استاد غلامی می‌گه هر علمی رو مطالعه کنی، اگه روش عمیق فکر کنی خدا رو در همون پیدا می‌کنی، حتی اگه زیست و شیمی باشه.
حاجی‌دایی‌م هم می‌گه.
می‌گه همین الان اگه از فرزندِ یه مُجتــهد-مثلاً- بپرسی بارون چجوری می‌باره؟ اولین چیزی که به ذهن‌ش می‌رسه اینه که خورشید می‌تابه به دریا و آب بخار می‌شه و ابر می‌شه و… از این قبیل.

نه این‌که خداوند فرشتگانی برایِ این امر گذاشته، فرشتـگانِ مامور به نزدیک کردنِ ابرها، فرشتگانِ مامور به بارشِ باران، فرشتگانِ مامور به حملِ قطراتِ باران و فرشتگانِ مامور به قرار دادنِ هر قطره‌یِ باران در محلی معیّن.
حقیقت اینه که تمامِ دانش در تمامِ سطوح، مامورِ خداست و ما گاهی اینو فراموش می‌کنیم. و برا همینه که وقتی به مرتبه‌ای می‌رسیم؛
گاهی خودمون رو محورِ معلومات می‌بینیم و دین و خدا رو محصور در مسجد و عبادت‌گاه.
اگه اون‌طور که باید بفهمیم‌ش، همه‌چی زیباتر می‌شه.

«حسین چند روزی می‌شد که پشتِ سرهم روزه می‌گرفت و با زبان روزه به شهادت می‌رسد. همرزمانش تعریف می‌کردند که وقتی ‌خواستیم او را پس از مجروحیت به عقب منتقل کنیم، اجازه نمی‌دهد و می‌گوید شما بروید و از کارتان عقب نمانید.
یکی از همرزمانش دیده که شهید در لحظات آخر لبش تکان می‌خورد. جلو می‌رود تا شاید حسین وصیتی داشته باشد. اما می‌شنود که همسرم ذکر یاحسین (ع) را زمزمه می‌کند و سپس به شهادت می‌رسد.»

-همسر شهید مدافع حرم، حسین علیخانی

تو روزایی که دشمنان داخلی و خارجی اخبار دروغ و نا امیدکننده پمپاژ میکنن وایرال کردن اینطور اقدامات میتونه تا تا فیها خالدون اونها رو بسوزونه.

با تشکر از رئیس قوه‌ی قضاییه و خاک بر سرت پوریا زراعتی

این فیلم رو خبرگزاری قوه‌قضاییه از بازگشتِ طبری به زندان برای تحمل مدت قطعی محکومیت‌ش منتشر کرده بود. روزی‌که خبر مرخصی طبری اومد، تحلیل‌ها خیلی ناامید‌کننده و عصبانی‌کننده بود، افکار عمومی توقعِ فسادستیزی داره.حالا که خبر محکومیتِ قطعی و بازگشت‌ش به زندان منتشر شده، هنوز افکارِ عمومی در فکر مرخصی و آزادیِ طبری‌ه.

واقعیت اینه که فساد هست. آگاهی از خبرِ فساد به شفافیتِ جامعه کمک می‌کنه؛ اما انکارِ جریان ضدفساد و پُمپاژِ ناامیدی و اخبار منفی و بولد کردنِ اون خبر نسبت به اخبارِ مثبت و پیگیری‌ها، جامعه رو ناامید می‌کنه.
«رسانه‌کاری» اصولاً همینه؛ اخبار منفی با انفجارِ خبــری همراه می‌شه و اخبارِ مثبت، بایکوت…

دیگـــه راهــی نَمـــونده،
هِی خودم رو می‌کِشونم..
•العَجَــل..

از صبح افتاده رو زبونم؛ «خوشگلی و مَه‌جَبینی..» بچه بودم اولین‌بار اینو گوش کردم بعنوانِ اولین مداحی. بغض توشه. یه مادرانگیِ مظلومانه، مادر به آدم عاشقی یاد میده، معرفت یاد میده. وقتی همه‌چی‌تمومِ عالَم باشی و دست‌گیرِ همه افتاده‌ها، مادر بهت یاد میده تمومِ اینارو فدایِ معشوق‌ت کنی، «اما یادت باشه مادر، بَلاگردونِ حسینی..» مادر عاشقِ بچه‌شه، عاشقِ قد کشیدن‌شه، «پهلوونِ پهلوونا، پسرِ امّ‌البَنینی..» مادر عاشقه و فقط یه عاشق می‌تونه عاشقی یادت بده، عاشق می‌شی، سپَرِ بَلا می‌شی، آخرِ همه‌یِ بامعرفتا می‌شی که سیدمرتضی آوینی می‌گه «مردانگی و وفایِ انسان به تمامی ظهور یافت»، فدا می‌شی و معشوق در فراق‌ت «اَلاُن اِنکَسَرَ ظَهری..» به زبان جاری می‌کنه و چه زیبا معشوقی و بالاتر، چه زیبا معبودی..
برای «رسیدن و جانَماندن» چه باید کرد؟

کارِ خدا [قربونش‌برم] این‌جوری‌ست.

اگر کشاکشِ ابتلائات است که مَرد می‌سازد، پس یاران! دل از سامان برکَنیـم و روی به راه نَهیم.
مردانــگی و وفا را کجا می‌توان آزمود؟ جز در میدانِ جنگ، آنجاکه راه همچون صراط از بطنِ هاویه آتش می‌گذرد؟
دین‌دار آن است، که در کشاکـشِ بلا دین‌دار بماند؛ وگرنه در هنگامِ راحت و فراغت و صُلح و سِلم، چه‌بسیارند اهلِ دین..

