ تَشْخَــصُ فِيهِ الْأَبْصَـــار»

گمان مَبَر که خدا، از آنچه ظالمان انجام می‌دهند، غافل است. [نه، بلکه کیفر ] آنها را برای روزی تأخیر انداخته است که چشم‌ها در آن [به خاطرِ ترس و وحشت] از حرکت بازمی‌ایستد..

-سورهٔ‌محترم‌ابراهیم
آیه ۴۲.

یعنی چی که «غــزه‌ی ما آرمیتاست؟!» واقعا نمی‌فهمید که این دو موضوع هیچ ربطی به هم ندارن؟ غزه سال‌هاست تحتِ محاصرهٔ وحوش صهیونیست با حمایتِ امریکاست، و الان تحتِ بمبارانِ شبانه‌روزی با بمب‌های فسفری و قتل‌عامِ عمدیه.
نه خب، نمی‌فهمید.

آرمیتا «طبقِ فیلمِ مستندِ دوربین مداربسته» و اظهاراتِ پدر و مادرش، و دوستانش که در صحنه شاهد بودن بدونِ هیچ بحث و ضربه‌ای دچارِ افت‌فشار شد. مدرکی جز این دارید؟ نشون بدید. ندارید! برایِ مهساامینی هم نداشتید تا روزی‌ که پزشکِ اینترنشنال اعتراف کرد «سی‌تی‌اسکنِ مهسا نرمال بوده». برایِ یک ادعایِ دروغ یک‌سال مخاطب رو احمق فرض کردید؛ اتفاقاً با حمایتِ همه‌جانبهٔ عاملینِ جنایات در غزه هم این‌کار رو کردید.

این‌که از روزِ اول بجایِ طلبِ شفا، برایِ مرگِ این دختر کمین کرده بودید تا روزی که خبرِ فوت این دختر بیاد و حالا زبون وا کردید؛ بی‌اینکه کلامی از زنان و بچه‌هایِ غزه بگید، اصلا نشونهٔ خوبی نیست! نشونهٔ لاشخور بودنِ شماست. چون از مُردار و جنازه تغذیه ‌می‌کنید.


برایِ آرمیـتا ناراحتیم؛ چون لاشخورهایِ دروغ‌گویی مثلِ سلبــریتی‌ها و براندازهای نگرانِ حقوق بشر [که برایِ هزاران زن ‌و بچهٔ تکه‌پاره‌ شدهٔ فلسطینی لال بودن] با فرمونِ جنایتکارهایِ معـروفِ جهان [که اتفاقاً اون‌ها هم برایِ زن و بچه‌های فلسطینی لال‌اند] رویِ جنـازه‌ش اسکی می‌رن؛ چون منتظــرِ مرگش بودن. خدایش بیامُرزد.

-خنـــده بر لَبَت آمد، دلـــم آرام گرفت..

-فقط یکی از آثارِ طوفان‌الاقصیٰ پنبه شدنِ رشتهٔ عادی‌سازی روابــط کشورها با اسرائیل و افزایشِ نفرت جهانی از اسرائیلی‌ها همزمان با جنایات در غزه بود؛
-وقتی نماینـدهٔ فلسطــین تو سازمان‌ملل حرف می‌زد در نهایت با تشویقِ حُضار مواجه شد، ولی وقتی نمایندهٔ رژیم صهیونیستی حرفش تموم شد سالن در سکوت فرو رفت.

-حالا خبر رسیده یه هواپیمای حاملِ اسرائیلی‌ها وارد داغستان روسیه شده، تعداد زیادی از مردمِ داغستان هم رفتن سراغش، جوری که خلبان به اسرائیلی‌ها گفته اوضـاع خرابه؛ پیاده نشید :)))

-خلاصه که به چندتا براندازِ فارسی‌زبان بی‌هویت که پشت‌بندِ دولت‌هایِ غــربی برای اسرائیل دُم تکون می‌دن، نگاه نکنید..

انقدر این زیبا و آرام‌بخشه، شاید صدبار دیدمش؛ رَبَّنَا أَفْرِغْ عَلَيْنَا صَبْرًا وَثَبِّتْ أَقْدَامَنا وَانصُرْنَا عَلَى الْقَوْمِ الْكَافِرِينَ..

اگه توییـتر دارید و دغدغهٔ فعالیتِ رسانه‌ای برایِ فلسطین دارید؛ می‌تونید «از این مطالب» که به زبان‌هایِ مختلف بارگذاری شده استفاده کنید.