شهیدسیدمرتضی‌آوینی، فتحِ‌خون

این پدیده واقعاً برایِ من جذابه، از ذهنم بیرون نِمیره. وقتی بارون می‌باره، دستمو می‌بَرم از پنجره بیرون، بینِ او‌ن‌همه قطره، یکی‌ش هم رویِ دستم نمی‌باره. تو دلم می‌گم خدایا من می‌دونم اینا مقاصدِ مشخصی داره و خودت به فرشته‌ها گفتی هرکدوم رو فرود بیارن در یک محلِ معیّن و با هرقطره‌ای فرشته‌ای هُبوط می‌کند. انقدر دستم رو نگه می‌دارم تا زورَکی مقصدِ معیّنِ یه فرشته بشم. تو این مورد واقعا سِرتِقم.

دیروز جلو محلِ کارمون سه نفر داشتن باهم دعوا می‌کردن و ملت هم طبقِ معمول داشتن فیلم می‌گرفتن و نمی‌دونم به چه دردشون می‌خورد.
دوتا زن و یه آقا که از شواهد این‌طور برمیومد که یه زن و شوهر بودن و یه زنی که اومده تو زندگیِ اینا. جیغ و فُحشِ ناجور و این بساط، زنه می‌گفت فکر کردی خَرَم؟ جی‌پی‌اس کار گذاشتم تویِ خونه گیرتون انداختم، صداتونم هست پدرتو درمیارم. اون یکی هم درحالی‌که موهاش تو دستای این‌ خانمه بود به ملت می‌گفت چرا نگاه می‌کنین؟ بیاین مارو جدا کنین دیگه!
زنه کیفِ اینو گرفت هرچی توش بود خالی کرد کفِ زمین؛ همش هم مُنکراتی و غیرِقابلِ پخش در فضای کانال. بعد بهش گفت کثافتِ لجن همین وسایل برای بدبختی‌ت کافیه، شب به شب برای من شُعارم میدی با اون صدایِ نکره‌ت؟ مَرده به اون زن دومی گفت برو خونه بهت زنگ می‌زنم. زنش جیغ زد گفت خاک تو سرت که تو چشمِ من نگاه می‌کنی بهش می‌گی بهت زنگ می‌زنم. مَرده هم به زنش گفت فکر کردی خودت چی بودی؟ خودتم همین‌کاره بودی که اومدم گرفتمت دیگه. یهو همه ساکت شدن.

این قسمتی از هجمـه‌یِ اینترنشنال برایِ دهه‌اول محرم امساله. این فردِ مثلاً کارشناس می‌گه «باید با تشیّع مقابله بشه و تشیّع بعنوانِ مذهب رسمی کنار گذاشته بشه. محسن حججی رفته بود که آدم بُکُشه اون مُحاربه! چرا مادر محسن حججی باید مادرِ نمونه باشه؟ این شعائرِ حسینی مقدس نیست!»

- تمامِ اهدافِ این شبکه‌ها در همین قسمت خلاصه شد؛ از نظرِ اینا مبارزه با توحّشِ داعش، یک هدف پَلیده؛ شهید حججی یک قاتله! و احتمالاً داعشی که از نمونه‌یِ وطنیِ حاصل تربیتِ این شبکه‌ها هم رونمایی شده؛ آزاده سر ببُره و دریایی از خون ایجاد کنه؛ اما در نهایت شیعه‌گری افراط و البته شیعه‌زُدایی هدف است!

- خدا یکی، محبّت یکی و یار یکی.

باز هم شب شد و «دلتنگیِ» ما روشن شد..

این‌که صبـح‌ها چشمم می‌خوره
به محتوایِ بعضی کانال‌ها، رِزقه.

«سلام، نورِ عالمِ وجود..»

۲۹۵ شبکه علیهِ ایران و جنگِ رسانه!
رسانه حالا محدود به تلویزیون نیست.

•یه ویدیو تقریباً مربوط به ۱۵ سال پیش، از هشدار رهبری نسبت به ‌اینترنت ‌دیدم، واقعا تعابیرِ جالبی داشت:
-صاحبانِ افکار گوناگون و نحله‌های مُنحرف، شاید بتوانند خیلی آسان کلاسِ درس و فرزندانِ شما را در تصرّف بگیرند، حوزهٔ علمیه می‌خواهد عقب بماند؟

•و تذکرِ امسالِ رهبری در بابِ پیشرفتِ «هوشِ مصنوعی»:
-در دورهٔ هوش مصنوعی و کوانتوم و اینترنت و امثالهم، نمی‌شود مثل دوران تلفن و ضبطِ صوت‌های کذایی کار کرد! برای پیش‌رویِ هدف، ابزارها باید متناسب با زمان انتخاب شود؛ اما آنچه تغییر نمی‌کند؛ جبهه‌بندی‌هاست!


•امروز جنگ، «جنگِ رسانه‌س».
اگر خیلی حذفیات و قطره‌چکانی عمل کردنِ دربارهٔ تاریخِ صدسالهٔ اخیر در رسانه نبود، جوانِ امروز کنار عکسِ میرزاکوچک‌خان شعارِ رضاخان روحت‌ شاد، نمی‌داد!
[گرچه‌‌اخیراًاقدامات مثبتی شده.]
•دشمن بارها اذعان کرده ایرانِ امروز به بازدارندگیِ نظامی رسیده. پس راهِ مبارزه، «جنگِ نرمه.»
لذا خطا نیست اگر دلیلِ خیلی از ولنگاری‌ها رو، نداشتنِ «اهتمامِ جدی» به هشدارِ ۱۵ سال پیش رهبری بدونیم. و حالا زنگِ خطرِ جدی «هوش مصنوعی.»