علی علیزاده تو شبکهٔ یک برنامهٔ ثریا نکتهٔ خیلی خوبی گفت؛ [نقل به مضمون می‌کنم] گفت در برنامه‌هایِ مختلف غربی و تحت سلطهٔ رسانهٔ غرب اول ازت می‌خوان که بگی «آیا حماس رو بعنوان تروریست می‌پذیری یا نه؟» و این پاسخ؛ موضعِ بعدی اون‌ها رو نسبت به این‌که آیا حرف‌هات ادامه داشته باشه یا نداشته باشه رو مشخص می‌کنه.

اما یک رپرِ انگلیسی گفت «نه نمی‌پذیرم! چون این ادعایِ تجاوز به زنان و بُریدنِ سر کودکان و کشتنِ زنان و اُسرا و همهٔ ادعاها رو در ابتدا ارتشِ صهیونیستی مطرح کرد، چرا باید باور کنم؟ وقتی اون‌هایی که خودشون در این زمینه سابقه‌دارن چنین شایعهٔ مضحکی رو پخش کردن؟»

در ایران ما افرادی رو دیدیم که ظاهراً انقلابی‌ان اما اون‌ها هم یک‌جایی در این جنگ رسانه‌ای بازی خوردن، اون‌ها حتی از خودشون نپرسیدن که خب این ادعاهایِ دروغ رو کی پخش کرده؟! اول اسرائیل ادعا کرده، و این ادعا رو لایِ این جنگ رسانه‌ای که یک‌سالِ گذشته هم در ایران اجرایی کرده بود؛ همه‌جا منتشر کرده.
و این آدم‌ها در بطنِ یک جنگ رسانه‌ای مشغول راستی‌آزماییِ فاجعهٔ بیمارستان و دروغ بُریدنِ سر کودکان و تجاوز به زنان بودن..

جنگِ رسانه‌ایِ اسرائیل و غرب، دوشادوشِ جنگِ نظامی‌ش؛ خون زنان و بچه‌ها و می‌ریزه.

وقتی دعوا می‌شه، یا صدای بلند میاد، یا یه صحنهٔ خشن جلوته، با دست جلویِ چشــم و گوشِ بچه رو می‌گیری که نبینه، نشنَوه. ولی یه جایی اون‌ورتر، بچه‌هایِ غــزه اینارو زندگی می‌کنن.
خون، مرگ، بمباران، ویرانی، درد، قطعِ عضو، جیغ و ناله، شهادتِ تمام خانواده، گریهٔ پدر، گریهٔ مادر، جراحیِ بدونِ بی‌هوشی، آتیش، پارچهٔ سفید، ترس، ناامنی، آوارگی، استیصال.هر روز! هر روز! ۷۵ سال، هر روز..

چهل سال ملتِ ایران با زبانِ روزه، جمعهٔ آخر ماهِ رمضان، علیه آن رژیم شعار سر داد و عده‌ای در داخل با تمسخر از آن عبور کردند.
امروز ببینید نفرتِ جهانی از رژیم را. تجمعِ بزرگ لندن، اعتراض بی‌سابقهٔ دانشجویانِ هاروارد، واکنش بازیگران، ورزشکاران و بلاگــرهایِ معروف جهان. مشروعیتِ رژیم در خطر است!


-دکتر علیرضا زادبر
-ویدیو بسیار مناسبِ انتشار!

زمان هرچقدر می‌گذره دنیا شگفتانه‌هایِ بیشتری نشونم می‌ده. تا قبلِ این فکر می‌کردم متعفّن‌تر از انسانِ خودتحقیر وجود نداره. مثلا‌ شما دستت رو تا آرنج تو عسل فرو می‌بری و می‌کنی تو دهنش، گاز می‌گیره و طلبکاره که چرا دستت تا بازو عسلی نبوده.

الان می‌فهمم متعفّن‌تر، فاقدِ شرافت‌تر و کثیف‌تر از حامیانِ صهیونیست ندیدم؛ یعنی تا اینجایِ زندگی‌م. ممکنه دنیا در آینده از شگفتانهٔ جدیدی رونمایی کنه.
اینا از خودِ اسرائیلی‌ها هم «صهیونیست‌ترن.» توصیفی بهتر از براشون این پیدا نکردم؛
خصوصاً برایِ اون‌هایی که با لباسِ روشنفکری یا دیانت در فضایِ توییـتر ادعایِ انسانیت و انصاف‌ می‌کنن.